«Μην ανοίγεις το στόμα σου και την καρδιά σου στον καθένα, στους χίλιους κι αν ένας καταλάβει...»

Αγ. Σεραφείμ του Σάρωφ


Πέμπτη, 5 Απριλίου 2012

Περί «Πολιτοφυλακών» και «Επερχόμενου Πολέμου»



γράφει ο Γιώργος Ανεστόπουλος

Ξαφνικά, η Πολιτεία συνειδητοποίησε πως οι Έλληνες Πολίτες, σε όλη την Ελλάδα συντρίβονται από το αίσθημα «ανασφάλειας απέναντι σε μια ωμή Εγκληματικότητα» που τους σκοτώνει καθημερινά.

Η Πολιτεία ανακάλυψε πως πλήθος δημοσκοπήσεων δείχνουν ότι ένας στους δύο πολίτες είναι υπέρ της Αυτοάμυνας-αυτοδικίας.

Η Πολιτεία ανακάλυψε επίσης ότι τα οπλοπωλεία έχουν «στερέψει» από κυνηγετικές καραμπίνες.

Ανακάλυψε επίσης ότι το παράνομο εμπόριο πολεμικών όπλων στην Ελλάδα έχει λάβει τεράστιες διαστάσεις. Και πως πελάτες του δεν είναι μόνον εγκληματίες. Αλλά και «καθημερινοί φιλήσυχοι και νομοταγείς πολίτες».

Ανακάλυψε επίσης ότι σε πάρα πολλές περιοχές της υπαίθρου έχουν συσταθεί Περίπολα ένοπλων πολιτών που φρουρούν τις περιοχές τους νύχτα μέρα. Μήπως και σωθεί κανένας γέροντας από τα νύχια αδίστακτων εγκληματιών.


Ανακάλυψε επίσης ότι σε πάρα πολλές γειτονιές των πόλεων – και κυρίως στο Κέντρο της Αθήνας – υπάρχουν Ομάδες Πολιτών που προσπαθούν να περιφρουρήσουν τις περιοχές τους από την εγκληματικότητα.

Ανακάλυψε τέλος ότι υπάρχουν εκατοντάδες ομάδες (δεκάδων χιλιάδων) πολιτών που εκπαιδεύονται σε στρατιωτικές τακτικές μέσω του «νόμιμου airsoft».

Αυτό που  κυρίως συνειδητοποίησε είναι πως το «κυρίαρχο στοιχείο» που κινεί την ψυχολογία όλων των παραπάνω είναι ο «φόβος», η «ανασφάλεια» και το ένστικτο της «αυτοσυντήρησης». Εξ’ αιτίας βεβαίως της «ανεπάρκειας της Πολιτείας» ως προς την Εθνική και Δημόσια Ασφάλεια.

Αυτό που δεν συνειδητοποίησε ακόμη – δυστυχώς – η Πολιτεία είναι πως μέσα στα παραπάνω δεν υπάρχουν μόνον «νομοταγείς Πολίτες»…αλλά και «ακραία στοιχεία» που φλερτάρουν με το «χάος» και την «εγκληματικότητα»….

Και ή θα κάνει η Πολιτεία αυτό που πρέπει, να παράσχει δηλαδή, στους Πολίτες της με θεσμικά μέτρα την Εθνική και Δημόσια Ασφάλεια που απαιτούν ή η κοινωνία θα γεννήσει από τα σπλάχνα της μια «αυτοτροφοδοτούμενη» κατάσταση «αυτοσυντήρησης» που αναμφίβολα θα λάβει «εφιαλτικές διαστάσεις». Κι αυτό δεν είναι πλέον μια «απλή θεωρία ή υπόθεση εργασίας».

Ποια είναι η άμεση Θεσμική ανταπόκριση στην οποία οφείλει να προβεί η Πολιτεία;

Μεταξύ άλλων, η ενεργοποίηση της νομοθεσίας περί «Παλλαϊκής Άμυνας – Πολιτοφυλακής» που δυστυχώς και εγκληματικά έχει τεθεί σε αδράνεια από τις κυβερνήσεις τα τελευταία τριανταπέντε χρόνια. Αλλά θα τα δούμε και πιο κάτω.


Ας δούμε πρώτα ποιο κενό ή ανάγκη οδήγησε στην σύσταση των «πιο οργανωμένων Πολιτοφυλακών» που είδαν το φως της Δημοσιότητας πρόσφατα.


Εν τάχη θα εντοπίσουμε:

Η έλλειψη του αισθήματος «Ασφάλειας» στην ψυχή του Έλληνα Πολίτη.

 Οι επανειλημμένες προκηρύξεις του UCK ότι θα χτυπήσουν Ελληνικούς Στόχους στην Καστοριά, στην Φλώρινα και όπου κριθεί απαραίτητο προκειμένου να υλοποιήσουν τους στόχους τους για «Αλβανία μέχρι την Άρτα» (κι ενίοτε μέχρι Βοιωτία ή/και Πελοπόννησο – όπου τους «κάτσει κάθε φορά» η προκήρυξη και το θράσος τους).

Οι δημοσιεύσεις των Αρχών Ασφαλείας για «γιαφκες όπλων του UCK» στην Ελλάδα.

Τα δημοσιεύματα περί διασύνδεσης του UCK με το οργανωμένο έγκλημα στην Ελλάδα.

 Οι δημοσιεύσεις περί ευθύνης των μυστικών υπηρεσιών των Σκοπίων για τις θανάσιμες πυρκαϊές του 2007 (που κόστισαν εκτός των άλλων τεράστιων καταστροφών και δεκάδες ΈΛΛΗΝΕΣ νεκρούς) και των υπηρεσιών της Τουρκίας για άλλες παλαιότερες καταστροφικές πυρκαϊές.

Όλα αυτά σε συνδυασμό με την τραγική αύξηση της εγκληματικότητας στη χώρα.

Οι στατιστικές των Επίσημων Αρχών που πιστοποιούν συμμετοχή των αλλοδαπών κατά 80% στην Εγκληματικότητα.

Δημοσιεύσεις που κάνουν λόγο για «καίρια» συμμετοχή του UCK στα τραγικά επεισόδια του 2008.

Δημοσιεύσεις που κάνουν λόγο για 6.000.000 λαθρομετανάστες στην Ελλάδα.

Η «αλόγιστη και τραγική ωμότητα»της σημερινής εγκληματικότητας εις βάρος Ελλήνων Πολιτών και αστυνομικών.

 Όπως και η χρήση «βαρέως στρατιωτικού οπλισμού» καθώς και «στρατιωτικών τακτικών» από πλευράς της εγκληματικότητας ενάντια σε μια «αστυνομία» που της αρνούνται το δικαίωμα και την υποχρέωση να «αναβαθμίσει τους κανόνες εμπλοκής» απέναντι σ’αυτή την «στρατιωτική επιχείρηση ξένου παράγοντα» κατά της Ελληνικής κοινωνίας και των Δυνάμεων Ασφαλείας και που το πληρώνουμε καθημερινά  με αδικοχυμένο αίμα Ελλήνων Πολιτών και Αστυνομικών.

Το ότι πλέον είναι ΜΕΓΑ ΛΑΘΟΣ να μιλάει η Πολιτεία για «Εγκληματικότητα» τη στιγμή που αυτή έχει «αναβαθμιστεί» σε «στρατιωτική επιχείρηση κατατρομοκράτησης (προγκρόμ) κατά του Ελληνικού Λαού» κι όμως το ΚΑΝΕΙ….(πχ δεν είναι απλή κλοπή η εισβολή 6 Αλβανών με καλάσνικωφ σε ένα σπίτι Ελλήνων, η κακοποίηση της μάνας και δη μπροστά σε σύζυγο και ανήλικα παιδιά….είναι «ΠΡΟΓΚΡΟΜ», είναι ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ, είναι απόπειρα «ΚΑΤΑΤΡΟΜΟΚΡΑΤΗΣΗΣ» του Ελληνικού πληθυσμού ή επίσης, δεν είναι «ΑΠΛΗ εγκληματικότητα η ΕΚΤΕΛΕΣΗ δύο Ειδικών Φρουρών κατά τη διάρκεια ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗΣ ΕΝΕΔΡΑΣ με ΠΟΛΕΜΙΚΑ ΟΠΛΑ)….

Το ότι ανά πάσα στιγμή κινδυνεύει να βρεθεί βιασμένο και σφαγμένο το παιδί σου.

 Η βάσιμη ανησυχία – μετά όλα τα παραπάνω – πως «αυτό που έρχεται» στο κοντινό μέλλον θα είναι κατά 1000 φορές χειρότερο.

 Και πως σαν κοινωνία και Πολιτεία αποδεικνύουμε καθημερινά ότι είμαστε ανέτοιμοι να το αντιμετωπίσουμε.

Δεν αρκεί να λέει η Πολιτεία στην Κοινωνία ότι «έχουν γνώσιν οι Φύλακες»….πρέπει να το «αποδεικνύει» κιόλας….και δυστυχώς, ΔΕΝ ΤΟ ΚΑΝΕΙ….ο Πολίτης δεν «αισθάνεται ασφαλής».


Ένα ερώτημα επίσης που ανακύπτει διαρκώς στον Πατριωτικό χώρο είναι:

Η Πολιτεία άραγε «θορυβήθηκε» από το ζήτημα των «Πολιτοφυλακών»; Κινητοποιήθηκε έστω και μετά απ’ αυτό τον «θόρυβο»;


Η Πολιτεία απλά «εκμεταλλεύθηκε» προεκλογικά τον «θόρυβο από το θέμα περί Πολιτοφυλακών» για να δείξει πως δήθεν ενδιαφέρεται για το θέμα της εγκληματικότητας και της «βόμβας των λαθρομεταναστών» (όπως χαρακτηρίζει το θέμα το ίδιο το Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη).

Τα μέτρα που πήρε είναι προς δύο κατευθύνσεις:

1)       μεγαλύτερη αστυνόμευση (κυρίως) στο κέντρο της Αθήνας. Σαφώς και είναι θετικό. Θα έχει όμως διάρκεια; Ή είναι «προεκλογικό πυροτέχνημα»; Δυστυχώς και βάση στατιστικών χρόνων ολόκληρων, μάλλον το δεύτερο. Όπως πάντα. Που σημαίνει, ότι μετά τις εκλογές Πολίτες και Αστυνομικοί θα συνεχίσουν να πεθαίνουν άδικα, παρατημένοι από τις Κυβερνήσεις.

2)       Αποφάσισαν να μεταφέρουν το πρόβλημα από την Αθήνα σε άλλες περιοχές. Και δη στην Μεθόριο. Κι αυτό είναι Εθνικό Έγκλημα. Αρκεί να φανταστούμε τι σημαίνει πχ εκατοντάδες χιλιάδες μουσουλμάνοι (είτε λαθρο είτε νόμιμοι δεν έχει καμία σημασία) μετανάστες στην Θράκη. Ή στην Μακεδονία. Ή στα νησιά του Αιγαίου. Ή στην Κρήτη. Ή στην Ήπειρο. Ποιοι «άσπονδοι γείτονες» άραγε θα «τρίβουν τα χέρια τους» μ’ αυτή την τραγική απόφαση της Ελληνικής Πολιτείας;

Άλλο ερώτημα που προκύπτει είναι το που στηρίζονται όλοι αυτοί οι Πολίτες που παίρνουν καθημερινά πρωτοβουλία με τον έναν ή τον άλλον τρόπο ως προς την «αυτοάμυνά» τους;


Όλη αυτή η «αυτοδραστηριοποίηση των Πολιτών» εδράζεται σ’ αυτό:

Ο Πολίτης έχει δικαίωμα να συλλάβει τον εγκληματία – εφόσον κρίνει ότι ατομικά δύναται – την ώρα αυτόφωρης τέλεσης εγκλήματος. Πόσω μάλλον όταν κινδυνεύει η ίδια η σωματική ακεραιότητα του ιδίου ή της οικογένειάς του. Είτε άνευ όπλου είτε με χρήση ίσης ισχύος όπλου έναντι του εγκληματία (πχ σε περίπτωση εισβολής και παραβίασης οικιακού ασύλου). Κι επειδή ένας εκπαιδευμένος Πολίτης θα τα καταφέρει σαφώς καλύτερα σ’ αυτό από έναν ανεκπαίδευτο, έτσι εξηγείται ο «προσανατολισμός» πλειάδας Ελλήνων Πολιτών προς την «οργανωμένη αυτοεκπαίδευση». Σκεπτόμενοι, ότι, αυτό θα σημαίνει βεβαίως  λιγότερες χαμένες ζωές Ελλήνων Πολιτών, αλλά και Αστυνομικών. Κρίσιμο κοινωνικό αίτημα ανακύπτει εδώ βεβαίως, το ότι θα πρέπει ΠΑΡΑΥΤΑ να «βελτιωθεί» ο νόμος περί Οπλοκατοχής και Οπλοφορίας των Πολιτών.


Πως εξηγούνται οι αντιδράσεις στο άκουσμα της είδησης ίδρυσης Ομάδων Πολιτοφυλακής, ποικίλων τύπων;

Οι απόψεις διίστανται. Κάποιοι θορυβήθηκαν, κάποιοι χάρηκαν.

 Είναι το αίσθημα της«αυτοσυντήρησης» που έκανε τους απλούς πολίτες να χαρούν (μην ξεχνάμε πλήθος δημοσκοπήσεων που δείχνουν ότι ένας στους δύο πολίτες είναι υπέρ της «αυτοπροστασίας»). Είναι η αίσθηση της συνειδητοποίησης του προβλήματος της Εθνικής Ασφάλειας και της «μη επάρκειας της Πολιτείας» που έκανε τους πρώτους να θορυβηθούν. Εάν πάντως, με τον θόρυβο που έγινε και την «από τα κάτω πίεση που ασκήθηκε» στην Πολιτεία, δούμε θετικά αποτελέσματα στην Εθνική και Δημόσια Ασφάλεια, δούμε πχ να δίνονται στις Δυνάμεις Εθνικής και Δημόσιας Ασφάλειας καθώς και στη Δικαιοσύνη τα εφόδια (υλικά και θεσμικά) που χρειάζονται για να κάνουν επιτυχώς την δουλειά τους, κάτι καλό θα έχει βγει από όλον αυτόν τον θόρυβο – σε πρώτη (αν και ανεπαρκή) φάση τουλάχιστον . Δεν νοείται πχ ο αστυνομικός να διακινδυνεύει τη ζωή του να κάνει μια σύλληψη και ο εγκληματίας την άλλη μέρα να είναι ελεύθερος να ξαναεγκληματίσει και να θέσει σε κίνδυνο Πολίτες και Αστυνομικούς.


Ο Πόλεμος προ των Πυλών

Ο Πόλεμος, ο χειρότερος Πόλεμος που έζησε ποτέ στην ιστορία της η Ελλάδα βρίσκεται όχι μόνον προ των Πυλών, αλλά ήδη τελεί εν εξελίξει. Όπως ήδη ειπώθηκε, η Εγκληματικότητα που βιώνουμε δεν είναι μια απλή εγκληματικότητα. Είναι Στρατιωτική Επιχείρηση (προγκρόμ) κατά του πληθυσμού μας. Και όλο γιγαντώνεται. Στην κορύφωσή της θα μιλάμε για μια από τις πιο «κρίσιμες καμπές» που θα έχει ζήσει η Ελλάδα στην πολύχρονη ιστορία της.

Ευχή είναι οι Τακτικές Οργανικές Δυνάμεις της Πολιτείας να είναι επαρκείς από μόνες τους εκείνη την «κρίσιμη ώρα» μιας «πιθανής εκτάκτου ανάγκης ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΥ κινδύνου που θα εκδηλωθεί στο εσωτερικό της χώρας». Εάν όμως – ω μη γένοιτο χρειαστεί – τότε, μάλλον είναι καλύτερα να υπάρχουν εν επαρκεία Πολίτες-Οπλίτες εκπαιδευμένοι και οργανωμένοι στην διάθεσή τους (στα πλαίσια πάντα προγραμμάτων πχ «Πολιτικής Προστασίας» που ήδη υφίστανται) παρά «ανεκπαίδευτο, ασύντακτο και απείθαρχο σκορποχώρι» που θα «μαζωχτεί μπουλουκηδόν» την τελευταία στιγμή.

Να σημειωθεί για μια ακόμη φορά, ότι μια εξόχως σημαντική κίνηση από μέρους της Πολιτείας θα ήταν πχ η ενεργοποίηση του «Νόμου περί Παλλαϊκής Άμυνας – Πολιτοφυλακής» που τόσα χρόνια τώρα τον έχουν «εν αδρανεία». Έστω και τώρα, την ύστατη στιγμή. Εννοείται πως εάν ζητηθεί από το Στράτευμα, θα πρέπει όλες οι «παρόμοιες Ομάδες Πολιτών-Οπλιτών» να συνδράμουν με όλες τους τις Δυνάμεις αυτόν τον Θεσμό.

Προκύπτει βεβαίως το «οξύ ερώτημα»:


Σε ποιες περιπτώσεις άραγε θα έπαιρναν τα Όπλα τέτοιες Ομάδες Πολιτοφυλακής;

Εδώ ακριβώς ελλοχεύει ο ΜΕΓΑΣ κίνδυνος.

 Κανονικά, θα έπρεπε να «δραστηριοποιηθούν»  ΜΟΝΟΝ εφόσον κληθούν από την Πολιτεία να ενισχύσουν τις θεσμοθετημένες Δυνάμεις αντιμετώπισης Εκτάκτων Αναγκών (και μακάρι οι Αρχές να έχουν την αποφασιστικότητα να το πράξουν έγκαιρα αυτό και όχι να «υπερτιμήσουν» τις δυνατότητές τους). Και να φέρουν Όπλα μόνον εφόσον η ίδια η Πολιτεία θα αποφάσιζε να τις εξοπλίσει επιστρατεύοντάς τις και θέτοντάς τις υπό την διοικητική της αιγίδα. Εάν όμως, ακόμη κι εκείνη την ύστατη κρίσιμη ώρα, η Πολιτεία «ολιγωρήσει» επ’ αυτού, εύκολα μαντεύει κανείς «ποια θα είναι η αντίδραση των απροστάτευτων Πολιτών». Θ’ «αναγκαστούν» προφανώς να «πάρουν πρωτοβουλία και να αυτενεργήσουν» προστατεύοντας το χώρο τους, τους ανθρώπους τους, την περιουσία τους. Δυστυχώς όμως, όσο η Πολιτεία αρνείται να αναλάβει τις ευθύνες της «θαρραλέα και έγκαιρα» αφήνει «έδαφος» ανάπτυξης «ακραίων ανεξέλεγκτων στοιχείων». Με εξαιρετικά επικίνδυνες «προοπτικές».

Αναπόφευκτα οδηγούμαστε στο παρακάτω ερώτημα:

Εάν υποθέσουμε ότι υπάρχουν όντως πολλών ειδών παρόμοιες Ομάδες εκπαιδευομένων Πολιτών-Οπλιτών και για όσο δεν αναλαμβάνει να «οργανώσει Θεσμικά» η ίδια η Πολιτεία αυτό το «κενό ασφαλείας» τι πρέπει να προσέξει ένας ενδιαφερόμενος Πολίτης;

Στον χώρο αυτό δυστυχώς – όπως συμπεραίνουμε από μια απλή έρευνα στο διαδίκτυο - έχουν «παρεισφρήσει» πλήθος ατόμων «ακραίων τάσεων». Θα πρέπει να υπάρχει ΠΑΝΤΑ κατά νου το εξής:

 Ναι, πρέπει να υπάρχουν έτοιμοι Πολίτες – Οπλίτες να ΣΥΝΔΡΑΜΟΥΝ τις Οργανικές Δυνάμεις της Πολιτείας στην αντιμετώπιση εκτάκτων «πολεμικών – και όχι μόνον – αναγκών». Ο Σκοπός είναι η αντιμετώπιση ενός «πολεμικού χάους» και η υπεράσπιση της Εθνικής Ασφάλειας στο ΠΛΕΥΡΟ και υπό την Αιγίδα των Δυνάμεων Εθνικής Ασφάλειας (κι επ’ ουδενί ΕΝΑΝΤΙΟΝ τους). ΌΧΙ η «πρόκληση ενός Χάους». ΌΧΙ να πληγεί η Εθνική Ασφάλεια. Αλλά να «ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΘΕΙ» και δη «υπό την αιγίδα και κατευθύνσεις των Τακτικών Οργανικών Δυνάμεων Ασφαλείας της Πολιτείας. Στην περίπτωση που κληθεί κάποιος από «εύλογο ένστικτο αυτοσυντήρησης» να ενταχθεί για εκπαίδευση σε κάτι από τα παραπάνω, θα πρέπει να ερευνήσει προσεκτικά το «ποιόν» της κάθε Ομάδας για να μην «ενταχθεί κατά λάθος» σε Ομάδα Υποψήφιων Εξτρεμιστών (Ναι! Εξτρεμιστών) που ΜΟΝΟ στόχο – ξεκάθαρα όπως φαίνεται από τη σχετική διαδικτυακή φιλολογία - έχουν να «προκαλέσουν Χάος» και να «πλήξουν την Εθνική Ασφάλεια» με όλες αυτές τις αντικρατικές και αντιαστυνομικές τους παραληρηματικές κορώνες και τακτικές. Μια «απλή έρευνα» στο διαδίκτυο θα βρει «πληθώρα σχετικών δηλώσεων» (και «οπτικών ενδείξεων», πχ φωτό) που «δηλώνουν ξεκάθαρα το στίγμα του καθενός»…..

Το καταληκτικό ερώτημα βεβαίως δεν μπορεί να είναι άλλο από το:

Και ποιες είναι αυτές οι ευθύνες της Πολιτείας;

Η Ελλάδα μπαίνει σε ένα τούνελ από δεκαετίες ολόκληρες πολέμων. Όπως πρόσφατα είπε και ο Μάγος αυτός του Διεθνούς Μιλιταρισμού Χ. Κίσσινγκερ «όποιος δεν ακούει τα διεθνή τύμπανα του Πολέμου, ή κουφός είναι ή ηλίθιος….».

Η Ελλάδα είναι υποχρεωμένη να «Στρατιωτικοποιήσει την Πολιτεία» και την Κοινωνία της ΠΑΡΑΥΤΑ. Ήδη έχασε πολύτιμο χρόνο. 35 ολόκληρα χρόνια. Το Πολιτειακό παράδειγμα του Ισραήλ απέδειξε στην πράξη ότι μπορεί να συμβαδίσει άψογα η Στρατιωτικοποίηση της κοινωνίας με το Πολίτευμα της Κοινοβουλευτικής Δημοκρατίας.

Πρώτο μεγάλο βήμα πρέπει να είναι η ενεργοποίηση του θεσμού της Παλλαϊκής Άμυνας-Πολιτοφυλακής. Δύο εκατομμύρια επίστρατοι Πολιτοφύλακες, με ταχεία επανεκπαίδευση κι οργάνωση θα είναι ο «ιδανικός ενδιάμεσος θεσμός» που θα καλύψει ταυτόχρονα δύο κενά Ασφαλείας:

Ένα, θα ενισχύσει αποτελεσματικά τις Δυνάμεις Ασφαλείας στην αντιμετώπιση της Εγκληματικότητας.

Και δεύτερον, θα αποτελέσει την «ιδανική δεξαμενή» για «κάλυψη των κενών του Στρατεύματος» την «κρίσιμη ώρα».

Αλλιώς, ας ετοιμαζόμαστε για το «μοιραίο».

Διότι τελευταία στιγμή οι επίστρατοι δεν μετατρέπονται εν μια νυχτί σε Συντεταγμένη Μονάδα. Παραμένουν «άχρηστο σκορποχώρι».

Εν όψει δε αυτού του νέου επερχόμενου υπερδεκαετούς Πολέμου, η Ελληνική Πολιτεία βρίσκεται ενώπιον μιας υψίστης κρισίμου καμπής. Και οφείλει να «προσαρμοστεί».

Στα επόμενα Κοινοβούλια θα πρέπει - είναι θέμα Μεγίστης Εθνικής Ασφαλείας πλέον - να συμμετέχουν – τουλάχιστον – κατά το 1/3 Βουλευτές προερχόμενοι από τις πάσης φύσεως Δυνάμεις  Εθνικής Ασφάλειας και Στρατεύματος.

Αν και (επ' ουδενί επαρκές) "ημίμετρο", μόνον έτσι θα μπορέσει το Ελληνικό Κοινοβούλιο να αποκτήσει τον «απαραίτητο αμυντικό προσανατολισμό και δυναμική» ώστε να παράσχει – με τους απαραίτητους «εντατικούς ρυθμούς» - όλα αυτά που χρειάζονται οι Δυνάμεις Εθνικής Ασφάλειας και το Στράτευμα για να προετοιμαστούν έγκαιρα για τον Νέο Μεγάλο Πόλεμο.

Όπως η κοινωνία της Ειρήνης έχει τους Πολιτικούς της, έτσι και η Κοινωνία του Πολέμου έχει τους δικούς της Ηγέτες. Ηγέτες Πολέμου. Η πρώτη «τελείωσε». Η δεύτερη έχει ήδη «ξεκινήσει».

Η σημερινή κοινωνία οφείλει να τους «αναδείξει» και να τους «αξιοποιήσει». Έστω και τώρα. Έστω και την Ύστατη Στιγμή.

Γιώργος Ανεστόπουλος