«Μην ανοίγεις το στόμα σου και την καρδιά σου στον καθένα, στους χίλιους κι αν ένας καταλάβει...»

Αγ. Σεραφείμ του Σάρωφ


Πέμπτη, 10 Οκτωβρίου 2013

Με τα πολλά του ήρθε η “ευκαιρία” που ήταν χειρότερος εφιάλτης



Του Στρατή Μαζίδη. Δεν πρόκειται να διαβάσετε κάτι που θα σας κάνει εντύπωση αλλά έχω την εκτίμηση ότι τέτοιου είδους εκμεταλλεύσεις ή απόπειρες πρέπει να βγαίνουν προς τα έξω.

Ένας καλός φίλος χρόνια προσπαθεί να στεριώσει κάπου. Να βρει μια δουλειά αξιοπρεπή και αντίστοιχη τόσο του χαρακτήρα του όσο και των γνώσεών του στο αντικείμενο που αγαπάει.



Τελικά του παρουσιάστηκε αυτή η εξαιρετική ευκαιρία. 4ωρο με € 350,00 μισθό αλλά έξι ημέρες την εβδομάδα σε κάποιο κατάστημα με επιλεγμένα είδη. Για εκλεκτούς.

Πρώτη μέρα δουλειάς το περασμένο Σάββατο. Σχολώντας ειδοποιήθηκε να περάσει τη Δευτέρα από τη λογίστρια της εταιρείας διότι ο Βρούτσης δεν αστειεύεται με τη μαύρη εργασία και δεν υπήρχε -λέω εγώ- λόγος για έναν σκλάβο των 6 ημερών με τον ιλιγγιώδη μισθό των € 350,00 να φάνε ένα 10ρικο χιλιάδες κατακέφαλα.

Βλέπετε μπορεί ο εργαζόμενος να μην είναι μαύρος αλλά γκρι. Δηλαδή τον δηλώνει για λίγες ώρες και ψύχουλα οπότε ο Μέγας Βρούτσης είναι ευχαριστημένος. Κι αν τύχει τώρα 5-6 ημέρες την εβδομάδα να καθίσει 3-4 ώρες παραπάνω, δεν πειράζει. Προέκυψε δουλειά...

Πάει λοιπόν ο άνθρωπος στη λογίστρια αλλά τα αρχικά ...ευνοϊκά δεδομένα για αυτόν είχαν αλλάξει. Το “ονειρεμένο” 6ημερο των € 350,00 με 4 ώρες εργασίας, έγινε ξαφνικά € 280,00 και 6ωρο.

Δηλαδή 36ωρο την εβδομάδα (σχεδόν 40ωρο) με μισθό € 280,00. Φυσικά σηκώθηκε και έφυγε λέγοντας ότι “εσείς είστε εκμεταλλευτές και ψάχνετε για σκλάβους”.

Γιατί πριν τι έψαχναν;