«Μην ανοίγεις το στόμα σου και την καρδιά σου στον καθένα, στους χίλιους κι αν ένας καταλάβει...»

Αγ. Σεραφείμ του Σάρωφ


Πέμπτη, 21 Νοεμβρίου 2013

(Ακροαριστερά) Επιχειρήματα υπέρ του προβοκατόρικου χαρακτήρα Εκτέλεσης (Ν.Ηράκλειο) και Προκήρηξης Μ.Λ.Ε.Δ.

 Ή για μαλάκες πρόκειται ή για πράχτορες και παρακρατικούς

από ormithiella Γράφει ο Παύλος
Αναφέρομαι βέβαια στις “Μαχόμενες Λαικές Επαναστατικές Δυνάμεις” που με προκήρυξη ανέλαβαν την ευθύνη για τη δολοφονία των δύο χρυσαυγιτών. Την προκήρυξη μπορείτε να την βρείτε εδώ (μαζί και με μια σχετική συζήτηση):
https://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1501743

….


Το θεμελιώδες πρόβλημα: Από πού ξεπηδάει η «ανοησία»


Μια κεντρική θέση του κειμένου είναι αυτή:
«Μπάτσοι και φασίστες είναι τα οικόσιτα μαντρόσκυλα του κεφαλαίου. Η κοινοβουλευτική αστική δημοκρατία και ο φασισμός είναι δυο όψεις του ίδιου νομίσματος, δηλαδή διαφορετικές μορφές επιβολής του καπιταλιστικού συστήματος. Κράτος και κεφάλαιο γεννούν το φασισμό, όπως λέει από παλιά ένα αναρχικό σύνθημα στην Ελλάδα».
Την θέση αυτή την επαναλαμβάνουν συχνά και μάλιστα τονίζουν έτσι την μεγάλη σημασία της:
«Αν είναι να πρέπει να ξαναειπωθεί, ας είναι. Μπάτσοι και φασίστες είναι τα οικόσιτα μαντρόσκυλα του κεφαλαίου. Η κοινοβουλευτική αστική δημοκρατία και ο φασισμός είναι δυο όψεις του ίδιου νομίσματος – του καπιταλιστικού συστήματος».

Παρακάτω μάλιστα προβαίνουν σε μια υπεράσπιση της κοινωνίας απέναντι σε αυτούς που την κατηγορούν συλλήβδην ως «εκφασισμένη», καταλήγοντας έτσι:
«Τα οικονομικά συμφέροντα, οι «αξίες» του ατομικισμού και του ανταγωνισμού, τα αστικά ιδεολογήματα, το κράτος και τα αφεντικά είναι οι διαχρονικοί υπαίτιοι των κοινωνικών δεινών»
Ολόκληρη
η σχετική παράγραφος είναι αυτή (την παραθέτω γιατί έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον):
«Παρενθετικά ως αντεπιχείρημα σε αντιλήψεις που κυρίως προέρχονται από όσους αποποιούνται τις ευθύνες τους και αναθέτουν την επέλαση του κεφαλαίου στην εγγενή εθελοδουλία της κοινωνίας ή σε αυτούς που δεν έχουν συλλογική συνείδηση άρα και επαναστατική σκέψη καταδικάζοντας την κοινωνία συλλήβδην ως εκφασισμένη, καταθέτουμε την αντίρρηση μας παραπέμποντας ίσως, σε όλη την ιστορία της ανθρωπότητας. Ο άνθρωπος σε όλες τις κοινωνίες είχε πάντα την ανάγκη για ειρήνη και ευημερία Είχε ανάγκη την ομαλή συμβίωση, σε αντίθεση με την αστική φιλοσοφία που τον αντιμετωπίζει εν τη γενέσει του ως μοχθηρό και ανταγωνιστικό όν που έχει ανάγκη την πειθάρχηση του απ’ το κράτος-Λεβιάθαν. Οι συνθήκες που μας περιβάλλουν, ορίζουν και την κοινωνική συμπεριφορά.Τα οικονομικά συμφέροντα, οι «αξίες» του ατομικισμού και του ανταγωνισμού, τα αστικά ιδεολογήματα, το κράτος και τα αφεντικά είναι οι διαχρονικοί υπαίτιοι των κοινωνικών δεινών»
Επομένως, με βάση τα παραπάνω γεννιέται το ακόλουθο θεμελιώδες ερώτημα:
Γιατί η πρωτοεμφανιζόμενη αυτή ένοπλη επαναστατική οργάνωση δεν διάλεξε, στο πρώτο χτύπημα της το οποίο θα ήταν σηματωρός για την υπόλοιπη πορεία της και σύμφωνα με τις θέσεις της, να επιτεθεί κατευθείαν στο «κράτος και τα αφεντικά», αλλά προτίμησε να επιτεθεί στα «μαντρόσκυλα» του «κράτους και των αφεντικών»;
Και οι στόχοι, από μεριάς «κράτους και των αφεντικών» είναι άφθονοι:
Από τους εκπροσώπους της τρόικας και ανώτατους κρατικούς εκπροσώπους και εκπροσώπους του μεγάλου κεφαλαίου, μέχρι μεσαίους κρατικούς εκπροσώπους, μεσαίους και μικρότερους καπιταλιστές, υπεύθυνους εισπρακτικών εταιρειών, τραπεζικά στελέχη που υπογράφουν κατασχέσεις σπιτιών, στελέχη επιχειρήσεων που απολύουν σαν προσωπάρχες ή οικονομικοί διευθυντές, ο κατάλογος, όπως και η γκάμα, είναι ατέλειωτος.
Είναι δηλαδή προφανές ότι η συγκεκριμένη δολοφονική επιλογή τους, έρχεται σε μεγάλη αντίθεση και ουσιαστικά ακυρώνει την κυρίαρχη πολιτική τους θέση.
Θα μπορούσε κανείς να ισχυρισθεί ότι παρασύρθηκαν συναισθηματικά από τη δολοφονία του Π. Φύσσα και ξέφυγαν από τις βασικές τους θέσεις;
Θεωρώ αρκετά παράλογο αυτό τον ισχυρισμό, τη στιγμή που είχαν την ψυχραιμία να γράψουν κείμενο 16 σελίδων όπου όμορφα και λογικά μας εξηγούν, πολλάκις, ότι ο μεγάλος υπεύθυνος είναι «το κράτος και τα αφεντικά» και το «καπιταλιστικό σύστημα».

Η στοχοποίηση μεγάλου μέρους της κοινωνίας – νέα αντίφαση και ανοησία    

Πρέπει όμως και σε πείσμα της βασικής τους θέσης περί των πραγματικών «υπαίτιων των κοινωνικών δεινών», να δικαιολογήσουν την «εκτέλεση» των «μαντρόσκυλων», σαν πρώτων στόχων. Ιδού λοιπόν η δικαιολόγηση:
«Η επιλογή να χτυπήσουμε τα αναλώσιμα των βουλευτών και όχι τους ίδιους, συνίσταται στο εξής τελεσίδικο μήνυμα: Κατά την φαινομενική «εξάρθρωση» της Χρυσής Αυγής υπήρξαν έστω μερικώς τα αποκαλυπτήρια για το ποιόν των χρυσαυγιτών. Τώρα όλοι ξέρουν, τώρα η εποχή της απενοχοποίησής τους τελείωσε. Τώρα όποιος τους προσεγγίζει είναι συνυπεύθυνος. Η επιλογή του κάθε ενός να είναι συνοδοιπόρος τους και να παρευρίσκεται είτε πλησίον τους είτε στα γραφεία τους, ας φέρει και τις συνέπειες της ταυτότητας που θα τον χαρακτηρίζει. Αν ο οποιοσδήποτε από εδώ και στο εξής ασκήσει βία εναντίον μεταναστών, εναντίον αριστερών ή αναρχικών, αν επαναληφθεί το οποιοδήποτε ρατσιστικό ή φυλετικό επεισόδιο, την ευθύνη θα λουστεί αποκλειστικά η Χρυσή Αυγή και ας μετακομίσει μέσα στα αστυνομικά τμήματα. Όσοι τους πλησιάζουν δεν έχουν άλλοθι τις πελατειακές σχέσεις, είναι ναζιστές, έχουν τον όρκο του χίτη, υμνούν την χούντα και θα τους αντιμετωπίσουμε ως εχθρούς του λαού. Οι «παραπλανημένοι» ψηφοφόροι, αυτή η συντηρητική λουμπεναρία με την αστική ηθική, πλέον δεν έχει κανένα άλλοθι. Το ίδιο και οι επιχειρηματικοί κύκλοι που στηρίζουν τις «αγαθοεργίες» τους. Όλοι φέρουν τα δακτυλικά τους αποτυπώματα στα δολοφονικά μαχαίρια»
Προσέξτε τα ακόλουθα λόγια, που όπως άλλωστε και όλη η παράγραφος, στοχοποιούν τον οποιοδήποτε “προσεγγίζει” την Χ.Α., με οποιοδήποτε τρόπο, ακόμη και σαν απλός ψηφοφόρος (ή και σαν επαίτης στις “φιλανθρωπικές” εξορμήσειςτης Χ.Α.;)! :
«Οι «παραπλανημένοι» ψηφοφόροι, αυτή η συντηρητική λουμπεναρία με την αστική ηθική, πλέον δεν έχει κανένα άλλοθι»
Αυτή ή άποψη όμως έρχεται σε σφοδρή
αντίθεση με την άποψη, που παρέθεσα προηγουμένως και που υπερασπίζεται την κοινωνία από υπερεπαναστάτες που
«αποποιούνται τις ευθύνες τους»
και που αγνοούν ότι
«οι συνθήκες που μας περιβάλλουν, ορίζουν και την κοινωνική συμπεριφορά».
Και επομένως υπάρχει άλλοθι!!!!!!
Τι να πει κανείς για τέτοιες εγκληματικές (κυριολεκτικά) ανακολουθίες και αντιφάσεις…

Άλλες αντιφάσεις: Ντουρρούτι, αναρχικοί και ΟΠΛΑ

Αντιφάσεις επιμέρους, πέρα από αυτές τις κεντρικές που παρέθεσα και κατά τη γνώμη μου στοιχειοθετούν τη μεγάλη «ανοησία» των συγκεκριμένων ατόμων, υπάρχουν κάμποσες αλλά εγώ θα παραθέσω μόνο μια, νομίζω, σχετικά σημαντική:
Ξεκινούν με τσιτάτο του αναρχικού Ντουρρούτι, παραθέτοντας μάλιστα και κάποια βιογραφικά στοιχεία γι’ αυτόν, προϊδεάζοντας για ένταξη τους ή έστω συμπάθεια προς τους αναρχικούς, στους οποίους άλλωστε αναφέρονται θετικά σε αρκετά σημεία του κειμένου, αλλά αργότερα εκθειάζουν την ΟΠΛΑ, τον δολοφονικό βραχίονα των σταλινικών που είχε εκτελέσει πολλούς επαναστάτες διαφωνούντες με το ΚΚΕ και που αποτελεί (η ΟΠΛΑ) κόκκινο πανί για τους αναρχικούς  


Τελικό συμπέρασμα

Οι άνθρωποι αυτοί
, με βάση τα παραπάνω και κατά τη γνώμη μου, ή έχουν μεγάλη τρικυμία εν κρανίω, με τρομερή ροπή στην ανοησία και τη μαλακία ή είναι προβοκάτορες των μυστικών υπηρεσιών ή παρακρατικοί ή και τα δύο τελευταία μαζί.
Άλλωστε και η αύρα του κειμένου μιλάει, αλλά αφού προχώρησα σε λογική ανάλυση των θεμελιωδών αντινομιών δεν έχω πρόθεση να επικαλεσθώ κάτι ως προς αυτό.
Έχω προσωπική άποψη για το τι είναι τελικά αυτοί οι άνθρωποι, αλλά δεν νομίζω ότι ενδιαφέρει να την καταθέσω.
Ένα ακόμη συμπέρασμα

Ας υποθέσουμε, προς στιγμή, ότι πράγματι έχουμε να κάνουμε με κάποιους επαναστάτες. Τότε από τα παραπάνω πιστεύω ότι πολλοί θα προβληματιστούν για την πιθανή ανοησία που τους δέρνει. Σε αυτή τη περίπτωση πρέπει να σκεφτούμε το ακόλουθο:
Επειδή κανείς μας δεν είναι κατοχυρωμένος απέναντι στη μαλακία και την ανοησία, ούτε καν οι θεωρίες και οι ιδεολογίες, ας σκεφθούμε όχι μόνο διπλά και τριπλά, αλλά πολλαπλά, την πράξη του σηκώνω όπλο και αφαιρώ ανθρώπινη ζωή. Από τη στιγμή που αφαιρέσεις ανθρώπινη ζωή, επιστροφή της πράξης δυστυχώς δεν υπάρχει, ακόμη και αν το μετανιώσεις μυριάδες φορές…