Πρόσφυγας σημαίνει λιποτάκτης...

"Η Συγχώρηση αυτού που σε έβλαψε, σε περιφρόνησε, σε διέβαλλε, σε επιβουλεύτηκε, σε εχθρεύτηκε (αδικώντας σε) καθ’ οιονδήποτε τρόπο είναι μια ανώτερη ηθική πράξη. Εξίσου υψηλή ηθική αξία έχει το να ζητήσει κάποιος ειλικρινή Συγχώρηση για τα δεινά που προκάλεσε (με τις πράξεις ή/και με την απραξία του) σε κάποιον άλλον. Με μια ΔΙΑΦΟΡΑ. Το δεύτερο έχει αξία ΜΟΝΟΝ όταν απευθύνεται σε κάποιον κατώτερο από πλευράς κοινωνικής/πολιτικής/οικονομικής ισχύος. Τι αξία μπορεί να έχει άραγε μια «Συγγνώμη» που απευθύνεται σε κάποιον «ανώτερο κοινωνικά» (και «ισχυρότερο») όπου εάν τολμήσεις να μην ζητήσεις «συγγνώμη» (συνοδευόμενο δε με πολλαπλάσια «αποκατάσταση» ζημιών) γι’ αυτά που του έκανες όταν ήταν «κατώτερος» μπορεί να σε συντρίψει «ανταποδοτικά» αλλά και «προς παραδειγματισμό» κάθε άλλου (κατώτερου αλλά και «ανώτερου») που θα αποτολμήσει τα ίδια;"

Τρίτη, 15 Ιουλίου 2014

"Κάνε λίγο υπομονή, θα ξεχαστεί το θέμα" ή αλλιώς η δυσωδία των "ελίτ"

 

Πραγματικά μερικές φορές αμφιβάλλω αν αξίζει σε αυτή την χώρα κάτι καλύτερο από αυτό που βιώνει. Κάθομαι και αναλογίζομαι πόσο σάπιο είναι το σύστημα που στηρίζεται από την πλειοψηφία του ελληνικού λαού.

Κάτι που αναδείχθηκε ιδιαίτερα αυτές τις ημέρες, με δύο ειδήσεις που είδαν το φώς της δημοσιότητας. Και παρόλα αυτά είναι βέβαιο ότι και αυτά τα όσα τώρα κάνουν "κρότο" και προκαλούν την δημόσια κατακραυγή, γρήγορα θα ξεχαστούν. Και έτσι θα δικαιωθούν αυτοί οι "εντός του συστήματος" που κάθε φορά που 
αποκαλύπτεται κάποιο σκάνδαλο, το μόνο που έχουν να πούν είναι "κάνε λίγο υπομονή, θα ξεχαστεί το θέμα".

Όπως όλα ξεχνιούνται σε αυτή την χώρα, εφόσον έχεις αρκετά ισχυρές διασυνδέσεις για να μην "καείς" επί τόπου. Για κάποιους "ρομαντικούς" όμως, η αίσθηση της ξεφτίλας πάντα ακολουθεί.

Και στα δύο αυτά ζητήματα δεν υπάρχει κανενός είδους "παρανομία", κανενός είδους "σκάνδαλο". Αποπνέουν όμως συγκεντρωμένη την μπόχα αυτού που αποκαλείται μεταπολιτευτικό κράτος, αυτού που ενάντια στις προβλέψεις αρκετών από εμάς συνεχίζει να επιβιώνει μέχρι σήμερα.

Η πρώτη είναι η περίπτωση ενός "πολιτικού γόνου" ή μάλλον γόνου ενός πολιτικού, που δείχνει με ακριβέστατο τρόπο ακριβώς αυτά τα στοιχεία της παρακμιακής ελληνικής κοινωνίας στην μεγαλύτερη δυνατή ανάλυση. Ο λόγος για τον Γεράσιμο Ζαγορίτη, γιό του Λευτέρη Ζαγορίτη, ενός "δεξιού" πολιτικού, φίλου του Κωνσταντίνου Καραμανλή. Ο Γεράσιμος λοιπόν ή αλλιώς... Μάκης Ζαγορίτης έγινε γνωστός κάνοντας την θητεία του! Φυσικά στο Πολεμικό Μουσείο, μην τυχόν και κουραστεί το παιδί, να υπηρετήσει σε κάποιο άλλο στρατόπεδο, όπως τα παιδιά του... λαουτζίκου. Τότε λοιπόν κάνοντας την θητεία του, έγινε διάσημος όταν αποθανατίσθηκε σε τρυφερά ενσταντανέ, με την γνωστή πορνοστάρ Τζούλια Αλεξανδράτου, από τον τότε "ατζέντη" της και μέλος της show biz. Και ενώ οι φωτογραφίες ξεκίνησα από μία τραγικής αισθητικής επίδειξη πλούτου και ... οπισθίων στα μπουζούκια, μετά τις 4.30 το πρωί συνεχίσθηκαν εντός του Πολεμικού Μουσείου όπου ο τότε ναύτης "υπηρετούσε" την θητεία του.

Η πορνοστάρ συνοδευόμενη μπήκε στο Μουσείο, αποθανατίστηκε σε σκανδαλιστικές πόζες να θωπεύεται από τον "γόνο" και μετά έκανε το "σόου" της με τους υπόλοιπους φαντάρους (κατά πάσα πιθανότητα εξίσου υψηλής βυσματικής αξίας που υπηρετυούσαν εκεί". Τότε όταν δημοσιεύθηκαν οι φωτογραφίες, έγινε ένας σχετικός χαμός, μάθαμε ότι το θέμα θα "αντιμετωπιζόταν άμεσα" και όλα τα υπόλοιπα γνωστά και μετά ξεχάστηκε. Προφανώς κάποιος από τους "γνώστες" του συστήματος θα είπε "κάντε υπομονή, θα ξεχαστεί το θέμα". Και έτσι έγινε. Ως γνήσιος "δεξιός" (αυτής της δεξιάς που ευχαριστιέται να τρώει τις αριστερές σφαλιάρες την μία μετά την άλλη) όμως ο Λευτέρης Ζαγορίτης δεν άφησε τον γιό του να... κουραστεί στην πολιτική του ζωή περισσότερο από ότι κουράστηκε στην στρατιωτική του ζωή. Και έτσι τέσσερα χρόνια μετά το ονομά του ξανακούστηκε στα ελληνικά μήντια. Όχι σε σχέση με κάποια... πορνοστάρ, αλλά με την νεοεκλεγείσα ευρωβουλευτή της ΝΔ και πρώην δημοσιογράφο του MEGA Μαρία Σπυράκη. Γιατί μάθαμε ότι μετά την "θριαμβευτική" του καρριέρα στο Πολεμικό Μουσείο, ο νεαρός αυτός με κάποιον τρόπο βρέθηκε στις Βρυξέλλες, στην Ευρωβουλή. Και εκεί υπηρετούσε (άραγε με την ίδια αίσθηση του καθήκοντος που το έκανε και στην στρατιωτική του θητεία) τα συμφέροντα της χώρας μας από το γραφείο ενός ευρωβουλευτή. Είτε όμως επειδή οι ικανοτητές του ήταν τόσο τρομερές, είτε επειδή στην ελληνική πολιτική σκηνή ο νεποτισμός αποτελεί το μέτρο, όταν έληξε η θητεία του προηγούμενου ευρωβουλευτή, αυτός άμεσα κατάφερε να κρατήσει την ίδια θέση στο γραφείο της νεοεκλεγμένης.

Όπως προείπαμε, τίποτε το παράνομο, τίποτε το σκανδαλώδες. Όλα νόμιμα και άρα ηθικά κατά την Βουλγαράκειο ρήση! Και σκεπασμένα από μία δυσωδία που αποτελεί πλέον κυρίαρχο χαρακτηριστικό στην χώρα μας, τόσο όσο και η Ακρόπολη.

Και να ήταν μόνον αυτό;

Την ίδια ημέρα που έβγαινε αυτό το θέμα στην επικαιρότητα, μαθαίναμε και κάτι ακόμη. Ότι ο πρόσφατα αποφυλακισθείς με εγγύηση (την ίδια στιγμή που στην φυλακή οδηγούνταν οι βουλευτές της Χρυσής Αυγής για σύσταση εγκληματικής οργάνωσης) Μηλιώνης, αυτός δηλαδή που καραμπινάτα καταχράσθηκε τα χρήματα χιλιάδων Ελλήνων έκανε εξίσου τρομερά πάρτυ – όσο ο κ. Ζαγορίτης κατά την διάρκεια της στρατιωτικής του θητείας – στην Μύκονο. Όπως αναφέρεται στα σχετικά ρεπορτάζ "ούτε μία ούτε δύο αλλά τέσσερις πολυτελείς βίλες, 2.500 ευρώ τη βραδιά η μία, φιλοξένησαν τους περίπου 30 καλεσμένους του κ. Μηλιώνη, ενώ άλλα τέσσερα τζιπ τα οποία κόστισαν 7.500 ευρώ τη βδομάδα τους μετέφεραν στην παραλία ή στα πανάκριβα μπιτς μπαρ και εστιατόρια του νησιού. Επίσης υπήρξε προσωπικός σεφ αλλά και πρώτη θέση στην παραλία με ξαπλώστρα στον αφρό που λέμε.

Όλα αυτά, με εντελώς πρόχειρους υπολογισμούς, φτάνουν τα δεκάδες χιλιάδες ευρώ. Για αυτή τη σπατάλη χρήματος ευθύνεται ο ένας εκ των βασικών κατηγορουμένων στο σκάνδαλο της Energa- Hellas Power, ο κ. Μηλιώνης, ο οποίος έβαλε βαθιά το χέρι στην τσέπη για να περάσουν καλά οι δεκάδες καλεσμένοι του."

Ο κ. Μηλιώνης αποφυλακίστηκε και περιμένει την δίκη του. Όπως προείπαμε και εδώ δεν υπάρχει τίποτε το παράνομο. Αφού ο κ. Μηλιώνης έχει υποχρέωση μόνον να "παρουσιάζεται στο τμήμα" και το κάνει, έχει κάθε δικαίωμα να γιορτάσει όπως θέλει τα γενεθλιά του. Αυτό που όμως εμείς μπορούμε να συμπεράνουμε είναι ακριβώς το ίδιο που καταλάβαμε και από την περίπτωση Ζαγορίτη. Ότι λέξεις όπως φιλότιμο, αξιοπρέπεια και ευσυνειδησία ευδοκιμούν μόνον σε απόσταση ασφαλείας από αυτό που αποκαλείται "ελίτ" στην ελληνική κοινωνία.

Και μάλιστα την ίδια στιγμή που η δημόσια συζήτηση κινούταν γύρω από το ζήτημα της "μικρής ΔΕΗ". Οι εταιρίες παροχής ρεύματος Energa – Hellas Power, στην υπόθεση των οποίων είναι εμπλεκόμενος ο κ. Μηλιώνης συστήθηκαν - δημιουργήθηκαν ως εναλλακτική λύση για τους καταναλωτές, στην ουσία, έπαιρναν το χαράτσι για τα ακίνητα από τους πελάτες τους και αντί να το αποδίδουν στη ΔΕΗ, το έστελναν στο εξωτερικό σε προσωπικούς τραπεζικούς λογαριασμούς. Ανάμεσα στους βασικούς εμπλεκόμενους - κατηγορούμενος ο Β. Μηλιώνης ο οποίος δεν έχει αθωωθεί αλλά είναι προσωρινά ελεύθερος. Καμία σημασία βέβαια δεν έχει αυτό, εξακολουθεί να μπορεί να κάνει πάρτι. Όσο για τη ζημιά που υπέστη το δημόσιο, αυτή υπολογίζεται σε 152 εκ. Ευρώ. Και τώρα πωλείται η ΔΕΗ, για να γίνει ιδιωτικό μονοπώλιο αντί για ... κρατικό μονοπώλιο. Αλλά αυτή είναι μια άλλη μεγάλη κουβέντα.

Αυτό που αξίζει για μία φορά να σημειώσουμε είναι η μπόχα που μας πλημμυρίζει. Η μπόχα που έχει σκεπάσει τα πάντα. Και η οποία εκπορεύεται από αυτούς που παρουσιάζονται ως ... σωτήρες, επίδοξοι ή μέσα στα πράγματα ήδη.

Μα πάνω από όλα δεν φταίνε αυτοί. Έχουν βρεί και τα κάνουν. Αυτοί που φταίνε είναι οι ψηφοφόροι τους. Αυτοί που χωρίς να το ξέρουν θυσιάζουν την καθημερινοτητά τους για να κάνουν πάρτυ οι γόνοι και οι απατεώνες με διασυνδέσεις.