Πρόσφυγας σημαίνει λιποτάκτης...

"Η Συγχώρηση αυτού που σε έβλαψε, σε περιφρόνησε, σε διέβαλλε, σε επιβουλεύτηκε, σε εχθρεύτηκε (αδικώντας σε) καθ’ οιονδήποτε τρόπο είναι μια ανώτερη ηθική πράξη. Εξίσου υψηλή ηθική αξία έχει το να ζητήσει κάποιος ειλικρινή Συγχώρηση για τα δεινά που προκάλεσε (με τις πράξεις ή/και με την απραξία του) σε κάποιον άλλον. Με μια ΔΙΑΦΟΡΑ. Το δεύτερο έχει αξία ΜΟΝΟΝ όταν απευθύνεται σε κάποιον κατώτερο από πλευράς κοινωνικής/πολιτικής/οικονομικής ισχύος. Τι αξία μπορεί να έχει άραγε μια «Συγγνώμη» που απευθύνεται σε κάποιον «ανώτερο κοινωνικά» (και «ισχυρότερο») όπου εάν τολμήσεις να μην ζητήσεις «συγγνώμη» (συνοδευόμενο δε με πολλαπλάσια «αποκατάσταση» ζημιών) γι’ αυτά που του έκανες όταν ήταν «κατώτερος» μπορεί να σε συντρίψει «ανταποδοτικά» αλλά και «προς παραδειγματισμό» κάθε άλλου (κατώτερου αλλά και «ανώτερου») που θα αποτολμήσει τα ίδια;"

Δευτέρα, 7 Ιουλίου 2014

Σε απόγνωση χιλιάδες ελεύθεροι επαγγελματίες


Σε απόγνωση βρίσκονται χιλιάδες ελεύθεροι επαγγελματίες εξαιτίας της βαριάς φορολογίας που τους οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στον αφανισμό.
Ενδεικτικό είναι το παράδειγμα μιας ιδιοκτήτριας πρατηρίου υγρών καυσίμων από τον Αμπελώνα Λάρισας, που, όπως καταγγέλλει, καλείται να πληρώσει φόρο ύψους 6.500 ευρώ την ώρα που τα καθαρά εισοδήματά της δεν ξεπερνούν τις 14.000 ευρώ.
Για την ακρίβεια έχει φορολογηθεί με 26% από το πρώτο ευρώ των εισοδημάτων της, όπως ισχύει από φέτος, με 3.640 ευρώ. Σε αυτό το ποσό προστίθεται 55% προκαταβολή φόρου για την επόμενη χρονιά και ο φόρος αυτόματα εκτινάσσεται στις 5642 ευρώ. Αν στα παραπάνω συνυπολογιστούν 650 φόρος επιτηδεύματος και 140 ευρώ εισφορά αλληλεγγύης, προκύπτει το τελικό ποσό των 6500 ευρώ.
Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι από τα χρήματα που κερδίζει σε ένα χρόνο, τα μισά πρέπει να τα δώσει στο κράτος. Με τα υπόλοιπα 7.000 ευρώ καλείται να πληρώσει τις ειφορές του ΟΑΕΕ, το ρεύμα, τα υπόλοιπα λειτουργικά έξοδα, το χαράτσι κ.λπ. και ταυτόχρονα να εξασφαλίσει φαγητό για να ζήσει την οικογένειά της.

Όπως εξηγεί η παθούσα, κ. Παναγιώτα Κάγια, εργάζεται επτά ημέρες την εβδομάδα από τις 6 το πρωί μέχρι της 11 το βράδυ για να πληρώνει το κράτος.
«Δεν ξέρω τι να πρωτοπληρώσω. Ό,τι βγάζω μου τα παίρνει η εφορία και το ασφαλιστικό μου ταμείο. Ακόμη και για να με ελέγχουν αναγκάστηκα να βάλω βαθιά το χέρι στην τσέπη για την τοποθέτηση του συστήματος εισροών-εκροών καυσίμων. Έτσι, όπως έχουν γίνει τα πράγματα, δεν με συμφέρει να κρατήσω ανοιχτή την επιχείρηση. Καλύτερα να την κλείσω» αναφέρει η απελπισμένη πρατηριούχος.
Η κ. Κάγια είναι μόνο μια από τους χιλιάδες γονατισμένους επιχειρηματίες, που βρίσκονται στα πρόθυρα της αυτοκτονίας εξαιτίας των χρεών και των δυσβάσταχτων φόρων.
Εξάλλου, τον τελευταίο μήνα οι περισσότεροι από αυτούς έχουν λάβει ειδοποιητήρια κατάσχεσης των περιουσιακών τους στοιχείων εξαιτίας της αδυναμίας αποπληρωμής των οφειλών τους. Μετά την υποβολή των φορολογικών τους δηλώσεων τα κατασχετήρια αναμένεται να πολλαπλασιαστούν.

http://www.kontranews.gr/