Πρόσφυγας σημαίνει λιποτάκτης...

"Η Συγχώρηση αυτού που σε έβλαψε, σε περιφρόνησε, σε διέβαλλε, σε επιβουλεύτηκε, σε εχθρεύτηκε (αδικώντας σε) καθ’ οιονδήποτε τρόπο είναι μια ανώτερη ηθική πράξη. Εξίσου υψηλή ηθική αξία έχει το να ζητήσει κάποιος ειλικρινή Συγχώρηση για τα δεινά που προκάλεσε (με τις πράξεις ή/και με την απραξία του) σε κάποιον άλλον. Με μια ΔΙΑΦΟΡΑ. Το δεύτερο έχει αξία ΜΟΝΟΝ όταν απευθύνεται σε κάποιον κατώτερο από πλευράς κοινωνικής/πολιτικής/οικονομικής ισχύος. Τι αξία μπορεί να έχει άραγε μια «Συγγνώμη» που απευθύνεται σε κάποιον «ανώτερο κοινωνικά» (και «ισχυρότερο») όπου εάν τολμήσεις να μην ζητήσεις «συγγνώμη» (συνοδευόμενο δε με πολλαπλάσια «αποκατάσταση» ζημιών) γι’ αυτά που του έκανες όταν ήταν «κατώτερος» μπορεί να σε συντρίψει «ανταποδοτικά» αλλά και «προς παραδειγματισμό» κάθε άλλου (κατώτερου αλλά και «ανώτερου») που θα αποτολμήσει τα ίδια;"

Σάββατο, 12 Ιουλίου 2014

Κοίτα την πάρτη σου και τι σε νοιάζει για τους άλλους.


Αλήθεια για ποια δημοκρατία μιλάμε, για ποια ελευθερία και για ποια ανθρώπινα δικαιώματα όταν υπάρχουν τέτοια τερατουργήματα;
Αλήθεια θα ήθελες να ήταν παιδί σου το παιδί της παραπάνω φωτογραφίας; 
Αλήθεια ποια ανθρώπινη ψυχή μπορεί να αποδεχτεί την κατάσταση της παραπάνω φωτογραφίας;
Αλήθεια ποια ανθρώπινη ψυχή μπορεί να μείνει ήσυχη και να συνεχίσει την μέρα της χωρίς να κλάψει και εξοργιστεί; 
Η ψυχή του ανθρώπου δεν μπορεί να αποδεχτεί τέτοιες καταστάσεις, μπορεί όμως η κοινή του λογική, μπορεί η πολιτική του, μπορεί η θρησκεία του, μπορεί το κέρδος του.
Ναι μπορείς να γυρίσεις από την άλλη και να πας μια βόλτα με το παιδί σου στην παραλία, να το μεγαλώσεις περήφανο για τους πολέμους των προγόνων σου, να πάρεις δάνειο για να το σπουδάσεις, να γλίψεις έναν βουλευτή για να το βολέψεις, να του μάθεις να ψηφίζει τους δολοφόνους πολιτικούς, να του μάθεις πως εχθρός είναι το όνομα του άλλου θεού και να το μάθεις πως για τα λεφτά μπορεί να πουλήσει και την ψυχή του.
Και μετά τηλεφώνησέ με να πάμε να δούμε τον τελικό του μουντιάλ, να κοινοποιήσουμε ένα γνωμικό από κάποιον σοφό άλλου καιρού, να μιλήσουμε για διακοπές, για αμάξια, για γυναίκες, να πιούμε καμιά μπύρα και να καταλήξουμε στην μεγαλύτερη σοφία του εγώ μας, δηλαδή, κοίτα την πάρτη σου και τι σε νοιάζει για τους άλλους.
Όσο θα έχουμε κλεισμένη την ψυχή μας σε ένα κελί ο κόσμος θα βαδίζει σε αργό αλλά βέβαιο θάνατο………..
Υ.Γ. ονειρεύομαι έναν κόσμο χωρίς όπλα και χρηματοπιστωτικά ιδρύματα………………………..