Πρόσφυγας σημαίνει λιποτάκτης...

"Η Συγχώρηση αυτού που σε έβλαψε, σε περιφρόνησε, σε διέβαλλε, σε επιβουλεύτηκε, σε εχθρεύτηκε (αδικώντας σε) καθ’ οιονδήποτε τρόπο είναι μια ανώτερη ηθική πράξη. Εξίσου υψηλή ηθική αξία έχει το να ζητήσει κάποιος ειλικρινή Συγχώρηση για τα δεινά που προκάλεσε (με τις πράξεις ή/και με την απραξία του) σε κάποιον άλλον. Με μια ΔΙΑΦΟΡΑ. Το δεύτερο έχει αξία ΜΟΝΟΝ όταν απευθύνεται σε κάποιον κατώτερο από πλευράς κοινωνικής/πολιτικής/οικονομικής ισχύος. Τι αξία μπορεί να έχει άραγε μια «Συγγνώμη» που απευθύνεται σε κάποιον «ανώτερο κοινωνικά» (και «ισχυρότερο») όπου εάν τολμήσεις να μην ζητήσεις «συγγνώμη» (συνοδευόμενο δε με πολλαπλάσια «αποκατάσταση» ζημιών) γι’ αυτά που του έκανες όταν ήταν «κατώτερος» μπορεί να σε συντρίψει «ανταποδοτικά» αλλά και «προς παραδειγματισμό» κάθε άλλου (κατώτερου αλλά και «ανώτερου») που θα αποτολμήσει τα ίδια;"

Τετάρτη, 16 Ιουλίου 2014

Υπάρχουν οι νεόπτωχοι, υπάρχουν οι επιτυχημένοι και στο ενδιάμεσο υπάρχουν οι γραφειοκράτες.

Υπάρχουν οι νεόπτωχοι, υπάρχουν οι επιτυχημένοι και στο ενδιάμεσο υπάρχουν οι γραφειοκράτες.

Η «Νέα Τάξη» δεν εμφανίζεται πρώτη φορά στην παγκόσμια ιστορία, απλώς τούτη τη στιγμή μοιάζει με οικτρό ομοίωμα εκείνης που έδρασε για πάρα πολλά χρόνια στη Σοβιετική Ένωση.

Με άρθρο του στη USA Today, ο καθηγητής δικαίου του Πανεπιστημίου του Τενεσί, Γκλεν Χάρλαν Ρέϊνολντς, μιλάει για μια γραφειοκρατική τάξη που αναδύεται στην Ελλάδα μετά την κρίση, αλλά όχι μόνο σε αυτήν.
Θυμίζοντας το παράδειγμα της Ελληνίδας που προσπάθησε να στήσει μια επιχείρηση με μακαρόν (είχε γίνει πρόσφατα θέμα στους New York Times), o Ρέινολντς διατυπώνει την άποψη πως στην Ελλάδα υπάρχει αυτή τη στιγμή μια νέα τάξη ανθρώπων που δεν στηρίζεται στα δικά της κεφάλαια ή την εργασία (δεν είναι δηλαδή καπιταλιστές ή εργάτες), αλλά στόχος τους είναι να ορίζουν το κεφάλαιο και την εργασία. Να έχουν τον πολιτικό έλεγχο και να κατευθύνουν τις ζωές των ανθρώπων.
Αυτό το φαινόμενο εμφανίστηκε με ένταση στην πρώην ΕΣΣΔ, αναφέρει ο Ρέινολντς, όπου μια κάστα ανθρώπων -μέλη του κομματικού σωλήνα-έλεγχαν τα πάντα στη χώρα. Αποτέλεσαν μια ιδιότυπη αριστοκρατία και δρούσαν στο όνομα της κοινωνίας, διαλύοντάς την.
Παρόμοιες συνθήκες μπορεί να διακρίνει κανείς και στις ΗΠΑ, αναφέρει ο καθηγητής, όπου οι φτωχοί αντιμετωπίζονται με σκεπτικισμό και με προγράμματα αμφιβόλου αποτελεσματικότητας. Τα χαρακτηριστικά αυτής της «Νέας Τάξης» των γραφειοκρατών στην Ελλάδα και στον υπόλοιπο κόσμο είναι ότι δεν επιθυμούν να ανέλθουν στην εξουσία, αλλά να μετέχουν στον πολιτικό έλεγχο.
Να μπορούν να έχουν άμεση πρόσβαση στα ΜΜΕ, στους ακαδημαϊκούς κύκλους, στο χώρο της ψυχαγωγίας – να μπορούν κοινώς να διαμορφώνουν το θυμικό των πολιτών και να ελέγχουν τη λογική του.