Πρόσφυγας σημαίνει λιποτάκτης...

"Η Συγχώρηση αυτού που σε έβλαψε, σε περιφρόνησε, σε διέβαλλε, σε επιβουλεύτηκε, σε εχθρεύτηκε (αδικώντας σε) καθ’ οιονδήποτε τρόπο είναι μια ανώτερη ηθική πράξη. Εξίσου υψηλή ηθική αξία έχει το να ζητήσει κάποιος ειλικρινή Συγχώρηση για τα δεινά που προκάλεσε (με τις πράξεις ή/και με την απραξία του) σε κάποιον άλλον. Με μια ΔΙΑΦΟΡΑ. Το δεύτερο έχει αξία ΜΟΝΟΝ όταν απευθύνεται σε κάποιον κατώτερο από πλευράς κοινωνικής/πολιτικής/οικονομικής ισχύος. Τι αξία μπορεί να έχει άραγε μια «Συγγνώμη» που απευθύνεται σε κάποιον «ανώτερο κοινωνικά» (και «ισχυρότερο») όπου εάν τολμήσεις να μην ζητήσεις «συγγνώμη» (συνοδευόμενο δε με πολλαπλάσια «αποκατάσταση» ζημιών) γι’ αυτά που του έκανες όταν ήταν «κατώτερος» μπορεί να σε συντρίψει «ανταποδοτικά» αλλά και «προς παραδειγματισμό» κάθε άλλου (κατώτερου αλλά και «ανώτερου») που θα αποτολμήσει τα ίδια;"

Πέμπτη, 28 Αυγούστου 2014

Εκτροφή Αστακών!Πανάκριβο είδος.Άρα, καλές πωλήσεις και κέρδη,ε;Μια πολλά υποσχόμενη επιχειρηματική επιλογή,ε;Αμ δε!Κι όμως.Με τόση θάλασσα στην Ελλάδα, δεν υπάρχει τίποτα σχετικό στο ελληνικό διαδίκτυο!Και προφανώς,καμία "Μονάδα εκτροφής" στην Ελλάδα.Βολευτείτε μ'αυτό:θα τρώγατε αστακό που μεγάλωσε σε υποβρύχιο νεκροταφείο ανθρώπων;Κι όμως!Το κάνουν στην Αγγλία.Όπου νά'ναι θα έρθουν κι εδώ τα πρώτα..."εμπορεύματα" προς κατανάλωση στις αστακομακαρονάδες των προνομιούχων...άκου νεκροταφεία!Ρε Άγγλοι δεν έχετε το Θεό σας τελικά!!!

Υποθαλάσσιο «κοιμητήριο» για την σωτηρία των αστακών κατασκευάζουν οι Βρετανοί οικολόγοι

Υποθαλάσσιο «κοιμητήριο» για την σωτηρία των αστακών κατασκευάζουν οι Βρετανοί οικολόγοι
Βρετανοί οικολόγοι κατασκευάζουν τεχνητό ύφαλο στην Μάγχη.

Τι κοινό μπορεί να έχουν χίλιοι νεαροί αστακοί και οι στάχτες των αγαπημένων προσώπων των Βρετανών.
Έναν κοινό τόπο όπου οι αστακοί θα εκτρέφονται και οι στάχτες θα αναπαύονται.

Δεν πρόκειται για κάποιο μακάβριο αστείο αλλά για μια πρωτότυπη ιδέα συγκέντρωσης πόρων με στόχο την δημιουργία ενός προτύπου εκτροφείου αστακών σε έναν τεχνητό ύφαλο ανοιχτά των ακτών Ντόρσετ, στην Νοτιοδυτική Αγγλία, το οποίο παράλληλα θα λειτουργεί και σαν υποθαλάσσιο κοιμητήριο.

Ο επικεφαλής της περιβαλλοντικής οργάνωσης Wreck Reef σκέφτηκαν να προσφέρουν σε όσους το επιθυμούν την δυνατότητα να τοποθετήσουν τις στάχτες των αγαπημένων τους σε ένα μέρος πραγματικά μοναδικό – στον βυθό της θάλασσας, στα θεμέλια του εκτροφείου- καταβάλλοντας απλώς ένα αντίτιμο το οποίο αναμένεται να καθοριστεί εντός των προσεχών εβδομάδων. Σκεφτείτε πως πρόκειται για υποθαλάσσιες επιτύμβιες στήλες. Εμείς τις αποκαλούμε στήλες της παρηγοριάς. Στο τέλος, αυτός ο ύφαλος θα μετατραπεί σε ένα κυκλικό υποθαλάσσιο μνημείο το μοναδικό του είδους στην Βρετανία» είπε ο Νέβιλ Κοπεργουέιτ, εκπρόσωπος της οργάνωσης.
Όσον αφορά την οικολογική πλευρά του εγχειρήματος, σκοπός των ακτιβιστών της Wreck of Reef είναι να συμβάλουν στην αναπλήρωση του πληθυσμού των αστακών που ζουν στο στενό της Μάγχης. Μέχρι σήμερα οι μηχανικοί που έχουν αναλάβει την κατασκευή εκτροφείου/νεκροταφείου έχουν ρίξει στα νερά του Ντόβερ περίπου 2.000 τόνους πέτρας με τους οποίους κατασκευάστηκε ο τεχνητός ύφαλος.
Μόλις οι πρώτοι χίλιοι νεαροί αστακοί, το μήκος των οποίων δεν ξεπερνά τα δύο εκατοστά, αφεθούν ελεύθεροι στην θάλασσα, θα αρχίσει η κατασκευή ενός δεύτερου κυκλικού υφάλου ο οποίος θα βρίσκεται περιμετρικά του πρώτου και θα προστατεύει τους αστακούς από τους θηρευτές και τα θαλάσσια ρεύματα. Οι χίλιοι νεαροί αστακοί οι οποίοι θα φέρουν πομπούς ώστε να παρακολουθούνται από τους ειδικούς θα χρειαστούν πέντε με έξι χρόνια για να ενηλικιωθούν περίοδο έπειτα από την οποία θα εκδιωχθούν από τον τεχνητό ύφαλο. Κάθε χρόνο όμως, για διάστημα τριών ετών στο πρωτότυπο αυτό εκτροφείο θα απελευθερώνονται χίλιοι νέοι νεαροί αστακοί με απώτερο σκοπό την πλήρη αναπλήρωση του αποδεκατισμένου πληθυσμού τους.
«Κάποιες φορές είναι χρήσιμο να υπογραμμίζεται το γεγονός ότι αν συμπεριφερόμασταν στην γη με τον ίδιο τρόπο που συμπεριφερόμαστε στην θάλασσα και δεν την αναπληρώναμε με καινούργιους σπόρους, σε σύντομο χρονικό διάστημα θα είχαμε ξεμείνει από σοδειές. Η θάλασσα δεν είναι διαφορετική, όμως ποτέ τίποτα δεν επιστρέφεται σε αυτήν, άρα γιατί θα πρέπει να μας προκαλεί έκπληξη η μείωση των πληθυσμών των θαλασσίων οργανισμών» σημείωσε χαρακτηριστικά ο Νέβιλ Κοπεργουέιτ.

http://www.koolnews.gr