Πρόσφυγας σημαίνει λιποτάκτης...

"Η Συγχώρηση αυτού που σε έβλαψε, σε περιφρόνησε, σε διέβαλλε, σε επιβουλεύτηκε, σε εχθρεύτηκε (αδικώντας σε) καθ’ οιονδήποτε τρόπο είναι μια ανώτερη ηθική πράξη. Εξίσου υψηλή ηθική αξία έχει το να ζητήσει κάποιος ειλικρινή Συγχώρηση για τα δεινά που προκάλεσε (με τις πράξεις ή/και με την απραξία του) σε κάποιον άλλον. Με μια ΔΙΑΦΟΡΑ. Το δεύτερο έχει αξία ΜΟΝΟΝ όταν απευθύνεται σε κάποιον κατώτερο από πλευράς κοινωνικής/πολιτικής/οικονομικής ισχύος. Τι αξία μπορεί να έχει άραγε μια «Συγγνώμη» που απευθύνεται σε κάποιον «ανώτερο κοινωνικά» (και «ισχυρότερο») όπου εάν τολμήσεις να μην ζητήσεις «συγγνώμη» (συνοδευόμενο δε με πολλαπλάσια «αποκατάσταση» ζημιών) γι’ αυτά που του έκανες όταν ήταν «κατώτερος» μπορεί να σε συντρίψει «ανταποδοτικά» αλλά και «προς παραδειγματισμό» κάθε άλλου (κατώτερου αλλά και «ανώτερου») που θα αποτολμήσει τα ίδια;"

Παρασκευή, 29 Αυγούστου 2014

Ποιό είναι το πιο real Videogame για όπλα;






Ποιο είναι το καλύτερο videogame για όπλα;

Με ρώτησε ένας φίλος, ο οποίος είναι αρκετά νεαρός και ασχολείται με αυτά τα πράγματα σκληροπυρηνικά.

Τι πρέπει να προτιμήσω για να προπονούμαι σωστά;


Όσο εύλογες κι αν ακούγονται για ένα 18χρονο αυτές οι ερωτήσεις, τα νέα είναι άσχημα:
Δεν υπάρχουν videogame για όπλα. Τα όπλα δεν είναι παιχνίδια:


  • Έχουν έντονο λάκτισμα
  • Κάνουν εκκωφαντικό θόρυβο
  • Η εκπαίδευση σε αυτά στοιχίζει, αρκετά
  • Οι βολίδες δεν έχουν START / STOP / PAUSE / DELETE / RESTART / SAVE κτλ. Τραβάς τη σκανδάλη και καταστρέφεις κάτι που θέλεις. Ή, αν είσαι απρόσεκτος και ανεκπαίδευτος, κάτι που δεν θέλεις
  • Τα πυροβόλα χρειάζονται συχνή συντήρηση -σε αντίθεση με τις παιχνιδοκονσόλες ή τα κινητά

Τώρα που ξεκαθαρίσαμε τα παραπάνω, πρέπει να παραδεχθούμε ότι τα videogame μπορούν να παρέχουν ατελείωτες ώρες διασκέδασης στους ενδιαφερόμενους, ενώ τα ποιοτικά μπορούν να είναι και «διδακτικά», τόσο στην στρατηγική (μάχης), όσο και στην όξυνση των αντανακλαστικών. Υπάρχουν λοιπόν κοινά στοιχεία ανάμεσα σε αυτά και τα όπλα.


Κάτω από αυτό το τελευταίο πρίσμα (και για να μην στεναχωρήσουμε το νεαρό φίλο μας) μπήκαμε στη διαδικασία να ψαχτούμε και να δοκιμάσουμε – όχι ως gamers (καμία σχέση!

Η γενιά του γράφοντος ξεκίνησε από τα 8bit για να καταλήξει σε παιχνιδομηχανές των 16bit, ο νοών νοείτο…), αλλά ως σκοπευτές / κυνηγοί που θέλουν κάτι να περάσουν την ώρα τους ευχάριστα.


Πρώτα βγήκαν οι προδιαγραφές:

  1. Να είναι ΔΩΡΕΑΝ – κρίση έχουμε!
  2. Να παίζει σε όσο το δυνατόν περισσότερες πλατφόρμες – και οπωσδήποτε στην πιο κοινή (ANDROID).
  3. Να έχει δυνατότητα ρύθμισης ή αυτορύθμισης γραφικών, για να παίξει τόσο σε καλό tablet, όσο και σε «μέτριο» smartphone.
  4. Να είναι διεθνώς αναγνωρισμένο και βραβευμένο.
  5. Το βασικότερο: Να μας αρέσει και να είναι εθιστικό. Αν ένα videogame δεν είναι εθιστικό, μάλλον κάποιος δεν έκανε καθόλου καλά τη δουλειά του…

Η έρευνα αγοράς ξεκίνησε, ήταν αρκετά εξονυχιστική, διαβάστηκαν πολλά reviews, περάσαμε αρκετές ώρες παιξίματος, ενώ γνωστοί και φίλοι μας έβλεπαν με στραβό μάτι και αναρωτιόνταν τι έχουμε πάθει…

Ιδού ο νικητής:


Dead Trigger 2

  • To DEAR TRIGGER 2 είναι διεθνώς γνωστό 1st person shooter (σκοποβολής 1ου προσώπου) με πολλές περγαμηνές, καθώς βγήκε 1ο στην κατηγορία του σε πολλά reviews.

    Ψηφίστηκε ένα από τα καλύτερα παιχνίδια γενικώς για όλο το έτος (2013), ενώ το έχουν κατεβάσει περισσότερα από 25 εκατομμύρια χρήστες σε όλο τον κόσμο. Μιλάμε λοιπόν για υπερδύναμη.
  • Τα όπλα που χρησιμοποιούνται είναι αρκετά «αληθοφανή», τα γραφικά καλά και οι στόχοι τα «γνωστά» συμπαθή τέρατα και… ζόμπι.
  • Το δοκιμάσαμε σε ένα μέσο 2πύρηνο Android smartphone στα 1.2GHz, σε καινούριο iPAD (λογισμικό iOS) και σε κοινό 4πύρηνο (Android) tablet, με τα 2 τελευταία να δίνουν πολύ καλά αποτελέσματα. Το μέτριο smartphone δούλεψε, ικανοποιητικά.
  • Ντρεπόμαστε λίγο που το λέμε, αλλά κολλήσαμε αρκετά! Και όταν τέτοια δήλωση έρχεται από κάποιον που δεν ασχολείται γενικώς με τέτοια, καταλαβαίνετε…
  • ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΠΕΡΙΕΧΕΙ ΣΚΛΗΡΑ ΓΡΑΦΙΚΑ ΜΕ ΑΙΜΑ ΚΑΙ ΤΕΡΑΤΑ – Δεν απευθύνεται σε πεντάχρονους. Κρατήστε μακριά τα παιδάκια λοιπόν.

Για να επισκεφτείτε το site της εταιρείας (MADFINGER GAMES) πατήστε ΕΔΩ.

ΥΓ. «Σιγά το πράμα τώρα, videogames, αποκλείεται να ασχοληθώ εγώ, αυτά είναι άχρηστα πράγματα και χάσιμο χρόνου…» Καθίστε για μερικές μέρες ξαπλωμένος στο κρεβάτι νοσοκομείου κοιτάζοντας το ταβάνι (όπως έκανε πρόσφατα ο γράφων, για εσάς φυσικά το απεύχομαι…), και αν συνεχίζετε να τα θεωρείτε άχρηστα και χάσιμο χρόνου κερδίζετε κάθε ρεκόρ υπομονής!