Πρόσφυγας σημαίνει λιποτάκτης...

"Η Συγχώρηση αυτού που σε έβλαψε, σε περιφρόνησε, σε διέβαλλε, σε επιβουλεύτηκε, σε εχθρεύτηκε (αδικώντας σε) καθ’ οιονδήποτε τρόπο είναι μια ανώτερη ηθική πράξη. Εξίσου υψηλή ηθική αξία έχει το να ζητήσει κάποιος ειλικρινή Συγχώρηση για τα δεινά που προκάλεσε (με τις πράξεις ή/και με την απραξία του) σε κάποιον άλλον. Με μια ΔΙΑΦΟΡΑ. Το δεύτερο έχει αξία ΜΟΝΟΝ όταν απευθύνεται σε κάποιον κατώτερο από πλευράς κοινωνικής/πολιτικής/οικονομικής ισχύος. Τι αξία μπορεί να έχει άραγε μια «Συγγνώμη» που απευθύνεται σε κάποιον «ανώτερο κοινωνικά» (και «ισχυρότερο») όπου εάν τολμήσεις να μην ζητήσεις «συγγνώμη» (συνοδευόμενο δε με πολλαπλάσια «αποκατάσταση» ζημιών) γι’ αυτά που του έκανες όταν ήταν «κατώτερος» μπορεί να σε συντρίψει «ανταποδοτικά» αλλά και «προς παραδειγματισμό» κάθε άλλου (κατώτερου αλλά και «ανώτερου») που θα αποτολμήσει τα ίδια;"

Δευτέρα, 22 Σεπτεμβρίου 2014

«Ου φονεύσεις ομοίους σου!»: μια καθολική βιολογική επιταγή (την οποία η ανάπτυξη της νοημοσύνης του ανθρώπου παραβίασε)

Κάθε προσπάθεια επιστημονικής εξήγησης της ανθρώπινης επιθετικής συμπεριφοράς ενέχει τον κίνδυνο να λειτουργήσει νομιμοποιητικά: εκλογικεύοντας και δικαιολογώντας «επιστημονικά» τις πιο απάνθρωπες και αντικοινωνικές πράξεις βίας.
Οπως αναφαίνεται από πλήθος ερευνών, κάθε ανθρώπινο ον διαθέτει μια βιολογική προδιάθεση για επιθετική συμπεριφορά.

Ομως αυτή η βιολογική προδιάθεση δεν είναι αιμοδιψής ή παράλογη· αντίθετα, προσαρμόζεται αδιάκοπα και αναρρυθμίζεται ανάλογα με τις εξωτερικές συνθήκες, ώστε να εξυπηρετεί τις ανάγκες μας για επιβίωση.


Από τις μέχρι σήμερα ηθολογικές έρευνες προκύπτει ότι σε όλα σχεδόν τα ζώα η δολοφονική βία απέναντι σε μέλη του ίδιου είδους αποτελεί εξαιρετικά σπάνια επιθετική συμπεριφορά, και όποτε εκδηλώνεται συντρέχουν κάποιες ιδιόμορφες αιτίες. Αυτό απέδειξε με τις πολύχρονες έρευνές του ο επιφανής ηθολόγος Ι. Eibl-Eibesfeld, μαθητής του Lorenz: «Στα περισσότερα ζώα και οπωσδήποτε στα ανώτερα θηλαστικά η δολοφονία ατόμων του ίδιου είδους εμποδίζεται από έμφυτους μηχανισμούς καταστολής της επιθετικότητας, μηχανισμούς που αποκλείουν ειδικά τη δολοφονία ατόμων του ίδιου είδους». Το εύλογο ερώτημα είναι γιατί τόσο συχνά οι άνθρωποι παραβιάζουν αυτήν τη σχεδόν καθολική βιολογική επιταγή;
Για να εξηγήσει αυτή την εμφανώς παράδοξη ανθρώπινη συμπεριφορά, ο Eibl-Eibesfeld βασίστηκε στη μεγαλοφυή διαίσθηση του Erik Erikson: η απαγόρευση της ενδοειδικής δολοφονικής βίας παρακάμπτεται από τους ανθρώπους, επειδή θεωρούν τις διαφορετικές ανθρώπινες ομάδες ως μη ανθρώπινα ή υπάνθρωπα όντα. Με άλλα λόγια, αν πεισθώ ότι κάποιοι συνάνθρωποί μου ανήκουν σε διαφορετικό είδος ή ράτσα, μπορώ αδίστακτα, ή έστω πολύ πιο εύκολα, να τους δολοφονήσω, χωρίς καθόλου τύψεις για την αποτρόπαιη πράξη μου!
Πολλές γενοκτονίες, μαζικές δολοφονίες στο όνομα της εθνικής «αυτοκάθαρσης» ή της «επαναστατικής» βίας μπορούν να γίνουν αποδεκτές και να εξηγηθούν μόνον αν αποδεχτεί κανείς αυτή την ύπουλη στρατηγική «απο-ειδογένεσης» και συστηματικής υποβάθμισης των «άλλων» ή «διαφορετικών» ανθρώπινων όντων.
Συνεπώς, χάρη στην αναπτυγμένη νοημοσύνη του, ο άνθρωπος κατάφερε να «παρακάμψει» την ενστικτώδη και άρα γονιδιακή απαγόρευση, να μη δολοφονεί ποτέ τους συνανθρώπους του όταν δεν απειλείται η ζωή του. Κοντολογίς, οι άνθρωποι δεν διαφοροποιούνται μεταξύ τους βιολογικά ή γενετικά, αλλά μόνον πολιτισμικά. Αλλη μια σαφέστατη ένδειξη για τις εξαιρετικά περίπλοκες και οπωσδήποτε αμφίδρομες σχέσεις μεταξύ φύσης και πολιτισμού στην ανθρώπινη εξέλιξη!

http://www.enet.gr/