Πρόσφυγας σημαίνει λιποτάκτης...

"Η Συγχώρηση αυτού που σε έβλαψε, σε περιφρόνησε, σε διέβαλλε, σε επιβουλεύτηκε, σε εχθρεύτηκε (αδικώντας σε) καθ’ οιονδήποτε τρόπο είναι μια ανώτερη ηθική πράξη. Εξίσου υψηλή ηθική αξία έχει το να ζητήσει κάποιος ειλικρινή Συγχώρηση για τα δεινά που προκάλεσε (με τις πράξεις ή/και με την απραξία του) σε κάποιον άλλον. Με μια ΔΙΑΦΟΡΑ. Το δεύτερο έχει αξία ΜΟΝΟΝ όταν απευθύνεται σε κάποιον κατώτερο από πλευράς κοινωνικής/πολιτικής/οικονομικής ισχύος. Τι αξία μπορεί να έχει άραγε μια «Συγγνώμη» που απευθύνεται σε κάποιον «ανώτερο κοινωνικά» (και «ισχυρότερο») όπου εάν τολμήσεις να μην ζητήσεις «συγγνώμη» (συνοδευόμενο δε με πολλαπλάσια «αποκατάσταση» ζημιών) γι’ αυτά που του έκανες όταν ήταν «κατώτερος» μπορεί να σε συντρίψει «ανταποδοτικά» αλλά και «προς παραδειγματισμό» κάθε άλλου (κατώτερου αλλά και «ανώτερου») που θα αποτολμήσει τα ίδια;"

Τρίτη, 14 Οκτωβρίου 2014

Ψέματα και Μύθοι γύρω από τη «Μάχη με Μαχαίρια» (Μέρος 2ο)




του MarcAnimalMacYoung

Μετάφραση – απόδοση στα Ελληνικά: Γιώργος Ανεστόπουλος

συνέχεια από το (Μέρος 1ο) http://aegeanhawk.blogspot.gr/2014/10/1_14.html 


Μύθος 1: Θα έχεις χρόνο να "τραβήξεις" το δικό σου όπλο.

Απ’ όλες τις φορές που έχω δεχθεί επίθεση με μαχαίρι, μόνο μία φορά ήμουν σε θέση να τραβήξω το δικό μου όπλο.

Και δεν κουβαλούσα κανα πτυσσόμενο, αλλά ένα κλασσικό μαχαίρι με θήκη στο οποίο μάλιστα είχα επανειλημμένα ασκηθεί στο "γρήγορο τράβηγμα".

Θα μπορούσα – υποτίθεται - σε μια κρίσιμη φάση, να "τραβήξω και να φέρω σε θέση μάχης" ένα μαχαίρι σε μόλις πάνω από ένα δευτερόλεπτο.

Αυτό δεν είναι έπαρση εκ του ασφαλούς, παρά το έχω αποδείξει επιδεικνύοντάς το σε πολλά από τα βίντεό μου.


Κι όμως, παρά αυτό τον απίστευτο δείκτη ταχύτητας, όταν μου επιτέθηκαν δεν πρόλαβα να τραβήξω το μαχαίρι μου, εκτός από εκείνη τη μία φορά που πήδηξα άγρια προς τα πίσω για να «κερδίσω χώρο».

Αυτό συνέβη διότι την ίδια ώρα που εγώ ήμουν στη φάση συνειδητοποίησης πως "εμπλεκόταν μαχαίρι στη συμπλοκή" ταυτόχρονα ΗΔΗ δεχόμουν την επίθεση.

 Πριν λίγο καιρό είχα εμπλακεί σε μια συζήτηση σχετικά με ένα νεαρό που είχε πυροβοληθεί πάνω στο κάθισμά του στο μπαρ με κυνηγετικό όπλο.

Αυτό που με είχε ενοχλήσει ήταν ότι ο νεαρός είχε εμπλακεί σε έναν καυγά μέσα στο μπαρ νωρίτερα και δεν σηκώθηκε να φύγει, αλλά παρέμεινε εκεί, υπογράφοντας στην ουσία την θανατική του καταδίκη.

 Ωστόσο, ένας Αυστραλός μπράβος πολύ εύστοχα σχολίασε ότι οι ηλικίες μεταξύ 18 και 24 είναι εκείνες όπου αυτά τα είδη "σωτήριων μαθημάτων" τείνουν να "μαθευτούν" - και εκείνοι που δεν τα μαθαίνουν ή δεν είναι τυχεροί, "δεν προλαβαίνουν να μεγαλώσουν".

Είναι μόνο ο νεαρός και άπειρος που κάνει ορισμένα είδη λαθών.

Οι περισσότερες εκπαιδεύσεις στην "εμπλοκή με μαχαίρι" στηρίζονται στην υπόθεση ότι έχετε καταφέρει με "κάποιον τρόπο" να βρεθείτε με μια "λεπίδα στο χέρι" σας.

Με αρκετή ειλικρίνεια θα σας πω, ότι, εάν δεχτείτε επίθεση είτε από έναν νεαρό πανκ παντελώς ανίκανο είτε από κάποιον που κραδαίνει το μαχαίρι για να σας κάνει να κάνετε πίσω κι αυτός να βρει έτσι τον χρόνο να υποχωρήσει τρέχοντας, τότε, ναι θα έχετε το χρόνο και την ευκαιρία να τραβήξετε το όπλο σας.

 Ωστόσο, αν έχετε να κάνετε με κανέναν με την οποιαδήποτε εμπειρία, δεν θα προλάβετε να τραβήξετε την δική σας λεπίδα όταν θα σας επιτεθεί.

Απέναντι σ' ένα τέτοιο άτομο, απλά δεν υπάρχει επαρκής χρόνος αντίδρασης.

 Δεν θα δείξει το όπλο του πριν επιτεθεί.

Αυτό συμβαίνει επειδή εκείνοι που είναι αρκετά ανόητοι να κραδαίνουν όπλα σε σημεία όπου όπλα έχουν οι πάντες δεν ζουν πολύ οι ίδιοι.

Και όμως αυτό ακριβώς είναι που περιμένετε απ' αυτόν να κάνει ώστε να μπορέσετε να τραβήξετε το δικό σας μαχαίρι και να τον συντρίψετε.



.....συνεχίζεται στο Μέρος 3ο http://aegeanhawk.blogspot.gr/2014/10/3_16.html