Πρόσφυγας σημαίνει λιποτάκτης...

"Η Συγχώρηση αυτού που σε έβλαψε, σε περιφρόνησε, σε διέβαλλε, σε επιβουλεύτηκε, σε εχθρεύτηκε (αδικώντας σε) καθ’ οιονδήποτε τρόπο είναι μια ανώτερη ηθική πράξη. Εξίσου υψηλή ηθική αξία έχει το να ζητήσει κάποιος ειλικρινή Συγχώρηση για τα δεινά που προκάλεσε (με τις πράξεις ή/και με την απραξία του) σε κάποιον άλλον. Με μια ΔΙΑΦΟΡΑ. Το δεύτερο έχει αξία ΜΟΝΟΝ όταν απευθύνεται σε κάποιον κατώτερο από πλευράς κοινωνικής/πολιτικής/οικονομικής ισχύος. Τι αξία μπορεί να έχει άραγε μια «Συγγνώμη» που απευθύνεται σε κάποιον «ανώτερο κοινωνικά» (και «ισχυρότερο») όπου εάν τολμήσεις να μην ζητήσεις «συγγνώμη» (συνοδευόμενο δε με πολλαπλάσια «αποκατάσταση» ζημιών) γι’ αυτά που του έκανες όταν ήταν «κατώτερος» μπορεί να σε συντρίψει «ανταποδοτικά» αλλά και «προς παραδειγματισμό» κάθε άλλου (κατώτερου αλλά και «ανώτερου») που θα αποτολμήσει τα ίδια;"

Δευτέρα, 6 Οκτωβρίου 2014

Η σιωπηλή πλειοψηφία...του Παναγιώτη Λιάκου

Ο σκασμός είναι χρυσός αλλά για τους άλλους που μιλάνε και φωνάζουν και κραυγάζουν και απειλούν. Στην Ελλάδα πρέπει να μιλάς.  
Ο όρος «σιωπηλή πλειοψηφία»* ήδη χρησιμοποιείτο στην Αμερική αλλά τον  θεσμοθέτησε στα ΜΜΕ, στους καθημερινούς διαλόγους και στη λογοτεχνία ο Ρίτσαρντ Νίξον στις 3 Νοεμβρίου 1969, όταν σε μια ομιλία του είπε «και τώρα απευθύνομαι σ' εσάς, σε εσάς συμπατριώτες μου Αμερικανοί, που ανήκετε στη σιωπηλή πλειοψηφία, για να ζητήσω τη βοήθειά σας».

Η ομιλία του διήρκεσε 32 λεπτά και αφορούσε στις προοπτικές ειρήνευσης στο Βιετνάμ. Μέχρι εκείνη την ημέρα ο πόλεμος είχε διαρκέσει 4 χρόνια και είχαν σκοτωθεί 31.000 στρατιώτες των ΗΠΑ. Συνολικά, η Αμερική είχε εγκαταστήσει  540.000 στρατιώτες στο Βιετνάμ δίχως να έχει συγκεκριμένο σχέδιο για το τι ήθελε να κάνουν όλοι αυτοί!

Σιωπηλή πλειοψηφία για τον Νίξον ήταν εκείνοι που εργάζονται, πληρώνουν φόρους, είναι ήσυχοι, νομοταγείς, στρατεύονται, ζουν στη χώρα και πεθαίνουν για αυτήν και αποφεύγουν να εκδηλώνονται. Ίσως μερικοί από αυτούς να εκφράζονται στις εκλογές με την ψήφο τους. Μερικοί δεν μιλούν ποτέ. Στην Ελλάδα «σιωπηλή» είναι η συντριπτική πλειοψηφία. Αντιθέτως, είναι ομιλητικότατοι εκείνοι που πρέπει να λουφάζουν, να κρύβονται και να απολογούνται.
Θρασύδειλοι
Στην πατρίδα μας, οι πολλοί είναι το ντεκόρ των λίγων. Οι πολλοί βγάζουν τη δουλειά των λίγων και πληρώνουν όλα όσα χρειάζονται για να συνεχίσουν να πληρώνουν. Οι πολλοί ανήκουν στη μεσαία τάξη και εφαρμόζουν το νόμο επειδή δεν μιλάνε. Αν μιλούσαν ή πουλούσαν νταηλίκι ή είχαν λεφτά δεν θα χρειαζόταν να εφαρμόζουν κάποιο νόμο. Οι πλούσιοι δεν πληρώνουν, δεν εφαρμόζουν, δεν υπακούν επειδή έχουν λεφτά. Οι Ρομά (πολλοί εκ των οποίων δεν κατανοούν καν τι σημαίνει η λέξη «Ρομά») δεν εφαρμόζουν το νόμο επειδή και δεν έχουν λεφτά (έτσι λένε) και πουλάνε αρκετό νταηλίκι ώστε να αποδείξουν ότι το κράτος είναι θρασύδειλο. Πουλάει τσαμπουκά εκεί που δεν βρίσκει αντίσταση.

* Η «σιωπηλή πλειοψηφία» των τίμιων Ελλήνων κινδυνεύει να γίνει σαν την «σιωπηλή πλειοψηφία» του 19ου αιώνα στις ΗΠΑ. Τότε, αυτός ο όρος σήμαινε τους νεκρούς. Οι Αμερικανοί ως πρακτικοί άνθρωποι είχαν υπολογίσει ότι ο κάτω κόσμος φιλοξενεί περισσότερες ψυχές από τον πάνω και γι' αυτό ως «σιωπηλή πλειοψηφία» περιέγραφαν εκείνους που δεν εμπίπτουν σε καθεστώτα ΦΠΑ, ΕΝΦΙΑ, ΕΕΤΗΔΕ ή χαρατσιού αλληλεγγύης.


http://adiavroxoi.blogspot.gr/