Πρόσφυγας σημαίνει λιποτάκτης...

"Η Συγχώρηση αυτού που σε έβλαψε, σε περιφρόνησε, σε διέβαλλε, σε επιβουλεύτηκε, σε εχθρεύτηκε (αδικώντας σε) καθ’ οιονδήποτε τρόπο είναι μια ανώτερη ηθική πράξη. Εξίσου υψηλή ηθική αξία έχει το να ζητήσει κάποιος ειλικρινή Συγχώρηση για τα δεινά που προκάλεσε (με τις πράξεις ή/και με την απραξία του) σε κάποιον άλλον. Με μια ΔΙΑΦΟΡΑ. Το δεύτερο έχει αξία ΜΟΝΟΝ όταν απευθύνεται σε κάποιον κατώτερο από πλευράς κοινωνικής/πολιτικής/οικονομικής ισχύος. Τι αξία μπορεί να έχει άραγε μια «Συγγνώμη» που απευθύνεται σε κάποιον «ανώτερο κοινωνικά» (και «ισχυρότερο») όπου εάν τολμήσεις να μην ζητήσεις «συγγνώμη» (συνοδευόμενο δε με πολλαπλάσια «αποκατάσταση» ζημιών) γι’ αυτά που του έκανες όταν ήταν «κατώτερος» μπορεί να σε συντρίψει «ανταποδοτικά» αλλά και «προς παραδειγματισμό» κάθε άλλου (κατώτερου αλλά και «ανώτερου») που θα αποτολμήσει τα ίδια;"

Παρασκευή, 10 Οκτωβρίου 2014

"Παγιδεύεται" ένας Όλμος;Booby trapped ammunition... Περί «πειράγματος» πυρομαχικών...φυσιγγίων...όλμων...ρουκετών...κλπ ....και «φυτέματος» στον εχθρό...


 
γράφει ο Γιώργος Ανεστόπουλος

Η έννοια της «παγίδας» είναι τόσο παλιά όσο και ο πόλεμος.
Ακόμη και πριν τα εκρηκτικά.

Άπειρες οι επινοήσεις από την προϊστορία μέχρι σήμερα.
Απλά, με την ανακάλυψη των εκρηκτικών, αυτά τα κόλπα εντάθηκαν.

Στην αγγλική, ο όρος είναι booby traps.
Και στάθηκε εξαιρετικά δύσκολο να βγάλω άκρη στο google όσο δεν γνώριζα αυτόν τον όρο.

Ακούγοντας το τραγικό περιστατικό με το «ατύχημα όλμου» στο Βόλο, δεδομένης της «οιονεί πολεμικής κατάστασης» της Ελλάδας ο νούς μου πήγε... «όχι πάντως στο ατύχημα».

Ήταν όμως μια «αόριστη άδετη ιδέα».
Δεν ήξερα από που να το πιάσω.

Είναι από εκείνες τις φάσεις που το ένστικτο λέει μεν κάτι, από την άλλη συνηγορεί η «περιρέουσα ατμόσφαιρα», πλην όμως δεν υπάρχουν στοιχεία.

Βεβαίως, «κάποιοι στρατιωτικοί εμπειρογνώμονες» τα γνωρίζουν αυτά.
Προτιμούν όμως, εν αγαστή συνεργασία με την Πολιτειακή
Ηγεσία να τηρούν σιγή ιχθύος.

Το ίδιο και τα καθεστωτικά ΜΜΕ.

Προτιμούν να κάνουν το «ανόσιο ατόπημα» να φλερτάρουν ακόμη και με την ιδέα να διαδίδουν ψιθύρους περί «δήθεν ευθύνης» των αδικοχαμένων παλικαριών!


Πάνε να τους φορτώσουν τις ευθύνες!


Τον καιρό του διαδικτύου όμως και των blogs δεν υπάρχουν αυτά.
Πάντα θα υπάρχει ένας αμετάπειστος ξεροκέφαλος αντισυμβατικός που θα σκέπτεται «αλλιώς»...και θα τα "σκαλίζει" όπως ξέρει..."αντισυμβατικά"..."αιρετικά"...

Και τότε – στον καιρό μάλιστα του διαδικτύου - είναι απλά θέμα χρόνου η ανάδειξη των «κρυμμένων πλευρών» ενός θέματος.

Ήξερα για μια «Μαύρη Επιχείρηση» των ΗΠΑ,  τις «παγιδευμένες σφαίρες» που διέσπειραν οι Αμερικάνοι στο Αφγανιστάν, στο Ιράκ και στο Βιετνάμ.

Χρειαζόμουν οπωσδήποτε και επειγόντως «λεπτομέρειες», «τεκμηρίωση»...
Δεν υπήρχε όμως τίποτα – μα ΤΙΠΟΤΑ, έλεος πια βρε συντάκτες στρατιωτικών θεμάτων! - στο ελληνικό διαδίκτυο.

Κι έτσι ανακάλυψα πως οι κυβερνήσεις τηρούν στάση «ομερτά» στο συγκεκριμένο ζήτημα...
Δεκαετίες τώρα...

Εξ’ ου και η τόσο μεγάλη δυσκολία να βρεις κάτι στο διαδίκτυο...
Κάτι μου έλεγε πως όπως άλλαζαν την προωθητική γόμωση στα φυσίγγια και έβαζαν «εκρηκτική» με σκοπό να εκραγεί στα μούτρα του ταλιμπάν μαζί με το καλασνίκωφ του, έτσι θα υπήρχε και κάτι παρόμοιο – δεν μπορεί – και για τους όλμους...

Αποκλείεται στα πλαίσια της παραπάνω black opps να μην είχε πάρει η μπάλα και τα εκρηκτικά βλήματα (πχ όλμους και ρουκέτες)...

Αφού δεν υπήρχε τίποτα στο ελληνικό μπήκα στο διεθνές, στο αγγλόφωνο google.
Δοκίμασα κάθε πιθανό και απίθανο λεκτικό κλειδί.
Τίποτα.

Ώρες ολόκληρες επίμονης αναζήτησης στους πιο απίθανους λεκτικούς συνδυασμούς.

Όλα έδειχναν σαν να λένε: «Ουστ, φύγε απο δω. Δεν υπάρχει τίποτα. Δεν υπάρχει καν αυτό το θέμα. Παράτα τα».

Μέχρι που βρήκα, τυχαία, επιτέλους ένα δημοσίευμα. 

Και όχι όπου όπου. Αλλά σε κορυφαίο ΜΜΕ.
Στους New York Times.
Οδηγό στην κυριολεξία σε όλα τα υπόλοιπα σχετικά άρθρα. Όχι και πολλά ομολογουμένως πάντως....
Και κυρίως:
Αυτά τα «ολίγα» που βρήκα, αν και θα έπρεπε να έχουν γίνει viral στο διεθνές (ή τουλάχιστον στο αμερικανικό) διαδίκτυο, αναδημοσιεύθηκαν από ελάχιστες ιστοσελίδες!Λες και είχε πέσει «γραμμή αποσιώπησης»!
Κι αυτό συμβαίνει από το 2012!!!

Ιδού λοιπόν τα «ολίγα» πλην ιστορικά τεκμηριωμένα που βρήκα γι’ αυτή την υπόθεση...
Κι αναδημοσιεύστε γρήγορα, γιατί αν γίνει το ίδιο όπως στις ΗΠΑ, τότε γρήγορα θα μου τα κατεβάσουν από τη σελίδα...

Ο ευρύτερος λοιπόν αμερικανικός όρος – όπως είπα και πιο πάνω - είναι booby traps.
Στο συγκεκριμένο όμως θέμα, το διαδίκτυο ακόμη και το αμερικάνικο, δεν δίνει πολλά.

Είπαμε:
Όλες οι κυβερνήσεις, βλέπεις, τηρούν σιγή ιχθύος για την συγκεκριμένη black opperation  (Αφού αυτό είναι).

Ο όρος λοιπόν μετατρέπεται σε booby trapped ammo/ammunition ( η παγίδευση του μπούφου, του ηλίθιου σημαίνει στην κυριολεξία)....

Παγίδευση/παραποίηση/αντικατάσταση/πείραγμα γόμωσης πυρομαχικού.
Αυτή είναι η λεπτομερής εξήγησή του...

(Να με συμπαθάνε οι κύριοι Στρατοδίκες για το «μπακάλικο» και το γρήγορο, το «λαχανιασμένο» του λόγου μου, αλλά ας αρχίσουν τέλος πάντων απ’ αυτά τα «μπακάλικα» και ας ζητήσουν μετά από τους ειδήμονες του Στρατού μας τις επαγγελματικές λεπτομέρειες για την ΕΔΕ τους)....

Παίρνεις δηλαδή ένα φυσίγγιο και του αντικαθιστάς την προωθητική γόμωση με εκρηκτική ύλη. Σκοπός σου είναι να φτάσει στα χέρια του εχθρού ανακατεμένο με μια ποσότητα «καθαρών πυρομαχικών».

Το αποτέλεσμα;
Όταν μπει στη γεμιστήρα και στην θαλάμη, με το πάτημα της σκανδάλης και την έναυση του πυροδοτικού καψυλίου η (εκρηκτική πλέον και όχι προωθητική) γόμωση «εκρήγνυται» μαζί με την θαλάμη καταστρέφοντας το όπλο και τραυματίζοντας ή/και σκοτώνοντας τον χειριστή του όπλου.

Και ξεσκίζοντας βεβαίως την ψυχολογία και την αυτοπεποίθηση του εχθρού
(κυρίως).

Περισσότερες λεπτομέρειες εδώ, στο κείμενο του «ειδικού» του RC Gravett (New York Times) http://aegeanhawk.blogspot.gr/2014/10/booby-trap.html

Η παγίδευση πυρομαχικών με υψηλής ισχύος εκρηκτική ύλη χρησιμοποιείται σε πολέμους αλλά και συγκρούσεις ανταρτών εδώ και δεκαετίες.
Και όχι μόνον.

Καθώς αν την έννοια παγίδευση την αντικαταστήσουμε με την λέξη «πείραγμα», τότε αυτή συμπεριλαμβάνει ακόμη και την νοθεία/εξασθένηση πυρομαχικών (βλ. ’21).

(tips: χωρίς την εξασθένηση των τουρκικών πυρομαχικών στο Βαλτέτσι από τους επτά ηρωϊκούς έλληνες μπαρουταντζήδες που τους παρήγαγαν την μπαρούτη, ίσως να μην είχαν κερδίσει οι Έλληνες εκείνη την τόσο σημαντική μάχη για την επανάσταση του ’21. Και ίσως, κατ’ επέκτασιν, να είχαμε χάσει και την κατοπινή μάχη της Τριπολιτσάς και όλη την Επανάσταση. Όλα αυτά γιατί η μπαρούτη των Τούρκων ήταν «τζούφια»/πειραγμένη/παραποιημένη! Λεπτομέρειες δείτε εδώ http://aegeanhawk.blogspot.gr/2014/10/21.html )

 Παγιδευμένα πυρομαχικά λοιπόν, σημαίνει έκρηξη του όπλου, καταστροφή του και μαζί μ’ αυτό τραυματισμό και ακρωτηριασμό ή /και θάνατο του χειριστή του.

 Αποτελεί συνήθη πρακτική επίσης, εκτός από το «πείραγμα φυσιγγίων» και ένα άλλο «πείραγμα»:

Αυτό των «όλμων, ρουκετών και οπλοβομβίδων».
Στην πράξη, προσφιλής μέθοδος είναι η αντικατάσταση της «προωθητικής ύλης» με «εκρηκτική ύλη».
Τουτέστιν, μόλις φτάσει ο όλμος στον πάτο του πυροσωλήνα και στην ακίδα πυροδότησης, αυτό που θα πυροδοτηθεί δεν είναι «προωθητική γόμωση» αλλά «εκρηκτική ύλη» και φυσικά θα εκραγεί.
(Σε τέτοια "πειραγμένα πυρομαχικά" από μέρους της Συριακής Κυβέρνησης αποδίδεται η έκρηξη του όλμου στο γνωστό παρακάτω βίντεο)

Ο σκοπός τέτοιων επιχειρήσεων ήταν πάντα το «ηθικό του εχθρού».
Να πάψει να έχει εμπιστοσύνη στα όπλα και στα πυρομαχικά του.

Να τους πείσει επίσης ότι μπορούν ανά πάσα στιγμή να βρεθούν δίπλα τους, μέσα στις αποθήκες πυρομαχικών τους, να τους εξοντώσουν.

(Ιδιαίτερα πολλές λεπτομέρειες επι του θέματος θα βρείτε στο φοβερό αυτό άρθρο του C. J. Chivers από το New York Times http://aegeanhawk.blogspot.gr/2014/10/blog-post_93.html )

Ο μεγάλος φόβος βεβαίως σε τέτοιες περιπτώσεις είναι πάντα μήπως με κάποιον τρόπο αυτά τα «πειραγμένα πυρομαχικά» βρουν το δρόμο τους για το στρατόπεδο αυτού που τα έφτιαξε και τα τοποθέτησε στον εχθρό.

Μήπως πχ στο τέλος μιας σύρραξης συλλεχθούν πυρομαχικά, περάσουν κάποιον στοιχειώδη έλεγχο (ή/και κανέναν) και κατόπιν δοθούν εν είδη βοήθειας σε κάποιον «φιλικό, συμμαχικό στρατό».

Πως δόθηκαν στον Ελληνικό Στρατό ως «αμερικανική βοήθεια» τα άρματα μάχης Abraams;
Ένα τέτοιο πράγμα.

(Μήπως δόθηκαν και «αναλώσιμα»; Μεταξύ αυτών και όλμοι;)

Και μετά το "γενικό" πάμε στο "ειδικό"...στα "δικά μας"...

Στο συγκεκριμένο περιστατικό του Βόλου, αμέσως (υπερ-βεβιασμένα θα έλεγε κανείς) αποδόθηκαν οι ευθύνες σε «αστοχία υλικού» http://aegeanhawk.blogspot.gr/2014/10/video_9.html

Εάν τους όλμους αυτούς τους είχε παράγει ξένη εταιρεία, τώρα θα είχε σηκώσει τον ΟΗΕ ολόκληρο από τις διαμαρτυρίες της επειδή αυτή η κατηγορία θα της χαλούσε το όνομα. Και τις μετοχές. Και τα κέρδη.

Εάν λοιπόν ευθύνονταν ξένη εταιρεία παραγωγής όλμου δεν θα τολμούσαν να πουν κάτι.  Όχι τουλάχιστον πριν το τελικό πόρισμα των πραγματογνωμόνων.

Άρα, η παραγωγή υποτίθεται ότι μάλλον έγινε από την ελληνική βιομηχανία όπλων και πυρομαχικών;
Αυτή δηλαδή ήταν η «χαριστική βολή»; Κάποιοι την κατέστρεψαν παντελώς λοιπόν μ’ αυτόν τον τρόπο;....

Και η περιβόητη «ακτινολογική διαδικασία ελέγχου» που πήγε;
Δεν υφίσταται στην Ελλάδα;

Έτσι ελεύθερα διοχετεύονται στις Μονάδες πυρομαχικά με «επικίνδυνες φυσαλλίδες»;
Τι γίναμε δηλαδή πλέον σ’ αυτή την γωνιά; Το σκουπιδαριό της υφηλίου;

Μήπως αρχίσαμε ν’ αγοράζουμε σκουπίδια Γ’ (κι ανεξέλεγκτης) διαλογής;
Ή μήπως οι «περικοπές δαπανών» αγγίξανε και τους ποιοτικούς ελέγχους όπλων και πυρομαχικών του Στρατού και των Δυνάμεων Ασφαλείας;
Έχει άραγε ΚΑΙ ο στρατός ευθύνη γι’ αυτό;
Λίγο περίεργο θα ήταν...

Διότι αυτοί οι ίδιοι οι αξιωματικοί είναι που κινδυνεύουν ΘΑΝΑΣΙΜΑ μαζί με τους στρατιώτες τους κατά τη χρήση των όπλων και των πυρομαχικών.

Αλήθεια, έλεγξαν τα υπολείμματα εκρηκτικής ουσίας του όλμου;
Σίγουρα δεν υπήρχαν δύο διαφορετικές εκρηκτικές ουσίες στα ευρήματα;

Ο όλμος είχε σίγουρα προωστική γόμωση;
Μήπως είχε εκρηκτική;

Κι αν είναι έτσι, έφτασε τυχαία μαζί με καμία ποσότητα πυρομαχικών, Νατοϊκή δωρεά από το Ιράκ ή το Αφγανιστάν;

Ή μας το «φυτέψανε» τίποτε «καλοθελητές καλόπαιδα»;

Τόσους και τόσους έχει πλέον όχι μόνον η γειτονιά μας έξω από τα σύνορά μας αλλά ακόμη κι εντός, οι πλατείες μας που πλέον θα πρέπει να έχουν ισλαμικά/τζιχαντιστικά ονόματα και όχι Ελληνικά, αφού το ’21 πλέον δεν έχει κανένα νόημα. Οι αγαρηνοί επέστρεψαν. Άρα, αυτοί νίκησαν, όχι εμείς...
Κι ας ήταν όποιος νά’ ναι ο σαμποτέρ...

Τόσο εύκολα λοιπόν μπορεί να μπει ο «εκάστοτε εκπαιδευμένος εισβολέας» σε μια Ελληνική Μονάδα Ειδικών Δυνάμεων και να σαμποτάρει πυρομαχικά;

Ή θα πρέπει να πάει ο νους μας σε κάτι «αντιμιλιταριστές Έλληνες» που πολύ θα ήθελαν να μην υπήρχε Ελληνικός Στρατός, εξοπλισμοί, αστυνομίες, όπλα και να άνοιγαν τα σύνορα να εισβάλουν όλοι μα όλοι οι τζιχαντιστές ισλαμιστές της υφηλίου;

Αν δεν απατώμαι υπάρχουν τέτοιοι «εν υπνώσει» Έλληνες (;) στρατεύσιμοι...σωστά; Δεν είναι όλοι ανυπότακτοι ή αντιρρησίες συνειδήσεως...υπάρχουν και οι «ηθελημένα αφανείς» που υπηρετούν κανονικά για να μην «καρφώνονται», σωστά;

Οι Ελληνικές Υπηρεσίες Ασφαλείας μάλιστα προ καιρού ανέφεραν δημόσια πως κάμποσες δεκάδες απ’ αυτούς «εκπαιδεύονταν στρατιωτικά/πολεμικά κάπου στη Μ. Ανατολή»...

Φταίμε εμείς τώρα να τα συνδέσουμε όλα αυτά;

Ταυτόχρονα σκάνε και τα πρόσφατα «τρομοκρατικά»...συλλήψεις κλπ...
Κι αν ήταν λοιπόν ενέργεια, «έσωθεν εκτελούμενη», τουτέστιν «τρομοκρατία»;

Ή «έξωθεν υποκινούμενη» τουτέστιν «πολεμική ενέργεια» από ξένο κράτος;

Να θυμηθούμε τα περιβόητα πλέον Δεκεμβριανά 2008 και το πρόσφατο έγγραφο Στρατηγού Γράψα http://aegeanhawk.blogspot.gr/2014/09/2007-uck.html όπου επιβεβαιώνονταν πλέον ο εντατικά ενεργός ρόλος του UCK και ξένων δυνάμεων;

Να θυμηθούμε πως Πολιτεία και ΜΜΕ τότε αρνούνταν την «ύπαρξη και δράση τέτοιων δυνάμεων»;

Να θυμηθούμε τις πυρκαγιές του 2007; Ηλεία; Πάρνηθα;

Την επιβεβαιωμένη συμμετοχή των μυστικών υπηρεσιών Σκοπίων και Τουρκίας;

Να θυμηθούμε πως ΚΑΙ ΠΑΛΙ Πολιτεία και ΜΜΕ αρνούνταν «την ύπαρξη και δράση τέτοιων εξωτερικών αντεθνικών δυνάμεων»;

Να θυμηθούμε την περίεργη καταστροφή του ενός Ρωσικού Zumbr που αποδόθηκε σε «ατύχημα»;

Θα επιβεβαιωθεί επιτέλους ποτέ από το Στράτευμα και τις Υπηρεσίες Ασφαλείας η «υπαρκτή εισβολή» που βιώνει η χώρα;

Ή μήπως θα περιμένουμε την επόμενη φορά να «παγιδευτεί» κανένας maverick σε κανένα μαχητικό μας ή καμία «τορπίλη» σε κανένα πλοίο τινάζοντάς τα στον αέρα;

Ή μήπως θα περιμένουμε να αρχίσουν να σκάνε πυροβόλα, πολυβόλα και πιστόλια του Στρατού και των Δυνάμεων Ασφαλείας ακρωτηριάζοντας και σκοτώνοντας τους χειριστές τους και σκορπώντας στους υπόλοιπους τον τρόμο και την παράλυση (πριν μήπως από καμία άλλη ιδιαίτερα επιθετική ενέργεια των εισβολέων;)

(Να θυμηθούμε εδώ και τα δύο "εκρηκτικά ατυχήματα" στην Κύπρο προ δύο ετών; Ένα με τον Ηρωϊκό Ανθυπολοχαγό και την οπλοβομβίδα κι ένα το "μεγάλο" με τα αποθηκευμένα εκρηκτικά της Συρίας που προετοίμασε κατά κάποιον τρόπο την Κυπριακή Κρίση;)

Ανήκουν μήπως όλα αυτά – και ακόμη περισσότερα που πιθανότατα δεν γνωρίζουμε εμείς οι «κοινοί θνητοί» - στον χώρο των Στρατιωτικών Ψυχολογικών Επιχειρήσεων κάποιων ξένων δυνάμεων εναντίον της χώρας μας;

Εάν είναι τυχαία αστοχία υλικού, τότε κάποιοι έχουν εγκληματικές ευθύνες γι’ αυτή την έλλειψη ποιοτικών ελέγχων.

Εάν είναι «ξένη επιθετική στρατιωτική ενέργεια» τότε κάποιοι έχουν ευθύνες που δεν το αντιλήφθηκαν έγκαιρα, που δεν το αποσόβησαν, που εξακολουθούν σήμερα να μην το επιβεβαιώνουν δημόσια ώστε να γνωρίσει ο Ελληνικός Λαός ποιές είναι αυτές οι ξένες δυνάμεις που του επιτίθενται.

Εάν είναι «εγχώρια τρομοκρατική ενέργεια» κατά του Στρατεύματος και πάλι κάποιοι έχουν εγκληματικές ευθύνες που επίσης δεν το αντιλήφθηκαν έγκαιρα (έλεος! Για τον Στρατό μιλάμε και δη για τις Ειδικές Δυνάμεις!!!) που δεν το αποσόβησαν που εξακολουθούν σήμερα να μην επιβεβαιώνουν τον τραγικό κίνδυνο που σημαίνουν για την Εθνική και Δημόσια Ασφάλεια τέτοιες «αντιστρατιωτικές λογικές», τέτοιες ρητορικές κατά των συνόρων, της ανάγκης στρατού και δυνάμεων ασφαλείας.

Όπως επίσης και αν αποτελεί ξένο εκβιαστικό δάκτυλο όπως τότε τον Δεκέμβριο του 2008 κατά της τότε κυβέρνησης και των φιλορωσικών της ενεργειών...

Λοιπόν;

Πόσα χρόνια θα πάρει αυτή τη φορά η .... «ενδελεχής έρευνα» που (για μια ακόμη φορά) «θα φτάσει στο κόκκαλο»;


Γιώργος Ανεστόπουλος