Πρόσφυγας σημαίνει λιποτάκτης...

"Η Συγχώρηση αυτού που σε έβλαψε, σε περιφρόνησε, σε διέβαλλε, σε επιβουλεύτηκε, σε εχθρεύτηκε (αδικώντας σε) καθ’ οιονδήποτε τρόπο είναι μια ανώτερη ηθική πράξη. Εξίσου υψηλή ηθική αξία έχει το να ζητήσει κάποιος ειλικρινή Συγχώρηση για τα δεινά που προκάλεσε (με τις πράξεις ή/και με την απραξία του) σε κάποιον άλλον. Με μια ΔΙΑΦΟΡΑ. Το δεύτερο έχει αξία ΜΟΝΟΝ όταν απευθύνεται σε κάποιον κατώτερο από πλευράς κοινωνικής/πολιτικής/οικονομικής ισχύος. Τι αξία μπορεί να έχει άραγε μια «Συγγνώμη» που απευθύνεται σε κάποιον «ανώτερο κοινωνικά» (και «ισχυρότερο») όπου εάν τολμήσεις να μην ζητήσεις «συγγνώμη» (συνοδευόμενο δε με πολλαπλάσια «αποκατάσταση» ζημιών) γι’ αυτά που του έκανες όταν ήταν «κατώτερος» μπορεί να σε συντρίψει «ανταποδοτικά» αλλά και «προς παραδειγματισμό» κάθε άλλου (κατώτερου αλλά και «ανώτερου») που θα αποτολμήσει τα ίδια;"

Δευτέρα, 10 Νοεμβρίου 2014

Τι τέξεται η επιούσα της νεοτρομοκρατίας;

Τι τέξεται η επιούσα της νεοτρομοκρατίας;
Πάνε 40 ημέρες από την ημερα που η αντιτρομοκρατική μ' ένα ... διπλό άπερκατ "αφόπλισε" την ιστορικά τελευταία απόπειρα της Συνωμοσίας να συγκροτήσει αξιόμαχο πυρήνα, καθώς και να εξουδετερώσει ένα στέλεχος του Επαναστατικού Αγώνα με περγαμηνές να δώσει πνοή κι ενέργεια στην οργάνωση που επιχειρησιακά αιμορράγησε ακατάσχετα με τη σύλληψη Μαζιώτη.
Το ζήτημα όμως όπως πάντα δεν είναι τί δεν έγινε σ' αυτό το 40ήμερο αλλά τί ακριβώς έγινε.
Κι αυτό που έγινε μάλλον προβληματισμό θα πρέπει να προκαλέσει στους απανταχού ένθεν κακείθεν "αναγνώστες" του λήμματος της νεοτρομοκρατίας.


Κι ότι έγινε, ελέω μη ανάληψης -εμφανούς τουλάχιστον- πρωτοβουλίας των ένθεν, μας μενουν ως σημειολογικά και όχι μόνο κρατούμενα τα scripta Μεντόρων και Κηνσορων και ειναι πολλά.
Αυτά όμως που ξεχωρίζουν όμως ειναι 4.
Το κειμενο του Μαζιώτη που εγκαλεί τους συντρόφους πρώτης γενιάς του Αγώνα ότι παρότι μπορούσαν να τον ακολουθήσουν, έβαλαν το όπλο παρά πόδας, το απολογητικο- αιτολογητικό κείμενο του Κώστα Γουρνά, αυτό που ακολούθησε ως ομπρέλα ασφάλειας του ίδιου συντάκτη που το συνυπέγραψε μαζί με τον γκουρού Δημήτρη Κουφοντίνα και το τέταρτο κείμενο, πάλι του Μαζιώτη που αναδιπλώθηκε σαν κάποιος νατου τράβηξε το αυτί για ν' αποφανθεί στο εσωτερικό αυτό διαδαλώδη διάλογο του ανυπέρβλητου ιδεοληπτικού μανιχαϊσμού, ότι για τα δεινά του ελληνικού ένοπλου κινήματος ευθύνονται οι ... Γιωτόπουλος και Τζωρτζάτος!!!   
Όλα αυτά όμως δεν είναι προπαρασκευή ούτε ζύμωση. Πρόκειται για επιλογή πλευράς πάνω στη σκακιέρα και μέσω της τοποθέτησης, της ανατοποθέτησης και των συμμαχιων, κρύβεται -τουλάχιστον σε ότι αφορά στο περιβάλλον Μαζιώτη- η επιδιωξη προστιθεμενης αξιας στην έξωθεν καλή μαρτυρια μέσω Κουφοντίνα, ώστε δια του κύρους Κουφοντίνα ν' αποτελέσει ότι ακριβώς μεταρσιώνεται στη μετά 17 Νοέμβρη εποχή. Ν' αποτελέσει το διαδοχο της 17 Νοέμβρη.

http://www.bloko.gr/