Πρόσφυγας σημαίνει λιποτάκτης...

"Η Συγχώρηση αυτού που σε έβλαψε, σε περιφρόνησε, σε διέβαλλε, σε επιβουλεύτηκε, σε εχθρεύτηκε (αδικώντας σε) καθ’ οιονδήποτε τρόπο είναι μια ανώτερη ηθική πράξη. Εξίσου υψηλή ηθική αξία έχει το να ζητήσει κάποιος ειλικρινή Συγχώρηση για τα δεινά που προκάλεσε (με τις πράξεις ή/και με την απραξία του) σε κάποιον άλλον. Με μια ΔΙΑΦΟΡΑ. Το δεύτερο έχει αξία ΜΟΝΟΝ όταν απευθύνεται σε κάποιον κατώτερο από πλευράς κοινωνικής/πολιτικής/οικονομικής ισχύος. Τι αξία μπορεί να έχει άραγε μια «Συγγνώμη» που απευθύνεται σε κάποιον «ανώτερο κοινωνικά» (και «ισχυρότερο») όπου εάν τολμήσεις να μην ζητήσεις «συγγνώμη» (συνοδευόμενο δε με πολλαπλάσια «αποκατάσταση» ζημιών) γι’ αυτά που του έκανες όταν ήταν «κατώτερος» μπορεί να σε συντρίψει «ανταποδοτικά» αλλά και «προς παραδειγματισμό» κάθε άλλου (κατώτερου αλλά και «ανώτερου») που θα αποτολμήσει τα ίδια;"

Πέμπτη, 20 Νοεμβρίου 2014

(Video) Εκπαίδευση αστυνομίας ΗΠΑ στην αντιμετώπιση επίθεσης με μαχαίρι...

Τραύματα από μαχαίρι στη πλάτη

γράφει ο Γιώργος Ανεστόπουλος

Αν κι έρχονται από πολύ παλιά οι σκηνές και το συνολικό υλικό, ο ρυθμός των καταιγιστικών επιθέσεων των "ελεγχόμενων παρανόμων" κατά αστυνομικών οργάνων την ώρα ενός τυπικού ελέγχου είναι απίστευτος...

Η πραγματικότητα, όντως, ξεπερνάει τη φαντασία κάποιες φορές.
Τα όσα διαδραματίζονται στο βίντεο είναι προϊόν συρραφής εκπαιδεύσεων. 

Οι αστυνομικοί δεν γνωρίζουν εάν θα δεχτούν επίθεση και τι είδους. 
Δεν γνωρίζουν επίσης πως βιντεοσκοπούνται. 

Σ' αυτές τις σκηνές η επίθεση με μαχαίρι χάνει την συνήθη "εκπαιδευτική αργή χορογραφική θεατρικότητά της" και αποκτάει την πραγματική της "ταχύτητα"...

Μια "μη αντιμετωπίσιμη, φονικά χειμαρρώδη ταχύτητα εξέλιξης των πραγμάτων"...

Λέγεται πως οι περισσότεροι τραυματισμοί (εν ώρα υπηρεσίας) των αστυνομικών στις ΗΠΑ προέρχονται από "κοφτερά και αιχμηρά αντικείμενα"...και κυρίως λεπιδοειδή και μαχαίρια...


Από τις πλέον σοκαριστικές διαπιστώσεις είναι πως ακόμη και με "απόσταση ελέγχου" τα 15+
πόδια, μια γρήγορη επίθεση - με
Μαχαίρι, το τονίζουμε - του "ελεγχόμενου παρανόμου" κατορθώνει - όταν δεν είναι με το όπλο (πιστόλι) στο χέρι ο αστυνομικός (σε κάποιες δε φάσεις ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΜΕ ΤΟ ΟΠΛΟ ΣΤΟ ΧΕΡΙ) - να επιτύχει το στόχο της, δηλαδή, την σφαγή του αστυνομικού (ενίοτε θανάσιμη) και την απόδραση του εγκληματία.

Κατ' αντιστοιχία, μπορεί να φανταστεί κανείς την ανάλογη - και χειρότερη βεβαίως - εξέλιξη όταν το θύμα είναι "άοπλος πολίτης"...

Εσύ πιστεύεις πως θα κατάφερνες ν' αντιμετωπίσεις αυτές τις αιφνίδιες/συγκεκαλυμμένες και σφοδρές επιθέσεις με μαχαίρι;

σχετικά:


Ψέματα και Μύθοι γύρω από τη «Μάχη με Μαχαίρια» (Μέρος 1ο)