Πρόσφυγας σημαίνει λιποτάκτης...

"Η Συγχώρηση αυτού που σε έβλαψε, σε περιφρόνησε, σε διέβαλλε, σε επιβουλεύτηκε, σε εχθρεύτηκε (αδικώντας σε) καθ’ οιονδήποτε τρόπο είναι μια ανώτερη ηθική πράξη. Εξίσου υψηλή ηθική αξία έχει το να ζητήσει κάποιος ειλικρινή Συγχώρηση για τα δεινά που προκάλεσε (με τις πράξεις ή/και με την απραξία του) σε κάποιον άλλον. Με μια ΔΙΑΦΟΡΑ. Το δεύτερο έχει αξία ΜΟΝΟΝ όταν απευθύνεται σε κάποιον κατώτερο από πλευράς κοινωνικής/πολιτικής/οικονομικής ισχύος. Τι αξία μπορεί να έχει άραγε μια «Συγγνώμη» που απευθύνεται σε κάποιον «ανώτερο κοινωνικά» (και «ισχυρότερο») όπου εάν τολμήσεις να μην ζητήσεις «συγγνώμη» (συνοδευόμενο δε με πολλαπλάσια «αποκατάσταση» ζημιών) γι’ αυτά που του έκανες όταν ήταν «κατώτερος» μπορεί να σε συντρίψει «ανταποδοτικά» αλλά και «προς παραδειγματισμό» κάθε άλλου (κατώτερου αλλά και «ανώτερου») που θα αποτολμήσει τα ίδια;"

Πέμπτη, 8 Ιανουαρίου 2015

Εθισμός ενηλίκων στο διαδίκτυο


The scary truth about internet addiction

Η χρήση του διαδικτύου στις μέρες μας έχει φέρει θετικά και αρνητικά στοιχεία. Είναι γνωστό σε όλους μας πως με μια απλή περιήγηση στον ιστό σε σχεδόν μηδενικό χρόνο έχει κανείς πρόσβαση σ΄ ένα παγκόσμιο δίκτυο πληροφοριών και επεξεργασίας αυτών. Δυστυχώς όμως η κατάχρηση του διαδικτύου τα τελευταία χρόνια,έχει οδηγήσει στη διαμόρφωση συμπεριφορών και προσωπικοτήτων με συγκεκριμένα χαρακτηριστικά και συμπτωματολογία.
Η χρήση του διαδικτύου στις μέρες μας έχει φέρει θετικά και αρνητικά στοιχεία. Είναι γνωστό σε όλους μας πως με μια απλή περιήγηση στον ιστό σε σχεδόν μηδενικό χρόνο έχει κανείς πρόσβαση σ΄ ένα παγκόσμιο δίκτυο πληροφοριών και επεξεργασίας αυτών.
Δυστυχώς όμως η κατάχρηση του διαδικτύου τα τελευταία χρόνια, έχει οδηγήσει στη διαμόρφωση συμπεριφορών και προσωπικοτήτων με συγκεκριμένα χαρακτηριστικά και συμπτωματολογία.

Καθημερινά, αυξάνεται ο αριθμός ενηλίκων που έχουν εθιστεί στο διαδίκτυο. Αυτό αποτελεί εργαλείο της εργασίας τους αλλά αποσπά τεράστιο κομμάτι της απόδοσης τους καθώς χρησιμοποιείται και ως μέσο γνωριμιών ή επαφών διαδικτυακά.
Τα άτομα αυτά παρουσιάζουν αλλαγές στις συνήθειες τους και υιοθετούν ένα νέο τρόπο σκέψης και συμπεριφοράς.
Οδηγούνται στην κοινωνική απομόνωση,απομακρύνονται απο το οικογενειακό και φιλικό περιβάλλον τους.
Εμφανίζουν παθολογικά συμπτώματα όπως αίσθημα καταβολής, κόπωσης, έλλειψη αυτοσυγκέντρωσης, ημικρανίες, αϋπνία, μυαλγίες, αρθραλγίες, οφθαλμικές βλάβες καθώς επίσης ψυχολογικές και κατ' επέκταση ψυχιατρικές ανωμαλίες.

Αυτές ταυτίζονται με την κλασσική εικόνα άλλων μορφών εθισμού-εξάρτησης όπως δηλαδή αναφέρεται σε περιπτώσεις κατάχρησης ουσιών αλκοόλ ναρκωτικών. Όσο μεγαλύτερος είναι ο χρόνος παραμονής στο διαδίκτυο τόσο αυξάνεται η εξάρτηση από αυτό. Τα άτομα που αρχίζουν και ορίζουν την καθημερινότητα τους με βάση την επικοινωνία μέσω ειδικών σελίδων του ιστού αποσπώνται σταδιακά και βίαια από την πραγματικότητα με αποτέλεσμα την εναλλαγή της διάθεσης τους και των συναισθημάτων τους.

Παράλληλα στην περίπτωση μη επιθυμητής εξέλιξης κάποιων επαφών ή απότομης διακοπής επικοινωνίας για τον οποιοδήποτε λόγο αναπτύσσεται αντίστοιχο με άλλες εξαρτήσεις στερητικό σύνδρομο με χαρακτηριστικό αίσθημα αγωνίας, αυτοκαταστροφής, τάσεις αυτοκτονικότητας, τύψεις, ενοχές και συνολικής αποδιοργάνωσης.

Τελευταία μετά από έρευνες, διαπιστώνεται ότι στην χώρα μας ένα ποσοστό ατόμων άνω του 8-9% είναι εθισμένα στο διαδίκτυο και είναι ένα ποσοστό που πολλαπλασιάζεται συνεχώς. Έχει πραγματοποιηθεί μια προσπάθεια να ενταχθεί ο εθισμός στο διαδίκτυο στο DSM-IV και  έχουν προταθεί ειδικά διαγνωστικά κριτήρια για να τίθεται η διάγνωση και στη συνέχεια η θεραπεία των ατόμων αυτών. Προτεινόμενα διαγνωστικά κριτήρια αποτελούν ο χρόνος παραμονής στο διαδίκτυο ως επίπεδο ικανοποίησης, η ευερεθιστότητα, η κατάθλιψη, ψευδείς δηλώσεις σε σχέση με τον πραγματικό χρόνο χρήσης.
Στην Αθήνα, έχει δημιουργηθεί η Μονάδα Εφηβικής Υγείας στο Νοσοκομείο Παίδων Α.Κυριακού και στην Θεσσαλονίκη στο Ιπποκράτειο Νοσοκομείο η Ψυχιατρική Κλινική παιδιών και εφήβων για την αντιμετώπιση εθισμού στους ηλεκτρονικούς υπολογιστές και διαδίκτυο.

Δυστυχώς στην χώρα μας δεν υπάρχει αντίστοιχος χώρος για ενήλικες. Σίγουρα όλοι γνωρίζουμε ενήλικες που έχουν εθιστεί στο διαδίκτυο και ήδη είναι πάσχοντες. Πρέπει να τους βοηθήσουμε να συνειδητοποιήσουν ότι ο εθισμός στο διαδίκτυο αποτελεί πάθηση και χρειάζεται να αποθεραπευτούν.
Είναι απαραίτητο να δημιουργηθούν κέντρα-ιατρεία για ενήλικες που είναι εξαρτημένοι από το διαδίκτυο, στελεχωμένα από εξειδικευμένο επιστημονικό προσωπικό.

Είναι υπόθεση όλων μας και κυρίως της Πολιτείας να μεριμνήσει, ειδικά, στις μέρες μας που περισσότερο από ποτέ η ελληνική κοινωνία σε αυτή την περίοδο κρίσης έχει ανάγκη από ΥΓΙΉ και ΠΑΡΑΓΩΓΙΚΌ πληθυσμό για την ανάπτυξη και την εξέλιξή της. Ο εθισμός στο διαδίκτυο και η αντιμετώπισή του πρέπει αδιαμφισβήτητα να αποτελεί μέρος της πρόληψης και της προαγωγής υγείας.

Γράφει η Ιωάννα Χατζηβασιλειάδη, Γενικός ιατρός-οικογενειακός
Πηγή: enikos.gr, alfavita.gr

 http://hamomilaki.blogspot.gr/