Πρόσφυγας σημαίνει λιποτάκτης...

"Η Συγχώρηση αυτού που σε έβλαψε, σε περιφρόνησε, σε διέβαλλε, σε επιβουλεύτηκε, σε εχθρεύτηκε (αδικώντας σε) καθ’ οιονδήποτε τρόπο είναι μια ανώτερη ηθική πράξη. Εξίσου υψηλή ηθική αξία έχει το να ζητήσει κάποιος ειλικρινή Συγχώρηση για τα δεινά που προκάλεσε (με τις πράξεις ή/και με την απραξία του) σε κάποιον άλλον. Με μια ΔΙΑΦΟΡΑ. Το δεύτερο έχει αξία ΜΟΝΟΝ όταν απευθύνεται σε κάποιον κατώτερο από πλευράς κοινωνικής/πολιτικής/οικονομικής ισχύος. Τι αξία μπορεί να έχει άραγε μια «Συγγνώμη» που απευθύνεται σε κάποιον «ανώτερο κοινωνικά» (και «ισχυρότερο») όπου εάν τολμήσεις να μην ζητήσεις «συγγνώμη» (συνοδευόμενο δε με πολλαπλάσια «αποκατάσταση» ζημιών) γι’ αυτά που του έκανες όταν ήταν «κατώτερος» μπορεί να σε συντρίψει «ανταποδοτικά» αλλά και «προς παραδειγματισμό» κάθε άλλου (κατώτερου αλλά και «ανώτερου») που θα αποτολμήσει τα ίδια;"

Κυριακή, 18 Ιανουαρίου 2015

Οτσαλάν μέσω Ν.Χειλαδάκη (ή μήπως το αντίστροφο;):ο Σ. Καλεντερίδης ήταν ο "Ιούδας"! - Η απάντηση/σχόλιο του Σ.Καλεντερίδη

ΠΟΙΟΝ ΑΠΟΚΑΛΕΣΕ Ο ΟΤΣΑΛΑΝ ΠΡΟΔΟΤΗ ΙΟΥΔΑ, ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΤΟΥ ΣΤΟΥΣ ΤΟΥΡΚΟΥΣ


1
Στις 12 Ιουλίου του 2001, δηλαδή δυόμιση χρόνια μετά την γνωστή μυθιστορηματική σύλληψη και απαγωγή του Αμντουλάχ Οτσαλάν, ο Κούρδος ηγέτης από το Ιμραλί όπου τον είχαν φυλακίσει οι Τούρκοι σε μια μεγάλη εξομολόγηση του στους δικηγόρους του που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Οζγκιούρ Πολίτικα της Ευρώπης, έστειλε ένα πολύ σκληρό μήνυμα για τους κύριους υπαίτιους της αιχμαλωσίας του.
Στο μήνυμα αυτό ο Αμπντουλάχ Οτσαλαν σαν κύριο υπεύθυνο τον οποίο μάλιστα προοιμίασε με τον μαθητή του Ιησού, Ιούδα, που πρόδωσε τον δάσκαλο του, παρομοιάζει τον κο Σάββα Καλεντεριδη.


Όπως ανέφερε ο Οτσαλάν, υπήρχε σχέδιο απαγωγής του πριν ακόμα μεταφερθεί στην Κένυα και το σχέδιο αυτό ήταν εν γνώση και του κ. Καλεντερίδη.

Σύμφωνα με το «σχέδιο» αυτό όταν είχε βρεθεί ο Οτσαλάν στην Κέρκυρα αποφασίστηκε να τον μεταφέρουν κατ” ευθεία στην Τουρκία με το ίδιο αεροπλάνο που επέβαινε.

Την τελευταία στιγμή όμως το σχέδιο χάλασε, από το «περίεργο» εκείνο δυστύχημα που συνέβη στο αεροδρόμιο της Κέρκυρας όταν ένα τζιπ συγκρούστηκε με το αεροπλάνο.

Φωτο1
Ο Οτσαλάν αποκάλυπτε ότι μετά την σύγκρουση ο οδηγός του τζιπ έφαγε το ξύλο της ζωής του καθώς είχε γίνει η αιτία να αναβληθεί το σχέδιο της απαγωγής του.

Σαν κύριους διοργανωτές του σχεδίου αυτού, που θα τελείωνε μια ώρα αρχύτερα η περιπλάνηση του, ο Οτσαλάν κατηγόρησε τον τότε Έλληνα πρωθυπουργό, κ Κώστα Σημίτη, τον τότε υπουργό Εξωτερικών, κ Θεόδωρο Πάγκαλο, τον τότε αρχηγό της ΕΥΠ, κ Χαράλαμπο Σταυρακάκη και τον τότε υπεύθυνο, όπως αναφέρει, του γραφείου των Κούρδων στην ΕΥΠ, κ Σάββα Καλεντερίδη.

Αμέσως μετά, συνεχίζει ο ΑΠΟ, ήρθε ένα άλλο «ειδικό όχημα» και τον επιβίβασαν εκεί για να τον μεταφέρουν στο στρατιωτικό αεροδρόμιο της Πάτρας.


Σύμφωνα με τη διήγηση του Οτσαλαν, στη Πάτρα είχε φτάσει ένα εδικό αεροπλάνο από την Ελβετία το οποίο, όπως υποστηρίζει ο Κούρδος ηγέτης, μετέπειτα κατάλαβε ότι ανήκει στην ίδια την CIA που ήθελε να τον έχει από τότε στα χέρια της.

Εκείνος που εργάζονταν για την ελληνική κυβέρνηση, την ΕΥΠ και την CIA, σύμφωνα με τον Οτσαλαν, ήταν ο ταγματάρχης της ΕΥΠ, κ Σάββας Καλεντεριδης.

Ο ρόλος του Καλεντερίδη ήταν να κάνει τον Οτσαλαν να δεχτεί το σχέδιο της δήθεν μετάβασης του για περισσότερη ασφάλεια στην Νότιο Αφρική, ενώ στην ουσία εκτελούσε εντολές του Σταυρακάκη.

Ο Οτσαλάν εδώ επικαλείται και τους 12 μαθητές του Ιησού, παρομοιάζοντας τον εαυτό του με τον Ιησού Χριστό και παραβάλλοντας την στάση του Καλεντεριδη, με τον μαθητή του Ιησού, Ιούδα, που τον πρόδωσε στους Ρωμαίους .

Φωτο2
Σύμφωνα με τον Οτσαλαν κάποιοι Έλληνες προσπάθησαν τότε να τον βοηθήσουν, αλλά όλοι γνώριζαν πως η τύχη του ήταν προκαθορισμένη. Ο οδηγός του στρατιωτικού οχήματος που τον μετέφερε στην Πάτρα προσπαθούσε να του μεταδώσει το μήνυμα που τον πάνε, αλλά δεν μπόρεσε να του μίλησε ξεκάθαρα. Στην Κένυα, όταν ήρθε η μέρα της φυγής και της απαγωγής του, αυτοί που σταμάτησαν το κλειστό τζιπ που τον μετέφερε από την ελληνική πρεσβεία στο αεροδρόμιο δεν ήταν ούτε μαύροι, ούτε φαίνονταν για Τούρκοι, όπως αποκαλύπτει ο Οτσαλάν. Έμοιαζαν για Ευρωπαίοι, ή Αμερικανοί, ή Ισραηλινοί. Εγώ, λέει ο Οτσαλάν στο δημοσίευμα της Özgür, πιστεύω πως ήταν Αμερικανοί πράκτορες. Στη συνέχεια τον πήραν και τον μετέφεραν στο αεροδρόμιο όπου τον περίμενε το ειδικό τουρκικό αεροπλάνο. Εκεί κατάλαβε αμέσως ότι είχε πέσει στα χέρια των Τούρκων. Το αεροπλάνο που πέταξε από την Κένυα δεν πήγε κατευθείαν στην Τουρκία, σύμφωνα πάντα με τις αποκαλύψεις του Οτσαλάν, αλλά έκανε μια στάση στην Αίγυπτο για ανεφοδιασμό και άλλη μια στάση, ή στο Ισραήλ, ή στην κατεχόμενη Κύπρο, πάλι για ανεφοδιασμό πριν μπει στον τουρκικό εναέριο χώρο. Ιδιαίτερα σκληρός στις φράσεις του ήταν ο πάλαι ποτέ γνωστός σαν ΑΠΟ, για τον Σάββα Καλεντερίδη, στον οποίο αποδίδει «την σταύρωση του», όπως χαρακτηρίζει ο ίδιος την σκηνοθετημένη παράδοση του στους Τούρκους, σαν μέρος μιας μεγάλης συνομωσίας σε βάρος του .
ΝΙΚΟΣ ΧΕΙΛΑΔΑΚΗΣ
Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος


http://nikosxeiladakis.gr/ 

.........................................................  

Η απάντηση Σάββα Καλεντερίδη:

Infognomon, 13 Ιανουαρίου 2015

Μια απάντηση σε όσα διακινούνται "ξαναζεσταμένα" για την παράδοση Οτζαλάν

Στο βιβλίο μου "Παράδοση Οτζαλάν  Η Ώρα της Αλήθειας", στη σελίδα 250 αναφέρω τα εξής:


Οι κατηγορίες του Άπο


Είπαμε, τα βάσανα δεν τελειώνουν ποτέ. Οι Κούρδοι, λαβωμένοι από τη μεγάλη απώλεια, προσπαθούν να βρουν τους ενόχους της προδοσίας και επιτίθενται επί δικαίων και αδίκων.

Ο Οτζαλάν, γνωρίζοντας το χαρακτήρα και τον πατριωτισμό του Σταυρακάκη και τον δικό μου, βλέπει πίσω από την παράδοση μια ελληνική σκευωρία, η οποία συντάχτηκε με το σχέδιο Αμερικανών-Τούρκων και Ισραηλινών, αποσκοπώντας στην δολοφονία του ίδιου από τους Τούρκους και την πρόκληση ενός γενικευμένου τουρκοκουρδικού πολέμου.

Με τη λογική ότι ο πόλεμος αυτός θα απέβαινε υπέρ της Ελλάδος. Με βάση τη λογική αυτή, ο Άπο, προσπαθεί να δημιουργήσει ένα πλαίσιο πολιτικής και καλεί τους Τούρκους να αναγνωρίσουν τα δικαιώματα του κουρδικού έθνους, για να βαδίσουν στη συνέχεια σε μια τουρκοκουρδική ομοσπονδία, που θα αποτελούσε τον πιο ισχυρό παράγοντα στην περιοχή.

Στη συνέχεια, ο Άπο, επηρεασμένος και από κάποιους συμπατριώτες μας που του μεταφέρουν διάφορες ανοησίες για τον «ύποπτο» ρόλο μου, στρέφει τα βέλη του εναντίον μου.

Με αποκαλεί Ιούδα, τονίζοντας ότι σε μένα πίστεψε και δέχτηκε να πάει στην Κένυα. Ίσως να είναι έτσι, αλλά εγώ δεν μετέφερα στον Άπο τις δικές μου εγγυήσεις, τις οποίες στη συνέχεια δεν τήρησα.

Μετέφερα τις εγγυήσεις της Ελλάδας, της πατρίδας μου, όπως μου τις είπε ο Σταυρακάκης. Και εγώ πίστευα ότι η Ελλάδα θα τηρούσε τις εγγυήσεις που έδωσε στον Κούρδο ηγέτη. Πως μπορούσα να είμαι καχύποπτος απέναντι στην ίδια μου την πατρίδα;


Μπορεί ένας αξιωματικός να υπηρετεί την πατρίδα του και ταυτόχρονα να την υποπτεύεται;

Εγώ πίστεψα στις εντολές που μου δώσανε και νοιώθω ότι προδόθηκα. Αυτός είναι και ο βασικότερος λόγος της παραίτησής μου από το στρατό.


Μετά άκουσα παράπονα από τους Κούρδους, γιατί δεν βοηθάω τον Άπο να βγει από τη φυλακή και δεν βγαίνω να μιλήσω για την υπόθεση στα κανάλια. Με το σκεπτικό ότι πρέπει να αναδειχτεί ο παράνομος τρόπος της απαγωγής του, έπρεπε να βγω και να καταγγείλω τις παρανομίες που έγιναν, για να διευκολυνθεί η δεινή θέση στην οποία βρίσκεται, κλεισμένος σε ένα κελί 23 ώρες το 24ωρο, σε μια φυλακή με έναν κρατούμενο.


Ίσως να έχει δίκαιο και ο ίδιος και οι σύντροφοί του. Όμως, ο καθένας ξέρει τον δικό του πόνο. Και μόνον εγώ και η οικογένειά μου ξέρω τι έχω τραβήξει όλα αυτά τα χρόνια. Μπήκα δυο μέτρα κάτω από τη γη και προσπαθούσα να βγω, για να σταθώ στη συνέχεια όρθιος. Δεν μπορούσα να ανοίξω ξανά μέτωπα.


Τελικά, φθάσαμε στη δίκη των υπευθύνων της παράνομης εισόδου του Άπο στην Ελλάδα. Είχαν έλθει οι δικηγόροι του στην Αθήνα και αρνήθηκαν να με δουν. Μου μετέφεραν όμως με τον Κρανιδιώτη ένα μήνυμα του Άπο:


«Να βγεις και να τα πεις όλα και θα είμαστε για πάντα φίλοι».

Δηλαδή, όσο δεν μιλάω είμαι Ιούδας και αν μιλήσω γίνομαι φίλος;


Έχω αναφέρει και πιο πάνω, σε κάποιο σημείο του βιβλίου, ότι αντιδρώ περίπου αυτοκαταστροφικά, όταν μου θέτουν διλήμματα που έχουν μέσα τους έστω και ίχνος εκφοβισμού.

Από την άλλη πλευρά, σκέφτομαι ότι ένας άνθρωπος με την ιστορία και τους αγώνες του Άπο είναι αιχμάλωτος στη φυλακή και μαλακώνω.

Σκέφτομαι ότι επί εφτά χρόνια δεν έχει σβήσει ούτε μια στιγμή το φως του δωματίου του, τον γράφουν οι κάμερες 24 ώρες το 24ωρο, σε όλες του τις στιγμές, στο μπάνιο, στην τουαλέτα, παντού.

Κανονικό βασανιστήριο.

Τέλος πάντων, βγήκα στο δικαστήριο και είπα ότι μπορούσα να πω και τώρα (με την έκδοση του βιβλίου) ήρθε η σειρά και η ώρα της κάθαρσης.


http://infognomonpolitics.blogspot.gr/