Πρόσφυγας σημαίνει λιποτάκτης...

"Η Συγχώρηση αυτού που σε έβλαψε, σε περιφρόνησε, σε διέβαλλε, σε επιβουλεύτηκε, σε εχθρεύτηκε (αδικώντας σε) καθ’ οιονδήποτε τρόπο είναι μια ανώτερη ηθική πράξη. Εξίσου υψηλή ηθική αξία έχει το να ζητήσει κάποιος ειλικρινή Συγχώρηση για τα δεινά που προκάλεσε (με τις πράξεις ή/και με την απραξία του) σε κάποιον άλλον. Με μια ΔΙΑΦΟΡΑ. Το δεύτερο έχει αξία ΜΟΝΟΝ όταν απευθύνεται σε κάποιον κατώτερο από πλευράς κοινωνικής/πολιτικής/οικονομικής ισχύος. Τι αξία μπορεί να έχει άραγε μια «Συγγνώμη» που απευθύνεται σε κάποιον «ανώτερο κοινωνικά» (και «ισχυρότερο») όπου εάν τολμήσεις να μην ζητήσεις «συγγνώμη» (συνοδευόμενο δε με πολλαπλάσια «αποκατάσταση» ζημιών) γι’ αυτά που του έκανες όταν ήταν «κατώτερος» μπορεί να σε συντρίψει «ανταποδοτικά» αλλά και «προς παραδειγματισμό» κάθε άλλου (κατώτερου αλλά και «ανώτερου») που θα αποτολμήσει τα ίδια;"

Τρίτη, 20 Ιανουαρίου 2015

Τακτικές Μαχαιριών: (τι σημαίνει) Ξεδοντιάζοντας το φίδι (Defanging the snake)


 



Απόδοση στα Ελληνικά: Γιώργος Ανεστόπουλος

 "Ξεδοντιάζοντας το φίδι" είναι ένας κοινός όρος που αναφέρεται σε μια ποικιλία από αμυντικές τεχνικές ενάντια σε ένοπλο αντίπαλο, στις οποίες ο εν λόγω αντίπαλος αναγκάζεται να ρίξει το όπλο του λόγω μιας μεγάλης καταστροφής ιστών (βαρύ τραύμα) που υπέστη στο χέρι (του) που κρατά το όπλο, καθιστώντας έτσι το χέρι άχρηστο - μερικές φορές μόνιμα.
 Η αρχική φράση προέρχεται από την Ινδονησία, και είναι γνωστή στους επαγγελματίες της πολεμικής τέχνης Silat, που είναι κυρίως προσανατολισμένη στο χειρισμό λεπίδων/μαχαιριών.

Ωστόσο, υπάρχουν παρόμοιες τεχνικές σε όλα τα συστήματα μάχης που ενσωματώνουν κοφτερά όπλα - από το Eskrima μέχρι το Δυτικό fencing.

 Μέθοδοι
 
Η πιο κοινή μέθοδος που χρησιμοποιείται για να "ξεδοντιαστεί το φίδι» είναι να προκληθεί ένα βαθύ "κόψιμο ή κάρφωμα" (με το μαχαίρι) στο εσωτερικό του (οπλισμένου) καρπού του αντιπάλου, προκαλώντας έτσι ζημιά σε τένοντες, μύες, αιμοφόρα αγγεία, και ενδεχομένως νεύρα.

Όταν ένα κεντρικό νεύρο κόβεται, αυτό μπορεί να οδηγήσει το άκρο σε πλήρη απώλεια "αίσθησης και κινητικότητας", το οποίο είναι συνήθως μη-αποκαταστάσιμο/διορθώσιμο και γενικά ακρωτηριάζεται από τους χειρουργούς.

Λιγότερο κοινές μέθοδοι περιλαμβάνουν επίθεση σε άλλα τρωτά σημεία του χεριού και του βραχίονα, ιδιαίτερα τον αντίχειρα και το εσωτερικό του αγκώνα.

Όταν το χτύπημα δίνεται με ταχύτητα, ακρίβεια και δύναμη (υπό την προϋπόθεση βεβαίως πως η λεπίδα είναι κοφτερή), το όπλο του αντιπάλου τυπικά θεωρείται "χαμένο".

Παρά το γεγονός ότι η λεπίδα είναι το παραδοσιακά προτιμώμενο μέσο για να αφοπλιστεί ένας αντίπαλος με τη μέθοδο αυτή, ο όρος έχει επίσης (και ίσως λανθασμένα) χρησιμοποιηθεί για κάθε αφοπλιστική τεχνική που καταλήγει σε σοβαρό τραυματισμό του αντιπάλου οπλισμένου χεριού.

Αυτές οι εναλλακτικές τεχνικές μπορεί να περιλαμβάνουν τραυματισμό του βραχίονα με:

ένα κλόμπ, μια σφαίρα, ή μια λαβή σπασίματος του αγκώνα (μια κίνηση που χρησιμοποιείται συχνά στο Jiu Jitsu).

Σε μια κίνηση κατά την οποία το οπλισμένο αντίπαλο χέρι δεν τραυματίστηκε σοβαρά (δηλαδή, δεν υφίσταται - τουλάχιστον - ένας σοβαρός "πόνος ανάσχεσης" του αντιπάλου) δεν θα ταίριαζε να χρησιμοποιηθεί ο παραπάνω όρος.

Φιλοσοφία

Παρά το γεγονός ότι το "ξεδόντιασμα του φιδιού" πάντα οδηγεί σε σοβαρό τραυματισμό, που ενδέχεται να οδηγήσει σε νοσηλεία ή ακόμη και απώλεια του άκρου, είναι σπάνια (από μόνη της ως κίνηση) απειλητική για τη ζωή.

Θεωρητικά, η ψυχολογική επίδραση του "ξεδοντιάσματος του φιδιού" θα μπορούσε να αποτρέψει μια πιο σοβαρή αντιπαράθεση μέσα από την επίδειξη ικανότητας ενός ατόμου ή και την αποφασιστικότητα να υπερασπιστεί τον εαυτό του.

Πράγματι, η ίδια η πράξη του «ξεδοντιάσματος του φιδιού» θα μπορούσε να θεωρηθεί ακόμη και ως ανθρωπιστική πράξη, δεδομένου ότι ο στόχος της είναι να διατηρήσει τη ζωή, αντί να την τερματίσει.