Πρόσφυγας σημαίνει λιποτάκτης...

"Η Συγχώρηση αυτού που σε έβλαψε, σε περιφρόνησε, σε διέβαλλε, σε επιβουλεύτηκε, σε εχθρεύτηκε (αδικώντας σε) καθ’ οιονδήποτε τρόπο είναι μια ανώτερη ηθική πράξη. Εξίσου υψηλή ηθική αξία έχει το να ζητήσει κάποιος ειλικρινή Συγχώρηση για τα δεινά που προκάλεσε (με τις πράξεις ή/και με την απραξία του) σε κάποιον άλλον. Με μια ΔΙΑΦΟΡΑ. Το δεύτερο έχει αξία ΜΟΝΟΝ όταν απευθύνεται σε κάποιον κατώτερο από πλευράς κοινωνικής/πολιτικής/οικονομικής ισχύος. Τι αξία μπορεί να έχει άραγε μια «Συγγνώμη» που απευθύνεται σε κάποιον «ανώτερο κοινωνικά» (και «ισχυρότερο») όπου εάν τολμήσεις να μην ζητήσεις «συγγνώμη» (συνοδευόμενο δε με πολλαπλάσια «αποκατάσταση» ζημιών) γι’ αυτά που του έκανες όταν ήταν «κατώτερος» μπορεί να σε συντρίψει «ανταποδοτικά» αλλά και «προς παραδειγματισμό» κάθε άλλου (κατώτερου αλλά και «ανώτερου») που θα αποτολμήσει τα ίδια;"

Παρασκευή, 6 Φεβρουαρίου 2015

Τουρκία-Ρωσία: Τέλος στον διπλωματικό "μήνα του μέλιτος"; Επίθεση Ερντογάν στη Ρωσία

Image
Του Παντελή Δ. Καρύκα

Όνειρο ήταν και πάνε οι καλές σχέσεις Ρωσίας – Τουρκίας, όπως όλα δείχνουν.

Γιατί πως αλλιώς θα μπορούσε να σχολιάσει κανείς τη νέα σφοδρή επίθεση του Τούρκου προέδρου Ερντογάν, αμέσως κατά του ΟΗΕ, αλλά εμμέσως, πλην σαφώς, κατά της Ρωσίας και της Κίνας, για το βέτο που άσκησαν αυτές οι δύο χώρες στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ, σχετικά με την Συρία.

Ο Ερντογάν, ακολουθώντας την πάγια τακτική του, ζήτησε την «αναδιοργάνωση» του ΟΗΕ, μια αναδιοργάνωση που θα εξασφαλίσει στην Τουρκία θέση μόνιμου μέλους σε ένα μεγαλύτερο Συμβούλιο Ασφαλείας, τις οποίες σήμερα κατέχουν ΗΠΑ, Ρωσία, Βρετανία, Γαλλία και Κίνα.

Προφανώς ο Ερντογάν εξακολουθεί να έχει ονειρώξεις σχετικά με την τουρκική ισχύ, θεωρώντας την Τουρκία αντίστοιχα μεγάλη δύναμη με τις προαναφερθείσες.
Ωστόσο η επίθεση κατά της Ρωσίας και της Κίνας αλλού αποσκοπεί. «Έχουμε επανειλημμένα συζητήσει το ζήτημα της Συρίας με τη Ρωσία και την Κίνα. Περίπου 350.000 έχουν πεθάνει εκεί και δεν υπάρχει επέμβαση», είπε.
Φυσικά ο Τούρκος πρόεδρος, πέραν του ότι ψεύδεται, όσον αφορά τον αριθμό των θυμάτων, ξεχνά ότι ο ίδιος προκάλεσε τον πόλεμο στην Συρία, για ίδιο όφελος, φιλοδοξώντας, μετά την ταχεία, όπως ήλπιζε, ανατροπή του Άσαντ να εξουδετερώσει τους Κούρδους της Συρίας και να επεκτείνει την τουρκική επιρροή στην περιοχή, δημιουργώντας ένα κράτος μαριονέτα.
Πρόσφατα Ρωσία και Τουρκία υπέγραψαν μια σειρά οικονομικών συμφωνιών, μεταξύ των οποίων και αυτή για τον αγωγό φυσικού αερίου Turkish Stream που θα αντικαταστήσει τον ακυρωθέντα South Stream. Αμέσως μετά την υπογραφή οι Τούρκοι άρχισαν να αλλάζουν σκοπό. Κατ’ αρχήν έθεσαν και πάλι θέμα παράνομης ρωσικής κατοχής στην Κριμαία και κατηγόρησαν τη Ρωσία ότι κακομεταχειρίζεται τους «αδερφούς» τους Τατάρους. Τόλμησαν μάλιστα να πουν πως θα στείλουν αντιπροσωπεία στην Κριμαία για να εξακριβώσουν, ιδίοις όμμασι, την καταπίεση που υφίστανται οι Τάταροι από τους Ρώσους. Σε απάντηση οι ρωσικές μυστικές υπηρεσίες έκαναν, κυριολεκτικά, ρεσάλτο, στο ταταρικό τηλεοπτικό δίκτυο της Κριμαίας.
Τώρα ο Ερντογάν επιτίθεται και πάλι στη Ρωσία. Γιατί άραγε ; Μήπως η νέα επίθεση έχει σχέση με το Ιρανικό σχέδιο κατασκευής αγωγού μεταφοράς του φυσικού αερίου της Κεντρικής Ασίας στο Ιράν και από εκεί στην Τουρκία ; Πρέπει να υπογραμμιστεί ότι η κατασκευή αυτού του αγωγού, αν γίνει, εξουδετερώνει πλήρως, ενεργειακά, τη Ρωσία και καθιστά τον αγωγό Turkish Stream εντελώς άχρηστο.
Ρωσία και Τουρκία είχαν πάντα αντίθετη άποψη για το θέμα της Συρίας. Αυτό το γνώριζε και ο Πούτιν και ο Ερντογάν όταν υπέγραφαν την συμφωνία για τον Turkish Stream. Γιατί λοιπόν ο Ερντογάν θυμήθηκε τώρα την Συρία ;
Το πιθανότερο σενάριο έχει να κάνει με τη βελτίωση των σχέσεων της Τουρκίας και των ΗΠΑ με το Ιράν και την αξιοποίηση της Τεχεράνης, από τους Αμερικανούς, ως Δούρειο Ίππο κατά της Ρωσίας. Ρωσία και Τουρκία υπήρξαν και θα είναι πάντοτε, φύσει και θέσει, γεωπολιτικοί αντίπαλοι. Η νεοθωμανική Τουρκία του Ερντογάν φιλοδοξεί να αυξήσει την επιρροή της στην Κεντρική Ασία, περιοχή όμως, τον έλεγχο της οποίας επιθυμεί και η Ρωσία, αλλά και η Κίνα. Άρα η Τουρκία, υπαναχωρώντας, όπως όλα δείχνουν, από το σχέδιο του αγωγού με τη Ρωσία, έχει κάθε συμφέρον να στηρίξει το ιρανικό σχέδιο που θα μεταφέρει την επιρροή της στο Αζερμπαϊτζάν και στο Τουρκμενιστάν.
Οι εξελίξεις στο γεωστρατηγικό μέτωπο Ρωσίας – Τουρκίας παρουσιάζουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον και αφορούν άμεσα και την Ελλάδα. Ο καιρός θα δείξει πως θα εξελιχθούν. Τα σημάδια πάντως δεν είναι ενθαρρυντικά και φαίνεται πως ο αντιπερισπασμός Πούτιν, μέσω Τουρκίας δεν αποδίδει. Μάλλον ο Ρώσος πρόεδρος ήρθε η ώρα να κατανοήσει αυτό που κατανόησαν και οι Αμερικανοί, το πόσο αναξιόπιστος συνομιλητής είναι τελικά η Τουρκία. 

onalert.gr