Πρόσφυγας σημαίνει λιποτάκτης...

"Η Συγχώρηση αυτού που σε έβλαψε, σε περιφρόνησε, σε διέβαλλε, σε επιβουλεύτηκε, σε εχθρεύτηκε (αδικώντας σε) καθ’ οιονδήποτε τρόπο είναι μια ανώτερη ηθική πράξη. Εξίσου υψηλή ηθική αξία έχει το να ζητήσει κάποιος ειλικρινή Συγχώρηση για τα δεινά που προκάλεσε (με τις πράξεις ή/και με την απραξία του) σε κάποιον άλλον. Με μια ΔΙΑΦΟΡΑ. Το δεύτερο έχει αξία ΜΟΝΟΝ όταν απευθύνεται σε κάποιον κατώτερο από πλευράς κοινωνικής/πολιτικής/οικονομικής ισχύος. Τι αξία μπορεί να έχει άραγε μια «Συγγνώμη» που απευθύνεται σε κάποιον «ανώτερο κοινωνικά» (και «ισχυρότερο») όπου εάν τολμήσεις να μην ζητήσεις «συγγνώμη» (συνοδευόμενο δε με πολλαπλάσια «αποκατάσταση» ζημιών) γι’ αυτά που του έκανες όταν ήταν «κατώτερος» μπορεί να σε συντρίψει «ανταποδοτικά» αλλά και «προς παραδειγματισμό» κάθε άλλου (κατώτερου αλλά και «ανώτερου») που θα αποτολμήσει τα ίδια;"

Δευτέρα, 2 Φεβρουαρίου 2015

Κακώσεις κεφαλής στα παιδιά: Πότε πρέπει να ανησυχούμε

head injuries_in_children_g

Γράφει ο Βασίλης Τσίτουρας

Νευροχειρουργός

Επιστημονικός Συνεργάτης Παιδονευροχειρουργικού Τμήματος


Οι κακώσεις κεφαλής είναι ιδιαίτερα συνηθισμένες στα παιδιά και κατά κανόνα είναι ελαφρές. Είναι χρήσιμο, λοιπόν, οι γονείς να γνωρίζουν ορισμένα χαρακτηριστικά τους και να είναι σε θέση να ξεχωρίσουν μια αθώα κάκωση από αυτήν που θα χρειαστεί περαιτέρω εξειδικευμένη εκτίμηση.

Ποια είναι όμως αυτά τα χαρακτηριστικά και τι σημαίνουν;

Καλό είναι να ξεχωρίζει ο όρος 'κρανιοεγκεφαλική κάκωση' από τον όρο 'κάκωση κεφαλής', μιας και στον πρώτο περιλαμβάνονται χτυπήματα στο κεφάλι, που προκαλούν έστω και περιορισμένη εγκεφαλική δυσλειτουργία, χωρίς να είναι απαραίτητη η ανάδειξη συγκεκριμένης βλάβης στον εγκέφαλο.

Ο δεύτερος όρος τείνει να χρησιμοποιείται για τα πιο αθώα χτυπήματα (π.χ. εκδορές).

Ο μηχανισμός των κακώσεων μπορεί να διαφέρει ανάλογα με την ηλικία του παιδιού. Έτσι, στα νεογνά τα χτυπήματα στο κεφάλι συνήθως είναι αποτέλεσμα κακοποίησης. Στα βρέφη και στα νήπια που ξεκινούν να περπατούν πιο συχνές είναι οι πτώσεις.

Στα παιδιά μέσης σχολικής ηλικίας προεξάρχουν οι τραυματισμοί που σχετίζονται με την άθληση και άλλα παιχνίδια, ενώ στα μεγαλύτερα παιδιά και στους εφήβους κυριαρχούν οι κακώσεις οι οποίες σχετίζονται με κινούμενα οχήματα (τροχαία, παρασύρσεις).
Στοιχεία σχετικά με το μηχανισμό της κάκωσης που έχουν μεγαλύτερο βαθμό επικινδυνότητας είναι:

  • Πτώση από ύψος άνω των 60 εκατοστών, νούμερο που αντιστοιχεί στο μέσο ύψος ενός κρεβατιού.

  • Πρόσκρουση σε σκληρή επιφάνεια (πλακάκια, τσιμέντο).

  • Πρόσκρουση σε σταθερό αντικείμενο με ταχύτητα (π.χ. παιδί που τρέχει και χτυπά στον τοίχο).

  • Πλήξη με βαρύ ή/και ταχέως κινούμενο αντικείμενο (π.χ. πέτρα, μπάλα).

  • Ατύχημα με ποδήλατο ή δίκυκλο χωρίς κράνος.

  • Τροχαίο με αυτοκίνητο - παράσυρση.

  • Ηλικία <2 ετών.

  • Χτύπημα στο πίσω μέρος του κεφαλιού (ινιακή χώρα).

  • Ασαφές ιστορικό, ελλιπείς πληροφορίες κάκωσης.

  • Υποψία κάκωσης από πρόθεση, κακοποίηση.

Σημεία προσοχής

Ιδιαίτερη προσοχή θα πρέπει να δίνουν οι γονείς σε περιπτώσεις μετά την κάκωση, κατά τις οποίες:

  • Υπάρχει απώλεια αισθήσεων. Το παιδί, δηλαδή, αμέσως ή λίγο μετά το χτύπημα είναι αναίσθητο και δεν αντιδρά έστω και για μερικά δευτερόλεπτα.

  • Εμφανίζονται σπασμοί, επιληπτική κρίση δηλαδή που μπορεί επίσης να περιλαμβάνει απώλεια ούρων - κοπράνων, ή στροφή βλέμματος (φαίνεται το άσπρο των ματιών).

  • Κάποια πλευρά του σώματος είναι πιο αδύναμη από την άλλη (π.χ. άνω - κάτω άκρο, γωνία του στόματος).

  • Το παιδί είναι ληθαργικό, κοιμάται δηλαδή βαθιά και υπάρχει δυσκολία στην αφύπνισή του.

  • Αντίθετα, το παιδί μπορεί να είναι ευερέθιστο, να κλαίει και να μην παρηγορείται, ή να είναι διεγερτικό.

  • Περπατά ακανόνιστα και έχει διαταραγμένη ισορροπία.

  • Εμφανίζει έντονο και επίμονο πονοκέφαλο, που δεν περνά με τα συνήθη παυσίπονα (π.χ. παρακεταμόλη) και γίνεται όλο και χειρότερος.

  • Παραπονείται για μουδιάσματα στα χέρια ή στα πόδια, για πόνο στην περιοχή του αυχένα και δυσκολεύεται να στηρίξει το κεφάλι του ή το κρατά σε λοξή θέση σε σχέση με τον αυχένα - λαιμό του.

Τα παραπάνω είναι σοβαρά και ανησυχητικά συμπτώματα και σημεία. Η εμφάνισή τους επιβάλλει την άμεση μεταφορά του παιδιού με ασφαλείς συνθήκες σε νοσοκομείο, το οποίο κατά προτίμηση θα παρέχει παιδοχειρουργική και νευροχειρουργική κάλυψη.

Επιπλέον, επικίνδυνα ευρήματα μιας κάκωσης κεφαλής είναι:

  • Μεγάλο θλαστικό τραύμα του τριχωτού. Βαθύ σχίσιμο ή κόψιμο δηλαδή στο κεφάλι, που συνήθως αιμορραγεί αρκετά λόγω της πλούσιας αιμάτωσης του δέρματος στο κρανίο.

  • Ανοιχτό κάταγμα κρανίου. Σπάσιμο δηλαδή στα οστά του κρανίου, που μπορεί κανείς να ψηλαφίσει κάτω από άνοιγμα στο δέρμα ως ανώμαλη προεξοχή ή εμβάθυνση. Μεγάλο κεφαλαιμάτωμα - συγκέντρωση δηλαδή αίματος κάτω από το δέρμα και πάνω από το οστό (καρούμπαλο).

  • Εκχύμωση, μελανιά δηλαδή γύρω από τα μάτια ή πίσω από το πτερύγιο του αφτιού. Μπορεί να σημαίνουν κάταγμα στη βάση του κρανίου.

  • Αυξημένη τάση μεγάλης πηγής. Στα νεογνά και σε βρέφη, στα οποία ακόμα δεν έχουν κλείσει οι ραφές του κρανίου, μπορεί στο πάνω μέρος του μετώπου να ψηλαφηθεί η μεγάλη πηγή που φυσιολογικά θα πρέπει να είναι πιο μαλακή από το γύρω οστό.

  • Η εκροή υδαρούς υγρού από τη μύτη, το αφτί ή από τραύμα στο κρανίο. Το υγρό αυτό μπορεί να μοιάζει με νερό.

  • Βουητό στο αφτί ή διαπίστωση ότι υπολείπεται η ακοή στο ένα ή και στα δύο αφτιά.

  • Οποιοδήποτε χτύπημα στα μάτια.

  • Χτυπήματα στο κρανίο αμέσως πάνω από τα αφτιά, όπου το πάχος του οστού είναι μικρότερο.

Τα "συνήθη" συμπτώματα

Πιο συνηθισμένα ευρήματα ύστερα από χτύπημα στο κεφάλι, τα οποία επίσης χρήζουν προσοχής, είναι:

  • Ζάλη. Το παιδί μπορεί να αισθάνεται ότι γυρίζει το ταβάνι ή φεύγει το πάτωμα.

  • Ναυτία - τάση προς έμετο - επεισόδια εμέτων. Έπειτα από μία έστω και απλή κάκωση κεφαλής, ειδικά στα παιδιά, είναι συνηθισμένο να εμφανιστούν έμετοι. Ο αριθμός των εμέτων δεν έχει τη μεγαλύτερη σημασία (δύο - τρία επεισόδια). Το σημαντικό είναι αν τα επεισόδια αυτά συνοδεύονται και από άλλα συμπτώματα (έντονη υπνηλία - ανησυχία - ευερεθιστότητα) και κυρίως αν έχουν την τάση να χειροτερεύουν μαζί με επιδείνωση της κεφαλαλγίας.

  • Ανορεξία - μειωμένη επιθυμία για πρόσληψη τροφής.

  • Υπνηλία. Το παιδί θέλει να κοιμάται, αλλά ξυπνά με λίγη προσπάθεια.

  • Διανοητική σύγχυση. Μπορεί να μπερδεύει πρόσωπα, να μη θυμάται ημερομηνίες, να επαναλαμβάνει ίδιες φράσεις, να έχει ανέκφραστο πρόσωπο, να μιλά πιο αργά και οι απαντήσεις του να είναι καθυστερημένες, να αποσπάται εύκολα η προσοχή του, να μπερδεύει και να μη θυμάται αντικείμενα ή λέξεις, να κλαίει ή να γελά χωρίς ιδιαίτερο λόγο.

  • Θόλωση όρασης (δε βλέπει καθαρά) - διπλωπία (βλέπει διπλά αντικείμενα)

Ο όρος εγκεφαλική διάσειση (concussion), που χρησιμοποιείται συνήθως καταχρηστικά, περιλαμβάνει πολλά από τα ανωτέρω συμπτώματα, όμως τα δύο κυριότερα ευρήματα είναι η απώλεια αισθήσεων και/ή οι διαταραχές μνήμης. Οι πιο συνηθισμένες διαταραχές μνήμης αφορούν σε γεγονότα κατά ή μετά την κάκωση.

Πιο ανησυχητικές είναι αυτές για γεγονότα πριν από την κάκωση.

Από τα παραπάνω διαπιστώνεται ότι η διάκριση ενός απλού από ένα σοβαρό χτύπημα στο κεφάλι απαιτεί υψηλό δείκτη υποψίας και εγρήγορση από την πλευρά των γονέων. Σε κάθε περίπτωση αμφιβολίας, η έγκαιρη εκτίμηση και η συμβουλή των ειδικών είναι καθοριστικές και επιβεβλημένες.



Γράφει ο:

Βασίλης Τσίτουρας

Νευροχειρουργός

Επιστημονικός Συνεργάτης Παιδονευροχειρουργικού Τμήματος


....................................................
2ο άρθρο από το: https://www.ted.com/

Κιμ Γκόρτζενς: Προστατέψτε τον εγκέφαλο από τη διάσειση

0:12 (Χειροκρότημα) Λοιπόν, κάτι περίεργο μου συνέβη στην πορεία του να γίνω μία λαμπρή, παγκόσμιας κλάσης νευροψυχολόγος: απέκτησα ένα μωρό. Κι αυτό δεν σημαίνει ότι συνέχισα την πορεία μου για να γίνω μία λαμπρή, παγκόσμιας κλάσης νευροψυχολόγος. (Ψιθυριστά) Συγγνώμη TED. Παρόλα αυτά, έγινα ένα αρκετά έξυπνο, παγκόσμιας κλάσης ανήσυχο πνεύμα. Μία από τις φίλες μου στο πανεπιστήμιο, η Μαρί, μου είπε: "Κιμ, το κατάλαβα. Δεν είναι ότι είσαι πιο νευρωτική από τους υπόλοιπους, είναι, απλώς, ότι είσαι πιο ειλικρινής σχετικά με το πόσο νευρωτική είσαι."

0:47 Έτσι, μες στο πνεύμα της πλήρους αποκάλυψης, έφερα για να μοιραστώ μαζί σας μερικές φωτογραφίες. Ωωω! Ένα θα σας πω: Ιούλιος. (Γέλια) Φερμουάρ. Για ασφάλεια. Μπρατσάκια... σε δύο εκατοστά νερό. Και, τέλος, πλήρως εξοπλισμένος για τα 90 λεπτά διαδρομής με αυτοκίνητο ως το Όρος Κόπερ. Οπότε, μάλλον αρχίζετε να καταλαβαίνετε το πρόβλημα. Έτσι, το μωρό μου, ο Βέντερ, είναι τώρα οκτώ χρονών. Και παρόλο που κληρονόμησε τη δική μου αθλητική ανικανότητα, παίζει ποδόσφαιρο. Του αρέσει να παίζει ράγκμπι. Θέλει να μάθει να οδηγεί μονόκυκλο ποδήλατο.

1:36 Οπότε, γιατί να ανησυχώ; Γιατί αυτό είναι η δουλειά μου. Αυτό είναι που διδάσκω. Είναι αυτό που σπούδασα. Είναι αυτό που θεραπεύω. Και γνωρίζω πως παιδιά παθαίνουν διάσειση κάθε χρόνο. Στην πραγματικότητα, πάνω από 4 εκατομμύρια άνθρωποι παθαίνουν διάσειση, κάθε χρόνο, κι αυτά τα δεδομένα είναι μόνο για παιδιά κάτω των 14, τα οποία καταγράφηκαν μόνο στις αίθουσες για επείγοντα περιστατικά. Και έτσι, όταν ένα παιδί παθαίνει διάσειση, λέμε ότι είδε αστράκια ή ότι κουδούνισε το κεφάλι του, αλλά για τι πράγμα μιλάμε ακριβώς; Ας ρίξουμε μια ματιά.

2:09 Εντάξει. "Στάρσκυ και Χατς", χωρίς αμφιβολία, ναι. Οπότε, έχουμε αυτοκινητιστικό ατύχημα, με 60 χιλιόμετρα/ώρα πάνω σε σταθερό εμπόδιο: 35 G (επιτάχυνση της βαρύτητας) Ένας μποξέρ βαρέων βαρών που σου δίνει γροθιά κατευθείαν στο πρόσωπο: 58 G. Σε περίπτωση που το χάσατε, ας το δούμε ξανά. Οπότε, κοιτάξτε στη δεξιά πλευρά της οθόνης. Τι θα λέγατε; Πόσα G; Κοντά είστε. 72. Ακούγεται τρελό, αλλά είναι: 103 G. Για διάσειση, ο μέσος όρος πρόσκρουσης είναι 95 G. Τώρα, όταν το παιδί στα δεξιά δεν σηκώνεται αμέσως, ξέρουμε ότι έπαθε διάσειση.

3:08 Αλλά τι θα λέγατε για το παιδί στα αριστερά, ή για τον αθλητή που φεύγει από το γήπεδο; Πώς μπορούμε να ξέρουμε αν έχει πάθει ή όχι διάσειση; Πώς μπορούμε να ξέρουμε ότι η νομοθεσία που θα επέβαλε να τους βγάλουμε από το παιχνίδι, που θα τους επέτρεπε να επιστρέψουν σ' αυτό, ισχύει και γι' αυτούς; Ο ορισμός της διάσεισης δεν απαιτεί απαραίτητα την απώλεια των αισθήσεων. Απαιτεί μόνο μία αλλαγή στις αισθήσεις, κι αυτό μπορεί να είναι οποιοδήποτε από έναν αριθμό συμπτωμάτων, όπως το να νιώθει κάποιος θολωμένος, να ζαλίζεται, να ακούει ένα κουδούνισμα στα αυτιά του, να είναι πιο παρορμητικός ή εχθρικός από ό,τι συνήθως.

3:44 Αν λοιπόν λάβουμε υπόψη όλα τα παραπάνω, όπως και το πόσο νευρωτική είμαι άλλωστε, πώς καταφέρνω τελικά να κοιμηθώ; Γιατί ξέρω ότι οι εγκέφαλοί μας είναι ανθεκτικοί. Είναι σχεδιασμένοι να αναρρώνουν από έναν τραυματισμό.

Αν, Θεός φυλάξοι,
κάποιος από εμάς φύγει απόψε από 'δώ και πάθει διάσειση, οι περισσότεροι από εμάς θα αναρρώσουμε πλήρως μέσα σε λίγες ώρες ή το πολύ σε λίγες εβδομάδες. Αλλά τα παιδιά είναι πιο τρωτά σε τραυματισμούς του εγκεφάλου.

Στην πραγματικότητα, οι αθλητές λυκείου έχουν τρεις φορές περισσότερες πιθανότητες
να πάθουν καταστροφικούς τραυματισμούς σε σχέση ακόμα και με τους αντίστοιχους αθλητές πανεπιστημίου, και τους παίρνει μεγαλύτερο διάστημα για να επιστρέψουν σε μια κατάσταση χωρίς συμπτώματα.

Μετά τον πρώτο τραυματισμό,
ο κίνδυνός τους για δεύτερο τραυματισμό αυξάνεται
πολλαπλασιαστικά.
Κι από εκεί και πέρα, ο κίνδυνός τους για έναν τρίτο τραυματισμό είναι ακόμα μεγαλύτερος, και πάει λέγοντας.


4:37 Και εδώ είναι το πραγματικά ανησυχητικό μέρος: δεν καταλαβαίνουμε πλήρως τον μακροπρόθεσμο αντίκτυπο των πολλαπλών τραυματισμών. Εσείς, ίσως να γνωρίζετε αυτή την έρευνα την οποία δημοσίευσε η NFL (Εθνική Ομοσπονδία Ράγκμπι). Με λίγα λόγια, αυτή η έρευνα υποδεικνύει ότι μεταξύ των πρώην παικτών ράγκμπι με τρία ή περισσότερα περιστατικά διάσεισης στη διάρκεια της καριέρας τους, τα περιστατικά πρώιμης έναρξης της νόσου άνοιας είναι κατά πολύ περισσότερα απ΄ότι για τον υπόλοιπο κόσμο. Οπότε, όλοι έχετε δει αυτή την έρευνα - New York Times, την έχετε δει.

Αυτό που ίσως δεν γνωρίζετε είναι πως αυτή η έρευνα πυροδοτήθηκε από συζύγους πρώην παικτών του ράγκμπι, οι οποίες αναρωτήθηκαν: "Δεν είναι περίεργο που ο 46χρονος άνδρας μου χάνει πάντα τα κλειδιά του;" "Δεν είναι περίεργο που ο 47χρονος άνδρας μου χάνει πάντα το αυτοκίνητό του;" "Δεν είναι περίεργο που ο 48χρονος άνδρας μου χάνει πάντα τον δρόμο για το σπίτι, ενώ είναι μέσα στο αυτοκίνητο, που είναι στο πάρκινγκ;" Λοιπόν, ίσως ξέχασα να αναφέρω πως ο γιος μου είναι μοναχοπαίδι. Οπότε, θα είναι πολύ σημαντικό το να μπορεί κάποια μέρα να μου κάνει τον οδηγό.

5:50 Λοιπόν, πώς μπορούμε να εγγυηθούμε την ασφάλεια των παιδιών μας; Πώς μπορούμε να εγγυηθούμε 100% την ασφάλεια των παιδιών μας; Αφήστε με να σας δείξω πού κατέληξα εγώ. (Γέλια) Μακάρι. Ο γιος μου είναι εκεί, και σκέφτεται: "Δεν αστειεύεται. Πραγματικά, δεν αστειεύεται." Μιλώντας σοβαρά, θα πρέπει το παιδί μου να παίζει ράγκμπι; Θα πρέπει το δικό σας παιδί να παίζει ράγκμπι; Δεν ξέρω. Αυτό που ξέρω είναι πως υπάρχουν τρία πράγματα που μπορείτε να κάνετε. Το πρώτο πράγμα: Μελετήστε! Πρέπει να γνωρίζετε καλά τα θέματα για τα οποία συζητάμε σήμερα. Υπάρχουν μερικές πολύ καλές πηγές εκεί έξω.

6:33 Τα CDC (Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων) έχουν ένα πρόγραμμα, το Heads Up. Θα το βρείτε στο CDC.gov To Heads Up ειδικεύεται στη διάσειση παιδιών. Επίσης, υπάρχει μια πηγή για την οποία προσωπικά είμαι πραγματικά περήφανη. Μόλις ξεκινήσαμε να λειτουργούμε τον ιστότοπο, εδώ και 2 μήνες: CO Παιδιά με Εγκεφαλική Κάκωση.

Αυτή είναι μια εξαιρετική πηγή για φοιτητές αθλητές, καθηγητές, γονείς, επαγγελματίες της υγείας, αθλητικό και προπονητικό προσωπικό. Είναι ένα καλό μέρος για να ξεκινήσετε, αν έχετε ερωτήσεις.

Το δεύτερο πράγμα που μπορείτε να κάνετε: Μιλήστε!
Μόλις πριν δύο εβδομάδες, o νόμος που πρότεινε ο Γερουσιαστής Κεφάλας, ο οποίος θα απαιτούσε αθλητές, παιδιά κάτω των 18, να φορούν κράνος όταν οδηγούν το ποδήλατό τους, απορρίφθηκε από την επιτροπή. Κατά κύριο λόγο απορρίφθηκε γιατί δεν έτυχε αποδοχής των εκλογέων, δεν τράβηξε τους ενδιαφερόμενους. Τώρα, δεν είμαι εδώ για να σας πω ποιου είδους νομοθεσία πρέπει ή δεν πρέπει να υποστηρίξετε, αλλά θα σας πω το εξής, αν κάτι έχει σημασία για εσάς, οι νομοθέτες σας πρέπει να το ξέρουν.

7:33 Μιλήστε επίσης με τους προπονητές. Ρωτήστε τους, τι είδους προστατευτικός εξοπλισμός είναι διαθέσιμος. Ποιος είναι ο προϋπολογισμός για εξοπλισμό προστασίας; Πόσο παλιός είναι; Γιατί όχι, προσφερθείτε να οργανώσετε έναν έρανο για να αγοράσετε καινούργιο εξοπλισμό, κι αυτό φέρνει τη συζήτησή μας στον σωστό εξοπλισμό. Φορέστε κράνος. Ο μόνος τρόπος για να εμποδίσουμε μια κακή έκβαση είναι τo να εμποδίσουμε να συμβεί αυτός ο πρώτος τραυματισμός. Πρόσφατα, ένας από τους μεταπτυχιακούς φοιτητές μου, ο Τομ, μου είπε: "Κιμ, αποφάσισα να φοράω κράνος ποδηλάτου, καθώς θα έρχομαι στο μάθημα." Και ο Τομ γνωρίζει ότι αυτό το μικρό κομματάκι αφρού στο κράνος μπορεί να μειώσει τη δύναμη της πρόσκρουσης στο μισό. Τότε, εγώ νόμιζα ότι επειδή έκανα αυτό τον καταπληκτικό αγώνα υπέρ του κράνους, σωστά, ο Τομ είχε αυτή την επιφοίτηση. Όπως αποδείχθηκε τελικά, ο Τομ σκέφτηκε πως ένα κράνος που κοστίζει 20 δολάρια είναι ένας καλός τρόπος για να προστατέψει μια πανεπιστημιακή μόρφωση αξίας 100.000 δολαρίων.

8:30 (Γέλια)

8:35 Τελικά, μπορεί ο Βάντερ να παίζει ποδόσφαιρο; Δεν μπορώ να πω όχι, αλλά μπορώ να σας εγγυηθώ ότι κάθε φορά που φεύγει από το σπίτι αυτό το παιδί φοράει κράνος... για να πάει ως το αυτοκίνητο, ή στο σχολείο. Οπότε, είτε αθλητής, μαθητής, υπερπροστατευμένο παιδί, νευρωτική μαμά, είτε οτιδήποτε άλλο, ορίστε το μωρό μου, ο Βάντερ, που σας υπενθυμίζει να προσέχετε τη φαιά ουσία σας.

9:05 Σας ευχαριστώ!

9:07 (Χειροκρότημα)


σχετικά:

Εμπλοκή - χτυπήματα στο κεφάλι - διάσειση - συμπτώματα - θεραπεία - περιγραφή της βλάβης στον εγκέφαλο (video,φωτο,περιγραφές brutal knock outs σε αγώνες με χτυπήματα στο κεφάλι)

Να τι παθαίνει ο εγκέφαλος ενός ανθρώπου (πχ πυγμάχου) από τα επαναλαμβανόμενα χτυπήματα!!!