Πρόσφυγας σημαίνει λιποτάκτης...

"Η Συγχώρηση αυτού που σε έβλαψε, σε περιφρόνησε, σε διέβαλλε, σε επιβουλεύτηκε, σε εχθρεύτηκε (αδικώντας σε) καθ’ οιονδήποτε τρόπο είναι μια ανώτερη ηθική πράξη. Εξίσου υψηλή ηθική αξία έχει το να ζητήσει κάποιος ειλικρινή Συγχώρηση για τα δεινά που προκάλεσε (με τις πράξεις ή/και με την απραξία του) σε κάποιον άλλον. Με μια ΔΙΑΦΟΡΑ. Το δεύτερο έχει αξία ΜΟΝΟΝ όταν απευθύνεται σε κάποιον κατώτερο από πλευράς κοινωνικής/πολιτικής/οικονομικής ισχύος. Τι αξία μπορεί να έχει άραγε μια «Συγγνώμη» που απευθύνεται σε κάποιον «ανώτερο κοινωνικά» (και «ισχυρότερο») όπου εάν τολμήσεις να μην ζητήσεις «συγγνώμη» (συνοδευόμενο δε με πολλαπλάσια «αποκατάσταση» ζημιών) γι’ αυτά που του έκανες όταν ήταν «κατώτερος» μπορεί να σε συντρίψει «ανταποδοτικά» αλλά και «προς παραδειγματισμό» κάθε άλλου (κατώτερου αλλά και «ανώτερου») που θα αποτολμήσει τα ίδια;"

Τρίτη, 3 Μαρτίου 2015

Ο Τσίπρας δείχνει αδυναμία να αντιδράσει στα πυρά της εσωκομματικής αντιπολίτευσης;



Γράφει η Άρτεμις Παραδείσου

Η πρόσφατη συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ δεν έκρυβε εκπλήξεις. Η εσωκομματική αντιπολίτευση έδειξε για μία ακόμη φορά τα δόντια της και η πλειοψηφία κατάφερε κλασικά να περάσει τις θέσεις της χωρίς ιδιαίτερες απώλειες σε αριθμούς και ισχύ.

Όμως τα πράγματα στην Κουμουνδούρου έχουν αλλάξει...

Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει αναλάβει την διακυβέρνηση της χώρας. Και οι όποιες εσωκομματικές διαφωνίες δεν αφορούν πλέον θέματα όπως για παράδειγμα ο Κώδικας Δεοντολογίας του κόμματος ή ο τρόπος εκπροσώπησης των τάσεων στα συλλογικά όργανα.
Εν προκειμένω η πλευρά Λαφαζάνη επιβεβαίωσε για δεύτερη φορά- η πρώτη ήταν στην κοινοβουλευτική ομάδα- πως ασχέτως του τι αποφασίζει το Μαξίμου και ανεξαρτήτως του ποιες δεσμεύσεις έχει αναλάβει η χώρα απέναντι στους δανειστές θα κάνει το δικό της. Κοινώς, θα γράφει στα παλιά της τα παπούτσια τις υποχρεώσεις και θα διακηρύσσει –σε επίπεδο υπουργικής εκπροσώπησης- ότι οι ιδιωτικοποιήσεις θα παγώσουν και τα εργασιακά θα επανέλθουν στην προ μνημονίου εποχή.
Ο Αλέξης Τσίπρας παρακολουθεί τις αντιδράσεις της εσωκομματικής αντιπολίτευσης δείχνοντας προσώρας αδυναμία να αντιδράσει ή να της χαλάσει το χατίρι. Η αγωνία για πιθανές απώλειες στην ψηφοφορία για την συμφωνία στη Βουλή, μετέτρεψε την κύρωσή της σε μία απλή συζήτηση. Κι έτσι ο πρωθυπουργός γίνεται βορά στο στόμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης και των άλλων κομμάτων.
Όμως φαίνεται πως πρέπει να επιλέξει ή ακόμη και να διαλέξει. Το Μαξίμου δεν μπορεί να κινείται διαρκώς μεταξύ δύο ή και περισσότερων γραμμών. Να ικανοποιεί ολίγον την Αριστερή Πλατφόρμα και ολίγον τους δανειστές. Και από την άλλη να προσπαθεί να ικανοποιήσει και την κοινωνία με αποσπασματικά μέτρα πχ δωρεάν ρεύμα σε άπορους χωρίς να έχει διασαφηνίσει πώς θα γίνει αυτό ή συγκροτώντας εξεταστική επιτροπή για το Μνημόνιο.
Έτσι, μία κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ δεν μπορεί να βαδίσει μακριά. Θα κάνει συνεχώς βήματα μπρος και πίσω. Και ο πρωθυπουργός αναπόφευκτα θα πρέπει να αποφασίσει ποιους θα πάρει μαζί και ποιους θα αφήσει πίσω.
http://inrealnews.blogspot.com