Πρόσφυγας σημαίνει λιποτάκτης...

"Η Συγχώρηση αυτού που σε έβλαψε, σε περιφρόνησε, σε διέβαλλε, σε επιβουλεύτηκε, σε εχθρεύτηκε (αδικώντας σε) καθ’ οιονδήποτε τρόπο είναι μια ανώτερη ηθική πράξη. Εξίσου υψηλή ηθική αξία έχει το να ζητήσει κάποιος ειλικρινή Συγχώρηση για τα δεινά που προκάλεσε (με τις πράξεις ή/και με την απραξία του) σε κάποιον άλλον. Με μια ΔΙΑΦΟΡΑ. Το δεύτερο έχει αξία ΜΟΝΟΝ όταν απευθύνεται σε κάποιον κατώτερο από πλευράς κοινωνικής/πολιτικής/οικονομικής ισχύος. Τι αξία μπορεί να έχει άραγε μια «Συγγνώμη» που απευθύνεται σε κάποιον «ανώτερο κοινωνικά» (και «ισχυρότερο») όπου εάν τολμήσεις να μην ζητήσεις «συγγνώμη» (συνοδευόμενο δε με πολλαπλάσια «αποκατάσταση» ζημιών) γι’ αυτά που του έκανες όταν ήταν «κατώτερος» μπορεί να σε συντρίψει «ανταποδοτικά» αλλά και «προς παραδειγματισμό» κάθε άλλου (κατώτερου αλλά και «ανώτερου») που θα αποτολμήσει τα ίδια;"

Σάββατο, 28 Μαρτίου 2015

Οι διαστρεβλωμένες σκέψεις συνδέονται με τις απόπειρες αυτοκτονίας


Μια νέα μελέτη προτείνει ότι οι ψυχολόγοι, χρειάζεται να επικεντρωθούν στις διαστρεβλωμένες, καταστροφικές σκέψεις που έχουν για το μέλλον οι άνθρωποι με αυτοκτονικό ιδεασμό.

"Τέτοιες σκέψεις είναι χαρακτηριστικές όσων επιχειρούν να αυτοκτονήσουν", δήλωσε η κλινικός ψυχολόγος Δρ. Shari Jager-Hyman του Πανεπιστημίου της Πενσυλβάνια.

 Η Jager-Hyman ήταν η συντονίστρια μιας μελέτης που εξέτασε το πώς οι διαστρεβλωμένες σκέψεις επηρεάζουν τις αυτοκτονικές συμπεριφορές των ασθενών που αναζητούν επείγουσα ψυχιατρική θεραπεία.


 
Σε αυτή τη μελέτη, οι ψυχολόγοι συγκέντρωσαν μια σχετικά μεγάλη και εθνικά πολυμορφική ομάδα 168 συμμετεχόντων από τις υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης και τις Ψυχιατρικές μονάδες νοσηλείας στη Φιλαδέλφεια. Από τους συμμετέχοντες, οι 111 άνθρωποι είχαν αποπειραθεί να αυτοκτονήσουν 30 ημέρες πριν από τη μελέτη. Οι υπόλοιποι 57 συμμετέχοντες λάμβαναν επείγουσα ψυχιατρική θεραπεία, αλλά δεν είχαν προσπαθήσει να αυτοκτονήσουν τα δύο έτη πριν την έναρξη της μελέτης.

Η ερευνητική μελέτη είναι η πρώτη που χρησιμοποιεί τo "Inventory of Cognitive Distortions", ένα αυτοαναφορούμενο ερωτηματολόγιο 69 ερωτημάτων το οποίο σχεδιάστηκε για να χρησιμοποιηθεί μεταξύ διαφόρων κλινικών πληθυσμών, για τη μέτρηση της γνωστικής διαστρέβλωσης σε άτομα που έχουν πρόσφατα προσπαθήσει να αυτοκτονήσουν.

Όπως δημοσιεύεται στο περιοδικό Cognitive Therapy and Research, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι οι άνθρωποι που επιχειρούν να αυτοκτονήσουν είναι πιθανότερο να έχουν πιο διαστρεβλωμένες σκέψεις από τους άλλους. Αυτές περιλαμβάνουν τον τρόπο με τον οποίο σκέφτονται για τη δική τους προσωπική αξία ως άνθρωποι, πώς συγκρίνουν αρνητικά τους εαυτούς τους με τους άλλους και πώς γενικά κολλούν υποτιμητικές ετικέτες στους εαυτούς τους. Αυτό ισχύει ακόμη και αν ληφθούν υπόψη τα συμπτώματα της κατάθλιψης και τα συναισθήματα της απόγνωσης.

Τα ευρήματα αυτής της έρευνας έρχονται να προστεθούν στις πολλές θεωρίες στις οποίες οι άνθρωποι με αυτοκτονικό ιδεασμό έχουν ένα μοναδικό γνωστικό στυλ, με το οποίο παρερμηνεύουν ή επεξεργάζονται με αρνητικό πρόσημο τις εμπειρίες ή τα ερεθίσματα. Με ένα μοναδικό τρόπο οι συμμετέχοντες στην έρευνα που έκαναν απόπειρες αυτοκτονίας βρέθηκαν να είναι ιδιαίτερα επιρρεπείς στις λεγόμενες "μοιρολατρικές μελλοντικές προβλέψεις" πιστεύοντας ακράδαντα ότι άσχημα πράγματα θα συμβούν στο μέλλον. Η μοιρολατρική μελλοντική πρόβλεψη τείνει προς την αυτοκαταστροφή και δεν λαμβάνει υπόψη άλλες πιο πιθανές εκβάσεις.

Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι όταν οι ερευνητές έλαβαν υπ' όψιν τους τις σκέψεις της απελπισίας, οι μοιρολατρικές μελλοντικές προβλέψεις δεν ήταν πλέον στενά συνδεδεμένες με τις απόπειρες αυτοκτονίας. Η Jager-Hyman και οι συνεργάτες της πιστεύουν ότι αυτό συμβαίνει επειδή η μοιρολατρική μελλοντική πρόβλεψη και η απελπισία μπορεί να είναι επικαλυπτόμενες δομές ή ιδέες που μοιράζονται τον φόβο των αρνητικών μελλοντικών γεγονότων.

"Προκειμένου να αποτρέψουν τις αυτοκτονίες, οι ψυχολόγοι θα επωφεληθούν αν στοχεύσουν άμεσα στις σκέψεις απελπισίας των ασθενών κατά το σχεδιασμό των κλινικών παρεμβάσεων", δήλωσε η Jager-Hyman. "Η γνωστική προσέγγιση μπορεί να βοηθήσει τους ασθενείς να αξιολογήσουν τις πεποιθήσεις τους ότι τα αρνητικά αποτελέσματα αναπόφευκτα θα συμβούν και να τους δείξουμε ως ψυχολόγοι πώς μπορούν να κατευθυνθούν σε άλλες πιθανές επιλογές".

"Αυτό μπορεί να βοηθήσει τους ασθενείς να ελαχιστοποιήσουν τις σκέψεις της απελπισίας τους, να τους βοηθήσει να τις αντιμετωπίσουν καλύτερα και ιδανικά, να οδηγήσει στη μείωση του αυτοκτονικού ιδεασμού και των αντίστοιχων συμπεριφορών", συμπλήρωσε η ψυχολόγος.


Πηγή: psychcentral

http://www.psychologynow.gr/