Πρόσφυγας σημαίνει λιποτάκτης...

"Η Συγχώρηση αυτού που σε έβλαψε, σε περιφρόνησε, σε διέβαλλε, σε επιβουλεύτηκε, σε εχθρεύτηκε (αδικώντας σε) καθ’ οιονδήποτε τρόπο είναι μια ανώτερη ηθική πράξη. Εξίσου υψηλή ηθική αξία έχει το να ζητήσει κάποιος ειλικρινή Συγχώρηση για τα δεινά που προκάλεσε (με τις πράξεις ή/και με την απραξία του) σε κάποιον άλλον. Με μια ΔΙΑΦΟΡΑ. Το δεύτερο έχει αξία ΜΟΝΟΝ όταν απευθύνεται σε κάποιον κατώτερο από πλευράς κοινωνικής/πολιτικής/οικονομικής ισχύος. Τι αξία μπορεί να έχει άραγε μια «Συγγνώμη» που απευθύνεται σε κάποιον «ανώτερο κοινωνικά» (και «ισχυρότερο») όπου εάν τολμήσεις να μην ζητήσεις «συγγνώμη» (συνοδευόμενο δε με πολλαπλάσια «αποκατάσταση» ζημιών) γι’ αυτά που του έκανες όταν ήταν «κατώτερος» μπορεί να σε συντρίψει «ανταποδοτικά» αλλά και «προς παραδειγματισμό» κάθε άλλου (κατώτερου αλλά και «ανώτερου») που θα αποτολμήσει τα ίδια;"

Τρίτη, 7 Απριλίου 2015

"Έλληνες": Το ελληνικό τάγμα θανάτου στην Ουκρανία


ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΟΜΟΓΕΝΕΙΣ ΠΟΛΕΜΟΥΝ ΣΤΟ ΠΛΕΥΡΟ ΤΩΝ ΡΩΣΟΦΩΝΩΝ ΑΔΕΛΦΩΝ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΡΩΣΙΑΣ

Ο νυν κυβερνήτης του Ντεμπάλτσεβο είναι Έλληνας (έχει ζήσει στην Ελλάδα) και είναι ο ιδρυτής του τάγματος "Έλληνες" που έχει σαν κορμό του τους Ομογενείς του Ντόνμπας. 

Το τάγμα είχε και έχει συμμετοχή σχεδόν σε όλες τις σκληρές μάχες του ουκρανικού εμφυλίου και θεωρείται από τα πιο αξιόμαχα. Ο πληθυσμός τυο Ντόνμπας είναι κατά το 25% ελληνικός και επέλεξε να πολεμήσει στο πλευρό των Ρώσων πνευματικών αδελφών.


Ο Αλεξάντρ Αφέντικοφ (Αφεντικό), από παλιά ποντιακή οικογένεια, είναι 42 ετών. Από πέρυσι πολεμάει και παίρνει ενεργά μέρος στο κίνημα για τη δημιουργία της Λαϊκής Δημοκρατίας του Ντονιέτσκ. Μέχρι τότε ήταν ένας απλός πολίτης που ασχολούνταν με τις οικοδομικές εργασίες, μέσα από τη δική του κατασκευαστική εταιρεία.

Σήμερα, του έχει ανατεθεί η αποστολή να ανοικοδομήσει το Ντεμπάλτσεβο, την πόλη η οποία έχει υποστεί μεγάλη καταστροφή εξαιτίας των μαχών, και να την κάνει να ξαναλειτουργήσει για να επιστρέψουν πίσω οι κάτοικοί της.

Ποιοί και για ποιό λόγο πολεμούν στην Ανατολή Ουκρανία; Η φράση του τα λέει όλα: “Εδώ πολεμάμε δεξιοί, αριστεροί, κομμουνιστές, εθνικιστές, ακροδεξιοί … ό,τι θέλετε θα βρείτε. Τί μας ενώνει; Ότι ζητάμε να ακουστεί η φωνή μας”.

Τα σημαντικότερα σημεία της συζήτησης που είχε μαζί μας είναι τα εξής:

Για την πατρίδα Ελλάδα.

Ήμουν στην Ελλάδα στην αρχή της δεκαετίας του ’90. Αποφάσισα, όμως, να μη μείνω. Εδώ είναι η γη που γεννήθηκα, άρα και η πατρίδα μου. Κρατάμε, όμως, εδώ τις παμπάλαιες παραδόσεις του Ελληνισμού της περιοχής. Στην Ελλάδα, από την άλλη, ποτέ δεν μας δέχτηκαν σαν Έλληνες. Υπάρχει μεγάλη έλλειψη κατανόησης. Εμείς εδώ, ωστόσο, πονάμε για όσα συμβαίνουν εκεί τώρα με την κρίση και τις πιέσεις των Ευρωπαίων. Πολλές φορές, μάλιστα, στενοχωριέμαι περισσότερο για τα προβλήματα στην Ελλάδα απ’ ότι εδώ.

Για τους λόγους που πολεμάει.

Δεν είμαι κατά της Ουκρανίας, ούτε κατά της γλώσσας τους, ούτε κατά των τραγουδιών τους. Καθένας έχει το δικαίωμα να μιλάει στη γλώσσα του. Είτε ουκρανικά είτε ρωσικά, κ.ο.κ.. Και εγώ ξέρω καλά και μιλάω την ουκρανική. Την έμαθα στο σχολείο. Είμαι και νοιώθω Ελληνας, αλλά μιλάω στα ρωσικά. Ο πατέρας και η μάνα μου είναι Έλληνες. Η γυναίκα μου είναι Ρωσίδα. Το όνομα της οικογένειάς μου, είναι «Αφεντικό» και το έκαναν «Αφέντικοφ». Γενικότερα, είμαι κατά των ρατσιστικών διακρίσεων. Η Ουκρανία ήταν τμήμα της ΕΣΣΔ και όλοι οι λαοί εδώ ζούσαμε ειρηνικά.

Αγωνίζομαι, λοιπόν, για να γίνει αποδεκτή η δημοκρατικά ειρηνικά εκπεφρασμένη άποψη του λαού μας. Ο λαός έχει δικαίωμα να εκφράσει την άποψή του και αυτή να γίνει σεβαστή. Αντίθετα, το Κίεβο, όχι μόνον την γράφει στα παλιά του τα παπούτσια, αλλά με τη βία επεχείρησε να μάς επιβάλει τους κανόνες του. Όσο θα μας αντιμετωπίζει έτσι και θα επιχειρεί να καταπνίξει την άποψή μας, θα αγωνίζομαι για το δίκιο μας.

Για την απόφαση της ουκρανικής Βουλής ότι στο Ντονμπάς πρέπει να διεξαχθούν εκλογές σύμφωνα με τους νόμους της Ουκρανίας.

Κάτι τέτοιο δεν πρόκειται να γίνει ποτέ. Αυτοί είναι που δεν θέλησαν να εισακούσουν την άποψή μας. Τώρα, εμείς δεν θέλουμε να ακούσουμε τη δική τους. Ο πόλεμος θα τελειώσει, όταν δώσουν το δικαίωμα στους πολίτες να επιλέξουν απολύτως ελεύθερα πού θέλουν να πάνε. Θέλουν να μείνουν στην Ουκρανία ή όχι; Και να ξέρουν ότι οι άνθρωποι που πήραν τα όπλα εδώ, δεν πρόκειται να τα παραδώσουν εάν δεν εισακουστεί η άποψή τους. Αυτό θα ήταν προδοσία. Όλα δείχνουν ότι ο πόλεμος θα συνεχιστεί.

Για το πώς βρέθηκε στη θέση του Κυβερνήτη του Ντεμπάλτσεβο.

Στο πόστο του Κυβερνήτη του Ντεμπάλτσεβο βρέθηκα εντελώς αναπάντεχα. Εδώ και ένα χρόνο, είχαμε συστήσει στη Μακέεβκα, στην πόλη όπου γεννήθηκα, μεγάλωσα και ζώ, οργανώσεις και κατόπιν ένοπλες ομάδες. Τη δική μου μονάδα την ονόμασα «Έλληνας». Κι’ αυτό διότι το 30%-40% ήταν Ελληνες της περιοχής. Πήραμε μέρος σε πολλές μάχες (Σαχτιόρσκ, Ντμίτροφκα, κ.λ.π.). Να σημειωθεί πως οι Έλληνες στην περιοχή του Ντονιέτσκ είναι περίπου το 25%. Ένα τέτοιο ποσοστό αποτελούν και στις δυνάμεις της Πολιτοφυλακής.

Μετά από όλα αυτά, λοιπόν, μου πρότειναν τη θέση του Κυβερνήτη στο Ντεμπάλτσεβο. Κάτι που δεν περίμενα. Με φώναξαν στο Ντονιέτσκ και εκεί απλά μου επέδωσαν τα υπογεγραμμένα χαρτιά από την πολιτική-στρατιωτική ηγεσία ότι είμαι επικεφαλής της Τοπικής Διοίκησης στο Ντεμπάλτσεβο. Όχι Δήμαρχος, διότι αυτός εκλέγεται από τους ψηφοφόρους, αλλά τοποθετημένος Κυβερνήτης. Η εντολή ήταν σαφής: Δεν είσαι πια στρατιώτης, αλλά η δουλειά σου είναι η ανοικοδόμηση.

Για την ανθρωπιστική κρίση στο Ντεμπάλτσεβο και την ανάγκη βοήθειας.


Όταν μπήκαμε στην πόλη, υπήρχαν μόλις περί τους 4.500 ανθρώπους. Οι άνθρωποι κρύβονταν στα υπόγεια. Υπολογίζεται ότι τουλάχιστον 50 άμαχοι σκοτώθηκαν. Επίσης, το 80% των υποδομών και των σπιτιών είχαν υποστεί σημαντικές ζημιές ή είχαν καταστραφεί. Μέσα στην πρώτη εβδομάδα κιόλας, καταφέραμε να επιδιορθώσουμε έναν παιδικό σταθμό, προκειμένου να δεχτεί τα εναπομείναντα στην πόλη παιδιά. Το ίδιο και με το νοσοκομείο, ενώ σχεδιάζουμε σύντομα να δουλέψουν και δυο σχολεία. Όλα αυτά στάθηκαν δυνατά χάρις στην πλειάδα των εθελοντών που ήλθαν εδώ από άλλες πόλεις για να βοηθήσουν. Σύντομα θα έχουμε καταφέρει να έχουν ρεύμα όλα τα σπίτια. Σήμερα, αρχίζουν σταδιακά και επιστρέφουν και εκτιμούμε ότι ο αριθμός των κατοίκων φτάνει στους 11-12 χιλιάδες.

Ο Σύλλογος των Ελλήνων της Αγίας Πετρούπολης πρότεινε να βοηθήσει στην ανασυγκρότηση της οδοντιατρικής κλινικής. Το βασικό είναι να μας βοηθήσουν στις υποδομές. Ένα σχολείο για παράδειγμα, να ανοικοδομήσουμε μια κλινική, έναν παιδικό σταθμό. Αυτό θα είναι μεγάλη συμβολή της Ελλάδας και θα της έχουμε μεγάλη υποχρέωση.  
Για τις ουκρανικές απώλειες στις μάχες για το Ντεμπάλτσεβο.

Το λιγότερο μια χιλιάδα Ουκρανών στρατιωτών σκοτώθηκαν στις μάχες στο Ντεμπάλτσεβο. Πάρα πολλοί ,επίσης, πιάστηκαν αιχμάλωτοι. Πολλοί παραδίδονταν με τη θέλησή τους, διότι ένοιωθαν ότι οι αξιωματικοί τους τούς παράτησαν και έφυγαν για να σώσουν το τομάρι τους. Πιάσαμε και ξένους μισθοφόρους. Εγώ είδα τουλάχιστον έναν Πολωνό. Αλλά και από άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Επιπλέον, βρήκαμε ΝΑΤΟϊκό εξοπλισμό.

Όσον αφορά την περίοδο που οι Ουκρανοί κατείχαν την πόλη, μας έχουν καταγγελθεί όργια. Κάποιοι από τους Ουκρανούς έφτασαν στο σημείο να  πυροβολούν στα τυφλά σε σπίτια.  Βγείτε και ρωτείστε τον κόσμο πότε ήταν καλύτερα: Με αυτούς ή με μας;

Για τις στιγμές που θα θυμάται για πάντα.

Από τις στιγμές που θα μείνουν χαραγμένες στη μνήμη μου είναι όταν έβλεπα τα παιδάκια που επί μήνες κρύβονταν στα υπόγεια, φοβούμενα τους βομβαρδισμούς, να βγαίνουν έξω, στο φώς της μέρας.

Για τις πολιτικές απόψεις του.

Είμαι φιλομοναρχικός, αλλά και διεθνιστής. Θεωρώ ότι η εξουσία πρέπει να είναι συγκεντρωμένη γύρω από ένα ισχυρό πρόσωπο.

ΕΡ. Ωστόσο, εδώ εσείς ονομάζεστε «Λαϊκή Δημοκρατία» του Ντονιέτσκ.

ΑΠ. Καθένας έχει την άποψή του. Για παράδειγμα, στην Ελλάδα αν και δεν παρακολουθώ τις πολιτικές εξελίξεις και τα κόμματά της, ευχαρίστως θα έσφιγγα το χέρι σε όποιον πολιτικό αρχηγό πρότεινε την έξοδο της χώρας από την ΕΕ. Αν και δεν τα πάω και τόσο καλά με τους κομμουνιστές. Παρ’ ότι το Στάλιν τον εκτιμώ. Ο Στάλιν αντιπροσωπεύει την ισχυρή εξουσία και τον αυστηρό έλεγχο.

Αλλά και απέναντι στο Μαχνό (σ.σ. γνωστός αναρχικός με μεγάλη στρατιωτική δράση ακριβώς στην ανατολική Ουκρανία μετά την Οκτωβριανή επανάσταση, το 1917) είμαι πολύ θετικός. Εγώ δεν θεωρώ, όπως έλεγαν οι σοβιετικοί, ότι οι μονάδες του ήταν λήσταρχοι. Υπερασπίστηκε τα συμφέροντα των φτωχών ανθρώπων. Αγωνίστηκε για τα δικαιώματά τους.

http://www.defencenet.gr/