Πρόσφυγας σημαίνει λιποτάκτης...

"Η Συγχώρηση αυτού που σε έβλαψε, σε περιφρόνησε, σε διέβαλλε, σε επιβουλεύτηκε, σε εχθρεύτηκε (αδικώντας σε) καθ’ οιονδήποτε τρόπο είναι μια ανώτερη ηθική πράξη. Εξίσου υψηλή ηθική αξία έχει το να ζητήσει κάποιος ειλικρινή Συγχώρηση για τα δεινά που προκάλεσε (με τις πράξεις ή/και με την απραξία του) σε κάποιον άλλον. Με μια ΔΙΑΦΟΡΑ. Το δεύτερο έχει αξία ΜΟΝΟΝ όταν απευθύνεται σε κάποιον κατώτερο από πλευράς κοινωνικής/πολιτικής/οικονομικής ισχύος. Τι αξία μπορεί να έχει άραγε μια «Συγγνώμη» που απευθύνεται σε κάποιον «ανώτερο κοινωνικά» (και «ισχυρότερο») όπου εάν τολμήσεις να μην ζητήσεις «συγγνώμη» (συνοδευόμενο δε με πολλαπλάσια «αποκατάσταση» ζημιών) γι’ αυτά που του έκανες όταν ήταν «κατώτερος» μπορεί να σε συντρίψει «ανταποδοτικά» αλλά και «προς παραδειγματισμό» κάθε άλλου (κατώτερου αλλά και «ανώτερου») που θα αποτολμήσει τα ίδια;"

Τρίτη, 2 Ιουνίου 2015

"Στρατιωτικοποιημένο Οργανωμένο Έγκλημα" που αδίστακτα επιτίθεται σε Αστυνομία και Στρατό είναι η "επερχόμενη" εφιαλτική Νέα Μορφή Εγκληματικότητας ...


Ακραία εγκληματικότητα στη Λ. Αμερική 
του Antonio Sampaio

(σχόλιο Γ. Ανεστόπουλος:  το "κοινωνικό αυτό φαινόμενο" υφίσταται και στο Πακιστάν, την ευρύτερη Μ. Ανατολή, Καύκασο, Αφρική...πόσο χρόνο θέλει άραγε για να "μεταδοθεί ο ιός" και στην Ελληνική κοινωνική πραγματικότητα;)

Περισσότερα από 20 χρόνια μετά από το τέλος του εμφυλίου πολέμου, το El Salvador αναβιώνει ένα μοντέλο ταχείας αντίδρασης των ελίτ των στρατιωτικών ταγμάτων για να αντιμετωπίσει την ολοένα και περισσότερο επιθετική μάχη με τις συμμορίες (γνωστές στους ντόπιους ως Maras).

Τρία ειδικά τάγματα, το κάθε ένα με 300-400 μέλη, θα έχει μια παρόμοια εντολή με αυτή των Ταγμάτων Πεζικού Άμεσης Αντίδρασης (BIRI), που χρησιμοποιήθηκαν στη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου στη δεκαετία του 1980 και στη συνέχεια διαλύθηκαν. 




Η ανακοίνωση των νέων μονάδων ελίτ έρχεται σε μια στιγμή εντατικοποίησης της εγκληματικής βίας στην Κεντρική Αμερική και το Μεξικό. Τόσο στο Μεξικό όσο και στο Ελ Σαλβαδόρ, εγκληματικές ομάδες έχουν υιοθετήσει την ασυνήθιστη πρακτική της συστηματικής και μετωπικής εμπλοκής αστυνομικών και στρατιωτικών δυνάμεων, ένα επικίνδυνο στοίχημα για τις ομάδες που παραδοσιακά προτιμούν να κρύβονται στις σκιές.

Αυτό το υπέρ-βίαιο στυλ είναι συμπτωματικό της εδαφικής και στρατιωτικής εξουσίας που αποκτήθηκε από εγκληματικές ομάδες στο βόρειο τρίγωνο της Κεντρικής Αμερικής (Ονδούρα, Γουατεμάλα και Ελ Σαλβαδόρ) και το Μεξικό. 

Σε ορισμένους τομείς, η φτωχή διακυβέρνηση έχει επιτρέψει τις ομάδες να διατηρήσουν ισχυρή επιρροή στους λαούς και τους οικονομικούς παράγοντες (συμπεριλαμβανομένης της επιβολής “φόρων”, όπως συνήθως αποκαλούν τις πρακτικές εκβιασμού οι εγκληματίες). Αλλά αυτό από μόνο του δεν εξηγεί τα σημερινά επίπεδα βίας.

Η ύπαρξη ενός συνωστισμένου υποκόσμου αντίπαλων ομάδων που παλεύουν για εδάφη, έχει εκτρέψει ένα ευδιάκριτα βίαιο κύμα ένοπλης βίας, ένα που έχει θέσει τις κρατικές αρχές σε διαμάχη με τις καλά οργανωμένες και διεθνικές ένοπλες ομάδες. 

Αυτές οι ομάδες έχουν γίνει αρκετά τολμηρές ώστε να εμφανίσουν ανοιχτά τις στρατιωτικές τους δυνατότητες. Στο Μεξικό, οι Los Zetas άλλαξαν τον υπόκοσμο στα τέλη του 2000, με την υιοθέτηση βίας και μαζικής δολοφονίας ανταγωνιστών και αμάχων, ως όπλο για τον εκφοβισμό ανταγωνιστών και του κόσμου, και για να ελέγξουν τις κρίσιμες διαδρομές διακίνησης ναρκωτικών. 

Στο Ελ Σαλβαδόρ οι Mara Salvatrucha και Barrio 18 βρίσκονται σε επική αντιπαλότητα μεταξύ τους από τη δεκαετία του 1990.

Ο πόλεμος των συμμοριών και οι εγκληματικές επιθέσεις στο Ελ Σαλβαδόρ και το Μεξικό, είναι μέρος ενός παγκόσμιου μοτίβου διαμάχης, όπως αναφέρεται και στην έρευνα ένοπλης σύγκρουσης του IISS: υπάρχουν τώρα λιγότερες συγκρούσεις από ό,τι στην αρχή αυτού του αιώνα, αλλά ο εμφύλιος και παρατεταμένος χαρακτήρας που έχουν λάβει, έχει προκαλέσει σημαντική αστάθεια και πόνο για τους πολίτες.

Από τη στιγμή που η ανάλυση διενεργήθηκε για την έρευνα για τις ένοπλες συγκρούσεις, η βία στο Μεξικό και στο βόρειο τρίγωνο έχει κλιμακωθεί. 

Αν και τα ποσοστά αυτοκτονιών έχουν κυρίως διατηρηθεί σε μια σταδιακά μειούμενη τάση (με την αξιοσημείωτη εξαίρεση του Ελ Σαλβαδόρ, το οποίο φαίνεται εντός τροχιάς για να καταγράψει το πιο βίαιο έτος από το 2000), οι επιθέσεις έχουν πιο συχνά στόχο τις δυνάμεις ασφαλείας - επιδεικνύοντας ένα επίπεδο τόλμης και τακτικού υπολογισμού που είναι σπάνιο μεταξύ των εγκληματικών οργανώσεων.

Η αστυνομία και οι ένοπλες δυνάμεις στο Ελ Σαλβαδόρ έχουν μέχρι στιγμής από την αρχή του έτους, καταγράψει 251 ένοπλες μάχες με τις ισχυρές Maras της χώρας. 

Αυτές οι μάχες έχουν προκαλέσει τον θάνατο 24 αστυνομικών και πέντε στρατιωτών -η επιβεβαίωση μιας ανοδικής τάσης στην συντονισμένη εκστρατεία των Maras εναντίον των δυνάμεων ασφαλείας της χώρας, η οποία ξεκίνησε το περασμένο έτος, μετά από την κατάρρευση της εκεχειρίας που είχαν ανακοινώσει το 2013 από τις βασικές εγκληματικές οργανώσεις.

Τον προηγούμενο μήνα δημοσίευσα ένα άρθρο σχετικά με ένα υπερβίαιο κύμα εγκληματικότητας στο Μεξικό, με την Jalisco New Generation Cartel (CJNG) να επιδίδεται σε επιθέσεις, προσεκτικά υπολογισμένες και οργανωμένες, με στόχο να προκαλέσει σοβαρές ζημιές στις δυνάμεις ασφαλείας. 

Μία μόνο από τις επιθέσεις από την CJNG, στις 16 Απριλίου, προκάλεσε το θάνατο σε 15 αστυνομικούς. Ο λόγος γιατί αυτό είναι ένα υπερβίαιο κύμα εγκληματικότητας, είναι πως οι περισσότερες εγκληματικές οργανώσεις προσπαθούν να αποφύγουν τις άμεσες συγκρούσεις με το κράτος έτσι ώστε να αποφευχθεί μια έντονη απάντηση από τις αρχές.

Η σύγκρουση κλιμακώθηκε περαιτέρω την 1η Μαϊου, όταν μια ρουκέτα που εκτοξεύθηκε από τα μέλη της CJNG, κατέρριψε ένα ελικόπτερο που ανήκε στην εθνική γραμματεία άμυνας στο δυτικό Jalisco. Οκτώ μέλη των δυνάμεων ασφαλείας της χώρας έχασαν τη ζωή τους (επτά από αυτούς, στρατιώτες και ένας ομοσπονδιακός αστυνομικός). 

Την ίδια ημέρα, το καρτέλ παρέταξε περίπου 250 ένοπλους άνδρες κατά μήκος του Jalisco για να στήσει οδοφράγματα και να κάψει οχήματα. Οι ενέργειες αυτές, σύμφωνα με τις αρχές, ήταν μια απάντηση στην Επιχείρηση Jalisco, που ξεκίνησε κατά των ηγετών της CJNG.

Αυτές οι ανησυχητικές εξελίξεις στην Jalisco, θα πρέπει να θεωρηθούν ως απόδειξη οτι η διαιώνιση των εγκληματικών συγκρούσεων μπορεί να έχουν αποσταθεροποιητικές συνέπειες.

 Ίσως η πιο δραματική συνέπεια είναι η εμφάνιση ενός στρατιωτικοποιημένου και επιθετικού κύματος του οργανωμένου εγκλήματος. Αυτή είναι μια στρατηγική πρόκληση που δεν περιορίζεται στη Λατινική Αμερική. 

Η Νότια Αφρική, η Νιγηρία και το Πακιστάν είναι μεταξύ πολλών χωρών εκτός Λατινικής Αμερικής που αντιμετωπίζουν σοβαρές απειλές από εγκληματικά δίκτυα., ορισμένα από τα οποία έχουν διακλαδώσεις στη Λατινική Αμερική. 

Η κλιμάκωση στο Μεξικό και στην Κεντρική Αμερική θα πρέπει να θεωρηθεί ως μια κλήση αφύπνισης για τη διεθνή κοινότητα ώστε να αναλάβει την πρόκληση της εγκληματικής βίας σοβαρά και να συνεργαστεί με τις αναπτυσσόμενες χώρες παντού προκειμένου να την καταπολεμήσει.

Μπορείτε να δείτε το κείμενο εδώ: 

https://www.iiss.org/en/iiss%20voices/blogsections/iiss-voices-2015-dda3/may-d09d/hyper-violence-mexico-central-america-28fc

http://www.capital.gr