Πρόσφυγας σημαίνει λιποτάκτης...

"Οι άνθρωποι επιδιώκουν να βολευτούν. Μόνο όμως όσο είναι ξεβολεμένοι υπάρχει ελπίδα γι' αυτούς" (Ralph Waldo Emerson). Όσο για τις δικαιολογίες πως δεν υπάρχει κανένας αξιόλογος "Σχεδιασμός" για να ακολουθήσει κανείς,δεν είναι αυτό το "πρωτεύον"...Ακόμη κι αν υπήρχε, ιδού τι έλεγε ένας Αρχιστράτηγος (Von Moltke) περί τούτου: "Ένα σχέδιο μάχης έχει διάρκεια ζωής όσο τα πρώτα λεπτά της μάχης..." Πράγμα που σημαίνει: Τόσο πριν όσο και μετά το «Σημείο 0 της Σύγκρουσης» είναι θέμα "Ψυχής", Αποφασιστικότητας, προετοιμασίας, ικανότητας προσαρμογής...Όσο όμως οι "βολεμένοι" είναι "απίστευτα πολλοί", "ισχυροί" και "αδίστακτοι" και όσο η Φτωχολογιά είναι ένα τσούρμο "ΔΕΙΛΟΙ", κανένα Φονικό Καθεστώς δεν κινδυνεύει...κι αυτό το "ΞΕΡΟΥΝ"..."

Παρασκευή, 7 Αυγούστου 2015

Είσαι ομιλητής (πχ εκπαιδευτικός, πολιτικός, πωλητής, κλπ) και το κοινό σου βαριέται;Την πάτησες...Και ιδού που είναι το λάθος σου...


Να γιατί δεν πρέπει να μιλάμε πάνω από ένα λεπτό
HuffPost Greece | Carly Ledbetter

Έχετε πιάσει ποτέ τον εαυτό σας να αφηγείται μια ιστορία και, σε κάποιο σημείο της αφήγησης, να συνειδητοποιείτε πως οι ακροατές σας έχουν σταματήσει να σας προσέχουν;

Σύμφωνα με ένα πρόσφατο άρθρο που δημοσιεύθηκε στο Harvard Business Review, μάλλον φταίει το ότι μιλούσατε για αρκετή ώρα και δεν δίνατε προσοχή στο «Traffic Light Rule» («Κανόνας του Φαναριού Κυκλοφορίας»).

Ο κανόνας αυτός δημιουργήθηκε από τον Marty Nemko και ορίζει πως ο ομιλητής έχει περίπου ένα λεπτό για να πει αυτό που θέλει, και έπειτα να δώσει τον λόγο σε κάποιον άλλο. Ορίστε ο «Traffic Light Rule» τα λόγια του ίδιου:



«Κατά τα πρώτα 30 δευτερόλεπτα μιας φράσης, το φως σου είναι πράσινο: ο ακροατής σου πιθανότατα σε προσέχει. Κατά τη διάρκεια των δεύτερων 30 δευτερολέπτων, το φως σου είναι κίτρινο -ο ακροατής σου μάλλον έχει αρχίσει να εύχεται να τελειώσεις σύντομα. Μετά το όριο του ενός λεπτού, το φως σου είναι κόκκινο: Ναι, υπάρχουν κάποιες εξαιρέσεις κατά τις οποίες μπορείς να τρέξεις για να προλάβεις το κόκκινο φανάρι. Όταν ο ακροατής σου είναι πλήρως αφοσιωμένος σε αυτά που λες και φαίνεται».

Αν σας αρέσει να μιλάτε πολύ, στην πραγματικότητα δεν είναι δικό σας λάθος. Όταν ξεκινάτε να μιλάτε για τον εαυτό σας, ο Mark Goulston του HBR εξηγεί πως το σώμα σας εκκρίνει ντοπαμίνη -γνωστή και ως η ορμόνη της ευχαρίστησης. Μην φοβάστε, όμως, υπάρχουν τρόποι για να ελέγξετε τις κακές σας συνήθειες.

Ένας καλός και απλός κανόνας για όσους μιλάνε πολύ, είναι να δίνετε συνεχώς προσοχή στο κοινό σας. Αν το άτομο στο οποίο μιλάτε αρχίζει να κουνιέται, να σας διακόπτει συνεχώς ή, κυριολεκτικά, να προσπαθεί να απομακρυνθεί από εσάς, τότε μάλλον το έχετε παρακάνει, λέει ο Nemko. Για αυτό, βάλτε τα δυνατά σας για να ελέγχετε το ακροατήριό σας κάθε 30 δευτερόλεπτα και, κυρίως, έπειτα από ένα λεπτό. Καλή τύχη.

http://www.huffingtonpost.gr