Πρόσφυγας σημαίνει λιποτάκτης...

"Οι άνθρωποι επιδιώκουν να βολευτούν. Μόνο όμως όσο είναι ξεβολεμένοι υπάρχει ελπίδα γι' αυτούς" (Ralph Waldo Emerson). Όσο για τις δικαιολογίες πως δεν υπάρχει κανένας αξιόλογος "Σχεδιασμός" για να ακολουθήσει κανείς,δεν είναι αυτό το "πρωτεύον"...Ακόμη κι αν υπήρχε, ιδού τι έλεγε ένας Αρχιστράτηγος (Von Moltke) περί τούτου: "Ένα σχέδιο μάχης έχει διάρκεια ζωής όσο τα πρώτα λεπτά της μάχης..." Πράγμα που σημαίνει: Τόσο πριν όσο και μετά το «Σημείο 0 της Σύγκρουσης» είναι θέμα "Ψυχής", Αποφασιστικότητας, προετοιμασίας, ικανότητας προσαρμογής...Όσο όμως οι "βολεμένοι" είναι "απίστευτα πολλοί", "ισχυροί" και "αδίστακτοι" και όσο η Φτωχολογιά είναι ένα τσούρμο "ΔΕΙΛΟΙ", κανένα Φονικό Καθεστώς δεν κινδυνεύει...κι αυτό το "ΞΕΡΟΥΝ"..."

Δευτέρα, 23 Νοεμβρίου 2015

"Σφάξτε τους όλους και ο Θεός θ' αναγνωρίσει τους δικούς του"...(όταν η "ερμηνευτική" του "Θελήματος του Θεού" αγγίζει αρρωστημένες εκδοχές - τα "εναρκτήρια της Ιεράς Εξέτασης" στην Γαλλία του 1208 - μόλις 4 χρόνια μετά την καταστροφή της Πόλης από τους καθολικούς "σταυροφόρους" (άλλη μια "αρρωστημένη ερμηνευτική απόπειρα του Θείου Θελήματος")

Η Ιερά Εξέταση "προεδρεύοντος" του Αγίου Δομίνικου...

Η Εκκαθάριση των Καθαρών 

Οι Καθαροί αποτέλεσαν μια μεσαιωνική, θρησκευτική αίρεση που έκανε την εμφάνισή της στην Δ. Ευρώπη μεταξύ του 12ου και 14ου αιώνα. 

Η αίρεση των Καθαρών είχε μανιχαϊστικές και γνωστικές καταβολές, καθώς και συνάφειες με την αίρεση των Παυλικιανών της Μ.Ασίας και τους Βογομίλους της Βουλγαρίας. 

Όπως προκύπτει από τα κείμενά τους, αυτοαποκαλούνταν Καλοί Άνθρωποι( Bons Hommes) ή Καλοί Χριστιανοί. 

Η πίστη τους ήταν δυϊστική, δηλαδή πίστευαν σε έναν καλό θεό, τον θεό της Καινής Διαθήκης και δημιουργό του πνευματικού κόσμο και έναν ομόλογό του «σατανικό» θεό, τον θεό της Παλαιάς Διαθήκης και του υλικού κόσμου. 

Οι Καθαροί απέρριπταν καθετί φυσικό ως μίασμα, ενώ θεωρούσαν ότι οι ψυχές των ανθρώπων ήταν στην πραγματικότητα αυτές των αιωνίων αγγέλων εγκλωβισμένες στο σάρκινο σώμα και καταδικασμένες να υποβάλλονται σ’ ένα κύκλο μετενσαρκώσεων έως ότου απελευθερωθούν μέσω ενός τελετουργικού που οι Καθαροί αποκαλούσαν Consolamentum.
H ως άνω περιγραφείσα σέκτα, αποτέλεσε το θύμα της πρώτης και μοναδικής «σταυροφορίας» σε δυτικό-ευρωπαϊκό έδαφος. 

Η επονομαζόμενη σταυροφορία κατα των Αλβιγηνών έλαβε χώρα την άνοιξη του 1208 στην περιοχή του Λανγκντόκ(Languedoc), στον γαλλικό Νότο -ειρήσθω εν παρόδω, τέσσερα χρόνια μετά την Τέταρτη Σταυροφορία που επέφερε την πτώση της Κωνσταντινούπολης- και είχε ως αφορμή την δολοφονία του παπικού απεσταλμένου, Πέτρου του Καστελνάου (Pierre de Castelnau) από τους Καθαρούς.
Ο πάπας κήρυξε την σταυροφορία κατά των Αλβιγηνών και κάλεσε τον βασιλιά της Γαλλίας να συμμετάσχει και ,παρ’ότι δεν συμμετείχε αυτοπροσώπως, επέτρεψε την συμμετοχή βαρόνων του, όπως ο βαρώνος Σιμόν του Μονφόρ(Simon de Montfort) και ο Μπουσάρντ του Μαρλύ(Buchard de Marly). 

Υπό μία άλλη οπτική, η σταυροφορία αυτή θα μπορούσε να ιδωθεί ως ένας εμφύλιος πόλεμος των ευγενών της Βορείου Γαλλίας εναντίον εκείνων της Νοτίου.

Τα γεγονότα εκτυλίχθηκαν ωςεξής: Η πρώτη μεγάλη επιχείρηση της εκστρατείας ήταν η πολιορκία της πόλης Μπεζιέ (Béziers), τον Ιούλιο του 1209. 

Επικεφαλής της πολιορκίας ήταν ο ανάλγητος αββάς του Σιτώ(Cîteaux), Αρνώ-Αμωρί(Arnaud-Amaury). 

Οι πολιορκούμενοι, μεταξύ των οποίων ήταν και καθολικοί, επεχείρησαν μία έξοδο, η οποία απέτυχε, και οδηγήθηκαν πάλι πίσω από τα τείχη. 

Διαβόητη θεωρείται η φημολογούμενη απάντηση του αββά στην ερώτηση πώς θα διακρίνουν τους καθολικούς από τους αιρετικούς:

« Σκοτώστε τους όλους και ο Θεός θα αναγνωρίσει τους δικούς τους». 

Όπερ και εγένετο – το πρώτο σκέλος τουλάχιστον! Η πόλη ισοπεδώθηκε, οι σταυροφόροι εισέβαλαν στην εκκλησία της Αγίας Μαγδαληνής έσυραν τους «ικέτες» έξω και τους εκτέλεσαν. 

Σε ολόκληρη την πόλη, αιρετικοί και μη τυφλώθηκαν, ακρωτηριάστηκαν και σφαγιάσθηκαν. 

Αναφέρεται ότι εξοντώθηκαν συνολικά είκοσι χιλιάδες άτομα εκεί. Εν συνεχεία, οι σταυροφόροι κατέλαβαν την Καρκασσόν (Carcassone), συνέλαβαν και φυλάκισαν τον ηγεμόνα της περιοχής, Ρεϋμόνδο Ρογήρο (Raymond Roger).

Τον Σεπτέμβριο του 1213, ο Σιμόν ντε Μονφόρ συνέτριψε υπέρτερες δυνάμεις στην μάχη του Μουρέ, στην οποία σκοτώθηκε ο άλλος μεγάλος αντίπαλος των σταυροφόρων, Πέτρος της Αραγονίας.
Η εκστρατεία έληξε με την υπογραφή της συνθήκης των Παρισίων, το 1229, με την οποία οι ηγεμόνες του Λανγκντόκ έχαναν κάθε ίχνος ανεξαρτησίας. 

Παρ’ όλα αυτά, το «κυνήγι μαγισσών» ενάντια στους εναπομείναντες θύλακες Καθαρών συνεχίστηκε με πρωταγωνιστή την Ιερά Εξέταση, από το 1234 και έπειτα. Άλλη στιγμή ορόσημο για το κυνήγι των Καθαρών είναι η πολιορκία του οχυρού Μονσεγκούρ το 1243-44 με αποκορύφωμα την καύση των αρχηγών τους. 

Στις προσεχείς δεκαετίες οι Καθαροί, μοναχοί και χωρικοί, κυνηγήθηκαν αμφότεροι και όσοι δεν μετανοούσαν, καίγονταν στην πυρά. Το 1321 εξοντώθηκε και ο τελευταίος parfait* των Καθαρών.
Μία τέτοια προσπάθεια τής Ιεράς Εξέτασης είναι αυτή του επισκόπου Ζακ Φουρνιέ, κατοπινού πάπα Βενέδικτου ΙΒ’, όπως την αφηγείται ο Emmanuel Le Roy Ladurie στο βιβλίο του: Μονταγιού, ένα οξιτανικό χωριό από το 1294 έως το 1324. Τέλος, σημαντικό είναι να ειπωθεί πως η εκστρατεία εναντίον των Αλβιγηνών συνετέλεσε στην εδραίωση και την ισχυροποίηση τής Ιεράς Εξέτασης.

*Parfait ή perfectus είναι η επωνυμία που έδωσε ο Βερνάρδος του Κλερβώ στην ελίτ των Καθαρών, χαρακτηρίζοντάς τους ως τέλειους αιρετικούς.

http://anaskaptontas.blogspot.gr
Λ. Μ.