Πρόσφυγας σημαίνει λιποτάκτης...

"Η Συγχώρηση αυτού που σε έβλαψε, σε περιφρόνησε, σε διέβαλλε, σε επιβουλεύτηκε, σε εχθρεύτηκε (αδικώντας σε) καθ’ οιονδήποτε τρόπο είναι μια ανώτερη ηθική πράξη. Εξίσου υψηλή ηθική αξία έχει το να ζητήσει κάποιος ειλικρινή Συγχώρηση για τα δεινά που προκάλεσε (με τις πράξεις ή/και με την απραξία του) σε κάποιον άλλον. Με μια ΔΙΑΦΟΡΑ. Το δεύτερο έχει αξία ΜΟΝΟΝ όταν απευθύνεται σε κάποιον κατώτερο από πλευράς κοινωνικής/πολιτικής/οικονομικής ισχύος. Τι αξία μπορεί να έχει άραγε μια «Συγγνώμη» που απευθύνεται σε κάποιον «ανώτερο κοινωνικά» (και «ισχυρότερο») όπου εάν τολμήσεις να μην ζητήσεις «συγγνώμη» (συνοδευόμενο δε με πολλαπλάσια «αποκατάσταση» ζημιών) γι’ αυτά που του έκανες όταν ήταν «κατώτερος» μπορεί να σε συντρίψει «ανταποδοτικά» αλλά και «προς παραδειγματισμό» κάθε άλλου (κατώτερου αλλά και «ανώτερου») που θα αποτολμήσει τα ίδια;"

Παρασκευή, 13 Νοεμβρίου 2015

Οι καθηγητές δεν θέλουν να έχεις γνώμη για το σχολείο του παιδιού σου...




Το λειτούργημα, οι συνδικαλιστές και οι εξαιρέσεις. Γιατί άραγε είναι "απαγορευμένη" η αξιολόγηση;


Σταμάτης Ζαχαρός

Νοέμβριος 12 2015

Ποιος είσαι δηλαδή εσύ που έχεις το θράσος να έχεις άποψη για την ποιότητα της διδασκαλίας που προσφέρεται στο παιδί σου; Οι συνδικαλιστές καθηγητές, αρνούνται ως γνωστόν την αξιολόγηση αλλά καλούν πλέον και τους γονείς να αγνοήσουν τη διαδικασία και να μην εκφέρουν άποψη για την παιδαγωγική επάρκεια των καθηγητών.


Αν το έκαναν μόνοι τους, δεν θα υπήρχε καμία αντίρρηση αλλά και καμία ανάγκη να αναθέσουν το έργο της αξιολόγησης σε εξωτερική εταιρεία. Οι ίδιοι δηλώνουν βεβαίως ότι: 


“Όλα αυτά (σ.σ. οι αξιολογήσεις και άλλα μνημονιακά κόλπα) έχουν απορριφθεί από τον κλάδο μας και με αποφάσεις συνεδρίων αλλά και στη συνείδησή του”.

 Σε πρόσφατο ψήφισμά τους, οι πρόεδροι των ΕΛΜΕ εκφράζουν την συμπαράστασή τους σε δυο συναδέλφους που μηνύθηκαν για χαμηλή βαθμολογία στις κρίσεις διευθυντών το 2011 μετά από καταγγελίες για αυταρχική και αντισυναδελφική συμπεριφορά.

Δεν περίμενε βέβαια κανείς τίποτε διαφορετικό από τους συνδικαλιστές-καθηγητές. Αυτούς που δέχονται να ματαιώνονται τα μαθήματα στο δημόσιο σχολείο κάθε φορά που χρειάζεται να συγκληθεί γενική συνέλευση του κλάδου. 

Ο συνδικαλισμός άλλωστε είναι σοβαρότερη υπόθεση από τη διδασκαλία. Δεν πρόκειται για λαϊκίστικο επιχείρημα. Δεν αφορά μια ημέρα διδασκαλίας. 

Σε ένα σχολείο που λειτουργεί ούτως ή άλλως λίγες ημέρες για διάφορους λόγους (από απεργίες και καταλήψεις μέχρι ελλείψεις καθηγητών) ακόμη και η μία ημέρα συμβολίζει πολλά.

Αυτό που παραμένει ανεξήγητο είναι γιατί ζητούν από τους γονείς να μην συμμετάσχουν στην διαδικασία αξιολόγησης και να μην απαντήσουν στα ερωτηματολόγια. 


Οι ίδιοι δεν την θέλουν, είναι σαφές. Ένας γονιός όμως που διαπιστώνει κακές πρακτικές από τους δασκάλους των παιδιών του, γιατί να μην συμμετάσχει; 

Μήπως θεωρούν ότι όλοι οι Έλληνες εκπαιδευτικοί είναι αξιόλογοι και ως εκ’ τούτου η διαδικασία αξιολόγησης είναι περιττή; Πολλοί γονείς έχουν αντίθετη άποψη.

Δεν πρόκειται περί λάθους ή κάποιας ιδεοληψίας ενός στελέχους που “ξέφυγε”. Με αλλεπάλληλα ψηφίσματα τους σε όλες τις βαθμίδες συνδικαλισμού (δείτε ένα εδώ), ζητούν και από τους γονείς να αγνοήσουν την εταιρεία που έχει αναλάβει το έργο της εξωτερικής αξιολόγησης. Ένα έργο που χρηματοδοτείται από το ΕΣΠΑ.

Οι συνδικαλιστές υποστηρίζουν ότι τα μαθήματα ενισχυτικής διδασκαλίας για τα οποία θα αξιολογηθούν μέσω της συγκεκριμένη διαδικασίας, ξεκίνησαν μόλις μερικές ημέρες πριν τις εξετάσεις. 


Ως εκ’ τούτου και όπου ισχύει κάτι τέτοιο ορθά δεν νοείται αξιολόγηση. 

Το ψήφισμά τους ωστόσο δεν επικεντρώνεται σε αυτό. Ο τίτλος του ψηφίσματος είναι ξεκάθαρος: “Όχι στην εξωτερική αξιολόγηση της ενισχυτικής διδασκαλίας”.

Νουθετούν επίσης το Υπ. Παιδείας: “να αποκλείσει άμεσα κάθε ιδιώτη από την δημόσια εκπαίδευση και την κερδοσκοπία σε βάρος της και να διαθέσει όσα κονδύλια υπάρχουν για εκπαιδευτικούς που θα καλύψουν τα κενά διδασκαλίας”.

Το εκπαιδευτικό σύστημα της χώρας δεν παίρνει επισκευές. Η απαξίωση του είναι το αποτέλεσμα κακών πολιτικών αποφάσεων και κακών πρακτικών από όσους συμμετέχουν σ’ αυτό. 


Τα δημόσια σχολεία δεν προσφέρουν επίπεδο μόρφωσης εναρμονισμένο με τις επιταγές των καιρών.

Όσες εξαιρέσεις υπάρχουν, αποδίδονται προσωπικά και μόνο σε καλούς και φιλότιμους δασκάλους που πασχίζουν κόντρα στις γελοίες επιλογές των συναρμόδιων υπουργών. 


Αυτούς πρέπει να έχουμε σαν παραδείγματα και να μην τους εξισώνουμε με βολεμένους λούμπεν καθηγητές στο όνομα του συνδικαλισμού.

Λέγεται άκριτα για πολλά επαγγέλματα αλλά αυτό του δασκάλου πράγματι είναι λειτούργημα. Ως τέτοιο πρέπει να το αντιμετωπίζουμε και να θέτουμε υψηλά standards. Όλοι μας. Και οι γονείς και οι μαθητές, αλλά πρωτίστως οι ίδιοι οι καθηγητές.

*Ο Σταμάτης Ζαχαρός είναι Αρθρογράφος του NEWS 247 και Σύμβουλος Έκδοσης της 24 MEDIA (@SZacharos)



σχετικά:

Έρευνα: "6 στους 10 μαθητές δημοτικού με εμπειρία bullying από δασκάλους" (ένα όποιο πτυχίο δεν σημαίνει πως κάνει κάποιος και για εκπαιδευτικός.Κάθε πότε ελέγχονται "ψυχοτεχνικά";Ποτέ!!!Κι όταν καταγγέλεται κάποιος πέφτουν όλοι οι συνάδελφοί του στα σχολεία και στις "επιτροπές ελέγχου" του Υπουργείου να τους "καλύψουν").