Πρόσφυγας σημαίνει λιποτάκτης...

"Η Συγχώρηση αυτού που σε έβλαψε, σε περιφρόνησε, σε διέβαλλε, σε επιβουλεύτηκε, σε εχθρεύτηκε (αδικώντας σε) καθ’ οιονδήποτε τρόπο είναι μια ανώτερη ηθική πράξη. Εξίσου υψηλή ηθική αξία έχει το να ζητήσει κάποιος ειλικρινή Συγχώρηση για τα δεινά που προκάλεσε (με τις πράξεις ή/και με την απραξία του) σε κάποιον άλλον. Με μια ΔΙΑΦΟΡΑ. Το δεύτερο έχει αξία ΜΟΝΟΝ όταν απευθύνεται σε κάποιον κατώτερο από πλευράς κοινωνικής/πολιτικής/οικονομικής ισχύος. Τι αξία μπορεί να έχει άραγε μια «Συγγνώμη» που απευθύνεται σε κάποιον «ανώτερο κοινωνικά» (και «ισχυρότερο») όπου εάν τολμήσεις να μην ζητήσεις «συγγνώμη» (συνοδευόμενο δε με πολλαπλάσια «αποκατάσταση» ζημιών) γι’ αυτά που του έκανες όταν ήταν «κατώτερος» μπορεί να σε συντρίψει «ανταποδοτικά» αλλά και «προς παραδειγματισμό» κάθε άλλου (κατώτερου αλλά και «ανώτερου») που θα αποτολμήσει τα ίδια;"

Τετάρτη, 25 Νοεμβρίου 2015

ΕΠΙΒΙΩΣΗ/Αντισηψία,περιποίηση τραύματος, σύνθεση φαρμακείου (συλλογή διαφόρων κειμένων)



1ο Κείμενο:

Αντισηψία και Betadine

Γράφει ο Ν.Η. Χουλης, Καθηγητής Φαρμακευτικής


Η αντισηψία επιτυγχάνεται με τη χρήση διαφόρων χημικών ουσιών οι οποίες εξουδετερώνουν ή και καταστρέφουν πλήρως τα μικρόβια όταν αυτά έλθουν σε επαφή με τις αντίστοιχες ουσίες.

Τα αντισηπτικά εφαρμόζονται κυρίως τοπικώς, αν και υπάρχουν μερικά που δρουν δια της συστηματικής οδού.
Στην κατηγορία των μικροβιοκτόνων χημικών ουσιών υπάγονται πολλές ουσίες, ενώ παράλληλα, πολλά από τα αντισηπτικά έχουν και μυκητισιακή δράση. 

Δυστυχώς όμως, ενίοτε μερικές από αυτές τις χημικές ουσίες δεν ενεργούν αποτελεσματικά, είτε λόγω παρενεργειών (τοξικότητας) ή εξ αιτίας του είδους του μικροοργανισμού. 

Στις κύριες κατηγορίες των αντισηπτικών κατατάσσονται οι οξειδωτικές χημικές ουσίες, οι φαινόλες και τα ανάλογά τους, διάφορες ενώσεις βαρέων μετάλλων και ιδίως υδραργύρου, τα επιφανειοδραστικά και ιδίως τα κατιονικά και τέλος μια κατηγορία χρωστικών. 

Αλκοόλες, γλυκόλες, αλδεϋδες και οξέα θα μπορούσαν, σε κάποιο βαθμό, να χρησιμοποιηθούν επίσης.

Τα τοπικά αντισηπτικά, που αποτελούν και την πλειονότητα, δρουν αποτελεσματικά δια του περιορισμού των επιφανειακών μολύνσεων, ενώ πολλά από αυτά έχουν και σπερματοκτόνο δράση, αν και μερικά δεν μπορούν να εισαχθούν εύκολα στο κόλπο. 

Για την επίτευξη της αντισηψίας εκτός των "αντισηπτικών", χρησιμοποιούνται και τα "βακτηριοκτόνα" (σκοτώνουν βακτήρια), "βακτηριοστατικά" (σταματούν την ανάπτυξη των βακτηριδίων), "μικροβιοκτόνα" (καταστρέφουν ασθενοφόρους μικροοργανισμούς) και τα "ιοκτόνα" (ουσίες που σκοτώνουν ιούς).

Είναι επομένως εμφανές ότι ένα αντισηπτικό φάρμακο θα πρέπει να εκπληρεί ορισμένες προδιαγραφές ασφάλειας και αποτελεσματικότητας για μια καλή αντισηψία τόσο της προσωπικής υγιεινής στα χειρουργεία όσο και σε μικροτραυματισμούς, σε εγκαύματα , σε απλούς έρπητες (άφθες), και σε οδοντιατρικές επεμβάσεις. 

Από τα υπάρχοντα αντισηπτικά, πλέον αποτελεσματικό θεωρείται η ιωδιούχος ποβιδόνη (Povidone Iodine), που έχει την ικανότητα εξουδετέρωσης και των κατά Gram θετικών αλλά και αρνητικών βακτηριδίων , των μυκήτων, των ιών και των πρωτόζωων.

Ο μηχανισμός δράσης της ποβιδόνης έγκειται στο να αυξάνει τη διαλυτότητα του ιωδίου και παράλληλα να δημιουργεί μία μορφή ιωδίου βραδείας αποδέσμευσης, προσφέροντας έτσι αντισηψία παρατεταμένης διάρκειας.

Η ιωδιούχος ποβιδόνη κυκλοφορεί στα φαρμακεία ως προϊόν με την ονομασία BETADINE® .

http://health.in.gr

.............




2ο Κείμενο:

Απολύμανση - Αντισηψία και Ασηψία


Απολύμανση

Απολύμανση είναι η μέθοδος ή μάλλον τα διάφορα μέσα, τα οποία χρησιμοποιούνται για την εξόντωση των μικροοργανισμών που προέρχονται από μεταδοτικά νοσήματα ή από οποιαδήποτε άλλη πηγή και μολύνουν χώρους και αντικείμενα (στάβλους, εργαλεία κ.λπ.). 

Η απολύμανση γίνεται με φυσικά ή χημικά μέσα, τα οποία είναι ισχυρώς μικροβιοκτόνα και επιβλαβή ή τοξικά αντίστοιχα για τους ζώντες οργανισμούς, γι' αυτό χρησιμοποιούνται μόνο για χώρους και αντικείμενα.

Τα κυριότερα φυσικά μέσα απολύμανσης είναι ο βρασμός, ο κλιβανισμός, η καύση και η υπεριώδης ακτινοβολία.
Χημικά μέσα απολύμανσης είναι τα διάφορα απολυμαντικά φάρμακα, όπως είναι η φορμόλη, η κρεολίνη, το καυστικό νάτριο, το πρόσφατο γαλάκτωμα ασβέστου κ.λπ.

Η απολύμανση είναι απαραίτητο να γίνεται στους στάβλους των ζώων σε περιπτώσεις που εμφανίζονται λοιμώδη νοσήματα. Σ' αυτή την περίπτωση πρέπει να απομονώνονται τα προσβεβλημένα ζώα αμέσως απομακρυνόμενα από το στάβλο και ανάλογα με το νόσημα είτε να θανατώνονται (ευθανασία) και να θάβονται βαθειά είτε να σφάζονται, εφόσον αυτό είναι επιτρεπτό, για να αξιοποιείται το κρέας τους.

Η απολύμανση γίνεται στους τοίχους, στις πόρτες, στο δάπεδο, στις φάτνες και στις ποτίστρες. Ακόμη πρέπει να απολυμαίνονται όλα τα εργαλεία και αντικείμενα, που χρησιμοποιούνται στο στάβλο για την περιποίηση των ζώων (κουβάδες, φτιάρια, μπότες, ξύστρες κ.λπ.).

Στην είσοδο του στάβλου να τοποθετείται ποδόμακτρο συνεχώς εμποτισμένο με διάλυμα ισχυρού απολυμαντικού, ώστε όποιος εισέρχεται στο στάβλο να απολυμαίνει υποχρεωτικά τα υποδήματά του.

Στην κεντρική είσοδο των συστηματικών κτηνοτροφικών μονάδων συνιστάται να υπάρχει ένας αβαθής λάκκος με απολυματικό διάλυμα για την απολύμανση των τροχών όλων των εισερχόμενων οχημάτων.

Αντισηψία

Αντισηψία είναι η μέθοδος, με την οποία αναστέλλεται ο πολλαπλασιασμός ή η ανάπτυξη των μικροοργανισμών ή επιτυγχάνεται η εξόντωσή τους επάνω στο σώμα των ζώων και του ανθρώπου. 

Η αντισηψία γίνεται με τη χρησιμοποίηση των αντισηπτικών φαρμάκων, τα κυριότερα από τα οποία είναι το οινόπνευμα, το βάμμα ιωδίου, το οξυγονούχο ύδωρ ή κοινώς οξυζενέ, το υπερμαγγανικό κάλι, η κρεολίνη και πολλά άλλα. Στο εμπόριο κυκλοφορούν πολλά αντισηπτικά ιδιοσκευάσματα.

Τα περισσότερα από τα αντισηπτικά φάρμακα μπορούν να χρησιμοποιούνται και ως απολυμαντικά. 

Αντίθετα τα απολυμαντικά φάρμακα δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως αντισηπτικά, γιατί τα απολυμαντικά φάρμακα είναι συνήθως τοξικά και επιβλαβή για τους ιστούς του οργανισμού. 

Οι όροι απολύμανση και αντισηψία δεν διαχωρίζονται απόλυτα μεταξύ τους. 

Έτσι απολύμανση λέγεται και η χρήση αντισηπτικών ουσιών για τον καθαρισμό των πληγών, του δέρματος και άλλων εξωτερικών οργάνων του σώματος των ζώων και του ανθρώπου για την απαλλαγή τους από τους μικροοργανισμούς.
Η αντισηψία έχει χρησιμοποιηθεί ακόμη από την αρχαιότητα. 

Ο Ιπποκράτης για τη θεραπεία των τραυμάτων χρησιμοποιούσε κρασί ή μίγμα κρασιού με ξύδι. 

Θεμελιωτής της αντισηψίας στα νεότερα χρόνια είναι ο Άγγλος Lister, ο οποίος χρησιμοποίησε για πρώτη φορά το 1868 διάλυμα φαινικού οξέος για την απολύμανση των τραυμάτων, των χειρουργικών εργαλείων, των χεριών και του δέρματος.

Ασηψία
Ασηψία είναι η πλήρης απουσία μικροοργανισμών (ιών, βακτηρίων, πρωτοζώων, μυκήτων κ.λπ.), η οποία επιτυγχάνεται με την αποστείρωση(κλιβανισμό). 

Η αποστείρωση γίνεται στον ξηρό κλίβανο σε θερμοκρασία 180oC επί μία ώρα ή στον υγρό κλίβανο με ατμό υπό πίεση και θερμοκρασία 120oC επί 20-30 λεπτά. 

Με την αποστείρωση καταστρέφονται ολοσχερώς όλοι οι μικροοργανισμοί, καθώς και τα σπόρια των βακτηριδίων και βακίλλων και έτσι εξασφαλίζεται η ασηψία των αντικειμένων που έχουν υποστεί τη διαδικασία αυτή, όπως είναι τα χειρουργικά εργαλεία, γάζες και λοιπό χειρουργικό υλικό. 

Επίσης έτσι αποστειρώνονται και άλλα εργαστηριακά αντικείμενα και τα θερμοάντοχα γυάλινα σκεύη (pyrex).

Η ασηψίς έχει προληπτικό σκοπό, δηλαδή εφαρμόζεται σε αντικείμενα, τα οποία πρόκειται να χρησιμοποιηθούν για χειρουργικούς ή άλλους θεραπευτικούς σκοπούς στα ζώα ή τον άνθρωπο ή για την παρασκευή προϊόντων, τα οποία πρέπει να είναι απαλλαγμένα από μολύνσεις.

Αντισηπτικά φάρμακα

Οι αντισηπτικές ουσίες ή φάρμακα, για να δράσουν κανονικά και να φέρουν το αναμενόμενο αποτέλεσμα πρέπει να χρησιμοποιούνται υπό μορφή διαλυμάτων με ορισμένη αναλογία. 

Η δραστικότητά τους είναι καλύτερη, όταν η θερμοκρασία των διαλυμάτων βρίσκεται στα όρια της θερμοκρασίας του σώματος ή και λίγο παραπάνω, δηλαδή να είναι χλιαρά (37-40oC). 

Τα κυριότερα απ' τα αντισηπτικά που χρησιμοποιούνται στα αγροτικά ζώα είναι τα παρακάτω:

Οινόπνευμα,

Ιώδιο,

Οξυγονούχο ύδωρ ή οξυζενέ,

Υπερμαγγανικό κάλι,

Φαινικό οξύ,

Κρεολίνη,

Πικρικό οξύ,

Κυανούν του μεθυλενίου,

Χλώριο,

Δερματόλη,

Φορμόλη,

Βορικό οξύ-Βόρακας και

Άσβεστος.

http://www.gaiapedia.gr

...................



3ο Κείμενο

Περιποίηση/περίθαλψη τραύματος - "λύσης" του δέρματος

Η σημαντικότερη ασπίδα προστασίας από τα μικρόβια είναι το δέρμα μας. 

Αποτελεί ένα φραγμό για το εξωτερικό περιβάλλον ενώ συγχρόνως βοηθά στη διατήρηση των συνθηκών στο εσωτερικό του σώματος. 

Το δέρμα ως εξωτερικό όργανο υπόκειται συχνά σε μηχανικές κακώσεις δηλαδή σπάει η συνέχειά του - και το αποτέλεσμα είναι ένα τραύμα. 

Αυτές μπορεί να είναι από απλή δερματίτιδα εξ επαφής (ερεθισμός) έως σχηματισμός εκδορών (γδαρσίματα), τραυματικών φυσαλίδων (φουσκάλες) και ανοιχτών πληγών, οι οποίες, τις περισσότερες φορές, χρειάζονται συρραφή από χειρουργό. 

Οι τραυματικές πομφόλυγες (φουσκάλες) οφείλονται κυρίως σε μηχανικές κακώσεις, ιδιαίτερα έπειτα από τριβή. 

Επομένως, συναντώνται προπαντός στα πέλματα ή στις παλάμες ύστερα από χειρωνακτικές εργασίες.

Η διαδικασία της επούλωσης επηρεάζεται θετικά ή αρνητικά από διάφορους παράγοντες. 

Η σωστή διατροφή, η θερμότητα, η ενυδάτωση και η απουσία συστηματικών νοσημάτων ευνοούν την καλή επούλωση ενός τραύματος. 

Αντίθετα, άλλοι παράγοντες, όπως το κοινό σαπούνι αν δεν ξεβγαλθεί καλά, ίνες από βαμβάκι ή χαρτοβάμβακα που δε απομακρύνθηκαν τελείως από το τραύμα, μπορούν να καθυστερήσουν την επούλωση. 

Περισσότερο απ' όλους τους παράγοντες όμως, την επούλωση καθυστερεί η παρουσία και κυρίως η ανάπτυξη των μικροβίων. 

Τα μικρόβια επιτείνουν τη βλάβη και στο δέρμα και στους γύρω ιστούς και καθυστερούν την επούλωση.
Βασική προϋπόθεση συνεπώς για τη γρήγορη και καλή επούλωση ενός τραύματος είναι η απουσία μικροβίων. 

Η προσπάθεια για την εξάλειψη των μικροβίων ονομάζεται αντισηψία το δε σκεύασμα που θανατώνει τα μικρόβια ονομάζεται αντισηπτικό. 

Μπορούμε, λοιπόν, να συμπεράνουμε ότι όσο πιο αποτελεσματική αντισηψία εφαρμόσουμε επάνω σ' ένα τραύμα, σ' ένα έγκαυμα, σ' ένα γδάρσιμο ή και σ' ένα κόψιμο, τόσο γρηγορότερη και χωρίς προβλήματα θα είναι η επούλωση.
Πώς να περιποιείστε ένα απλό τραύμα

Ηρεμήστε τον τραυματία και βάλτε τον να καθίσει.
Πριν αρχίσετε την περιποίηση εξετάστε το τραύμα προσεκτικά. 

Εάν είναι μεγάλο και βαθύ και τα άκρα του δεν ενώνονται, ή αν πρόκειται για σοβαρό έγκαυμα, είναι ενδεχομένως προτιμότερο να ζητήσετε τη βοήθεια γιατρού ή κέντρου πρώτων βοηθειών. 

Εάν, όμως, το τραύμα είναι μικρό μπορείτε να το περιποιηθείτε σωστά μόνοι σας.
Πλύνετε την πληγή με φυσιολογικό ορό ή στην ανάγκη με δροσερό νερό.
Χρησιμοποιήστε για το σκοπό αυτό διπλωμένη γάζα ή βαμβάκι ή στην ανάγκη καθαρό βαμβακερό ύφασμα.
Προσπαθήστε να απομακρύνετε υπολείμματα χώματος ή γυαλιών.
Δεν χρειάζονται έντονες κινήσεις, διότι τα ξένα σώματα μπορεί να εισέλθουν πιο βαθιά στην πληγή.
Εάν διακρίνετε ξένα σώματα, τα οποία δεν μπορείτε να απομακρύνετε, απευθυνθείτε στο νοσοκομείο.
Να θυμάστε ότι ορισμένα ξένα σώματα (π.χ., η άσφαλτος), ακόμη και αν μείνουν ως ίχνη στο δέρμα, θα προκαλέσουν μετά την επούλωση μόνιμες δυσχρωμίες (σημάδια από ξένο σώμα).
Αν υπάρχει αιμορραγία, πιέστε σταθερά την πληγή με καθαρή και στεγνή γάζα 10-15 λεπτά συνεχώς. Στις περισσότερες περιπτώσεις η πίεση σταματά την αιμορραγία.
Αν το τραύμα είναι σε κάποιο από τα δύο χέρια, καλό θα ήταν να τα σηκώσετε πάνω από το ύψος της καρδιάς, για να επιβραδύνει τη ροή του αίματος στην περιοχή. 

Αν το ύφασμα απορροφά το αίμα συνεχίστε με μία νέα καθαρή πετσέτα, πιέζοντας πάντα.
Κατόπιν βάλτε αντισηπτική ουσία. Χρησιμοποιείστε επάνω στο τραύμα περίσσεια αντισηπτικού, για να προλάβετε τη μόλυνση και να διευκολύνετε έτσι την επούλωση. 

Το αντισηπτικό που θα χρησιμοποιήσετε μπορεί να είναι υγρό ή κρέμα, ή και αλοιφή, κυρίως αν πρόκειται για έγκαυμα (η αλοιφή είναι περισσότερο λιπαρή από την κρέμα).
Τοποθετήστε γάζα εμποτισμένη με αντιβιοτικό, στεγνή αποστειρωμένη γάζα και κλείστε το τραύμα με λευκοπλάστη. 

Προσέξτε όμως να μη σφίξετε πολύ την επίδεση γύρω από το τραύμα, για να γίνεται φυσιολογικά η κυκλοφορία του αίματος
Μην καλύπτετε την πληγή με απλό βαμβάκι, γιατί θα κολλήσει πάνω της και θα είναι δύσκολη η απομάκρυνσή του στην επόμενη αλλαγή. 

Σε αυτή την περίπτωση, βρέχετε την πληγή πριν από την αλλαγή με αποστειρωμένο φυσιολογικό ορό και περιμένετε να ξεκολλήσει το βαμβάκι μόνο του.
Κάνετε αλλαγές του τραύματος κάθε μία με δύο μέρες μέχρι να επουλωθεί η πληγή.

Ένα απλό τραύμα θα πρέπει να είναι καλυμμένο για δύο τουλάχιστον ημέρες. 

Εάν υποψιάζεστε λοίμωξη αφαιρέστε τον επίδεσμο για να εξετάσετε την κατάσταση του τραύματος.
ΠΡΟΣΟΧΗ
Στην περίπτωση που το αίμα είναι έντονο κόκκινο και αναβλύζει, ενδεχομένως να έχει «σκιστεί» κάποια αρτηρία. 

Συνεχίστε να πιέζετε στο σημείο, καθώς έτσι επιβραδύνετε την αιμορραγία μέχρι να πάτε στα επείγοντα περιστατικά του κοντινότερου νοσοκομείου.
Αν δείτε ότι η πληγή φλέγεται και υπάρχουν πόνος, έντονο πρήξιμο και κοκκίνισμα ή αναδύει μία περίεργη μυρωδιά, αυτό σημαίνει ότι έχει μολυνθεί η πληγή. 

Απευθυνθείτε στο γιατρό σας για να σας χορηγήσει αντιβίωση, γιατί η πληγή έχει μολυνθεί με μικρόβια. 

Είναι μία επιπλοκή που συμβαίνει πολύ συχνά.
Σιγουρευτείτε ότι ο πάσχων έχει κάνει αντιτετανικό εμβόλιο. 

Αν δεν συμβαίνει αυτό, πρέπει να απευθυνθείτε στο νοσοκομείο για να χορηγηθούν αντιτετανικός ορός και εμβόλιο.


Συμβουλευθείτε το γιατρό σας:
Επιμέλεια Κική Τσεκούρα, medlabnews

Αν παρουσιαστεί πυρετός
Αν το τραύμα έχει πολύ πύον ή αν εμφανιστεί ασυνήθιστη ερυθρότητα, οίδημα (πρήξιμο) ή πόνος
Αν το τραύμα δεν κλείνει αρκετές ημέρες αργότερα, ίσως να χρειάζεται ράμματα ή καλλίτερο καθαρισμό.

http://pinasmenos.gr

...............................................


4ο Κείμενο:
Τραύματα

Τραύματα προσώπου

Γενικές αρχές στη φροντίδα των τραυμάτων του προσώπου

Προφύλαξη από τη λοίμωξη και τον τέτανο (εμβολιασμός).

Καθαρισμός προσώπου με άφθονο, αποστειρωμένο φυσιολογικό ορό και προετοιμασία του τραύματος με αντισηπτικό διάλυμα.

Οι τρίχες του προσώπου ή της κεφαλής γύρω από το τραύμα ξυρίζονται (όχι όμως τα φρύδια).

Δημιουργία καθαρού χειρουργικού πεδίου.

Τα ξένα σώματα και οι νεκρωμένοι ιστοί αφαιρούνται.

Εφαρμογή πιεστικής επίδεσης μετά τη συρραφή τους.

Θλαστικό τραύμα χειλιών
Σε αυτό το τραύμα συρράπτουμε με λεπτό νάιλον ράμμα, το οποίο αφαιρείται έπειτα από τέσσερις ημέρες. 

Αξίζει να σημειωθεί ότι τα μικρά τραύματα στη γλώσσα επουλώνονται γενικά χωρίς συρραφή. 

Σε μεγαλύτερα απαιτείται προσεκτική και ανατομικά σωστή συμπλησίαση με χρήση ραμμάτων που απορροφώνται. 

Παράλληλα, η πλύση του στόματος με οξυγονούχο νερό εμποδίζει το σχηματισμό εφελκίδων και πυωδών συλλογών. 

Η αιμορραγία στο εσωτερικό του στόματος από σπασμένα δόντια και τραύματα στη γλώσσα πρέπει να ελέγχεται προσεκτικά, κυρίως όταν ο άρρωστος είναι αναίσθητος. 

Επίσης, επιβάλλεται να ελέγχεται αν υπάρχει κάκωση της σπονδυλικής στήλης, οπότε θα πρέπει να αποφεύγονται οι χειρισμοί για τη διάνοιξη των αεροφόρων οδών πριν ακινητοποιηθεί ο αυχένας.

Θλαστικά τραύματα βλεφάρων

Η επανόρθωση τέτοιων τραυμάτων σε ευθεία γραμμή επιφέρει εισολκή της ουλής και κακό αισθητικό αποτέλεσμα. 

Έτσι, κατά τη συμπλησίαση των χειλέων του τραύματος λαμβάνεται υπόψη η φαιά γραμμή (δηλαδή το όριο των βλεφαρίδων), που αποκαθίσταται πρώτη. 

Αν αυτή δεν ευθυγραμμιστεί με ακρίβεια, θα δημιουργηθεί εντομή στο βλέφαρο.

Θλαστικό τραύμα μετώπου

Απαιτούνται επιμελημένος καθαρισμός και συρραφή. Στα πολύ μικρά τραύματα αρκούν η συμπλησίαση και η εφαρμογή αυτοκόλλητων ταινιών. 

Ιδιαίτερη προσοχή χρειάζεται, εάν υπάρχει κάταγμα του κρανίου. Αν υποπτευόμαστε κάτι τέτοιο, προσφεύγουμε στο νοσοκομείο για διενέργεια ακτινογραφικού έλεγχου.

Ξένα σώματα προσώπου

Τέτοια μπορεί να είναι μικρές πέτρες, ρινίσματα, σκάγια κ.ά. 

Πρέπει να αποσπώνται άμεσα, διαφορετικά προκαλούν εξογκώματα και μόνιμη χρώση του δέρματος.

Για ξένα σώματα που βρίσκονται βαθιά απαιτούνται ειδικά εργαλεία, προκειμένου να αφαιρεθούν.

Αιμορραγία

Ανάλογα με το αγγείο που έχει τραυματιστεί, η αιμορραγία μπορεί να είναι αρτηριακή, τριχοειδική ή φλεβική. 

Στην αρτηριακή αιμορραγία, το αίμα έχει έντονο ερυθρό χρώμα και είναι κατά ώσεις, δηλαδή σφύζει. 

Στην τριχοειδική αιμορραγία το αίμα έχει σταθερή αργή ροή και συνήθως δεν πρόκειται για σοβαρού βαθμού αιμορραγία, διότι τις περισσότερες φορές σταματά αυτόματα. 

Στη φλεβική αιμορραγία το αίμα είναι σκούρου κόκκινου χρώματος (φλεβικό αίμα) και έχει συνεχή ροή, χωρίς να σφύζει. Βασικά, υπάρχουν δυο μεγάλες κατηγορίες αιμορραγίας, η εσωτερική και η εξωτερική.

Η εσωτερική αιμορραγία είναι αυτή που το αίμα συγκεντρώνεται σε μια κοιλότητα του σώματος και τις περισσότερες φορές δεν είναι εμφανής. 

Έτσι, δύσκολα εντοπίζεται και ακόμη πιο δύσκολα ελέγχεται. 

Συνήθως, ο άρρωστος ή το θύμα παρουσιάζει τα συμπτώματα του υπογκαιμικού-υποβολαιμικού σοκ (ταχυκαρδία, πτώση αρτηριακής πίεσης, έντονη εφίδρωση, λιποθυμία). 

Η αρχική αντιμετώπιση της εσωτερικής αιμορραγίας στον τόπο που θα συμβεί δεν είναι εύκολη, διότι πέρα από τα βασικά μέτρα αντιμετώπισης του υπογκαιμικού σοκ δεν έχουμε άλλους τρόπους αντιμετώπισης. 

Είναι συνεπώς απαραίτητη η άμεση μεταφορά του ατόμου που αιμορραγεί στο πλησιέστερο νοσοκομείο.

Αντίθετα, η εξωτερική αιμορραγία είναι εμφανής και χρειάζεται να ελεγχθεί με απλά μέσα πριν μεταφερθεί ο τραυματίας στο νοσοκομείο. 

Οι βασικοί κανόνες που μπορούμε να εφαρμόσουμε για τον έλεγχο μιας εξωτερικής αιμορραγίας είναι:

πίεση με μια γάζα πάνω από την περιοχή που αιμορραγεί

πίεση κεντρικότερα της τροφοφόρου αρτηρίας του άκρου

τοποθέτηση περίδεσης για την αποτροπή της αιμορραγίας κεντρικότερα στο άκρο που αιμορραγεί

εφαρμογή ίσχαιμου νάρθηκα

τοποθέτηση ειδικού νάρθηκα που φουσκώνει με αέρα

εφαρμογή ειδικής στολής (παντελόνι) που φουσκώνει με αέρα για τα κάτω άκρα

Ρινορραγία
Η ρινορραγία διακρίνεται σε πρόσθια και οπίσθια. 

Στην πρόσθια ρινορραγία η αιμορραγία προέρχεται από το μπροστινό μέρος της μύτης και το αίμα ρέει από το ένα ή και από τα δύο ρουθούνια. 

Στην πρόσθια αιμορραγία το πρώτο που πρέπει να κάνετε είναι να ηρεμήσετε, να αναπνέετε από το στόμα και να κλείνετε με τα δάχτυλά σας πιεστικά τα ρουθούνια σας. 

Ακόμη, μπορείτε να βάλετε μια γάζα κάτω από το άνω χείλος και να τοποθετήσετε κρύες κομπρέσες πάνω στη μύτη σας. 

Αν παρ' όλα αυτά η αιμορραγία δεν σταματήσει, φυσήξτε δυνατά από το ρουθούνι το οποίο αιμορραγεί, για να διώξετε τυχόν ξένα σώματα και πήγματα αίματος. 

Έχοντας φτιάξει ένα βαμβάκι σε σχήμα και μέγεθος στιλό (το οποίο εμποτίζεται σε υπεροξείδιο του υδρογόνου, δηλαδή οξυζενέ), το εισάγετε όλο στο ρουθούνι, ώστε να κλείσει ερμητικά. 

Αυτό ονομάζεται πρόσθιος επιπωματισμός. 

Η αιμορραγία πρέπει να σταματήσει και η αφαίρεση του βαμβακιού γίνεται έπειτα από έξι ώρες. 

Σε περίπτωση που ύστερα από ένα έως τρία λεπτά εξακολουθεί να ρέει αίμα στη στοματική κοιλότητα, σημαίνει ότι η αιμορραγία είναι οπίσθια, οπότε είναι απαραίτητη η ταχεία μεταφορά του ασθενούς στο νοσοκομείο για τη διενέργεια οπίσθιου επιπωματισμού από εξειδικευμένο γιατρό. 

Στα παιδιά εφαρμόζουμε πιεστική μέθοδο. 

Εάν δεν σταματά η αιμορραγία, κάνουμε πρόσθιο επιπωματισμό. Το βαμβάκι έχει σχήμα στιλό, αλλά μέγεθος ανάλογο με το ρουθούνι του παιδιού.

Στην οπίσθια ρινορραγία το αίμα προέρχεται από το πίσω μέρος της μύτης, κυλά στο φάρυγγα και καταπίνεται ή βγαίνει από το στόμα. 

Η τελευταία είναι αρκετά σοβαρή και επικίνδυνη, καθώς τα αγγεία που βρίσκονται στο βάθος της μύτης είναι μεγαλύτερα και, όταν σπάνε, η ποσότητα του αίματος που χάνεται είναι σημαντική. 

Οι ρινορραγίες είναι αρκετά συχνές στην παιδική ηλικία, από τεσσάρων μέχρι δέκα ετών, και προκαλούνται κυρίως:

Σε περιπτώσεις υψηλού πυρετού,

Σε τραυματισμούς κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού και

Όταν τα παιδιά πειράζουν τη μύτη τους.

Μερικές φορές οι επίμονες ρινορραγίες, που διαρκούν περισσότερο από είκοσι λεπτά, οφείλονται σε σοβαρές αρρώστιες, όπως είναι οι εξής:

Υπέρταση,

Αναιμία,

Αρτηριοσκλήρωση,

Αιμορροφιλία,

Λευχαιμία,

Χρόνια νεφρίτιδα κ.λπ. Σε αυτές τις περιπτώσεις είναι απαραίτητος ο λεπτομερής έλεγχος , ο οποίος θα οδηγήσει στη γρήγορη διάγνωση της πάθησης.

http://www.did-hosp.gr/

...............

Το φαρμακείο πρέπει να περιέχει:

                              

Αντισηπτικό (ιωδιούχος ποβιδόνη), για αντισηψία τραύματος.

Φυσιολογικό ορό, για καθαρισμό τραύματος.

Οινόπνευμα.

Αντισηπτικό κολλύριο, για αντισηψία του ματιού.

Αντισηπτική αλοιφή, για εγκαύματα.

Αντισταμινική αλοιφή, για δερματικές αλλεργικές αντιδράσεις.

Αντισταμινικά χάπια, για αλλεργικές αντιδράσεις.

Αμμωνία (stick), για δήγματα ζώων.

Εμετικό σιρόπι (ipacavom), για πρόκληση εμετού.

Ενεργό άνθρακα (NORIT), για προσρόφηση δηλητηρίων.

Παυσίπονα αντιπυρετικά.

Almora, σόδα (φαγητού), για αντικατάσταση ηλεκτρολυτών.

Κορτιζόνη, για αλλεργικό shock.

Οξυγόνο (OPUR) για επαρκή αερισμό.

Μικρές αποστειρωμένες γάζες, για τον καθαρισμό και την κάλυψη

του τραύματος.

Μεγάλες γάζες, για κάλυψη εκτεταμένου τραύματος.

Γάζες fucidin, για εγκαύματα.

Τραυμαπλάστ, λευκοπλάστ.

Επιδέσμους απλούς και ελαστικούς, για επίδεση τραύματος.

Επιδέσμους τριγωνικούς, για επίδεση και ακινητοποίηση.

Βαμβάκι.

Νάρθηκες, για ακινητοποίηση κακώσεων σκελετού.

Αυχενικό κολάρο, για ακινητοποίηση αυχενικής μοίρας της Σ.Σ.

Γάντια ελαστικά.

Set αφαίρεσης κεντριού (βεντουζάκι).

Steri strip

Κουβέρτα αλουμινίου, για πρόληψη υποθερμίας.

Παγοκύστη, για κλειστά τραύματα.

Μάσκα CPR, για τεχνητή αναπνοή.

Άλλο υλικό: ψαλίδι, σύριγγες, θερμόμετρο, λαβίδα, παραμάνα.


http://seanmagnisias.blogspot.gr