Πρόσφυγας σημαίνει λιποτάκτης...

"Η Συγχώρηση αυτού που σε έβλαψε, σε περιφρόνησε, σε διέβαλλε, σε επιβουλεύτηκε, σε εχθρεύτηκε (αδικώντας σε) καθ’ οιονδήποτε τρόπο είναι μια ανώτερη ηθική πράξη. Εξίσου υψηλή ηθική αξία έχει το να ζητήσει κάποιος ειλικρινή Συγχώρηση για τα δεινά που προκάλεσε (με τις πράξεις ή/και με την απραξία του) σε κάποιον άλλον. Με μια ΔΙΑΦΟΡΑ. Το δεύτερο έχει αξία ΜΟΝΟΝ όταν απευθύνεται σε κάποιον κατώτερο από πλευράς κοινωνικής/πολιτικής/οικονομικής ισχύος. Τι αξία μπορεί να έχει άραγε μια «Συγγνώμη» που απευθύνεται σε κάποιον «ανώτερο κοινωνικά» (και «ισχυρότερο») όπου εάν τολμήσεις να μην ζητήσεις «συγγνώμη» (συνοδευόμενο δε με πολλαπλάσια «αποκατάσταση» ζημιών) γι’ αυτά που του έκανες όταν ήταν «κατώτερος» μπορεί να σε συντρίψει «ανταποδοτικά» αλλά και «προς παραδειγματισμό» κάθε άλλου (κατώτερου αλλά και «ανώτερου») που θα αποτολμήσει τα ίδια;"

Παρασκευή, 11 Δεκεμβρίου 2015

Αφού και οι δύο σταυρωμένοι ληστές "χλεύαζαν" τον Χριστό γιατί καθιερώθηκε η μετάνοια του ενός και φτάσαμε στο "...μνήσθητί μου Κύριε όταν έρθεις εν τη Βασιλεία σου...";



Ακολουθούν τέσσερα κείμενα...

Κείμενο 1 - από το orthodoxanswers...

Μόνο ο ένας ληστής χλεύαζε τον Χριστό; Γιατί στο Ευαγγέλιο λέει ότι «οἱ λῃσταὶ οἱ συσταυρωθέντες αὐτῷ ὠνείδιζον αὐτόν»;


Τα σχετικά χωρία είναι τα εξής

Α) Κατα Ματθαίον – Κεφάλαιο 27 – Στίχος 44
…καὶ οἱ λῃσταὶ οἱ συσταυρωθέντες αὐτῷ ὠνείδιζον αὐτόν.

Β) Κατα Μάρκον – Κεφάλαιο 15 – Στίχος 32
…καὶ οἱ συνεσταυρωμένοι αὐτῷ ὠνείδιζον αὐτόν.

Στο κατά Λουκάν έχουμε διαφοροποίηση :
Γ) Κατα Λουκάν – Κεφάλαιο 23 – Στίχος 39
Εἷς δὲ τῶν κρεμασθέντων κακούργων ἐβλασφήμει αὐτὸν

Στο ερώτημά μας τοποθετείται ο ι. Χρυσόστομος και μας λέει ότι, πράγματι, στην αρχή και οι δύο ληστές τον χλεύαζαν «Πρότερον γαρ αφότεροι ωνείδιζον», όμως ο ένας ήρθε γρήγορα σε συναίσθηση«ύστερον δε ουκέτι» και ακολούθησε η μετάνοια


Συνεχίζοντας το επιβεβαιώνει ξανά ότι «αμφότεροι ελοιδόρουν τον Ιησούν. Και τούτο δε αληθές, ο και μάλιστα εκός γαρ αυτόν λοιδορήσαι μεν παρά την αρχήν, αθρόον δε τοσαύτην την μεταβολήν επιδείξασθαι».

Αυτό το γεγονός είναι συγκλονιστικό γιατί μας δείχνει την μεγάλη αξία της μετάνοιας. Ακόμα και σε αυτήν την περίπτωση ενός ανθρώπου που ευρισκόμενος πάνω στον Σταυρό και ξεκινά περιπαικτικά και ειρωνικά, στο τέλος, μετανοεί ειλικρινά και σώζεται!

Ο Χριστός, έγινε αντικείμενο κοροϊδίας, ακόμα και από τους συσταυρωμένους του. Αυτό όμως δεν Τον εμποδίζει, να χαρίσει τον Παράδεισο «άμα τη μετανοία» του πρώην υβριστή Του.

Πολύ παρήγορο και ελπιδοφόρο μήνυμα που δείχνει την απίστευτη δύναμη της μετάνοιας, αλλά και το άπειρο την φιλανθρωπίας και ευσπλαχνίας του Κυρίου μας, ακόμα και την ώρα της Σταυρώσεώς Του.

Δεν πρέπει να μας παραξενεύει το γεγονός που ο ένας Ευαγγελιστής ομιλεί για τον ένα ληστή μόνο ενώ αλλού γίνεται λόγος για τους ληστές. Πάντα η διάσταση που πρέπει να δίνουμε είναι η Σωτηριολογική και όχι η συντακτική. Άλλωστε λίγη σημασία έχει αν πριν τον έβριζε ο ένας ή και οι δύο. 


Εκείνο που έχει σημασία είναι ότι ο μετανοημένος σώθηκε. Αυτό θέλει να δείξει ο Ευαγγελιστής Λουκάς και επικεντρώνεται στον μετανοημένο ληστή, ενώ οι άλλοι δύο (Μάρκος και Ματθαίος), δίνουν έμφαση και γενικεύουν την έκφραση τους, δίνοντας βαρύτητα στο ότι ο Χριστός ακόμα και εκείνη την πολύ δύσκολη ώρα δεν σταμάτησε να υβρίζεται ακόμα και από τους συσταυρωτές Του.

επεξεργασία: Ορθόδοξες Απαντήσεις
http://orthodoxanswers.gr
άντληση πληροφοριών από: http://www.oodegr.com/oode/grafi/kd/2listes1.htm

(το οποίο κείμενο ακολουθεί αμέσως μετά αυτούσιο)

...................................................

Κείμενο 2ο - oodegr.com

Το πρώτο που οφείλουμε να πούμε, είναι ότι ακόμα και αν κάποια πράγματα χωρίς δογματική και σωτηριολογική αξία στην Αγία Γραφή ήταν λάθος και αντιφατικά, αυτό δεν προβληματίζει καθόλου τους Χριστιανούς. 

Αυτό θα προβλημάτιζε τους Προτεστάντες, που θεωρούν την Αγία Γραφή αλάθητη. Για εμάς όμως, δεν προκύπτει πρόβλημα, μια και πράγματι σε ασήμαντα σημεία η Αγία Γραφή έχει λαθάκια. 

Η Αγία Γραφή είναι αλάθητη σε θέματα σωτηρίας και πίστεως, και όχι σε λεπτομέρειες χωρίς ουσιαστική σημασία για τη Χριστιανική πίστη. Γι' αυτό και για δύο χιλιετηρίδες, δεν καταβλήθηκε καμία προσπάθεια να "διορθωθούν" τα λαθάκια εκείνα από κανέναν Χριστιανό, παρά το ότι είναι γνωστά, γιατί δεν έχουν σημασία για το σκοπό που γράφτηκε η Αγία Γραφή. 

Παρ' όλα αυτά, στο θέμα που μας απασχολεί εδώ, ΔΕΝ υπάρχει λάθος, ούτε αντίφαση, όπως θα δείξουμε στη συνέχεια.

Η φαινομενική αντίφαση που θα εξετάσουμε, βρίσκεται στα εξής εδάφια:

"και οι λησταί οι συσταυρωθέντες αυτώ ωνείδιζον αυτόν" (Ματθαίος 27/κζ΄ 44).

"και οι συνεσταυρωμένοι αυτώ ωνείδιζον αυτόν" (Μάρκος 15/ιε: 32).

"Εις δε των κρεμασθέντων κακούργων εβλασφήμει αυτόν λέγων· ει συ ει ο Χριστός, σώσον σεαυτόν και ημάς. 40 αποκριθείς δε ο έτερος επετίμα αυτώ λέγων· ουδέ φοβή συ τον Θεόν, ότι εν τω αυτώ κρίματι ει; 41 και ημείς μεν δικαίως· άξια γαρ ων επράξαμεν απολαμβάνομεν· ούτος δε ουδέν άτοπον έπραξε. 42 και έλεγε τω Ιησού· μνήσθητί μου, Κύριε, όταν έλθης εν τη βασιλεία σου. 43 και είπεν αυτώ ο Ιησούς· αμήν λέγω σοι, σήμερον μετ’ εμού έση εν τω παραδείσω" (Λουκάς 23/κγ: 39-43).

Στα δύο πρώτα εδάφια, παρατηρούμε να λέει ότι "οι ληστές" που ήταν σταυρωμένοι με τον Χριστό, τον κορόϊδευαν. 

Όμως στο τρίτο χωρίο του Λουκά, βλέπουμε ότι ο ένας τον κορόϊδευε, ενώ ο άλλος ληστής τον επέπλητε, λέγοντάς του ότι αδίκως ο Χριστός σταυρώθηκε. Και μάλιστα ο Χριστός του χαρίζει μετάνοια και παράδεισο!

Ας τα δούμε όμως πιο προσεκτικά:

Δύο είναι οι περιπτώσεις που μπορούμε να υποθέσουμε, ώστε να αρθεί αυτή η φαινομενική αντίφαση.

Η πρώτη είναι η εξής: Ο Ματθαίος και ο Μάρκος, ΔΕΝ κάνουν ανάλυση του περιστατικού με τον μετανοημένο ληστή. Απλώς ΓΕΝΙΚΕΥΟΥΝ την έκφρασή τους στη ροή του λόγου, και δεν ξεκαθαρίζουν ότι ο ένας ληστής ήταν αυτός που κορόϊδευε τον Χριστό. 

Οι δύο Ευαγγελιστές, αυτό που θέλουν να πουν, είναι ότι ο Χριστός, έγινε αντικείμενο κοροϊδίας, ακόμα και από "τους" συσταυρωμένους του. Δεν ασχολούνται καθόλου να πουν ποιος έλεγε και τι. Τους αρκεί ότι δέχθηκε κοροϊδία από "ληστές".

Ο Λουκάς όμως, κάνοντας μια πιο λεπτομερή παρουσίαση, ξεκαθαρίζει, ότι ο ένας από τους δύο ληστές ήταν αυτός που κορόϊδευε, ενώ ο άλλος μετανόησε. 

Εκεί ο Λουκάς, δεν θέλει να παρουσιάσει μόνο την κοροϊδία, αλλά και τη μετάνοια και τη σωτηρία, κάτι που δεν απασχολεί τα άλλα δύο ευαγγέλια για το συγκεκριμένο περιστατικό. 

Δηλαδή, η φαινομενική αυτή αντίφαση, λύνεται άμεσα, αν πούμε ότι οι δύο Ευαγγελιστές ΔΕΝ ΑΚΡΙΒΟΛΟΓΟΥΣΑΝ, αλλά μιλούσαν ΓΕΝΙΚΕΥΜΕΝΑ, κάτι που δεν είναι ούτε εσφαλμένο, ούτε απαγορευμένο σε μια αφήγηση, ώστε να θεωρηθεί αυτό αντίφαση.

Η δεύτερη περίπτωση είναι η εξής: Πράγματι, ακριβολογούσαν ΟΛΟΙ οι Ευαγγελιστές, και οι μεν, και ο δε. Απλώς αναφέρονταν σε διαφορετική "στιγμή" της σταύρωσης. Δηλαδή:

Στην αρχή, και οι δύο ληστές τον κορόϊδευαν. Αλλά από κάποιο σημείο και μετά, ο ένας λογικεύθηκε, και μετανόησε γι' αυτό, με αποτέλεσμα να φθάσει στο σημείο να αποθαρρύνει και τον άλλο ληστή σε αυτά που συνέχιζε να λέει. Έτσι, και οι τρεις Ευαγγελιστές, πράγματι ακριβολογούν.

Δεν έχει σημασία ποια από τις δύο περιπτώσεις θα διαλέξει κάποιος, γιατί δεν έχει μεγάλη αξία σωτηριολογική. 

Επειδή όμως έχει ΜΙΚΡΗ σωτηριολογική αξία, αρχαίοι πατέρες, όπως ο Ζηγαβηνός και ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, επέλεξαν τη δεύτερη απάντηση σε αυτή την απορία. Συγκεκριμένα:

Ο Ζηγαβηνός λέει, ότι οι δύο ληστές, ίσως στην αρχή τον έβριζαν για συμφέρον: "Ίσως δε και προς χάριν των Ιουδαίων, ίνα δια τούτο κατενέγκωσιν αυτούς. Ύστερον δε μετενόησεν ο εις".

Και ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, λέει τα εξής: "Πώς ουν ο Λουκάς φησίν, ότι ο εις επετίμα; Αμφότερα γέγονε. Πρότερον γαρ αφότεροι ωνείδιζον, ύστερον δε ουκέτι". 

Και αφού ο άγιος ξεκαθαρίζει τη θέση του, ότι δέχεται τη δεύτερη εξήγηση που αναφέραμε, σε άλλο σημείο λέει τα εξής: "Είς δε τις των ευαγγλιστών φησιν, ότι αμφότεροι ελοιδόρουν τον Ιησούν. 

Και τούτο δε αληθές, ό και μάλιστα εκός γαρ αυτόν λοιδορήσαι μεν παρά την αρχήν, αθρόον δε τοσαύτην την μεταβολήν επιδείξασθαι".

Δεχόμενοι λοιπόν τη δεύτερη περίπτωση, που είναι και η πιθανότερη, βρίσκουμε σωτηριολογική αξία στη σύγκριση των τριών αυτών Ευαγγελίων. Γιατί βλέπουμε αρχικά δύο ληστές να κοροϊδεύουν τον Χριστό, και αργότερα ο ένας από αυτούς να μετανοεί τόσο, που να κερδίζει τον παράδεισο, ακόμα και επί του σταυρού! 

Και η μετάνοια αυτή γίνεται ακόμα πιο αξιθαύμαστη, για έναν άνθρωπο που πριν από λίγο κορόϊδευε, και αργότερα αλλάζει εντελώς στάση. Και δείχνει και τη δύναμη της μετανοίας, αλλά και την υπέρτατη καλοσύνη του Θεού.

Από τη στιγμή λοιπόν που υπάρχουν ΔΥΟ περιπτώσεις, για απάντηση αυτής της φαινομενικής αντίφασης, παύει να είναι αντίφαση. Και απλώς ο καθένας κάνει την επιλογή του για την απάντηση, ανάλογα με την προαίρεσή του. 

Αν δηλαδή θα δώσει στη φαινομενική διαφορά αυτή απλώς συντακτική σημασία, ή αν θα δώσει σωτηριολογική, με τον μετανοημένο ληστή, να μετανοεί από μια ακόμα μεγαλύτερη αμαρτία, (την ύβρη κατά του Χριστού), και όμως η καλοσύνη του Χριστού να τον σώζει λίγο αργότερα!

Ν. Μ.


...................................................

Κείμενο 3 

Γιατί ο μόνος Ευαγγελιστής που αναφέρει την συγνώμη που ζήτησε ο σταυρωμένος ληστής από τον Χριστό είναι ο Λουκάς, ενώ ούτε ο Ματθαίος ούτε ο Ιωάννης, που ήταν και παρών στην σταύρωση , δεν το αναφέρει;


Τό γεγονός τῆς συσταύρωσης τῶν δύο ληστῶν μέ τό Χριστό ἀναφέρεται ἀπό τούς τρείς εὐαγγελιστές Ματθαῖο (27,38.44), Μάρκο (15,27-28) καί Λουκᾶ (23,32.39-42). 

Οἱ εὐαγγελιστές αὐτοί ὀνομάζονται «συνοπτικοί» καί τά εὐαγγέλιά τους, σ’ ἕνα μεγάλο μέρος τους, παρουσιάζουν ὁμοιότητες ὡς πρός τά γεγονότα πού ἐκθέτουν. 

Ἀντίθετα, τό κατά Ἰωάννην εὐαγγέλιο διαφέρει τῶν συνοπτικῶν, καθώς ἐπιμένει στήν παρουσίαση τῆς διδασκαλίας τοῦ Χριστοῦ καί σέ ἱστορικές λεπτομέρειες πού δέν ἔχουν καθόλου ἀναφερθεῖ στά τρία παραπάνω εὐαγγέλια πού χρονικά προηγοῦνται. 

Μέ ἄλλα λόγια, ὁ Ἰωάννης, καθώς εἶναι ὁ τελευταῖος χρονικά πού καταθέτει γραπτά τή μαρτυρία του, ἔχοντας ὑπόψη του τά ἄλλα τρία εὐαγγέλια, δίνει προτεραιότητα σέ πληροφορίες πού δέν ἔχουν καταγραφεῖ. 

Αὐτό δικαιολογεῖ τήν ἰδιαιτερότητα τοῦ εὐαγγελίου ὡς πρός τό περιεχόμενό του καθώς καί τήν ἀποσιώπηση τῆς παρουσίας τῶν ληστῶν, γιά τούς ὁποίους ἔχουν ἤδη γράψει οἱ προηγούμενοι εὐαγγελιστές.

Σχετικά μέ τήν πολύ εὔστοχη παρατήρησή σας, ὡς πρός τή λεπτομέρεια τῆς μετάνοιας τοῦ ληστῆ, πρέπει νά παρατηρήσουμε τά ἑξῆς: τόσο ὁ Ματθαῖος, ὅσο καί ὁ Μάρκος ἀπευθύνουν τό εὐαγγέλιό τους στούς ἐξ Ἰουδαίων χριστιανούς. 

Αὐτό πού ἐνδιαφέρει ἕναν Ἰουδαῖο εἶναι κυρίως κατά πόσον τά γεγονότα πού σχετίζονται μέ τό Χριστό ἔχουν προφητευτεῖ στήν Παλαιά Διαθήκη, ὥστε νά ἐπιβεβαιώνεται ἡ Μεσσιακή του ἰδιότητα. 

Τό γεγονός τῆς ἀναγνώρισης τῆς ἰδιότητας αὐτῆς τοῦ Χριστοῦ ἀπό ἕνα ὁμοεθνή ληστή, τούς ἐνδιαφέρει ἀπό λίγο ἕως καθόλου. 

Γι’ αὐτό ἄλλωστε καί ὁ Ματθαῖος καί ὁ Μάρκος παρουσιάζουν τή συσταύρωση ὡς πρακτική ἔκφραση τῆς γενικότερης ὑβριστικῆς ἐπίθεσης ἐναντίον τοῦ Χριστοῦ, ὅπως ἀκριβῶς καί ἐπινοήθηκε ἀπό τούς σταυρωτές, παραπέμποντας τούς Ἰουδαίους στήν ἐκπλήρωση τῆς γνωστῆς σ’ ἐκείνους προφητείας «καί μετά ἀνόμων ἐλογίσθη» (Ησ 53,12. βλ. Μρκ 15,28 καί Λκ 22,37).

Ἀντίθετα, τό κατά Λουκᾶν εὐαγγέλιο εἶναι ἐπιστολή πού ἀποστέλλεται στόν ἀξιωματοῦχο («κράτιστο») Θεόφιλο, πού ἀσφαλῶς ἔχει εἰδωλολατρικό παρελθόν. 

Ἔτσι, καταγράφονται κυρίως τά γεγονότα πού θά ἐνδιέφεραν καί θά μποροῦσαν νά ἐκτιμηθοῦν ἀπό κάποιον μέ ἀνάλογες ἀναζητήσεις. Ἰδιαίτερο χαρακτηριστικό τοῦ εὐαγγελίου αὐτοῦ εἶναι ἡ προβολή τῆς συγχωρητικῆς ἀγάπης τοῦ Θεοῦ: 

Ὁ Λουκᾶς εἶναι ὁ μόνος εὐαγγελιστής πού παραθέτει τήν θαυμάσια παραβολή τοῦ «εὐσπλάχνου πατρός» ἤ ἀλλιῶς τοῦ «ἀσώτου» (Λκ 15) καί τό περιστατικό τῆς μετάνοιας τοῦ Ζακχαίου (Λκ 19,1-10). 

Ἐπιπλέον, ὑπογραμμίζεται ἡ θυσιαστική ἀγάπη τοῦ Κυρίου πού προσφέρεται ὡς «ἱλασμός» στό βωμό τοῦ σταυροῦ γιά νά προσφέρει τή λύτρωση. Ἀποκορύφωμα καί ἀπόδειξη αὐτῆς τῆς λυτρωτικῆς του δύναμης εἶναι ἡ ἄμεση δυνατότητα εἰσόδου στόν παράδεισο, ὄχι σέ ἕναν δίκαιο ἄνθρωπο, ἀλλά στό συσταυρωμένο ληστή, ὁ ὁποῖος, μάλιστα, λίγο πρίν συμμετεῖχε στούς ὀνειδισμούς ἐναντίον τοῦ Λυτρωτῆ του.
Για τις “Ορθόδοξες Απαντήσεις”
Σοφία Χασιώτη, Δρ. Θεολογίας

http://orthodoxanswers.gr


................................................

Κείμενο 4

Η ΣΤΑΥΡΩΣΗ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΚΑΙ ΟΙ ΚΑΚΟΔΙΔΑΣΚΑΛΙΕΣ ΑΙΡΕΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΑΘΕΩΝ (ΜΕΡΟΣ Γ’)




ΣΑΛΤΑΟΥΡΑΣ ΧΡΗΣΤΟΣ

ΠΟΣΑ ΑΤΟΜΑ ΣΤΑΥΡΩΘΗΚΑΝ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΟΝ ΙΗΣΟΥ ;

Όσο και αν φαίνεται περίεργο ακόμη και σε αυτό το ερώτημα υπάρχει λανθασμένη απάντηση από αιρετικούς ! Ενώ δηλαδή η Αγία Γραφή ομιλεί για ΔΥΟ ληστές-κακούργους, ορισμένοι (ανήκοντες σε Προτεσταντικές ομάδες), διαστρέφοντας το Ιερό κείμενο διδάσκουν πλανεμένα ότι ΤΕΣΣΕΡΙΣ άνθρωποι σταυρώθηκαν μαζί με τον Ιησού !!!

« τὸ δ᾿ αὐτὸ καὶ οἱ λῃσταὶ οἱ συσταυρωθέντες αὐτῷ ὠνείδιζον αὐτόν» Ματθαίος 27:44

«καὶ οἱ συνεσταυρωμένοι αὐτῷ ὠνείδιζον αὐτόν» Μάρκος 15:32

«Εἷς δὲ τῶν κρεμασθέντων κακούργων ἐβλασφήμει αὐτὸνλέγων· εἰ σὺ εἶ ὁ Χριστός, σῶσον σεαυτὸν καὶ ἡμᾶς. ἀποκριθεὶς δὲ ὁ ἕτερος ἐπετίμα αὐτῷλέγων· οὐδὲ φοβῇ σὺ τὸν Θεόν, ὅτι ἐν τῷ αὐτῷ κρίματι εἶ; καὶ ἡμεῖς μὲν δικαίως· ἄξια γὰρ ὧν ἐπράξαμεν ἀπολαμβάνομεν· οὗτος δὲ οὐδὲν ἄτοπον ἔπραξε. καὶ ἔλεγε τῷ ᾿Ιησοῦ· μνήσθητί μου, Κύριε, ὅταν ἔλθῃς ἐν τῇ βασιλείᾳ σου. καὶ εἶπεν αὐτῷ ὁ ᾿Ιησοῦς· ἀμὴν λέγω σοι, σήμερον μετ᾿ ἐμοῦ ἔσῃ ἐν τῷ παραδείσῳ» Λουκάς 23:39-43

Η ΕΝΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΑΘΕΩΝ

Οι Άθεοι στα εν λόγω εδάφια βλέπουν άλλη μία «αντίφαση της Βίβλου» που την καθιστά αναξιόπιστη !

Η Γραφή αντιφάσκει, λέγουν. Από την μία λέγει ότι «καὶ οἱ συνεσταυρωμένοι αὐτῷ ὠνείδιζον αὐτόν» Μάρκος 15:32 και από την άλλη ότι « Εἷς δὲ τῶν κρεμασθέντων κακούργων ἐβλασφήμει αὐτὸν» Λουκάς 23:39. Τελικά μόνο ένας από αυτούς που σταυρώθηκαν με τον Ιησού τον ύβριζε ή περισσότεροι ;

Η ΛΑΘΟΣ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΩΝ ΑΙΡΕΤΙΚΩΝ

Οι Αιρετικοί απαντούν ως εξής στους Αθέους:

Ο Ιησούς, λέγουν, σταυρώθηκε μαζί με δύο ΚΑΚΟΥΡΓΟΥΣ οι οποίοι έφτασαν μαζί του στον Γολγοθά και σταυρώθηκαν ο ένας δεξιά και ο άλλος αριστερά από τον Χριστό – « ῎Ηγοντο δὲ καὶ ἕτεροιδύο, κακοῦργοι, σὺν αὐτῷ ἀναιρεθῆναι. Καὶ ὅτε ἀπῆλθον ἐπὶ τὸν τόπον τὸν καλούμενον Κρανίον,ἐκεῖ ἐσταύρωσαν αὐτὸν καὶ τοὺς κακούργους, ὃν μὲν ἐκ δεξιῶν ὃν δὲ ἐξ ἀριστερῶν. ὁ δὲ ᾿Ιησοῦς ἔλεγε· πάτερ, ἄφες αὐτοῖς· οὐ γὰρ οἴδασι τί ποιοῦσι.διαμεριζόμενοι δὲ τὰ ἱμάτια αὐτοῦ ἔβαλλον κλῆρον» Λουκάς 23:32-34

Κατόπιν γίνεται ο διαμερισμός των ιματίων του Ιησού και εν συνεχεία φτάνουν στον Γολγοθά δύο ΛΗΣΤΕΣ και σταυρώθηκαν και αυτοί ο ένας εκ δεξιών του δεξιού κακούργου και ο άλλος εξ αριστερών του αριστερού κακούργου ! – «σταυρώσαντες δὲ αὐτὸν διεμερίσαντο τὰ ἱμάτια αὐτοῦ βαλόντες κλῆρον, καὶ καθήμενοι ἐτήρουν αὐτὸν ἐκεῖ. καὶ ἐπέθηκαν ἐπάνω τῆς κεφαλῆς αὐτοῦ τὴν αἰτίαν αὐτοῦ γεγραμμένην· οὗτός ἐστιν ᾿Ιησοῦς ὁ βασιλεὺς τῶν ᾿Ιουδαίων. Τότε σταυροῦνται σὺν αὐτῷ δύο λῃσταί, εἷς ἐκ δεξιῶν καὶ εἷς ἐξ εὐωνύμων» Ματθαίος 27:35-38

Οι Αιρετικοί λέγουν ότι ο Λουκάς αναφέρει ότι ΠΡΩΤΑ σταυρώθηκαν οι ΚΑΚΟΥΡΓΟΙ και ΜΕΤΑ έγινε η κλήρωση για τα ιμάτια του Ιησού ενώ ο Ματθαίος ότι ΠΡΩΤΑ έβαλαν κλήρο για τα ιμάτια του Ιησού και ΜΕΤΑ σταυρώθηκαν οι ΛΗΣΤΕΣ. Αυτό σύμφωνα με τους κακοδόξους δεν αποτελεί αντίφαση των Ευαγγελιστών όπως ίσως νομίζουν οι Άθεοι αλλά επιβεβαίωση της άποψης που λέγει ότι οι ΛΗΣΤΕΣ και οι ΚΑΚΟΥΡΓΟΙ δεν ήταν τα ίδια πρόσωπα ! Με άλλα λόγια πρώτα σταυρώθηκε ο Ιησούς μαζί με τους ΔΥΟ ΚΑΚΟΥΡΓΟΥΣ, έγινε κατόπιν η κλήρωση των ιματίων και στο τέλος έφτασαν και σταυρώθηκαν και οι ΔΥΟ ΛΗΣΤΕΣ !

Σύμφωνα με την διδασκαλία των αιρετικών, η εικόνα στον Γολγοθά ήταν αυτή:



Μάλιστα οι Αιρετικοί επιστρατεύουν και παρερμηνεύουν και τα εξής εδάφια :

« ἦλθον οὖν οἱ στρατιῶται, καὶτοῦ μὲν πρώτουκατέαξαν τὰ σκέληκαὶ τοῦ ἄλλουτοῦ συσταυρωθέντος αὐτῷ· ἐπὶ δὲ τὸν ᾿Ιησοῦν ἐλθόντεςὡς εἶδον αὐτὸν ἤδη τεθνηκότα, οὐ κατέαξαν αὐτοῦ τὰ σκέλη» Ιωάννης 19:32-33.

Λέγουν οι Αιρετικοί : Αφού οι στρατιώτες έσπασαν τα πόδια του ΠΡΩΤΟΥ από τους Σταυρωθέντες προχώρησαν στον επόμενο στην σειρά και του έσπασαν και εκεινού τα πόδια και κατόπιν έφτασαν στον ΤΡΙΤΟ ΣΤΗ ΣΕΙΡΑ που ήταν ο Ιησούς αλλά επειδή είχε ήδη πεθάνει δεν του έσπασαν τα πόδια. Άρα αφού οι στρατιώτες έφτασαν στον Ιησού περνώντας από άλλους δύο σταυρωμένους αυτό σημαίνει ότι από την μία πλευρά του ο Χριστός είχε δύο σταυρωμένους. Και εφόσον σύμφωνα με τα προηγούμενα εδάφια τόσο οι κακούργοι όσο και οι ληστές σταυρώθηκαν δεξιά και αριστερά από τον Ιησού συνεπάγεται ότι ο Ιησούς σταυρώθηκε στη μέση, αυτό με την σειρά του σημαίνει ότι και από την άλλη υπήρχαν άλλοι δύο σταυρωμένοι !

« ὅπου αὐτὸν ἐσταύρωσαν, καὶ μετ' αὐτοῦ ἄλλουςδύο ἐντεῦθεν καὶ ἐντεῦθεν, μέσον δὲ τὸν ᾿Ιησοῦν» Ιωάννης 19:18

Οι αγράμματοι Αιρετικοί λέγουν ότι η φράση «δύο ἐντεῦθεν καὶ ἐντεῦθεν» σημαίνει ΔΥΟ από την μία πλευρά και ΔΥΟ από την άλλη πλευρά !!! Και τα γράφουν και Έλληνες μάλιστα !

ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΕ ΑΙΡΕΤΙΚΟΥΣ ΚΑΙ ΑΘΕΟΥΣ

Η Αγία Γραφή διαψεύδει την διδασκαλία των Αιρετικών.

« Καὶσὺν αὐτῷ σταυροῦσι δύο λῃστάς, ἕνα ἐκ δεξιῶν καὶ ἕνα ἐξ εὐωνύμωναὐτοῦ» Μάρκος 15:27

Αυτό και μόνο το εδάφιο είναι αρκετό για την ανατροπή της κακοδιδασκαλίας. Διότι σύμφωνα με αυτό το εδάφιο οι ΛΗΣΤΕΣ σταυρώνονται όχι απλώς «ἐκ δεξιῶν καὶ ἐξ εὐωνύμων» αόριστα, αλλά «ἐκ δεξιῶν καὶ ἐξ εὐωνύμωναὐτοῦ(= του Ιησού)».Συνεπώς καταπίπτει η άποψη ότι ο Ιησούς Χριστός σταυρώθηκε ανάμεσα από ΚΑΚΟΥΡΓΟΥΣ που δήθεν δεν είναι τα ίδια πρόσωπα με τους ΛΗΣΤΕΣ !

Ενώ δηλαδή οι Αιρετικοί λέγουν ότι δεξιά και αριστερά από τον Ιησού σταυρώθηκαν ΚΑΚΟΥΡΓΟΙκαι δεξιά και αριστερά από την τριάδα αυτή σταυρώθηκαν οι ΛΗΣΤΕΣ, η Γραφή τους διαψεύδει λέγοντας ότι ακριβώς δίπλα από τον Ιησού , δεξιά και αριστερά ΑΥΤΟΥ ήταν ΛΗΣΤΕΣ ! Άρα ΟΙ ΛΗΣΤΕΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΛΛΑ ΠΡΟΣΩΠΑ ΑΠΟ ΤΟΥ ΚΑΚΟΥΡΓΟΥΣ.

Αποδεικνύεται έτσι ότι αφού οι Ληστές ονομάζονται και Κακούργοι δεν υπάρχει πραγματική διαφοροποίηση ανάμεσα στους Ευαγγελιστές για το πότε οι στρατιώτες έκαναν κλήρωση για τα ιμάτια του Ιησού. Λεκτική διαφοροποίηση έχουμε όχι χρονική. Η λεκτική ποικιλία έκφρασης δεν συνιστά όμως αντίφαση.

Ερώτημα προς τους Αιρετικούς : Γιατί αν επρόκειτο να θανατωθούν 5 άτομα ( ο Ιησούς, οι 2 Ληστές και οι 2 Κακούργοι- σύμφωνα με την κακοδιδασκαλία σας) την ίδια μέρα στον ίδιο τόπο και να παραμείνουν μαζί κρεμασμένοι για κάποιο χρονικό διάστημα, δεν τους πήγαν όλους μαζί στον Γολγοθά αλλά πήγαν πρώτα τον Ιησού με τους Κακούργους και έπειτα τους Ληστές;;;

« ἦλθον οὖν οἱ στρατιῶται, καὶτοῦ μὲν πρώτουκατέαξαν τὰ σκέληκαὶ τοῦ ἄλλουτοῦ συσταυρωθέντος αὐτῷ· ἐπὶ δὲ τὸν ᾿Ιησοῦν ἐλθόντεςὡς εἶδον αὐτὸν ἤδη τεθνηκότα, οὐ κατέαξαν αὐτοῦ τὰ σκέλη» Ιωάννης 19:32-33.

Αποτελεί λογικό εκβιασμό να υποθέσει κανείς ότι οι στρατιώτες έσπασαν ΜΕ ΤΗΝ ΣΕΙΡΑ τα πόδια των σταυρωμένων. Δεν λέγει τέτοιο πράγμα το εδάφιο. Το εδάφιο αναφέρεται μεν σε ΠΡΩΤΟ, αλλά αυτό το κάνει σε σχέση με τον τον ΑΛΛΟ (δεν λέει του ΔΕΥΤΕΡΟΥ) ληστή όχι σε σχέση με την σειρά που οι στρατιώτες πλησίασαν τους σταυρούς. Οι στρατιώτες πήγαν τελευταία στον Ιησού γιατί αυτός είχε ήδη εκπνεύσει και δεν χρειαζόνταν να του σπάσουν τα πόδια απλά έπρεπε να πιστοποιήσουν τον θάνατό του. Οι στρατιώτες με άλλα λόγια πήγαν πρώτα στους ζωντανούς και άφησαν τελευταίο τον νεκρό Ιησού.

«ὅπου αὐτὸν ἐσταύρωσαν, καὶ μετ' αὐτοῦ ἄλλουςδύο ἐντεῦθεν καὶ ἐντεῦθεν, μέσον δὲ τὸν ᾿Ιησοῦν» Ιωάννης 19:18

Η φράση «δύο ἐντεῦθεν καὶ ἐντεῦθεν» δεν σημαίνει « ΔΥΟ από την μία πλευρά και ΔΥΟ από την άλλη», όπως νομίζουν οι άσχετοι με την Ελληνική γλώσσα Αιρετικοί, αλλά σημαίνει «συνολικά δύο από την μία και την άλλη πλευρά». Αν ο Ευαγγελιστής υποθέσουμε ότι ήθελε να πει αυτό που λέγουν οι κακόδοξοι διαστροφείς θα έγραφε : «δύο ἐντεῦθεν καὶ ΔΥΟ ἐντεῦθεν». Θα επαναλάμβανε δηλαδή την λέξη ΔΥΟ πριν το δεύτερο ΕΝΤΕΥΘΕΝ.

Παράδειγμα :

«καὶ ἐπέβαλεν ἐπὶ τὴν παρεμβολὴνὁδὸν ἡμέραςἐντεῦθεν καὶὁδὸν ἡμέραςἐντεῦθεν» Αριθμοί 11: 31

« καὶ ἔστη ὁ ἄγγελος τοῦ Θεοῦ ἐν ταῖς αὔλαξι τῶν ἀμπέλων,φραγμὸςἐντεῦθεν () καὶφραγμὸςἐντεῦθεν ()» Αριθμοί 22:24

Βλέπουμε ότι πριν και από το δεύτερο ΕΝΤΕΥΘΕΝ υπάρχει η ΙΔΙΑ ΛΕΞΗ που υπάρχει πριν το πρώτο ΕΝΤΕΥΘΕΝ. Αυτό όμως δεν συμβαίνει στο εδάφιο του Ιωάννου. Το εδάφιο του Ιωάννου είναι σαν το εξής παράδειγμα:

« καὶδώδεκα λέοντεςἑστῶτες ἐκεῖ ἐπὶ τῶν ἓξ ἀναβαθμῶν ἔνθεν () καὶ ἔνθεν()» Γ Βασιλειών/ Α Βασιλέων 10:20.

Σημείωση : Στα εδάφια Αριθμοί 22:24 και Γ Βασιλειών 10:20 οι Εβδομήκοντα μεταφραστές αποδίδουν με τις συνώνυμες λέξεις ΕΝΤΕΥΘΕΝ/ΕΝΘΕΝ την ίδια Εβραϊκή λέξη ().

Συνολικά δηλαδή υπήρχαν δώδεκα αγάλματα λεόντων στα έξι σκαλοπάτια από την μία και την άλλη πλευρά. Σε κάθε σκαλοπάτι δηλαδή από δύο λέοντες ένας από το ένα άκρο του σκαλοπατιού και ο άλλος από το άλλο άκρο σχηματίζοντες είδος αψίδος. 6 Σκαλοπάτια επί 2 λέοντες = 12 λέοντες. Δεν λέει το εδάφιο για 24 λέοντες στα 6 σκαλοπάτια αλλά για 12.

Άρα η εικόνα που είχε ο Γολγοθάς ήταν αυτή :



« τὸ δ᾿ αὐτὸ καὶοἱ λῃσταὶ οἱ συσταυρωθέντες αὐτῷ ὠνείδιζον αὐτόν» Ματαθαίος 27:44

«καὶ οἱ συνεσταυρωμένοι αὐτῷ ὠνείδιζον αὐτόν» Μάρκος 15:32

«Εἷς δὲ τῶν κρεμασθέντων κακούργων ἐβλασφήμει αὐτὸνλέγων· εἰ σὺ εἶ ὁ Χριστός, σῶσον σεαυτὸν καὶ ἡμᾶς. ἀποκριθεὶς δὲ ὁ ἕτερος ἐπετίμα αὐτῷ» Λουκάς 23:39-40.

ΠΩΣ ΕΞΗΓΕΙΤΑΙ Η ΔΙΑΦΟΡΑ ΕΝΙΚΟΥ

ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟΥ ΑΡΙΘΜΟΥ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΕΣ ;

Γιατί όμως ο Ματθαίος και ο Μάρκος αναφέρουν ότι και οι δύο συνεσταυρωμένοι ωνείδιζαν ενώ ο Λουκάς αναφέρει ότι μόνο ο ένας βλασφημούσε; Υπάρχει αντίφαση όπως λέγει η αρνητική κριτική;

Για την διαφορά αυτή ανάμεσα στους Ευαγγελιστές υπάρχουν δύο ερμηνείες εξίσου πιθανές και οι δύο. Αφού όμως υπάρχει εξήγηση και μάλιστα όχι μία αλλά δύο, είναι φανερό ότι δεν υπάρχει αντίφαση ανάμεσα στους Ευαγγελιστές.

ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΠΡΩΤΗ : Σύμφωνα με την πρώτη ερμηνεία, η οποία είναι αυτή που προτιμούν και οι Άγιοι Πατέρες της Εκκλησίας, οι Ευαγγελιστές αναφέρονται σε διαφορετική στιγμή της Σταύρωσης. Δηλαδή ο Ματθαίος και ο Μάρκος αναφέρονται στην άρχη της Σταύρωσης όταν και οι δύο Ληστές ύβριζαν τον Ιησού, ίσως για να γίνουν αρεστοί στους μοχθηρούς Ιουδαίους και τους κατεβάσουν από τους σταυρούς, ο δε Λουκάς αναφέρεται σε κατοπινή στιγμή κατά την οποία ο ένας εκ των δύο κακούργων ΜΕΤΕΝΟΗΣΕ και ζήτησε το έλεος του Χριστού. Αυτή η ερμηνεία είναι ένα θαυμάσιο παράδειγμα σωτηρίας αμαρτωλού την τελευταία ώρα. Επίσης είναι δείγμα της άφατης αγάπης του Ιησού Χριστού για τους αμαρτωλούς που αποφασίζουν να αλλάξουν έστω και την τελευταία στιγμή.

ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΔΕΥΤΕΡΗ: Σύμφωνα με αυτή την ερμηνεία ο ένας μόνο ληστής ύβριζε τον Χριστό όπως λέγει ο Λουκάς και ο πληθυντικός αριθμός του Ματθαίου και του Μάρκου είναι σχήμα λόγου. Δηλαδή κατά συνεκδοχή λέγεται ότι οι Ληστές ύβριζαν τον Χριστό ενώ στην πραγματικότητα μόνο ένας τον ύβριζε. Τέτοια περίπτωση έκφρασης είναι και το εξής εδάφιο :

«Τελευτήσαντος δὲ τοῦ ῾Ηρῴδουἰδοὺ ἄγγελος Κυρίου κατ᾿ ὄναρ φαίνεται τῷ ᾿Ιωσὴφ ἐν Αἰγύπτῳ λέγων· ἐγερθεὶς παράλαβε τὸ παιδίον καὶ τὴν μητέρα αὐτοῦ καὶ πορεύου εἰς γῆν ᾿Ισραήλ·τεθνήκασιγὰροἱ ζητοῦντεςτὴν ψυχὴν τοῦ παιδίου» Ματθαίος 2:19-20

Ο Άγγελος Κυρίου αναφερόμενος στον θάνατο ενός ατόμου, του Ηρώδη του Μεγάλου, χρησιμοποιεί πληθυντικούς («τεθνήκασι», «οι ζητοῦντες»). Έτσι και οι Ευαγγελιστές Ματθαίος και Μάρκος χρησιμοποιούν πληθυντικούς ενώ στην πραγματικότητα μόνο ένας ληστής βλασφημούσε.

ΤΟ ΣΧΗΜΑ ΤΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ

Οι ψευδομάρτυρες του Ιεχωβά διαδίδουν την άποψη ότι ο Σταυρός του Χριστού δεν είχε το σχήμα που δείχνουν οι Ορθόδοξες εικόνες αλλά ήταν ένας απλός κάθετος πάσσαλος. Αυτό είναι λάθος ! Στην Ρωμαϊκή εποχή ο Σταυρός δεν ήταν ένας απλός πάσσαλος όπως στην αρχαιότητα. Η Γραφή δεν υποστηρίζει την ιδέα ενός απλού πασσάλου.

« ἔλεγον οὖν αὐτῷ οἱ ἄλλοι μαθηταί· ἑωράκαμεν τὸν Κύριον. ὁ δὲ εἶπεν αὐτοῖς· ἐὰν μὴ ἴδωἐν ταῖς χερσὶναὐτοῦ τὸν τύποντῶν ἥλων, καὶ βάλω τὸν δάκτυλόν μου εἰς τὸν τύποντῶν ἥλων» Ιωάννης 20:25

« καὶἐπέθηκαν ἐπάνω τῆς κεφαλῆς αὐτοῦ τὴν αἰτίαν αὐτοῦ γεγραμμένην· οὗτός ἐστιν ᾿Ιησοῦς ὁ βασιλεὺς τῶν ᾿Ιουδαίων» Ματθαίος 27:37



Με ΚΑΡΦΙΑ καρφώθηκαν τα χέρια του Ιησού όχι με ΕΝΑ ΚΑΡΦΙ ! Αν είχε καρφωθεί σε πάσσαλο ένα καρφί θα ήταν αρκετό.

Η επιγραφή ήταν ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΤΟΥ όχι πάνω από τα χέρια του.

http://www.egolpion.com