Πρόσφυγας σημαίνει λιποτάκτης...

"Η Συγχώρηση αυτού που σε έβλαψε, σε περιφρόνησε, σε διέβαλλε, σε επιβουλεύτηκε, σε εχθρεύτηκε (αδικώντας σε) καθ’ οιονδήποτε τρόπο είναι μια ανώτερη ηθική πράξη. Εξίσου υψηλή ηθική αξία έχει το να ζητήσει κάποιος ειλικρινή Συγχώρηση για τα δεινά που προκάλεσε (με τις πράξεις ή/και με την απραξία του) σε κάποιον άλλον. Με μια ΔΙΑΦΟΡΑ. Το δεύτερο έχει αξία ΜΟΝΟΝ όταν απευθύνεται σε κάποιον κατώτερο από πλευράς κοινωνικής/πολιτικής/οικονομικής ισχύος. Τι αξία μπορεί να έχει άραγε μια «Συγγνώμη» που απευθύνεται σε κάποιον «ανώτερο κοινωνικά» (και «ισχυρότερο») όπου εάν τολμήσεις να μην ζητήσεις «συγγνώμη» (συνοδευόμενο δε με πολλαπλάσια «αποκατάσταση» ζημιών) γι’ αυτά που του έκανες όταν ήταν «κατώτερος» μπορεί να σε συντρίψει «ανταποδοτικά» αλλά και «προς παραδειγματισμό» κάθε άλλου (κατώτερου αλλά και «ανώτερου») που θα αποτολμήσει τα ίδια;"

Πέμπτη, 17 Δεκεμβρίου 2015

ΕΠΙΒΙΩΣΗ: Τι είναι η μπομπότα, που έτρωγαν στην κατοχή; (αν και σήμερα το καλαμποκάλευρο στοιχίζει πιο πολύ από το σιτάλευρο,ας το έχουμε απλά στα υπ' όψιν με έναν κανόνα στο νου: πως μπορείς να φτιάξεις ψωμί από διάφορα υλικά τις δύσκολες μέρες - χώρια που η καλλιέργεια ενός καλαμποκιού, στα ίδια τμ δίνει περισσότερο καρπό απ' ότι η καλλιέργεια σιταριού...άρα και αλεύρι - φυσικά, από ένα τέτοιο κείμενο, δεν θα μπορούσε να λείπει και η "ανάλογη συνταγή"...)


της Κασσιανής Τσώνη, 


Η μπομπότα είναι μια γλυκιά πίτα, την οποία την έτρωγαν κατά την περίοδο της φτώχειας, της Γερμανικής και Ιταλικής κατοχής.



Ζούσε από ότι του πρόσφερε η γη. Ένα από τα φυτά που καλλιεργούσε ο λαός τότε το καλαμπόκι. 

Από νωρίς τον Απρίλιο ξεκινούσε η διαδικασία της σποράς. Τότε δεν υπήρχαν τα τρακτέρ και η κάθε οικογένεια είχε από ένα άλογο. 

Σε αυτό το άλογο έδεναν πίσω το αλέτρι και όργωναν τα χωράφια και το έσπερναν καλαμπόκι. Το καλοκαίρι το πότιζαν με νερό είτε από το πηγάδι είτε από το ποτάμι.

Το Σεπτέμβριο το θέριζαν και το πήγαιναν στο μύλο με τα άλογα και το έκαναν μπομπότα. Από το μύλο έπαιρναν την μπομπότα σε σακιά και την μετέφεραν στο σπίτι με τα άλογα. 

Έπειτα η νοικοκυρά έπαιρνε την μπομπότα και την κοσκίναγε μέσα σε μια ξύλινη σκάφη, εκεί ξεχώριζε το αλεύρι που έπεφτε στη σκάφη με το χοντρό αλεύρι όπου το μάζευαν και το έδιναν στα ζώα τους.

Στη συνέχεια στη σκάφη όπου έχε ήδη πέσει το αλεύρι ρίχνανε την ανάλογη ποσότητα ζεστού νερού. 

Το ανακάτευαν με μια κουτάλα, το ζύμωναν και το βάζανε σε ταψιά. 

Αφού έχουμε ανάψει ήδη τον φούρνο με τα ξύλα, το έβαζαν με τα ταψιά μέσα στο φούρνο για μισή ώρα και το έψηναν. 

Έτσι έφτιαχναν τη μπομπότα, γνωστή ως «ψωμί των φτωχών».

Γίνεται πιο λεπτό από τα συνηθισμένα ψωμιά και πιο πυκνό στην υφή. Στην παρακάτω συνταγή πασπαλίζουμε με σουσάμι και σερβίρουμε κρύο.

Συστατικά:

500 γρ. καλαμποκάλευρο
500 γρ. αλεύρι σταρένιο
30 γρ. μαγιά νωπή ή 1 φακελάκι ξερή
1/2 λίτρο ζεστό νερό
2 κ.γλ. αλάτι
1 κ.σ. μέλι
1 κ.γλ. ξύσμα πορτοκαλιού (προαιρετικά)

Οδηγίες:

1. Ρίχνουμε στο μίξερ το καλαμποκάλευρο και το περιχύνουμε με ζεστό νερό.
2. Ανακατεύουμε να βραχεί όλο και το αφήνουμε να γίνει χλιαρό.
3. Πλάθουμε το ψωμί σε ταψάκι Νο 30.
4. Λαδώνουμε και πασπαλίζουμε σουσάμι.
5. Πατάμε τη ζύμη με τις παλάμες να απλωθεί ομοιόμορφα.
6. Αλείφουμε την επιφάνεια με ζεστό νερό, πασπαλίζουμε σουσάμι και πατάμε με τις παλάμες.
7. Μ’ ένα κοφτερό μαχαίρι χαράσσουμε το ψωμί τριγύρω, αρχίζοντας από την περιφέρεια και φτάνοντας μέχρι κάτω.
8. Αφήνουμε αχάραχτο το κέντρο.
9. Αφήνουμε να διπλασιάσει τον όγκο του, και ψήνουμε σε μέτρια θερμοκρασία για 30 λεπτά περίπου.

http://medlabgr.blogspot.com/