Πρόσφυγας σημαίνει λιποτάκτης...

"Η Συγχώρηση αυτού που σε έβλαψε, σε περιφρόνησε, σε διέβαλλε, σε επιβουλεύτηκε, σε εχθρεύτηκε (αδικώντας σε) καθ’ οιονδήποτε τρόπο είναι μια ανώτερη ηθική πράξη. Εξίσου υψηλή ηθική αξία έχει το να ζητήσει κάποιος ειλικρινή Συγχώρηση για τα δεινά που προκάλεσε (με τις πράξεις ή/και με την απραξία του) σε κάποιον άλλον. Με μια ΔΙΑΦΟΡΑ. Το δεύτερο έχει αξία ΜΟΝΟΝ όταν απευθύνεται σε κάποιον κατώτερο από πλευράς κοινωνικής/πολιτικής/οικονομικής ισχύος. Τι αξία μπορεί να έχει άραγε μια «Συγγνώμη» που απευθύνεται σε κάποιον «ανώτερο κοινωνικά» (και «ισχυρότερο») όπου εάν τολμήσεις να μην ζητήσεις «συγγνώμη» (συνοδευόμενο δε με πολλαπλάσια «αποκατάσταση» ζημιών) γι’ αυτά που του έκανες όταν ήταν «κατώτερος» μπορεί να σε συντρίψει «ανταποδοτικά» αλλά και «προς παραδειγματισμό» κάθε άλλου (κατώτερου αλλά και «ανώτερου») που θα αποτολμήσει τα ίδια;"

Σάββατο, 8 Οκτωβρίου 2016

Πότε λένε οι άνθρωποι ψέματα; της Βασ. Χριστοδούλου (Ψυχολόγου και Διαπραγματευτή της ΕΛ.ΑΣ)



Δεν τρομάζω με τους ανθρώπους που λένε ψέματα σε άλλους ανθρώπους. Τρομάζω με τους ανθρώπους που λένε ψέματα στον εαυτό τους. 


Όταν κάποιος δεν έχει τις επαρκείς άμυνες να σηκώσει την συμπεριφορά του και εκτός του ότι βρίσκει δικαιολογίες, άπειρες και πειστικές, διαστρεβλώνει ακόμη και την ίδια την πραγματικότητα. 

Διαστρεβλώνει γεγονότα, λόγια και χρονικά σημεία. 

Πείθει ακόμη και τον εαυτό του. Αυτός ο άνθρωπος μπορεί να είναι παθολογικά ψεύτης. 

Ο καλύτερος τρόπος να πείσει τους άλλους είναι να πείσει πρώτα τον εαυτό του. 

Οι εν λόγω άνθρωποι δεν είναι «κακοί» άνθρωποι. 

Ενδεχομένως κανείς δεν μπορεί αξιοκρατικά να φορτωθεί τον εν λόγω χαρακτηρισμό. Είναι εντούτοις άνθρωποι που μπορεί να σε κάνουν να αμφισβητείς ακόμη και τα ίδια σου τα μάτια ή τα αυτιά, ή κάποιες άλλες αισθήσεις. 

Σε γεμίζουν με αμφιβολίες και σε κάνουν να σκέφτεσαι πως μακάρι να ήταν και κάποιος άλλος παρών σε κάποια περιστατικά για να βεβαιώσει τη δική σου οπτική. 

Ψάχνεις συχνά για μάρτυρες ή εύχεσαι να κουβαλούσες κάποιο ηχογραφικό μέσο μαζί σου για να είχες αποδείξεις.

Οι ψεύτες συνήθως απευθύνονται σε άτομα με ευαισθησίες και με χαμηλή εμπιστοσύνη στην κρίση τους. 



Συχνά απευθύνονται σε εξαρτητικούς ανθρώπους οι οποίοι με δυσκολία εγκαταλείπουν κάποια σχέση ακόμα κι αν αυτή είναι προβληματική. Οι άνθρωποι που εμπλέκονται με τους εν λόγω διαστρεβλωτές συχνά φτάνουν στο σημείο να διαλύονται ψυχικά. 

Να αναρωτιούνται για την κρίση τους και να πλήττεται σε σημαντικό βαθμό η αυτοεκτίμησή τους. 

Κουβαλούν συχνά ενοχές που τους δημιουργεί ο ίδιος ο ψεύτης που τους χειρίζεται. Μετά από συζητήσεις αισθάνονγται μπέρδεμα και σύγχυση και στο τέλος «συγχωρούν» με τη διαφορά ότι δεν αισθάνονται ανακούφιση και ότι «τα βρήκαν» με το άλλο άτομο, αλλά ένα βάρος.

Χρειάζεται μεγάλο κουράγιο για να απεμπλακεί κάποιος από αυτά τα δεσμά. Χρειάζεται οριοθέτηση και πολλή δουλειά με τον εαυτό του. 

Χρειάζεται να γνωρίζει το θύμα χειρισμού πως όλα αιτιολογούνται μα όλα δε δικαιολογούνται. 

Να αποδεκτεί και να σεβαστεί το δικό του τρόπο αντίληψης και σκέψης και τον υπερασπιστεί όχι με θυμό, μα με σιγουριά και σταθερότητα. 

Πρόκειται για μια διαδικασία που για να είναι επιτυχής πρέπει να έχει θεμέλια που να ξεκινάν από την προσωπικότητα του ατόμου που στην προκείμενη κατάσταση μπορεί και να έχει κατακερματιστεί.


Βασιλική Χριστοδούλου

Ψυχολόγος - Ψυχοθεραπευτής
Τσακάλωφ 7
Κολωνάκι, Αθήνα

σχετικά:

Ανήθικη αμνησία: γιατί δεν θυμόμαστε τις κακές μας πράξεις;