Πρόσφυγας σημαίνει λιποτάκτης...

"Οι άνθρωποι επιδιώκουν να βολευτούν. Μόνο όμως όσο είναι ξεβολεμένοι υπάρχει ελπίδα γι' αυτούς" (Ralph Waldo Emerson). Όσο για τις δικαιολογίες πως δεν υπάρχει κανένας αξιόλογος "Σχεδιασμός" για να ακολουθήσει κανείς,δεν είναι αυτό το "πρωτεύον"...Ακόμη κι αν υπήρχε, ιδού τι έλεγε ένας Αρχιστράτηγος (Von Moltke) περί τούτου: "Ένα σχέδιο μάχης έχει διάρκεια ζωής όσο τα πρώτα λεπτά της μάχης..." Πράγμα που σημαίνει: Τόσο πριν όσο και μετά το «Σημείο 0 της Σύγκρουσης» είναι θέμα "Ψυχής", Αποφασιστικότητας, προετοιμασίας, ικανότητας προσαρμογής...Όσο όμως οι "βολεμένοι" είναι "απίστευτα πολλοί", "ισχυροί" και "αδίστακτοι" και όσο η Φτωχολογιά είναι ένα τσούρμο "ΔΕΙΛΟΙ", κανένα Φονικό Καθεστώς δεν κινδυνεύει...κι αυτό το "ΞΕΡΟΥΝ"..."

Τρίτη, 25 Οκτωβρίου 2016

Ποιον βαρόνο της παρανομίας φοβάται και γιατί η ΕΛ.ΑΣ. Οργανωμένο έγκλημα και τρομοκρατία



Η βόμβα στην εισαγγελέα Τσατάνη ενεργοποίησε ισχυρά αντανακλαστικά περίσκεψης και προβληματισμού στην αστυνομία, που ίσως για πρώτη φορά στα
χρονικά, συναισθάνεται αδύναμη απέναντι σε μεγάλου βεληνεκούς και δη εσωτερική, ασύμμετρη απειλή.

Και χαρακτηρίζεται ως ασύμμετρη, καθώς στο καυτό τοπίο της παρανομίας "αναβλύζουν" πλέον νέα δίκτυα διαπλοκής μεταξύ της τρομοκρατίας και του οργανωμένου εγκλήματος, που ενώ ήταν δύσκολο να ελεγχθούν από τα μέσα των φυλακών, το τελευταίο διάστημα προστέθηκε απρόβλεπτος αγκιτάτορας. 

(Απρόβλεπτος, σε ότι αφορά στη σύνθεση του κοινωνικοφανούς εξτρεμισμού και του οργανωμένου εγκλήματος).

Ανώτατα στελέχη της ΕΛ.ΑΣ. που μίλησαν στο bloko.gr σημειώνουν ότι μέχρι πριν από λίγα χρόνια, το παζλ της τρομοκρατίας μπορεί να ήταν σύνθετο, αλλά εξαντλούνταν στην αναζήτηση γνωστών ή μερικώς γνωστών προσώπων. 

Σήμερα και αύριο όμως, υπεισέρχονται νέοι "παίχτες" στο πεδίο του πλέον πανταχόθεν ανοιχτού ορίζοντα, με τους μεν να εξυπηρετούν τους δε, γεγονός που συνιστά in extremis για τα παραδοσιακά μοντέλα έρευνας και καταστολής της τρομοκρατίας.

Και για το συγκεκριμένο λόγο η απειλή ορίζεται ως απρόβλεπτα πολύμορφη, καθώς χάνεται το ιδεολογικό ή ιδεοληπτικό αναλόγως κριτικής περιβάλλον αυτοκαθορισμού του εγκλήματος, με το ένα (το πολιτικό) να επιδρά με διαδραστική διαλεκτική σχέση βίας και αίματος πάνω στο άλλο (κοινό- οργανωμένο έγκλημα).

Πιο απλά, αναμένεται κύμα παραγγελιοληψίας εντολών κι εξυπηρετήσεων από την μια πλευρά προς την άλλη.