Πρόσφυγας σημαίνει λιποτάκτης...

"Η Συγχώρηση αυτού που σε έβλαψε, σε περιφρόνησε, σε διέβαλλε, σε επιβουλεύτηκε, σε εχθρεύτηκε (αδικώντας σε) καθ’ οιονδήποτε τρόπο είναι μια ανώτερη ηθική πράξη. Εξίσου υψηλή ηθική αξία έχει το να ζητήσει κάποιος ειλικρινή Συγχώρηση για τα δεινά που προκάλεσε (με τις πράξεις ή/και με την απραξία του) σε κάποιον άλλον. Με μια ΔΙΑΦΟΡΑ. Το δεύτερο έχει αξία ΜΟΝΟΝ όταν απευθύνεται σε κάποιον κατώτερο από πλευράς κοινωνικής/πολιτικής/οικονομικής ισχύος. Τι αξία μπορεί να έχει άραγε μια «Συγγνώμη» που απευθύνεται σε κάποιον «ανώτερο κοινωνικά» (και «ισχυρότερο») όπου εάν τολμήσεις να μην ζητήσεις «συγγνώμη» (συνοδευόμενο δε με πολλαπλάσια «αποκατάσταση» ζημιών) γι’ αυτά που του έκανες όταν ήταν «κατώτερος» μπορεί να σε συντρίψει «ανταποδοτικά» αλλά και «προς παραδειγματισμό» κάθε άλλου (κατώτερου αλλά και «ανώτερου») που θα αποτολμήσει τα ίδια;"

Σάββατο, 28 Ιανουαρίου 2017

Περίμενε θλίψεις καί ὑπόμενέ τις μέ γενναιοψυχία,Στάρετς Σάββας ὁ Παρηγορητής



Στάρετς Σάββας ὁ Παρηγορητής


«Δέν πρέπει σέ ὁποιεσδήποτε περιπτώσεις καί περιστάσεις νά χάνετε τό θάρρος σας ἤ νά ἀπελπίζεσθε.

Ἡ ἀπελπισία φονεύει τήν ἐνέργεια πού χρειάζεται γιά νά λάβουμε στήν καρδιά μας τό Ἅγιο Πνεῦμα.

Ὁ ἀπελπισμένος χάνει τήν προσευχή καί νεκρώνεται γιά τόν πνευματικό ἀγώνα.

Νά ξέρετε ὅτι τή στιγμή τῆς ἀποθαρρύνσεως καί τῆς ἀπελπισίας δέ σᾶς ἀφήνει ὁ Κύριος, ἀλλά ἐσεῖς ἀφήνετε τόν Κύριο.

Ὁτιδήποτε θλιβερό κι ἄν σᾶς συμβαίνει, καλέστε νοερά τόν Κύριο Ἰησοῦ Χριστό, πού ζεῖ μέσα στήν καρδιά σας. Ἐκεῖνος περιμένει τήν πρόσκλησή σας.

Μήν ἀπογοητεύεσθε καί μήν νοιώθετε στενοχώρια γιά τή ζωή σας.

Ἡ ζωή εἶναι ἀνυπόφορη μόνο γιά τούς δυσσεβεῖς, ἀλλά ὅποιος πιστεύει στόν Ἰησοῦ Χριστό καί ἐλπίζει σ’ Αὐτόν, πρέπει νά χαίρεται καί νά ἐκτιμᾶ τή ζωή.

Ἡ ἐπίγεια ζωή μᾶς εἶναι ἀπαραίτητη σάν προετοιμασία γιά τήν αἰώνια ζωή: γιά νά δοξάσουμε ἐδῶ τό Θεό, νά εὐεργετήσουμε τόν πλησίον καί νά ἐπιτύχουμε τήν Αἰωνία Βασιλεία διά τῆς στενῆς ὁδοῦ πού προστάζει τό Εὐαγγέλιο.

Ἡ ζωή δέ μᾶς δόθηκε γιά ἐπίγειες ἀπολαύσεις. «Μακάριοι οἱ κλαίοντες νῦν», ὄχι οἱ γελῶντες.

Ἀναπαύσου στίς χαρές, ὅσο δέν ὑπάρχουν θλίψεις. 

Καί μετά τίς χαρές, μήν τρομάξεις.

Περίμενε θλίψεις καί ὑπόμενέ τις μέ γενναιοψυχία.

Ὅσες περισσότερες θλίψεις, τόσο περισσότερη σωτηρία.

Ἡ ἀπελπισία, ἡ νωθρότητα καί ἡ ἀμέλεια εἶναι οἱ τρεῖς γίγαντες μέ τούς ὁποίους εἶναι δεμένο ὅλο τό ἀνθρώπινο γένος.

ΑΓΙΟΣ ΜΗΝΑΣ
ΤΡΙΜΗΝΙΑΙΑ ΕΚΔΟΣΙΣ ΟΙΚΟΔΟΜΗΣ ΚΑΙ ΕΝΗΜΕΡΩΣΕΩΣ
ΑΠΡΙΛΙΟΣ – ΙΟΥΝΙΟΣ 2015-TEYXOΣ 63