Πρόσφυγας σημαίνει λιποτάκτης...

"Η Συγχώρηση αυτού που σε έβλαψε, σε περιφρόνησε, σε διέβαλλε, σε επιβουλεύτηκε, σε εχθρεύτηκε (αδικώντας σε) καθ’ οιονδήποτε τρόπο είναι μια ανώτερη ηθική πράξη. Εξίσου υψηλή ηθική αξία έχει το να ζητήσει κάποιος ειλικρινή Συγχώρηση για τα δεινά που προκάλεσε (με τις πράξεις ή/και με την απραξία του) σε κάποιον άλλον. Με μια ΔΙΑΦΟΡΑ. Το δεύτερο έχει αξία ΜΟΝΟΝ όταν απευθύνεται σε κάποιον κατώτερο από πλευράς κοινωνικής/πολιτικής/οικονομικής ισχύος. Τι αξία μπορεί να έχει άραγε μια «Συγγνώμη» που απευθύνεται σε κάποιον «ανώτερο κοινωνικά» (και «ισχυρότερο») όπου εάν τολμήσεις να μην ζητήσεις «συγγνώμη» (συνοδευόμενο δε με πολλαπλάσια «αποκατάσταση» ζημιών) γι’ αυτά που του έκανες όταν ήταν «κατώτερος» μπορεί να σε συντρίψει «ανταποδοτικά» αλλά και «προς παραδειγματισμό» κάθε άλλου (κατώτερου αλλά και «ανώτερου») που θα αποτολμήσει τα ίδια;"

Δευτέρα, 19 Ιουνίου 2017

Συλλογή και Ανάλυση Πληροφοριών (2)



Πηγές Πληροφόρησης: Κατηγορίες Και Τρόποι Συλλογής


Εισαγωγή

Η πληροφόρηση (intelligence) είναι μία έννοια και ένα σύστημα που έχει ποικίλες και πολύπλευρες προεκτάσεις, διαστάσεις και τρόπους προσέγγισης. 

Για να μπορέσουμε να κατηγοριοποιήσουμε τους τρόπους συλλογής των πληροφοριών, πρέπει να λάβουμε υπόψιν τη φύση και τις πηγές προέλευσης αυτών των πληροφοριών. 

Με αυτόν τον τρόπο μπορούμε να τη χωρίσουμε στις Ανθρώπινες Πηγές (Human Intelligence), στην Τεχνική Συλλογή Δεδομένων (Technical Collection Intelligence) και στις Πληροφορίες Ανοιχτών Πηγών (Open Source Intelligence). 


Αυτές οι κατηγορίες δεν είναι απόλυτες, ούτε αλληλοαποκλειώμενες, αλλά πολλές φορές αλληλοκαλύπτονται και αλληλοσυμπληρώνονται στη φύση τους, στις πηγές τους και στους τρόπους συλλογής και αποθήκευσης.

Πριν προχωρήσουμε στην κατηγοριοποίηση της πληροφόρησης και στους τρόπους λειτουργίας και δομής αυτών των κατηγοριών, θα δώσουμε έναν απλό, λιτό και βασικό ορισμό της πληροφόρησης, ο οποίος αναδεικνύει τη σημασία αυτού του φαινομένου. 

Όπως αναφέρει ο Troy, στηριζόμενος στον FitzGibbon, η πληροφόρηση είναι η γνώση του εχθρού (1991). 

Πρόκειται, λοιπόν, για ένα σύνολο πληροφοριών, στοιχείων και δεδομένων, τα οποία συλλέγονται, αποθηκεύονται και χρησιμοποιούνται, ώστε να παραχθεί γνώση για έναν «Άλλον», και να μπορέσει να μειωθεί η δύναμη και επιρροή αυτού, ώστε να «εξουδετερωθεί». 

Είναι, δηλαδή, όπως αναφέρεται και στη Hoover Commission του 1955, η πληροφόρηση που αφορά όλα τα πράγματα που πρέπει να είναι γνωστά πριν την έναρξη ενός σχεδίου δράσης (Commission on Organization of the Executive Branch of the Government, 1955).

Α. Ανθρώπινες Πηγές (Human Intelligence – HUMINT)

Οι Ανθρώπινες Πηγές Πληροφόρησης (Human Intelligence – HUMINT) είναι ένας από τους κύριους τρόπους συλλογής, εκτίμησης και χρήσης πληροφοριών, οι οποίες προέρχονται από διαπροσωπικές σχέσεις∙ πρόκειται, δηλαδή, για μεμονωμένες ή/και για ένα σύνολο πληροφοριών που συσχετίζονται άμεσα με τον ανθρώπινο παράγοντα. 

Το συγκεκριμένο είδος πληροφόρησης μπορεί να αναφέρεται σε: κατοχή φωτογραφιών, αρχείων, πληροφοριών από διάφορα άτομα με μυστικό τρόπο, ανοιχτή συλλογή πληροφοριών από άτομα διαφόρων ειδικοτήτων που ο ρόλος τους είναι τέτοιος, ώστε να θεωρούνται έγκυρες πηγές, συζητήσεις και απολογισμούς από αλλοδαπούς που μένουν σε κάποια χώρα, αλλά και ημεδαπούς που έχουν ταξιδέψει σε άλλες χώρες, και επίσημες επαφές με κρατικούς/κυβερνητικούς εκπροσώπους τρίτων χωρών (Cia.gov, 2010).

Οι διαδικασίες αυτές και οι διάφοροι τρόποι συλλογής πληροφοριών γίνονται μέσω εξειδικευμένων εγχειριδίων που εκπαιδεύουν το προσωπικό. Το υπεύθυνο προσωπικό για τη συλλογή, αποθήκευση, ανάλυση και εκτίμηση των πληροφοριών -άρα και τη διαμόρφωση των επόμενων δράσεων και κινήσεων της εκάστοτε υπηρεσίας- δρα σε μία ιεραρχία: δέχεται εντολές και αναλαμβάνει ευθύνες, έχοντας συγκεκριμένους στόχους. 

Μία μορφή Ανθρώπινης Πηγής Πληροφόρησης είναι η κατασκοπεία (espionage). Οι κατάσκοποι είναι είτε εξειδικευμένο, εκπαιδευμένο προσωπικό, το οποίο λαμβάνει συγκεκριμένες αποστολές, είτε μη-επίσημο προσωπικό, το οποίο ταξιδεύει και έρχεται σε επαφές με συγκεκριμένο κόσμο, ο οποίος έχει σημασία για μία συγκεκριμένη δράση και ανάγκη της υπηρεσίας πληροφόρησης (Margolis, 2013).

Η σημασία των ατόμων αυτών ποικίλλει, όπως και η αποτελεσματικότητά τους, μιας και μπορεί να πέσουν θύματα Αντι-Πληροφόρησης (Counter-Intelligence), δηλαδή μίας αναλυτικής και λειτουργικής διαδικασίας, η οποία έχει ως σκοπό να ταυτοποιήσει τυχόν κατασκόπους και να τους «εξουδετερώσει» καθιστώντας το έργο τους αδύνατο. 

Αυτές οι διαδικασίες έχουν ένα διπλό στόχο: Από τη μία, όπως αναφέρθηκε, να μειώσουν την αποτελεσματικότητα των κατασκόπων, ώστε να μη συλλέξουν καμία πληροφορία για ζητήματα υψίστης εθνικής σημασίας, και από την άλλη, να καταφέρουν να μεταδώσουν πληροφορίες ψευδείς, ανακριβείς και παραποιημένες, ώστε να δημιουργήσουν ένα κλίμα σύγχυσης και ασάφειας στο αντίπαλο στρατόπεδο (Margolis, σ.46, 2013).

Ωστόσο, ακόμα και στις περιπτώσεις όπου οι πληροφοριοδότες (επίσημοι, ανεπίσημοι ή άτομα που δίνουν πηγές για κάποιο αντάλλαγμα) καταφέρνουν να δώσουν έγγραφα και πληροφορίες, η εγκυρότητα και η αξιοπιστία αυτών των στοιχείων δεν είναι βέβαιες. 

Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι αυτό των «The Hannover Hackers”, οι οποίοι έδρασαν στη «διχοτομημένη» τότε Γερμανία του 1986-1988. Η συγκεκριμένη αυτή ομάδα κατάφερε να «πουλήσει» ένα σύνολο πληροφοριών και στοιχείων στη KGB, τα οποία ήταν ευαίσθητες πληροφορίες μεν, αλλά ανοιχτές και διαθέσιμες προς το κοινό. 

Από την άλλη, η περίπτωση του Peri, δίνει μία άλλη όψη στο θέμα της κατασκοπείας: Εφόσον κατάφερε να συλλέξει ευαίσθητες, απόρρητες πληροφορίες και να τις δώσει σε «εχθρικό» στρατόπεδο, η Υπηρεσία Πληροφόρησης της Ανατολικής Γερμανίας θεώρησε, λογικά, ότι τα στοιχεία αυτά έφτασαν σε αυτούς ηθελημένα από την πλευρά της Δυτικής Γερμανίας, και έτσι δεν τα αξιοποίησαν (Flusche, 1998).

Πλέον, η πληροφόρηση από ανθρώπινες πηγές έχει εξελιχθεί, χάρη στις νέες τεχνολογικές εξελίξεις. Μία από τις νέες μορφές της Πληροφόρησης Ανθρώπινων Πηγών είναι το λεγόμενο Crowdsource. Ο όρος αυτός χρησιμοποιείται για τη μαζική συλλογή πληροφοριών και στοιχείων που προέρχονται από τις διαπροσωπικές επαφές ανθρώπων, συνήθως μέσω του διαδικτύου. 

Η μορφή αυτή χωρίζεται σε τέσσερις (4) κατηγορίες, με την κύρια κατηγορία που μας ενδιαφέρει να είναι η Knowledge Discovery and Management (KDM) [1]. Η KDM δημιουργήθηκε ως μορφή crowdsourcing, μετά τις εκλογές του 2007 στην Κένυα, ώστε να ανιχνεύονται εύκολα, γρήγορα και αρκετά αξιόπιστα περιστατικά πολιτικής βίας [2]. Ένας σύντομος ορισμός του crowdsource είναι η χρήση πληροφοριών και στοιχείων που προέρχονται, ηθελημένα κυρίως, από μία διαδικτυακή κοινότητα (Stottlem yre, 2015).

Β. Τεχνική Συλλογή Δεδομένων (Technical Collection Intelligence -TECHINT)

Η Τεχνική Συλλογή Δεδομένων (Technical Collection Intelligence) αφορά τη διαδικασία συλλογής, αποθήκευσης, χρήσης, ανάλυσης και εκτίμησης πληροφοριών, στοιχείων και δεδομένων που αποκτώνται με τεχνικά μέσα. 

Βασικές κατηγορίες αυτού του τρόπου συλλογής πληροφοριών είναι: Συλλογή μέσω Παρατήρησης (Imagery Intelligence), Συλλογή μέσω Σημάτων (Signals Intelligence), Ηλεκτρονική Πληροφόρηση (Electronic Intelligence) και Πληροφόρηση Επικοινωνιών (Communication Intelligence). 

Όλα αυτά τα είδη πληροφόρησης, όπως έχει αναφερθεί και νωρίτερα, πολλές φορές αλληλοκαλύπονται, και το ένα αφορά και το άλλο, ειδικά σε μία περίοδο, όπου η πρόοδος των μέσων και η αλλαγή στους τρόπους επικοινωνίας και μετάδοσης πληροφοριών επιτυγχάνονται ραγδαία. 

Αυτές οι μεταβολές δεν αντιμετωπίζονται, ούτε λαμβάνονται πάντα υπόψιν στη διαμόρφωση και στην αναδόμηση των συστημάτων λειτουργίας έγκαιρα.

Για παράδειγμα, στην Εθνική Υπηρεσία Ασφάλειας (National Security Agency) των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής, αυτό έγινε φανερό με δύο συμβάντα: το ένα ήταν η διακοπή ρεύματος -που έκανε όλη την υπηρεσία να μη λειτουργεί για μέρες-, και το άλλο ήταν η μη δυνατότητα αποστολής ενός μηνύματος σε πολλαπλούς δέκτες. 

Ο Hayden, ο τότε Διευθυντής (Director) της Υπηρεσίας, δημιούργησε ως απάντηση το πρόγραμμα TRAILBLAZER, ώστε οι γενικές λειτουργικές δυνατότητες και δομές της υπηρεσίας να μπορούν να ανταποκριθούν στα νέα δεδομένα (Peake, 2016).

Β1. Συλλογή δεδομένων μέσω Παρατήρησης (Imagery Intelligence – IMINT)

Η Συλλογή δεδομένων μέσω Παρατήρησης (Imagery Intelligence) αναφέρεται στη συλλογή πληροφοριών και δεδομένων, μέσω της χρήσης εικονικής πραγματικότητας, φωτογραφιών, ραντάρ, ακτίνων, πολυδιαστατικών φακών, υπερύθρων κτλ (Pike, n.d.). 

Στον Α’ και Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, παρότι δεν υπήρχαν τα απαραίτητα τεχνολογικά μέσα, χαμηλής ποιότητας φωτογραφίες βοηθούσαν στην καταγραφή μίας συγκεκριμένης τοποθεσίας. 

Οι φωτογραφίες αυτές αποκαλούνταν «Aunt Minnies», μιας και συνήθως τότε «υποδύονταν» ότι έβγαζαν φωτογραφία κάποια θεία τους, η οποία βρισκόταν στη φωτογραφία. 

Στην εποχή του Ψυχρού Πολέμου, έγιναν οι πρώτες προσπάθειες χρήσης δορυφόρων (satellites) για τη λήψη τέτοιων φωτογραφιών και εικόνων, αλλά με φτωχά αποτελέσματα. 

Τα τελευταία χρόνια, και με τη χρήση μη-επανδρωμένων μαχητικών αεροσκαφών (UAVs) και δορυφόρων υψηλής τεχνολογίας και ευκρίνειας, τα αποτελέσματα είναι πολύ καλύτερα και αξιοποιήσιμα (Dupre, 2011).

Η σημασία των δεδομένων που συλλέγονται μέσω παρατήρησης είναι ύψιστη για τις τακτικές, πράξεις και κινήσεις που παίρνονται και διαμορφώνονται από υπηρεσίες και αρμόδια όργανα. Όπως αναφέρεται και στο MCWP 2-21, με τίτλο “Imagery Intelligence” των U.S. Marine Corps, «η IMINT είναι εξαιρετικά χρήσιμο κομμάτι της πληροφόρησης. 

Προσφέρει ολοκληρωμένες, λεπτομερείς και αναλυτικές πληροφορίες για την τοποθεσία και τα φυσικά χαρακτηριστικά τόσο του στόχου, όσο και του περιβάλλοντος. Είναι η κύρια πηγή πληροφοριών, όσον αφορά σημεία κλειδιά, εγκαταστάσεις και υποδομές…» (U.S. Marine Corps, 2004). 

Στη συγκεκριμένη περίπτωση, αναδεικνύεται η σημασία αυτών των στοιχείων για στρατηγικούς λόγους, αλλά αν λάβουμε υπόψη μας και την περίπτωση του Daesh, όπως επίσης της επιβεβαίωσης -μέσω δορυφορικών φωτογραφιών- της καταστροφής σημαντικών πολιτισμικών μνημείων στο Ιράκ, καταλαβαίνουμε ότι αυτές οι πληροφορίες έχουν στρατηγική, στρατιωτική, αλλά και άκρως πολιτική αξία (Curry, 2015).

Β2. Συλλογή δεδομένων μέσω Σημάτων (Signals Intelligence)

Η Συλλογή δεδομένων μέσω Σημάτων (Signals Intelligence) αφορά τη συλλογή, αποθήκευση και αξιοποίηση πληροφοριών και δεδομένων που προέρχονται από τεχνολογίες αποστολής σημάτων. Αυτές οι τεχνολογίες μπορεί να αφορούν ραντάρ, τηλεπικοινωνίες, ραδιοφωνικά κανάλια, συστήματα επικοινωνίας και ένοπλα συστήματα. 

Πρόκειται για μία ευρύτερη κατηγορία, η οποία μπορεί να χωριστεί σε Ηλεκτρονική Πληροφόρηση (Electronic Intelligence) και σε Πληροφόρηση Επικοινωνιών (Communication Intelligence) (Cia.gov, n.d.).

Β2. α. Ηλεκτρονική Πληροφόρηση (Electronic Intelligence)

Η συγκομιδή, αποθήκευση, συλλογή και αξιοποίηση πληροφοριών μπορεί να προέρχονται από τη χρήση δορυφόρων έως και υποβρυχίων. Η Ηλεκτρονική Πληροφόρηση δεν αφορά καθαρά θέματα επικοινωνίας και διαπροσωπικών επαφών, αλλά κυρίως σήματα, τα οποία αποστέλλονται από διαστημικά, εναέρια, επίγεια και θαλάσσια συστήματα. 

Χώρες, όπως η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, έχουν συστήματα δορυφόρων επιτήρησης ωκεανών, τα οποία βρίσκονται σε 600 μίλια υψόμετρο (Johnson, 2007).

Οι νέες τεχνολογίες -η ψηφιακή τεχνολογία και η ψηφιοποίηση των επικοινωνιών- οδηγούν στον πολλαπλασιασμό των πληροφοριών που μετακινούνται και διαδίδονται κάθε δευτερόλεπτο. 

Το γεγονός αυτό δημιουργεί δυσκολίες σε τεχνικό και ουσιαστικό επίπεδο. Από τη μία, σε τεχνικό επίπεδο, διότι οι ανάλογες υπηρεσίες και όργανα πρέπει να ανταποκριθούν στην πληθώρα πληροφοριών υλικά, τεχνολογικά και από ανθρώπινο δυναμικό. 

Από την άλλη, σε ουσιαστικό, λόγω ότι όλες αυτές οι πληροφορίες δεν είναι απαραίτητα χρήσιμες και άξιες αποθήκευσης, και, άρα, τίθεται ζήτημα χρησιμότητας της συλλογής και αποθήκευσης όλων αυτών των πληροφοριών, κάνοντας μία απλή ανάλυση κόστους-κέρδους.

Οι υπηρεσίες πληροφόρησης, για να μπορέσουν να ανταποκριθούν στα νέα δεδομένα, καλούνται να επαναπροσδιορίσουν και να μεταβάλλουν τους τρόπους, τις δομές και τα συστήματα λειτουργίας, συλλογής, χρήσης και ανάλυσης των πληροφοριών που θεωρούνται αναγκαία. 

Δύο παραδείγματα που μπορούμε να αναφέρουμε είναι το Intelink και το In-Q-Tel της CIA, τα οποία έχουν τις δικές τους δομές και τρόπους λειτουργίας, ανάλογα με τους σκοπούς που εξυπηρετούν εντός της υπηρεσίας (Clift, 2007). 

Παρόλα αυτά, όπως είναι και αναμενόμενο, οι νέες πηγές πληροφόρησης, αλλά και οι πρωτοβουλίες των κρατών για τη νομιμοποίηση της καταγραφής, συλλογής, αποθήκευσης και χρήσης ευαίσθητων, ιδιωτικών πληροφοριών, για λόγους εθνικής ασφάλειας ή για λόγους καταπολέμησης του εγκλήματος, δεν είναι πάντα ευπρόσδεκτες. 

Για παράδειγμα, στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, έντονη κοινωνική αντίδραση προκλήθηκε με το Stop Online Privacy Act, αλλά και με το Cyber Intelligence Sharing and Protection Act (MacKinnon, 2012).

Μία νέα μορφή διαδικασίας συλλογής ηλεκτρονικής πληροφόρησης είναι η Κυβερνο-Πληροφόρηση (Cyber Intelligence), η οποία προέρχεται από διάφορες πηγές πληροφοριοδότησης. 

Αυτό σημαίνει ότι οι σχετικές πληροφορίες πρέπει να ελέγχονται, για να αξιοποιηθούν, και να έχουμε μία συγκεκριμένη, έγκυρη «εικόνα» του ζητήματος υπό διερεύνηση. 

Οι πληροφορίες που συλλέγονται από τον κυβερνοχώρο πρέπει να περνούν από μία κάποια αξιολόγηση, διότι η ευκολία συλλογής πληροφοριών είναι σχετικά μεγάλη, με τη δημιουργία και διάδοση πληροφοριών από άτομα που πιθανώς να θέλουν να παραπλανήσουν σχετικές υπηρεσίες. 

Δεν αναφερόμαστε, δηλαδή, σε μία de facto πηγή πληροφόρησης, αλλά σε έναν εκσυγχρονισμό των διαδικασιών πληροφόρησης (Mattern et al., 2014).

Β2. β. Πληροφόρηση Επικοινωνιών (Communication Intelligence)

Η Πληροφόρηση Επικοινωνιών (Communication Intelligence) αφορά τις πληροφορίες, οι οποίες προέρχονται από κάθε είδους επικοινωνία ανάμεσα σε άτομα, όπως τηλεφωνικές κλήσεις, γραπτά ή οπτικοακουστικά μηνύματα, διαδικτυακές και ψηφιακές επικοινωνίες. 

Πρόκειται, δηλαδή, για μία υποκατηγορία της Συλλογής Πληροφοριών μέσω Σημάτων (Signals Intelligence), η οποία, όμως, συγκεντρώνεται στις διαπροσωπικές επικοινωνίες ατόμων.

Οι δύο κύριοι τρόποι συλλογής πληροφοριών μέσω των συστημάτων επικοινωνίας είναι η Υποκλοπή Συνομιλιών (Wiretapping) και η Απόκτηση Περιεχομένου, μέσω τεχνικών και άλλων μέσων (Intercepting). 

Η Υποκλοπή Συνομιλιών ξεκινάει ως διαδικασία, μιας και στις πρώτες τηλεφωνικές επικοινωνίες το σύστημα καλωδίων ήταν εύκολο να διαπεραστεί, και να «κλαπούν» οι απαραίτητες πληροφορίες. 

Η υποκλοπή συνομιλιών και απόκτηση πληροφοριών και στοιχείων θεωρείται -στις περισσότερες περιπτώσεις- σοβαρή καταπάτηση ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε εθνικά πλαίσια, αλλά γίνεται «δεκτή» όταν αφορά θέματα εθνικής ασφάλειας, και για άτομα τρίτων χωρών, τα οποία μπορεί να θέλουν να διαταράξουν τη δημόσια τάξη. 

Η διαφορά φαίνεται καθαρά στην περίπτωση των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής, όπου ισχύει ο κανόνας της Ελαχιστοποίησης (Minimization). 

Αυτή η αρχή λέει ότι, όταν «παρακολουθούνται» κάποιες συνομιλίες εντός των ΗΠΑ, αν το περιεχόμενο δεν είναι σχετικό με κάποιο έγκλημα, πρέπει άμεσα να σταματάει η παρακολούθηση και η καταγραφή στοιχείων. 

Ωστόσο, αυτό δεν ισχύει για υποκλοπή συνομιλιών σε εξωτερικές επαφές και για τρίτες χώρες, μιας και εκεί πρέπει να καταγραφεί όλη η επικοινωνία (Diffie and Landau, 2008).

Γ. Συλλογή Πληροφοριών από Ανοιχτές Πηγές (Open Source Intelligence – OSINT)

Οι πληροφορίες που παρέχονται και συλλέγονται από Ανοιχτές Πηγές (Open Sourse Intelligence) είναι αυτά τα στοιχεία και δεδομένα, τα οποία μπορούμε να λάβουμε και να μάθουμε από μη απόρρητες (non-classified) πηγές. 

Η συστηματική, λεπτομερής και εξειδικευμένη μελέτη, εκτίμηση και ανάλυση των πληροφοριών που βρίσκουμε σε ανοιχτές πηγές και σε μέρη που υπάρχει δημόσια πρόσβαση, μπορεί δυνητικά να οδηγήσει στη μείωση των άλλων μορφών πληροφόρησης, ειδικά αυτών που βρίσκονται στα όρια νομιμότητας, όπως η υποκλοπή τηλεφωνικών συνομιλιών (Johnson, 2007). 

Οι πληροφορίες που συλλέγονται από ανοιχτές, δημόσιες πηγές, σε συνδυασμό με τους άλλους τρόπους πληροφόρησης, μπορούν να δημιουργήσουν ένα ολοκληρωμένο, αξιόπιστο πλαίσιο κινήσεων και δράσης.

Ανοιχτές πηγές μπορούμε να θεωρήσουμε το διαδίκτυο, δημόσια έγγραφα και ομιλίες, εικόνες, φωτογραφίες και οπτικοακουστικά ντοκουμέντα, πληροφορίες που διαδίδονται για εμπορικούς, οικονομικούς, τουριστικούς και πολιτισμικούς λόγους, κτλ (ο.π.). 

Το σύνολο αυτών των πληροφοριών θεωρείται από πολλούς ως ικανό να αντιμετωπίσει τους κύριους «εχθρούς», καθώς και να μειώσουν τα κυβερνητικά έξοδα για την de facto προστασία των υψηλόβαθμων, κυρίως, προσώπων (Johnson, 2007). 

Άλλα θετικά είναι ότι οι πληροφορίες είναι πιο εύκολα «μεταβιβάσιμες» και «προσβάσιμες», εφόσον υπάρχουν πάντα εκεί, και το μόνο που χρειάζεται είναι μία απλή έρευνα. 

Επίσης, αυτές οι πληροφορίες συλλέγονται και αποθηκεύονται με άκρως νόμιμα μέσα και διαδικασίες, άρα είναι αξιοποιήσιμες και χρήσιμες, ακόμα και για νομική χρήση (Mavriki, 2016).

[1] Οι τέσσερις (4) κατηγορίες είναι: Knowledge Discovery and Management (KDM), Broadcast Search, Peer-Vetted Creative Production και Distributed Human Intelligence Tasking.

[2] Άλλα παραδείγματα είναι ο σεισμός στην Αϊτή, το 2010, και το Libya Crisis Map, το 2011 στη Λιβύη. Και στις δύο περιπτώσεις, το crowdsourcing χρησιμοποιήθηκε, ώστε να γίνεται διασταύρωση πληροφοριών για καταστάσεις έκτακτης ανάγκης και άτομα που χρήζουν ανθρωπιστικής βοήθειας.

Πηγές:
Cia.gov. (2010). INTelligence: Human Intelligence — Central Intelligence Agency. Available at: https://www.cia.gov/news-information/featured-story-archive/2010-featured-story-archive/intelligence-human-intelligence.html (Accessed 3 Dec. 2016).
Cia.gov. (n.d.). INTelligence: Signals Intelligence — Central Intelligence Agency. Available at: https://www.cia.gov/news-information/featured-story-archive/2010-featured-story-archive/intelligence-signals-intelligence-1.html (Accessed 4 Dec. 2016).
Clift, A. (2007). Intelligence in the Internet Era — Central Intelligence Agency. Available at: https://www.cia.gov/library/center-for-the-study-of-intelligence/csi-publications/csi-studies/studies/vol47no3/article06.html (Accessed 2 Dec. 2016).
Commission on Organization of the Executive Branch of the Government, (1955). A Report to the Congress: Intelligence Activities.
Curry, A. (2015). Here Are the Ancient Sites ISIS Has Damaged and Destroyed. Available at: http://news.nationalgeographic.com/2015/09/150901-isis-destruction-looting-ancient-sites-iraq-syria-archaeology/ (Accessed 3 Dec. 2016).
Diffie, W. and Landau, S. (2008). Internet Eavesdropping. Scientific American.
Dupre, R. (2011). Guide to Imagery Intelligence. Intelligencer: Journal of U.S. Intelligence Studies, 18(2), pp.61-64.
Flusche, K. (1998). A Tale of Two Spies: The Outside Hacker and the Trusted Insider. Information Systems Security, 7(1), pp.1-4.
Johnson, L. (2007). Handbook of intelligence studies. 1st ed. London: Routledge, pp.108-110.
MacKinnon, R. (2012). We’re losing control of our digital privacy.. Available at: http://edition.cnn.com/2012/01/26/opinion/mackinnon-sopa-government-surveillance/ (Accessed 2 Dec. 2016).
Margolis, G. (2013). The Lack of HUMINT: A Recurring Intelligence Problem. Global Security Studies, 4(2), pp.43-60.
Mattern, T., Felker, J., Borum, R. and Bamford, G. (2014). Operational Levels of Cyber Intelligence. International Journal of Intelligence and CounterIntelligence, 27(4), pp.702-719.
Mavriki, A. (2016). OPEN SOURCE INTELLIGENCE (OSINT). Available at: http://www.rieas.gr/research-areas/editorial/633-open-source-intelligence-osint (Accessed 5 Dec. 2016).
Peake, H. (2016). Playing To The Edge: American Intelligence In The Age Of Terror. Studies in Intelligence – Journal of the Americal Intelligence Professional, 60(2), pp.37-40.
Pike, J. (no date). FM 2-0: Intelligence – Chapter 6: Human Intelligence. Available at: http://www.globalsecurity.org/intell/library/policy/army/fm/2-0/chap6.htm (Accessed 3 Dec. 2016).
Pike, J. (no date). FM 2-0: Intelligence – Chapter 7: Imagery Intelligence. Available at: http://www.globalsecurity.org/intell/library/policy/army/fm/2-0/chap7.htm (Accessed 7 Dec. 2016).
Stottlem yre, S. (2015). HUMINT, OSINT, or Something New? Defining Crowdsourced Intelligence. International Journal of Intelligence and CounterIntelligence, 28(3), pp.578-589.
Troy, T. (1991). The “correct” definition of intelligence. International Journal of Intelligence and CounterIntelligence, 5(4), pp.433-454.
U.S. Marine Corps, (2004). MCWP 2-21: Imagery Intelligence.

https://powerpolitics.eu

σχετικά:

Συλλογή και Ανάλυση Πληροφοριών 1