«Μην ανοίγεις το στόμα σου και την καρδιά σου στον καθένα, στους χίλιους κι αν ένας καταλάβει...»

Αγ. Σεραφείμ του Σάρωφ


Παρασκευή, 3 Ιουνίου 2011

Στόχος, Τετ 05/01/10,Ο Δρόμος της Σπάρτης

Στόχος, Τετ 05/01/10



Ο Δρόμος της Σπάρτης

Η χώρα βάλλεται δριμύτατα από παντού. Μαζί μ’ αυτήν και το Έθνος των Ελλήνων. Απόβαση μυριάδων αλλόδοξων Ισλαμιστών, Αλβανών, Βουλγάρων, Κινέζων, Αφρικανών.
Σύντομα το ένα τρίτο των Ελλήνων θα έχει μεταναστεύσει το ίδιο εκτός χώρας. Οι εναπομείναντες Έλληνες θα γίνουν άμεσα μειοψηφία στον τόπο τους.
Ο Σταυρός αποκαθηλώνεται από Δημόσια κτίρια, Σχολεία, Σημαία, Στολές και Εθνόσημα, η υποχρεωτικότητα του μαθήματος των θρησκευτικών καταργείται όπως και η ιστορία της Ελληνορθόδοξης Βυζαντινής Αυτοκρατορίας  (με την Εκκλησία προκλητικά απούσα και εκκωφαντικά σιωπούσα και στα δύο!), οι «εισβολείς αλλογενείς» αποκτούν ιθαγένεια και πολιτικά δικαιώματα, σύντομα θα είναι μια τεράστια μερίδα στην Πολιτική, στη  Βουλή, στα Υπουργεία, σε Σώματα Ασφαλείας και Ένοπλες Δυνάμεις, θα εγείρουν αξιώσεις αυτονομίας σε όλη την μεθόριο ανά την Ελλάδα, Ηπειρωτική και Νησιωτική υποστηρίζοντάς τες με οπλισμένες αντάρτικες ομάδες και ισχυρούς σύμμαχους, εξωτερικούς και εσωτερικούς.
Και οι εγχώριοι πεμπτοφαλαγγίτες πολιτικοί πραίτωρες τους ανοίγουν τον δρόμο και την πύλη συντρίβοντας αποφασιστικά κάθε δυνατότητα και πιθανότητα αντίστασης των Ελλήνων πολιτών μέσα από μια οικονομική μέγγενη. Αλλά και μια πολιτική διώξεων του πατριωτικού χώρου καθώς και ένα συστηματικό «πνίξιμο της φωνής του» κρατώντας τα ΜΜΕ προκλητικά μακριά από κάθε τους ακτιβιστική (και μη) δράση.
Η Ελλάδα ήδη βιώνει μια κατάσταση εκτάκτου ανάγκης, μια κατάσταση πολιορκίας και η μόνη της διέξοδος είναι η στρατιωτικοποίηση απ’ άκρου εις άκρον.
Ο Λαός είναι παροπλισμένος με την θηλιά των χρεών σε Τράπεζες, τοκογλύφους και κράτος να του σφίγγει θανάσιμα το λαιμό.
Όπως κάποιοι γενναίοι φιλολαϊκοί αξιωματικοί χάρισαν κάποτε τα χρέη των Ελλήνων αγροτών κι έτσι η αγροτική ζωή πήρε τ’ απάνω της, στα σοφά βήματα κάποιων αρχαίων προγόνων τους που εφάρμοσαν πολιτικές «Σεισάχθειας» (μηδενισμός των χρεών του λαού που τους μετέτρεπε σε ακτήμονες και δούλους), έτσι πρέπει να γίνει και τώρα.
Και για να γίνει αυτό, χρειάζεται ένα άλλο (Πατριωτικό) Καθεστώς, άλλη πάστα πολιτικών ηγετών, άλλο πολιτικό σύστημα.
Χρειάζεται να αποκτήσει Διεθνή Διπλωματική Ισχύ η χώρα κι αυτό περνάει μέσα από την Στρατιωτική Ισχύ.
Η Ελλάδα έχει  «ισχυρά προϊόντα» που μπορούν να την φέρουν στην Παγκόσμια κορυφή.
Έχει τον ορυκτό της πλούτο με προεξάρχοντα τα ορυκτά καύσιμα. Έχει την αφθονία ανανεώσιμων πηγών ενέργειας που μπορούν να την μετατρέψουν στο Κουβέϊτ του μέλλοντος. Έχει κι άλλους πολλούς πλούσιους φυσικούς πόρους πλούτου του λαού της.
Αλλά όλα περνάνε μέσα από την πρωταρχική εκμετάλλευση ενός από αυτούς τους «δυνητικούς πόρους πλούτου».
Την «πολεμική της Παράδοση»!


Ο κυριότερος «Πόρος» του Ελληνικού Έθνους!

Η Ελλάδα  για αιώνες, από τα βάθη της Αρχαιότητας ως και το ‘21 εξήγαγε τις πολεμικές της υπηρεσίες.
Είχε ειδικευτεί σ’ αυτό και το έκανε με σθένος και αποτελεσματικότητα.
Τα Ελληνικά μισθοφορικά στρατιωτικά Σώματα ήταν εκ των ων ουκ άνευ σε κάθε σύρραξη της ευρύτερης περιοχής μας – και όχι μόνον.
Μην ξεχνάμε ότι όλοι σχεδόν οι Οπλαρχηγοί του ’21 είχαν περάσει πρώτα κι επί μακρόν από ποικίλα «Μισθοφορικά Στρατόπεδα».
Δεν έμαθαν την Πολεμική Τέχνη, δεν έγιναν Βετεράνοι από παρθενογένεση έτσι ξαφνικά στην έναρξη του Επαναστατικού Αγώνα.
 (Κι αντίστοιχα πολλοί απ’ αυτούς «εκεί» επέστρεψαν όταν αποδιώχτηκαν και απαξιώθηκαν από την κακόβουλη, ανθελληνική κοντζαμπάσικη και φαναριώτικη ελίτ του νεοσύστατου Ελληνικού κράτους. Τουλάχιστον όσοι δεν επέλεξαν να παραμείνουν στην Ελλάδα - σαν τον υπερ το δέον ηθικό Νικηταρά - και να πεθάνουν πάμφτωχοι, εγκαταλειμμένοι  και με κατεστραμμένη υγεία – ένεκα των κακουχιών και των τραυματισμών του Αγώνα - στην ψάθα).
Το φοβερό εκείνο όνομα των Ελληνικών θανάσιμων πολεμικών ανθρώπινων μηχανών και στρατιωτικών μονάδων πρέπει να αποκτηθεί και πάλι εάν θέλουμε ν’ ανοίξει ο δρόμος για την απρόσκοπτη αξιοποίηση και των υπολοίπων πλούσιων εθνικών πόρων.
Για ν’ αναβιώσει και πάλι αυτό το φοβερό όνομα, αποκτώντας για μια ακόμη φορά την απαραίτητη πολεμική εμπειρία, οι Έλληνες μαχητές πρέπει να βρίσκονται σε κάθε μα κάθε πολεμικό μέτωπο του πλανήτη.
Μια Ελληνική Διεθνής Ταξιαρχία Μισθοφόρων Πολεμιστών που θα επανδρώνεται στην συντριπτική της πλειοψηφία από Έλληνες Μαχητές θα μπορούσε να εκπληρώσει το μεγαλύτερο τμήμα αυτού του φιλόδοξου στόχου.
Αυτό το εγχείρημα θα ξυπνήσει τα πολεμικά αρχέτυπα του (Νέο)Έλληνα.
Χιλιάδες νέοι Έλληνες στρατιώτες και αξιωματικοί θα ενταχθούν σε αυτό το Διεθνές Σχήμα αποκτώντας πολύτιμη για το Έθνος πλούσια πολεμική εμπειρία και βεβαίως εισπράττοντας και κάμποσες χιλιάδες ευρώ ημερησίως συμβάλλοντας έτσι καίρια στο ξεπέρασμα της οικονομικής λαίλαπας που μαστίζει τη χώρα μας απειλώντας το Έθνος με εξαφάνιση.
Η ταυτόχρονη αναβαθμισμένη συμμετοχή μας στα Συμμαχικά Μέτωπα ως η δεύτερη μετά τις ΗΠΑ πολεμική δύναμη ανδρών θα μας προσφέρει την απαραίτητη «Διπλωματική/Γεωστρατηγική Ισχύ» ώστε να γίνουμε επιτέλους κύριοι του τόπου και της πολιτικής του. Και όχι μόνο. Μπορούμε και πρέπει να πάρουμε εμείς μόνοι μας την (Νατοϊκή) θέση που καταλαμβάνουν στην περιοχή μαζί Τουρκία – Βουλγαρία – Σκόπια – Αλβανία – Κόσοβο.
Η στρατιωτικοποίηση και το θωράκισμα της χώρας, η εκκένωση από τους μετανάστες, η σφράγιση των συνόρων στην μεταναστευτκή εισβολή, η αποφασιστική πάταξη της εγκληματικότητας, η επιθετική αντιμετώπιση των εδαφικών διεκδικήσεων των διαφόρων ασπόνδων γειτόνων μας θα γίνουν εφικτά κατ’ αυτόν τον τρόπο και μόνο.
Αυτές οι  «Πολεμικές Ατραποί» θα μας προσφέρουν σε ελάχιστα χρόνια εκατοντάδες χιλιάδες βετεράνους, δις ευρώ έσοδα, πλούσια αποθέματα υπερσύγχρονου (και μάλιστα «διαβαθμισμένου» που αλλιώς είναι αδύνατη η «πρόσβαση») εξοπλισμού, στρατιωτικοποίηση της ζωής των Ελλήνων και την ικανότητα εν τέλει για μια οριστική νικηφόρα σύγκρουση με την Τουρκία – και όχι μόνο - ώστε να επιστρέψουν στην Ελληνική κοιτίδα τους τα σκλαβωμένα Μικρασιατικά - και όχι μόνο -εδάφη.

Ταυτόχρονα, μπορούμε εύκολα να υποθέσουμε τι είδους πολιτικούς ηγέτες και καθεστώτα θα αναδείξουν εκείνοι οι «Βετεράνοι» για την Ελλάδα του μέλλοντος.

Σαφώς και ο δρόμος για την Στρατιωτικοποίηση της Ελλάδας και την μετατροπή της σε διεθνή υπερδύναμη περιλαμβάνει πολλά μα πάρα πολλά «δυσώδη μονοπάτια και στρατηγικές επιλογές».
Αλλά είμαστε ήδη μέσα στο Μάτι του Πολεμικού Κυκλώνα. Ο οποίος από την φύση του και σε όλες τις εκφάνσεις του είναι «δύσοσμος» ούτως ή άλλως.
Και για τη χώρα μας, εάν το επιτρέψουμε, θα γίνει αφάνταστα «πιο δύσοσμος» ακόμη.
Να θυμόμαστε πάντα πως είμαστε η πρώτη υποψήφια χώρα και Έθνος για συντριβή και εξαφάνιση.
Όπως πάντα, έτσι και τώρα.
Εάν περιμένουμε όμως τα παραπάνω να γίνουν από τις ξενοκίνητες, βολεμένες, ανθελληνικές, εθνοπροδοτικές, εγχώριες καθεστηκυϊες ιθύνουσες τάξεις, τότε να ετοιμαζόμαστε να γίνουμε εμείς πια ο «Περιπλανώμενος Λαός χωρίς Πατρίδα».
Εάν όχι οι ιθύνοντες, οι έχοντες και ισχυροί όμως, τότε ποιος;
Κατά πόσο μπορούν οι «από κάτω», οι «Παρίες» να επιτύχουν τέτοια γιγάντια πολιτικοκοινωνικά επιτεύγματα;


Όπως λέμε «Ινδία»: Απαγορεύεται η «Αλλαγή Κάστας»…
….αλλά, πόσα τάχα μπορεί να κάνει ένας «Παρίας» από την «αδύναμη θέση» στην οποία βρίσκεται;


Είναι ν’ αναρωτιέσαι τελικά πρώτον, πόσα πολιτικοκοινωνικά επιτεύγματα μπορεί να επιτύχει ο «Παρίας» και δεύτερον κατά πόσο είναι δυνατόν στ’ αλήθεια ν’ αλλάξει τάξη. Ν’ αλλάξει τάξη ο γιός του ψυχογιού. Ο γιός του σκλάβου και του κολλήγου.
Κατά πόσον όντως είναι εφικτό ο «Σπάρτακος» να γίνει «Αλέξανδρος»;
Και αν ναι, με ποιους τρόπους και υπό ποιες προϋποθέσεις άραγε.
Ναι, υπάρχουν οι «περιβόητοι αυτοδημιούργητοι». Αλλά πόσοι άραγε απ’ αυτούς ήταν πράγματι τέτοιοι;
Κλασσικοί προθάλαμοι για την Άρχουσα Τάξη και την Πολιτική Ανέλιξη ήταν πάντα βεβαίως – πέραν της «καταγωγής και της οικογενειακής προίκας» - η Νομική, η Ιατρική, οι επιχειρήσεις, ο Στρατός, η Ιεροσύνη, τα ΜΜΕ.
Πόσα παιδιά του λαού όμως έχουν πράγματι βάσιμες ελπίδες ότι οι παραπάνω δρόμοι θα «λειτουργήσουν» όντως γι’ αυτούς;
Πόσες χιλιάδες πχ παίρνουν το πτυχίο της Νομικής κάθε χρόνο και πόσοι απ’ αυτούς κατορθώνουν να δουν τις αίθουσες των δικαστηρίων - και δη επαρκώς – πόσο μάλλον να ανελιχθούν οικονομικά, κοινωνικά κι εν τέλει πολιτικά;
Το αντίστοιχο ερώτημα τίθεται και για την Ιατρική, την επιχειρηματική δραστηριότητα, ακόμη και την στελέχωση των ανώτερων και ανώτατων επιχειρηματικών θέσεων της οικονομίας.
Άραγε, το πτυχίο και η απόφαση είναι αρκετά;
Πόσα παιδιά του Λαού άραγε κατορθώνουν να διαπρέψουν  σε  επιστήμες που πλέον απαιτούν πανάκριβες σπουδές σε επίπεδο Διδακτορικού και «υψηλής στάθμης μέσα και δικτύωση» αργότερα για «την δέουσα επαγγελματική αποκατάσταση»  αλλά και για μια «ακαδημαϊκή, κοινωνική, πολιτική ανέλιξη» κατόπιν;
Πόσα παιδιά του Λαού άραγε κατορθώνουν να κατακτήσουν υψηλές Πολιτειακές θέσεις μέσω της καριέρας στη Δημόσια Διοίκηση;
Πόσο «φιλικό και ευπρόσιτο πεδίο» είναι γι’ αυτά άραγε η Διπλωματία, το Δικαστικό, ακόμη και οι «Υπηρεσίες Πληροφοριών»;
Εξίσου άσχημα για τα παιδιά του Λαού είναι βεβαίως τα ΜΜΕ.
Χιλιάδες είναι οι απόφοιτοι σχολών ΜΜΕ κάθε χρόνο. Πολύ δε περισσότεροι οι με το Λόγο και την Κοινωνικοπολιτική, ιστορική, Φιλοσοφική έρευνα και συγγραφή ασχολούμενοι που όμως δεν είχαν την οικονομική άνεση να προχωρήσουν σε σπουδές ούτε και δίκτυα γνωριμιών για να αξιοποιηθούν επαγγελματικά και κατόπιν ν’ ανελιχθούν μέσω αυτού κοινωνικοπολιτικά.
Πόσοι άραγε απ’ αυτούς έχουν «βάσιμες ελπίδες» - εάν «επιμείνουν ΜΟΝΟΙ τους να «χτυπάνε πόρτες τις οποίες συστηματικά τρώνε κατάμουτρα» - να «προχωρήσουν» εντέλει σ’ αυτό το πεδίο;
Πόσοι τάχα Ιερείς (παιδιά του Λαού) με πτυχία Θεολογίας – κι ενίοτε ακόμη περισσότερα – έχουν την «αντικειμενική δυνατότητα» να γίνουν Μητροπολίτες;
Πόσοι αξιωματικοί έχουν τάχα την «δυνατότητα» να γίνουν Στρατηγοί; Και πόσοι ένστολοι άραγε έχουν την «απαραίτητη κοινωνικοοικονομική προίκα» ώστε να ανελιχθούν πολιτικά;
Εν κατακλείδι,  κατά πόσο η άνοδος σε όλα τα παραπάνω κοινωνικοεπαγγελματικά ανώτερα status είναι θέμα μόνον ικανοτήτων;
Πόσο αμείλικτη ακούγεται η φράση :

«…Δεν αρκεί το ταλέντο. Χρειάζεται να έχεις και άστρο…και όχι μόνο…»

Αλλά και πόσο «αληθινή και ρεαλιστική»!


Δημοκρατία; Ναι….Του Λαού; Όχι…

Ε, λοιπόν, παρ’ όλη την «περιλάλητη Δημοκρατία», οι καιροί δεν άλλαξαν. Οι Τάξεις των Ευγενών και των Κοτζαμπάσηδων ζουν και βασιλεύουν.

Η περιβόητη Δημοκρατία των Ευκαιριών για το Λαό ποτέ δεν υπήρξε, ποτέ δεν λειτούργησε.

Το Βασίλειο του Νεποτισμού και του «Ευγενούς ισχυρού Μπάρμπα στην Κορώνη που είναι στα μέσα και στα έξω και λύνει και δένει» ποτέ δεν κατέρρευσε.
Όχι.
Αυτό το απέραντο Δίκτυο των συστηματικά ευνοημένων της Ιστορικά απέθαντης Διαπλοκής είναι που προτάσσει την Παγκοσμιοποίηση της Νέας Τάξης, της Νέας Εποχής της κατάρρευσης των Εθνών.
Πόσοι όμως άραγε να είναι αυτοί;
Σαφώς και η Κορυφή έχει πολύ πολύ λίγους.
Αλλά πλέον φρόντισαν και έφτιαξαν και αρκετές υποτάξεις Βαρονέτων, Βογιάρων και Υποκόμητων ως στηρίγματα αυτού του καθεστώτος των Προνομιούχων.
Οι οποίοι δεν είναι καθόλου λίγοι.
Και οι οποίοι με τη σειρά τους φρόντισαν κι έφτιαξαν ακόμη περισσότερες υποτάξεις «Ημέτερων ευνοημένων», βεβαίως «κρατικοδίαιτων» όπως άλλωστε και όλοι οι παραπάνω – στην πλάτη των κορόϊδων φτωχών παιδιών του Λαού φυσικά.
Αυτοί είναι οι «Στρατιές» που στηρίζουν το Σύστημα της Διαφθοράς και της Διαπλοκής.
Αυτό το «Σάπιο Δίκτυο Βολεμένων»  ευθύνεται για το ότι ο «Έλληνας δεν αντιδρά στα ασύδοτα οικονομικά μέτρα που λαμβάνονται εναντίον του». Αυτοί «μπλοκάρουν» κάθε λαϊκή αντίδραση. Διότι δεν θέλουν να «ραγίσει» αυτό το σάπιο καθεστώς που τους ταϊζει. Αυτοί ευθύνονται εντέλει και για το ότι η Πολιτεία αδιαφορεί για τις συνεχείς ήττες της χώρας μας στα Εθνικά Θέματα.
Ο Ξένος Παράγοντας που επιβουλεύεται την Εθνική Κυριαρχία μας απεργαζόμενος τον Διαμελισμό της Χώρας και την εξαφάνιση του Ελληνικού Έθνους το μόνο που κάνει είναι να συνεχίζει να «ταΐζει» όλον αυτόν τον συρφετό των «Βολεμένων Προνομιούχων». Κι αυτοί με την σειρά τους, οι «Αιώνιοι Πατρίκιοι του επονείδιστου εθνοπροδοτικού Αίσχους», το αντίτιμο που δίνουν είναι η «αδιαφορία» για τις διαρκείς Εθνικές ήττες και πανωλεθρίες.
Αυτοί όλοι είναι οι διεφθαρμένοι (δήθεν επαναστατικοί, δήθεν προοδευτικοί) Ροβεσπιέροι, Μαράδες και Δάντωνες του Συστήματος της (δήθεν Δημοκρατικής Επανάστασης της) Μεταπολίτευσης που στηρίζουν την ίδια την αυτοκτονία του Ελληνικού Έθνους. Την εξαφάνιση της Χώρας.
Αυτοί, οι «Βολεμένοι» κάθε είδους της Ελληνικής Επικράτειας είναι που πρέπει ΜΕ ΚΑΘΕ ΤΡΟΠΟ να πληγούν ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΙΚΑ από το Κίνημα των Πατριωτών εάν θέλουμε να συνειδητοποιήσει επιτέλους ο Λαός μας τους σοβαρούς κινδύνους που τον απειλούν και να «δράσει ανάλογα».
Όλοι αυτοί δεν πρόκειται να δεχτούν φυσικά να χάσουν την «κουτάλα».
Είναι δυνατόν ποτέ οι Έλληνες επιχειρηματίες να δεχτούν να εγκαταλείψουν τις επενδύσεις στα Σκόπια, στην Αλβανία και στην Τουρκία;
Ποτέ.
Έτσι, οι Πατριώτες θα πρέπει να στηριχτούν στην «φτωχολογιά». Αυτοί θα πρέπει να γίνουν ο «Στρατός» της. Αρκεί να τους πείσουν βεβαίως ότι τους περιμένει ένα καλύτερο μέλλον. Κι αυτό θα γίνει με έργα και όχι λόγια. Πχ τα πετρέλαια του Αιγαίου για το Λαό και όχι για τους υποψήφιους Έλληνες Εμίρηδες, τους έξωθεν πάτρωνές τους και τους εγχώριους δουλικούς αδίστακτους ακόλουθούς τους. Αντίστοιχα και με τους υπόλοιπους πλούσιους «ανεκμετάλλευτους ορυκτούς εθνικούς πόρους».
Αυτό σημαίνει πως θα απαιτηθεί η «κατάλληλη καταλυτική ώθηση» από μέρους των Πατριωτικών δυνάμεων προς την «κατώτερη (και κυρίως) δεινοπαθούσα κοινωνική Τάξη» ώστε να πειστεί να βγει στην επιφάνεια ο «πολεμικός εθνικός εαυτός» της.
Επίσης, για πολλοστή φορά θα πούμε όσο το δυνατόν πιο ΗΧΗΡΑ, ότι, η Εκκλησία, ο Στρατός και οι Δυνάμεις Ασφαλείας θα πρέπει επιτέλους να συνειδητοποιηθούν Πατριωτικά για μια φορά ακόμη.
Θα πρέπει να καταλάβουν όλοι αυτοί πως σε λίγο καιρό δεν θα υπάρχει Έθνος να υπερασπισθούν. Πως τώρα είναι που πρέπει να αντιδράσουν καίρια.
Με όλες τους τις δυνάμεις. Με ότι και αν σημαίνει αυτό.


Αν χαθεί το Έθνος, πουθενά δεν θα είστε ασφαλείς!!!

Όσο για τους «έχοντες» και «κατέχοντες» (αλλά και οι «γενικώς έχοντες Πολιτικοκοινωνική Ισχύ»), έχουν μια τελευταία ευκαιρία να στηρίξουν αυτήν την αγωνιώδη ύστατη απόπειρα για Νέα Πατριωτική Ρότα του Έθνους. Και δη, έγκαιρα.
Τώρα, προτού είναι πολύ αργά.

Γιατί αν δεν βοηθήσουν και καταρρεύσουν τα πάντα σ’ αυτό το Έθνος, να είναι σίγουροι πως κανένα σαλέ, σε καμία Ελβετία, καμία Δυτική Αυλή δεν θα είναι αρκετά μακριά και αρκετά ασφαλές καταφύγιο για την απονομή δικαιοσύνης («Εσχάτη των Ποινών επί Εσχάτης Προδοσίας») από τις Πατριωτικές Εθνικές Δυνάμεις του Ελληνικού Λαού.

Αυτό καλά θα κάνουν να το βάλουν βαθιά στο μυαλό τους όσοι «Έχοντες, Προύχοντες και Κοντζαμπάσηδες» οφείλουν να βοηθήσουν αυτό το Έθνος να επιβιώσει  και δεν το κάνουν.

Οι εκκολαπτόμενες Εθνικές Λαϊκές Δυνάμεις των Ελλήνων Πατριωτών περιμένουν ΑΜΕΣΑ την «συμβολή και την βοήθειά» τους στον Αγώνα τους για την αμυντική ισχυροποίηση και επιβίωση του Έθνους.

Ας μην βιαστούν να νοιώσουν αρκετά ισχυροί και αλαζόνες ώστε να αψηφήσουν αυτό το ύστατο  «Εθνικό Προσκλητήριο» που τους απευθύνεται.

Έχετε πχ την απαραίτητη «Δυναμική και Πόρους» για να ιδρύσετε την Ελληνική Διεθνή Ταξιαρχία, μια Ελληνική Blackwater, αν θέλετε να σας την ονομάσουμε. Βγάλτε έναν σκασμό λεφτά από κει, με γειά σας και χαρά σας, αλλά κάντε το. Δώστε χώρο για να αναπτυχθεί και να ξαναφουντώσει επιτέλους -απρόσκοπτη από ψευτοειρηνιστικούς εθνοκτόνους ιδεαλισμούς - μέσα στην φωτιά του πολέμου η Πατριωτική Πολεμική Δυναμική.
Δημιουργείστε επιτέλους αυτό το «φυτώριο Ελλήνων Βετεράνων» που τόσο πολύτιμοι θα είναι σε λίγο.
Κάντε το και πάψτε να παριστάνετε την «διεθνιστική στρουθοκάμηλο».
Και κυρίως, φερθείτε ως σώφρωνες και πάψτε να νοιώθετε τόσο ασφαλείς.
Οι Έλληνες Πατριώτες θα αναμένουν…

Γεράκι του Αιγαίου