«Μην ανοίγεις το στόμα σου και την καρδιά σου στον καθένα, στους χίλιους κι αν ένας καταλάβει...»

Αγ. Σεραφείμ του Σάρωφ


Παρασκευή, 3 Ιουνίου 2011

Στόχος, 1 Οκτωβρίου ‘09


Ενέργεια – Ύδατα : ο Τουρκικός Εφιάλτης


Και ξαφνικά Ρωσία – Τουρκία έκαναν την έκπληξη.
Ο South Stream θα περάσει από τα χωρικά ύδατα της Τουρκίας. Σαν να μην έφτανε ο Nabucco. Και όχι μόνο. Γίνεται πλέον λόγος ακόμη και για «βραχίονες των Αγωγών» που θα μεταφέρουν ενέργεια σε Λίβανο και Ισραήλ.
Και φυσικά, επισφραγίστηκε και η Ρωσοτουρκική συμφωνία για μετατροπή της Τουρκίας σε Πυρηνική Δύναμη!

Άραγε έχουν τρελαθεί όλοι πια;
ΕΕ, ΗΠΑ, Ρωσία, Κίνα,  Μ. Ανατολή!
Ακόμη και το παραδοσιακά δύσπιστο Ισραήλ;
Λες κι έχουν βαλθεί οι πάντες να προικίσουν την Τουρκία με όλο και μεγαλύτερη ισχύ. Σε κάθε πεδίο. Πότε οικονομικό, πότε εξοπλιστικό, πότε ενεργειακό.
Είναι παντελώς παράδοξο. Αυτοκτονικά παράδοξο!
Προτίθενται να εξαρτώνται όλοι ενεργειακά από τις διαθέσεις και τους εκβιασμούς μιας όλο και ισχυρότερης (Ισλαμικής) Τουρκίας;
Εάν η «άχρωμη Ουκρανία» κατόρθωσε το χειμώνα του 2008 – 09 να παγώσει την ΕΕ για σχεδόν ένα μήνα, αντιλαμβάνονται όλοι αυτοί οι «ανεγκέφαλοι» τι είναι ικανή να πράξει η Τουρκία όταν θα έχει στα χέρια της τα «κλειδιά» της Ενέργειας;
Οι «παθολογικά φιλότουρκοι» - εντός κι εκτός Ελλάδας - που δεν πείθονται για τις εφιαλτικές Τουρκικές προθέσεις αρκεί να δουν τα «εκβιαστικά διαπιστευτήρια» που έδωσε και δίνει καθημερινά η Τουρκία στο «καυτό πεδίο» των Υδάτων.
Ήδη η Μ. Ανατολή καθίσταται όλο και περισσότερο έρμαιο των Τουρκικών εκβιασμών στο κρίσιμο ζήτημα της Διαχείρισης του Νερού.

Διαβάζουμε σχετικά στο Βήμα της Τετάρτης 12/08/09

Ιρακινοτουρκική διαμάχη για το νερό

          ΒΑΓΔΑΤΗ. Για αθέτηση των υποσχέσεών του κατηγόρησε ο υπουργός Υδάτινων Πόρων του Ιράκ Λατίφ Τζαμάλ Ρασίντ τον τούρκο ομόλογό του Αχμέτ Νταβούτογλου σχετικά με την παροχέτευση νερού από τον Ευφράτη για την υδροδότηση περιοχών του Ιράκ. Κατά την κοινή συνέντευξη των δύο αξιωματούχων ο κ. Νταβούτογλου είχε επισημάνει το πρόβλημα της λειψυδρίας εκατέρωθεν των συνόρων, ενώ ο ιρακινός υπουργός επικαλέστηκε στοιχεία σύμφωνα με τα οποία τα τουρκικά φράγματα στον Ευφράτη είναι γεμάτα. «Οι δεσμεύσεις των ιθυνόντων της Τουρκίας δεν τηρήθηκαν ποτέ, καθώς η σημερινή ροή αντιστοιχεί στο μισό των συμβατικών υποχρεώσεων προς τη χώρα μας» δήλωσε ο κ. Ρασίντ.



Παρομοίως, πλήθος χωρών από την Βόρεια Ευρώπη έως τη Μ. Ανατολή σταδιακά θα καταστούν έρμαια της Τουρκίας και στον Ενεργειακό τομέα.
Πώς να μην αναρωτιέσαι μετά;
Μα όλοι αυτοί που θρέφουν την παντοδυναμία της Τουρκίας, έχουν σώας τας φρένας;
Δεν αντιλαμβάνονται ότι χτίζοντας μια πανίσχυρη Τουρκία θα καταστούν όλοι έρμαια των εκβιασμών της;
Θα μπορούσαν ίσως υπό άλλους όρους να υφίστανται και η μια πολιτική (Τουρκικοί Αγωγοί Ενέργειας) και η άλλη (Διαχείριση Υδάτων Ανατολίας – GAP).
Αλλά επ’ ουδενί στο πλαίσιο μιας πανίσχυρης Τουρκίας.
Παρά μόνον στο πλαίσιο μιας διαμελισμένης Τουρκίας, μιας Μικρασίας των διαφορετικών Εθνών – κρατών, μιας ανύπαρκτης Μεγάλης Τουρκίας ώστε να μην καταστεί δυνατόν στο μέλλον να εκβιάσει ούτε την Δύση, ούτε το Νότο με τις επεκτατικές πολιτικές της.
Στο πλαίσιο μιας «ελεγχόμενης», «διαχειρίσιμης» Μικρασίας των διαφορετικών κρατών.
Ειδεμή, θα πρέπει να προετοιμάζονται όλοι για εφιάλτες.
Η Δύση θα αναγκάζεται να υποκύπτει σε κάθε απαίτηση μιας μελλοντικής πανίσχυρης Τουρκίας προκειμένου να μην στερηθεί την πολύτιμη ενέργεια.
Η Μ. Ανατολή επίσης, για να μην στερηθεί τόσο την ενέργεια όσο και το νερό.
Το ακόμη πιο παράδοξο όμως ακούει στο όνομα «Ισραήλ».
Είναι όντως ν’ αναρωτιέται κανείς. Το Ισραήλ με το πανίσχυρο διεθνώς Εβραϊκό Λόμπι, το Ισραήλ που θα βρεθεί μέσα σε μια πολλαπλή «Τουρκική Μέγγενη», (Ενέργεια – Νερό – Στρατιωτική πίεση – ισλαμικός εθνικισμός/ιμπεριαλισμός), πως ανέχεται την «κλιμάκωση» αυτής της «δυνητικά εξοντωτικής για την ανεξαρτησία του κατάστασης;
Το λιγότερο που θα περίμενε κανείς από το «γνωστό Ισραήλ» θα ήταν να «φροντίσει» πρώτον να μην ολοκληρωθούν ποτέ τα Τουρκικά φράγματα της Ανατολίας και δεύτερον να μην καταστεί η Τουρκία ποτέ «Ενεργειακός Κόμβος» με γεωπολιτικές δυνατότητες και options «υπερ του δέοντος».
Δεν ανησυχεί άραγε το Ισραήλ μια τέτοια «Τουρκική υπερτροφία»;
Ή μήπως, ναι μεν ανησυχεί, πλην όμως δεν έχει εντέλει την «γνωστή φημολογούμενη επιρροή» προς τις Δυτικές κυβερνήσεις ώστε να επηρεάσει ανάλογα τις πολιτικές τους;
Δεν αντιλαμβάνεται το Ισραήλ πως τα συμφέροντά του δεν ταυτίζονται με αυτά της Τουρκίας και πως αντιθέτως είναι ένας από τους «μελλοντικούς Τουρκικούς Στόχους»;
Για τους Δυτικούς τι να πεις;
Προφανώς ανησυχούν τόσο παθολογικά  για την Κίνα και τη Ρωσία που προτιμούν να θρέψουν μια υπερτροφική Ισλαμική Τουρκική Οχιά ως «σφήνα» ανάμεσα σ’ αυτούς και τη Δύση, ασχέτως εάν γεννάται έτσι ο «βάσιμος κίνδυνος» να απειληθεί και η Δύση από το «ανόσιο εφιαλτικό γέννημά» τους μια μέρα.
Εξίσου προφανώς, για τους ίδιους λόγους - «παθολογικής ανησυχίας» καθώς φαίνεται -  ενισχύουν την Τουρκία και οι Κίνα και Ρωσία.
Ευελπιστούν ότι όντας ισλαμική και «μη – Δυτική» η Τουρκία, είναι αδύνατον να παραμείνει «υποχείριο» της Δύσης και πως οι περισσότερες πιθανότητες είναι να βρεθεί στο «στρατόπεδό» τους κάποτε.
Αλλά κι έτσι να μην γίνει, προφανώς σκέπτονται ότι ένας επιπλέον ισχυρός διεθνής γεωπολιτικός πόλος θα αποδυναμώσει την Δύση ακόμη περισσότερο φέρνοντας την υφήλιο σαφώς πιο κοντά στην «επιδιωκόμενη πολυπολικότητα».
Στα εφιαλτικά αυτά παιγνίδια των «Μεγάλων» οι μόνοι που απομένουν να αντιδράσουν είναι οι «άμεσα θιγόμενοι».
Οι χώρες και οι λαοί πέριξ της Τουρκίας που ουσιαστικά «της αποδόθηκαν» από τις Διεθνείς Δυνάμεις ως βορά και θυσία στην Ιμπεριαλιστική όρεξή της με σκοπό ακριβώς να της θρέψουν την ισχύ.
Ελλάδα, Βουλγαρία, Αρμενία, Κούρδοι, Ιράκ, Ιράν, Συρία, Ισραήλ και Μ. Ανατολή θα υποστούν μια Οθωμανική Λαίλαπα άνευ προηγουμένου εάν δεν αντιδράσουν έγκαιρα και καίρια.
Τα φράγματα υδάτων της Ανατολίας είναι σχεδόν έτοιμα.
Ήδη το Ιράκ και η Συρία διψάνε και καταστρέφονται μέρα τη μέρα αναγκαζόμενα να υποκύπτουν όλο και περισσότερο στα Νεοοθωμανικά εκβιαστικά γεωπολιτικά κελεύσματα των Νεοσουλτάνων.
Σε λίγο το ίδιο θα υποστεί και η υπόλοιπη Μ. Ανατολή, μαζί και το Ισραήλ.
Δεν έχει μείνει πολύς χρόνος για μια μαζική δυναμική αντίδραση σε τούτον τον εφιαλτικό γιγαντισμό της Τουρκίας.
Πρέπει να της κοπεί αυτή η «καταστροφική φόρα» κι αυτό πρέπει να γίνει άμεσα.
Η Τουρκία είναι ένας Εφιαλτικός Κίνδυνος για την περιοχή και η μόνη λύση είναι ο διαμελισμός της.
Η ανάγκη για μια «Αντιτουρκική Διεθνή» των Εθνών που πλήττονται άμεσα από τους Τουρκικούς γεωπολιτικούς σχεδιασμούς, μια «Αντιτουρκική Συμμαχία»  που θα προβεί σε άμεσα δυναμικά μέτρα  ενάντια στην Τουρκία είναι περισσότερο από ποτέ επείγουσα.
Προτού η Τουρκία προλάβει να εδραιώσει την Στρατιωτική Ισχύ της σε ισχυρές εξοπλιστικές, ενεργειακές και οικονομικές βάσεις.
Κι ακόμη χειρότερα, προτού μετατραπεί σε πυρηνική δύναμη.

Γεράκι του Αιγαίου