«Μην ανοίγεις το στόμα σου και την καρδιά σου στον καθένα, στους χίλιους κι αν ένας καταλάβει...»

Αγ. Σεραφείμ του Σάρωφ


Παρασκευή, 3 Ιουνίου 2011

1ο Μέρος : Στόχος, 13.07.09


«Σύνδρομο Διεθνούς Στρατιωτικοποίησης»

Η αναπόφευκτη σταδιακή στρατιωτικοποίηση της Ελληνικής (και όχι μόνον) κοινωνίας.


H έκρηξη στο Μετρό Συντάγματος

«….Αθήνα , Δευτέρα, 8.00 το πρωί. Στην Πλατεία Συντάγματος ο σταθμός του Μετρό είναι γεμάτος από κόσμο. Ξαφνικά, μια τρομακτική λάμψη, μία πίεση στον αέρα και κατόπιν  μία εκκωφαντική έκρηξη πλημμύρισαν την ατμόσφαιρα.  Φλόγες και θανατηφόρα θραύσματα από γυαλιά, σίδερα και τσιμέντα εκτοξεύθηκαν παντού εξοντώνοντας κάθε άνθρωπο σε ακτίνα δεκάδων μέτρων. Έξω από το Σταθμό, οι περαστικοί μόλις  άκουσαν τον κρότο της έκρηξης, κοντοστάθηκαν ξαφνιασμένοι.
Σε ελάχιστο χρόνο είχαν συγκεντρωθεί εκατοντάδες άτομα γύρω από το «Ελληνικό Σημείο 0» όταν νέες εκρήξεις - μέσα από το πλήθος στην πλατεία αυτή τη φορά - πρόσθεσαν εκατοντάδες ακόμη νεκρούς…
Δυο ώρες μετά, μια προκήρυξη στο Διαδίκτυο, υπογεγραμμένη από τους «Τούρκους Μουτζαχεντίν», ανέλαβε την ευθύνη του χτυπήματος.
Η Τουρκική κυβέρνηση ανακοίνωσε πως δεν υπάρχει τέτοια Οργάνωση και πως όλα είναι προβοκάτσια «αγνώστου προέλευσης».
ΗΠΑ και ΕΕ έκαναν παρόμοια εκτίμηση.
Η Ισλαμική Διάσκεψη, η Χαμάς, η Χεζμπολάχ, οι Αδελφοί Μουσουλμάνοι αλλά και η ίδια η Αλ Κάϊντα , άφηναν μία πιθανότητα  να έδρασαν αυτόνομα κάποιοι «άγνωστοι ισλαμικοί πυρήνες», που όμως σε καμία περίπτωση δεν ελέγχονται ούτε διατάχθηκαν από αυτούς.
Οι Ελληνικές Υπηρεσίες Ασφαλείας αμφιταλαντεύονταν.
Ποιος ή ποιοι θα είχαν συμφέρον άραγε να προκαλέσουν ένα τέτοιο «εξαιρετικά αιματηρό χτύπημα» στην Ελλάδα;
Δεν είχαν παρά να στρέψουν όλοι το βλέμμα τους στην Οργή που ανέβλυζε από την Συλλογική Ψυχή των Ελλήνων εναντίον των Τούρκων συλλήβδην μετά από τον τεράστιο αυτό φόρο Ελληνικού αίματος…
Οι Έλληνες μετά από αυτή την δική τους 11η Σεπτεμβρίου, μετά από αυτό το δικό τους οδυνηρό  Περλ Χάρμπορ ζητούσαν αίμα και εκδίκηση…
(Όπως ακριβώς λίγα χρόνια πριν οι Αμερικανοί μετά την 11/09 και οι Άγγλοι μετά το Μετρό…)
Το πεδίο ήταν πια ελεύθερο για επιβολή Καθεστώτος Εκτάκτου Ανάγκης.
Για «στρατιωτικοποίηση» της Ελληνικής κοινωνίας.
(5ο σχόλιο στο http://infognomonpolitics.blogspot.com/2009/01/blog-post_6351.html )

Σενάριο;
Ναι.
Θα μπορούσε όμως να γίνει πραγματικότητα;
Και αν ναι, από ποιους, με τι κίνητρα και που θα μπορούσε να οδηγήσει άραγε κάτι τέτοιο την Ελληνική κοινωνία;
Απλό σενάριο θα πει κάποιος. Απίθανο να συμβεί στην πραγματικότητα.
Κι όμως.
Πρόσφατα κάποιος έριξε χειροβομβίδα σε κλειστό χώρο στα Εξάρχεια, όπου συνεδρίαζε αριθμός συγκεντρωμένων πολιτών.
Εάν η χειροβομβίδα διαπερνούσε το διπλό τζάμι και εκρήγνυντο ανάμεσα σε τόσα άτομα, πόσα θύματα θα μετρούσαμε άραγε;
Τι θα γινόταν αμέσως μετά στους δρόμους όλης της Ελλάδας  από το λαϊκό ξέσπασμα;
Μπορεί μήπως να διανοηθεί κανείς πόσο κοντά βρεθήκαμε στην ολική καταστροφή της κοινωνικής ειρήνης;
(ενδεικτικό ίσως είναι το «προφητικό» 10ο σχόλιο στο bloghttp://infognomonpolitics.blogspot.com/2009/02/blog-post_671.html την 02/02/09 και 22 ημέρες πριν την «πραγματική απόπειρα με χειροβομβίδα»).
Εξαίρεση;
Μάλλον όχι.
Το ίδιο ερώτημα μπορεί να τεθεί και στην προ λίγων μηνών περίπτωση του παγιδευμένου με 120 κιλά εκρηκτικών ANFON αυτοκινήτου εντός του προαυλίου της Citibank στην Κηφισιά.
Και σ’ αυτή την περίπτωση – εάν τελικά εκρήγνυντο - θα μιλούσαμε για εκτεταμένες υλικές καταστροφές και θύματα.
Ποια θα ήταν άραγε η αντίδραση κοινωνίας και αρχών;
Εκτεταμένη βίαιη σύγκρουση φυσικά.
Εξαίρεση και τούτο;
Κι όμως, αν ρίξουμε μια απλή ματιά γύρω μας θα δούμε τόσα μα τόσα πολλά περιστατικά «εξάρσεων βίας» που είναι ν’ αναρωτιέται κανείς πως διατηρείται ακόμα η «Εν Ειρήνη Πολιτεία» στο βάθρο της.
 Τα σύννεφα που έχουν συγκεντρωθεί είναι τόσα πολλά που η «κοινωνική ειρήνη» κρέμεται κυριολεκτικά από μια κλωστή.


Προετοιμάζοντας την Στρατιωτικοποίηση της Κοινωνίας

Τα παραπάνω θα μπορούσαν όντως να ήταν απλά και μόνο ένα «σενάριο» εάν δεν είχαν τόσο εκτεταμένη εφαρμογή ιστορικά στην προετοιμασία των «Στρατιωτικοποιημένων Κοινωνιών».
Ο κανόνας ήταν πάντα ένας :

«…Με κατάλληλες δράσεις να ωθηθεί η κοινωνία πρώτα στον φόβο και μετά στην αναζήτηση του Παράκλητου Ηγέτη και Καθεστώτος που θα την προστατέψει και θα την σώσει…»

Οικονομική ύφεση, ανεργία, πείνα, εγκληματικότητα, οικολογική καταστροφή,  πόλεμος, θάνατος…
Ένα «εκρηκτικό κοκτέηλ» που ποτέ δεν στάθηκαν ικανές να αντιμετωπίσουν οι «κλασικές κυβερνήσεις» λόγω των εξαιρετικά «πολεμικών» καταστάσεων που το διέπουν. Όπως και του «εξαιρετικά επώδυνου χαρακτήρα» των «απαιτούμενων μέτρων» αντιμετώπισής του.

Γι’ αυτό και με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, η Κοινωνία των (παραπάνω) Δεινών οδηγούνταν πάντα και αναπόφευκτα προς την ίδια νομοτελειακή φόρμουλα:

«…Την στρατιωτικοποίηση αυτής και του Πολιτειακού Καθεστώτος της…»


Γενικό Background

Πηγαίνοντας από το «Συνολικό» στο «Ειδικό» βλέπουμε πως απο την μια έχουμε το «τι γίνεται» στον Διεθνή Χώρο (κυρίως στις ΗΠΑ) και από την άλλη το «ΠΩΣ αυτό μεταφέρεται ή/και αναπτύσσεται και στην Ελλάδα».
Από την μια είναι τα στάνταρ βήματα που ιστορικά αποτελούν τα «θεωρητικά τεκμήρια (του Συνδρόμου)» πως «όντως μια κοινωνία βαίνει προς στρατιωτικοποίηση» αλλά από την άλλη έχουμε τα «Πρόδρομα Στοιχεία» που ναι μεν πάντα προειδοποιούν για μια τέτοια πορεία – πλην όμως αδυνατούν ν’ αποτελέσουν αποδείξεις στα μάτια ενός  «επίμονα καρτεσιανού ερευνητή».
 Οι κοινωνίες φυσικά επιλέγουν συνήθως να μην δώσουν σημασία στις «Αποχρώσες Ενδείξεις των Πρόδρομων Στοιχείων» παρά μόνον εκ των υστέρων, όταν έχει επικρατήσει πλέον η «Νέα Κατάσταση ως (αταλάντευτα κι αυταπόδεικτα πια) Δεδηλωμένη».

Στο «Γενικό Background» μπορούν να συγκαταλεχθούν οι «Διεθνείς Πολιτειακές Επιρροές», η «Οικονομία», η «Οικολογία», η «Εσωτερική Ασφάλεια και Εγκληματικότητα», τα «Εθνικά Ζητήματα» και πολλά πολλά ακόμη «Κοινωνικά Μέτωπα» που «χτίζουν θέσεις» σταδιακά,  προετοιμάζοντας την «Επόμενη (Στρατιωτική) Μέρα». Ακόμη ακόμη και η «Νέα Βιογενετική-βιοπληροφορική Τάξη Πραγμάτων» ή η (συγγενής και συνακόλουθη) «Νέα Τάξη των Αυτοεξελισσόμενων Μηχανών» (που από τη μια θα προσθέσουν ισχύ στον άνθρωπο αλλά που σε δεύτερη φάση θα απαιτήσουν μια μεγαλύτερη Στρατιωτικοποίηση της ανθρώπινης κοινωνίας προκειμένου να τις αντιμετωπίσει) έχουν την δική τους συμμετοχή στην Γέννηση της Νέας Στρατιωτικής Τάξης Πραγμάτων.
Σαν «Εχέγγυα» και «αποδείξεις»; Όχι.
Αλλά σαν σοβαρές ενδείξεις του «…τι έρχεται», πότε για να επιβάλλει την Νέα Τάξη Πραγμάτων και (παραδόξως) πότε για να προστατέψει την «Παλαιά».
Το αν θα τα δεχτούμε ως (προειδοποιητικές) «ψηφίδες γνώσης» και  «απαραίτητες παραμέτρους της Συνάρτησης της επικείμενης Στρατιωτικοποίησης» ή αν θα τα απορρίψουμε ως Γεννήματα μιας ακόμη Συνωμοσιολογίας είναι στην ευχέρεια του καθενός.
Γεγονός είναι πως το καθένα από μόνο του δεν δείχνει τίποτα.
Όλα μαζί όμως, σχηματίζουν μια ξεκάθαρη και ιδιαίτερα σκληρή εικόνα για το ανθρώπινο μέλλον.
Λίγα κι ενδεικτικά μόνον είναι αυτά που παρατίθενται παρακάτω. Σαφώς και είναι πολύ περισσότερες οι «Μεταβλητές της Εξίσωσης».
 Είναι όμως αρκετά για να μας δείξουν μια μικρή πλην σαφή «αντανάκλαση του Στρατιωτικού μας Μέλλοντος».
Μια προοπτική μέλλοντος που όσο πιο γρήγορα την συνειδητοποιήσουμε ως νομοτελειακά αναπόφευκτη, τόσο πιο ομαλά θα γίνει η αντίστοιχη μετάβαση από το ένα status στο άλλο.

Ο Διεθνής Παράγοντας «Στρατιωτικοποίησης»

Η «Κρίση» είναι διεθνές φαινόμενο που ταλανίζει ταυτόχρονα και όλες τις άλλες κοινωνίες.
Παντού υπάρχει η ίδια τάση «Στρατιωτικοποίησης των κοινωνιών». Και αναφερόμαστε στην Δύση, εφόσον σε Ρωσία, Ανατολή και Νότο υφίσταται ήδη – εν πολλοίς - αυτή η  κατάσταση.
Εάν μάλιστα σκεφτούμε την οξεία πίεση που ασκεί ο παγκόσμιος Υπερπληθυσμός σε αυτές τις «εντάσεις» κι αν λάβουμε υπόψη το «πως αντιδρούσαν ιστορικά οι κοινωνίες» όταν τα πληθυσμιακά μεγέθη διογκώνονταν τραγικά, εύκολα διαβλέπουμε την «πολεμική συνέχεια».
Αυτή η γενικότερη διεθνής «τάση στρατιωτικοποίησης» δεν μπορεί παρά να «συνεπικουρήσει» την αντίστοιχη «εγχώρια τάση».
Για να έχουμε μια εικόνα του πως μπορούν να κλιμακωθούν τα πράγματα από ένα «τρομοκρατικό επεισόδιο» μέχρι την Εθνική κατάρρευση αξίζει να ξαναδούμε το ίδιο «γλαφυρό σενάριο».
Τι θα συνέβαινε άραγε εάν εκρήγνυντο η χειροβομβίδα στα Εξάρχεια την 24/02/09;
Πιθανότατα ότι έγινε τον Δεκέμβριο ’08 επί χίλια.
Μια εκτεταμένη «αναρχία» σημαίνει αίμα, θάνατος και εν τέλει (δυνητικά) «εμφύλια σύρραξη».
Μια Κατάσταση Εκτάκτου Ανάγκης στην οποία όλοι οι παραπάνω παράγοντες οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια.
Μια κατάσταση που για να επιτηρηθεί και να διαχειριστεί θα απαιτήσει ισχυρούς πόρους σε τεχνικά και έμψυχα μέσα των Δυνάμεων Ασφαλείας – αφού η «Βία» θα είναι το κυρίαρχο στοιχείο της καθημερινότητας και φυσικά η αναπόφευκτη διαρκής απόπειρα «ελέγχου» της.
Η εκτεταμένη εγκληματικότητα, αυτοδικία, τρομοκρατία, εξεγέρσεις, εάν δεν καθίστατο δυνατό να «ελεγχθούν έγκαιρα» θα οδηγούσαν αναγκαστικά στις εκτεταμένες – πλην εσπευσμένες - επιστρατεύσεις, στην (ανακλαστική) παραστρατιωτική δραστηριότητα, στην εκτεταμένη χρήση του στρατού εντός της χώρας – και άρα στον υποβιβασμό του αξιόμαχού του στα σύνορα, με ότι αυτό μπορεί να σημαίνει για την πιθανότητα Εξωτερικής εισβολής.
Όπως περιγράφηκε στην αρχή του κειμένου, οι αιτίες και οι αφορμές που θα μπορούσαν να οδηγήσουν στο παραπάνω ή σε παρόμοια σενάρια είναι εξαιρετικά πολλές.
Η Πολιτεία, προκειμένου να μην συρθεί σε αυτά, ή ακόμη χειρότερα για να τα αντιμετωπίσει εάν, όταν κι εφόσον βρεθεί ενώπιον «τετελεσμένων γεγονότων» θα αναγκαστεί να λάβει «έκτακτα μέτρα ασφαλείας» και δη «εγκαίρως».

Τουτέστιν μεθερμηνευόμενον, μιλάμε για κάποιον τύπο «Πολιτειακού Καθεστώτος Εθνικής Ασφαλείας».
Εφόσον αυτό άλλωστε σημαίνει «Στρατιωτικοποίηση της κοινωνίας».

Ειρήσθω εν παρόδω, οι περί αυτού «εκκλήσεις» πυκνώνουν.
πχ έρευνες Sky – Καθημερινή 22/03/09 περί «Κοινωνικού αιτήματος για μεγαλύτερη «αστυνομοκρατία» http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_ell_100059_22/03/2009_308611 αλλά και Πρώτο Θέμα 22/03/09)

Επιπροσθέτως, στο Nexus τ.29 γίνεται εκτενής κι εμπεριστατωμένος λόγος περί «Πειραμάτων Κοινωνικής Μηχανικής και την προετοιμασία της (παγκόσμιας) Κοινής Γνώμης για την επιβολή Στρατιωτικού Καθεστώτος…»

Αφορμή για μια τέτοια εξέλιξη σύμφωνα με την εξαιρετική παραπάνω έρευνα θα μπορούσε να είναι μια Πανδημία, μια μεγάλη διατροφική κρίση, φυσικές καταστροφές, ενεργειακή κρίση ή/ και μια κατάρρευση του οικονομικού συστήματος.

Εκεί διαβάζουμε και την έγκυρη έρευνα της Ναόμι Γουλφ για τον Guardian στην οποία προειδοποιεί τεκμηριωμένα ότι «…οι ΗΠΑ βρίσκονται ένα βήμα πριν από την επιβολή δικτατορίας…».

Όπως επίσης και η «απειλή» που δέχτηκαν ορισμένοι Αμερικανοί Γερουσιαστές για να στηρίξουν το περιβόητο Πακέτο Πόλσον υπέρ των Τραπεζών :

«…Ή στηρίξτε το πακέτο των 700 δις υπερ των τραπεζών ή την Δευτέρα θα καταρρεύσουν τα πάντα  και θα κηρυχτεί Στρατιωτικός Νόμος…». Η καταγγελία ανήκει στον Γερουσιαστή Brad Sherman και εκφωνήθηκε επίσημα στο Αμερικανικό Κογκρέσο (την 2/10/08) (http://www.youtube.com/watch?v=HaG9d_4zij8)

Καθώς επίσης φαίνεται, η ανάπτυξη Στρατιωτικών μονάδων στο Αμερικανικό έδαφος με σκοπό την αντιμετώπιση «εσωτερικών ταραχών» είναι ήδη γεγονός. Όπως και γενικότερα οι «προετοιμασίες» για κήρυξη Στρατιωτικού Νόμου στις ΗΠΑ
(US Army prepares to invade U.S. , http://www.youtube.com/watch?v=UgMx2F41XD0&NR=1 )

Στο ίδιο πνεύμα συνεχίζει και το Nexus τ.31 όπου μεταφέρονται οι θέσεις Celente (www.prisonPlanet.com) περί σφοδρότατων κι εκτεταμένων εξεγέρσεων στις ΗΠΑ όπως και του Μ. Chossudovsky ( http://www.globalresearch.ca/ ) που προβλέπει ότι «…η υπερεθνική νεοταξική ελίτ στοχεύει σε μια “Οργουελιανή Λύση” για τη Μεγάλη Ύφεση. Και αυτή είναι : Χαλιναγώγηση της Κοινωνικής Αναταραχής. Σ’ αυτή τη συγκεκριμένη κρίσιμη στιγμή, δεν υπάρχει ορατό πρόγραμμα οικονομικής ανάκαμψης….Η λύση είναι να χαλιναγωγηθεί η κοινωνική αναταραχή. Η προτιμώμενη διέξοδος, που κληρονομήθηκε από την απελθούσα κυβέρνηση Μπους, είναι η ενίσχυση του μηχανισμού της Homeland Security (Εσωτερικής Ασφάλειας) και η ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ των πολιτικών φορέων του κράτους. Η απελθούσα κυβέρνηση έχει στρώσει το έδαφος. Έχουν τεθεί σε ισχύ διάφοροι νόμοι της «αντιτρομοκρατικής» νομοθεσίας (στους οποίους περιλαμβάνονται και οι Πατριωτικοί Νόμοι) και προεδρικές οδηγίες από το 2001, που χρησιμοποιούν το πρόσχημα του Παγκόσμιου Πολέμου κατά της Τρομοκρατίας…»

Και φυσικά, ότι γίνεται στις ΗΠΑ (Militarization-Στρατιωτικοποίηση) θεωρείται «προπομπός και προμήνυμα» του «τι θα επακολουθήσει» στη συνέχεια και στην υπόλοιπη Ευρωατλαντική Συμμαχία – αλλά και στον υπόλοιπο κόσμο.

…συνεχίζεται…