«Μην ανοίγεις το στόμα σου και την καρδιά σου στον καθένα, στους χίλιους κι αν ένας καταλάβει...»

Αγ. Σεραφείμ του Σάρωφ


Παρασκευή, 3 Ιουνίου 2011

Στόχος, 10/12/09


Με οδηγό την «Ισπανική Εποποιΐα»

«Ελληνική Επανάκτηση»: Ή τώρα ή Ποτέ…


Το Εθνικό Μέτωπο, όσο κι αν ακόμη είναι ξεκάθαρα «ρευστό» κι επ’ ουδενί «συμπαγές»,  ως  «οιονεί Κίνημα Εθνικής Ασφάλειας» έχει φτάσει σε ένα κρίσιμο μεταβατικό στάδιο.
Έχει ωριμάσει αρκετά ώστε να μπορεί να κάνει το «κρίσιμο άλμα». Αυτό που θα του προσδώσει κατ’ αρχήν τον απαραίτητο «Συμπαγή χαρακτήρα» όπως και την «Αριθμητική Υπεροχή».
Έχουν συγκεντρωθεί σε επαρκή βαθμό όλες εκείνες οι «εντάσεις» ( δυνάμεις) που μπορούν να καθορίσουν δυναμικά κι αποφασιστικά τα Πολιτικοκοινωνικά Δρώμενα του Έθνους με στόχο την Εθνική Ισχύ. Αρκεί να συνδυαστούν και να εκφραστούν έτσι που να μετατραπούν ακριβώς σε «ρηξικέλευθες ενέργειες».
Κι αυτό μπορεί να γίνει μόνον με έναν τρόπο.
Να ενεργοποιηθούν οι κατάλληλοι «πυροδότες - καταλύτες».
Είναι δε, ακριβώς η σωστή ώρα για να χρησιμοποιηθούν αυτοί οι καταλύτες.
Είναι ακριβώς η ώρα που το Εθνικοπατριωτικό Κίνημα χρειάζεται τα δικά του «ηρωϊκά ορόσημα» για να μετατραπεί σε ένα «Ενιαίο δυναμικό, συμπαγές Σώμα» και να «εκτιναχθεί μπροστά». Χρειάζεται τους δικούς του «Μάρτυρες», τους δικούς του «ήρωες». Και τους χρειάζεται τώρα.
Απαιτούνται πλέον «δράσεις», «πατριωτικές πράξεις» που θα γεννήσουν αυτά τα «Πατριωτικά Κινηματικά Ορόσημα».
Ποικίλης μορφής, εντάσεως και ισχύος.
Οι Πατριώτες ανά τη χώρα σε κάθε της τμήμα και κοινωνικό πεδίο, είτε ως ομάδες, είτε ατομικά θα πρέπει - «εντατικά και κατ’ επανάληψιν» - να πάρουν «Πολιτικοκοινωνικές πρωτοβουλίες» που θα δημιουργήσουν αυτά ακριβώς τα «Ορόσημα του Υπέρ πάντων Εθνικού Αγώνα». Ορόσημα που θα λειτουργήσουν ως «Αγωνιστικά Σύμβολα».
Σύμβολα που θα μετατραπούν σε «Λάβαρα Πολέμου».
Λάβαρα που θα χρησιμεύσουν ως «Πόλοι Μαχητικής Συσπείρωσης» όλων των Πατριωτών Αγωνιστών.
Οι «Πατριωτικές αυτές δράσεις» είναι σίγουρο ότι θα οδηγήσουν σε «σφοδρές κοινωνικές εντάσεις». Πολλές δε εξ’ αυτών θα έλξουν πυρά (από την Κεντροαριστερά και δυστυχώς όχι μόνον – αλλά  και από την «ουρά της την Κεντροδεξιά») που  θα μετατραπούν εκ των πραγμάτων σε κοινωνικές συγκρούσεις.
Οι «Ρήξεις» αυτές δεν πρέπει επ’ ουδενί να αποφευχθούν.
Αντιθέτως, θα πρέπει με κάθε τρόπο να επιδιωχθούν και να συντηρηθούν.


Ήγγικεν γαρ η «Ώρα των Ηρώων»….

Πολλοί εξ’ αυτών των «Μαχόμενων συναγωνιστών» - θα πρέπει να γνωρίζουν ότι - θα χτυπηθούν αδυσώπητα από το «Πολιτικό Κατεστημένο» της «συναδελφωμένης διεφθαρμένης Μεταπολιτευτικής Κεντροαριστεράς – Κεντροδεξιάς». Θα πληγούν αμείλικτα και παραδειγματικά προκειμένου να τρομοκρατηθεί το υπόλοιπο Εθνικό Μέτωπο.
Ως τώρα το «Νεοταξίτικο ετερόδουλο Ελληνικό Πολιτικό Σύστημα» προσπαθούσε να «αγνοεί» το Εθνικό Μέτωπο.
Αυτή η «Υποκριτική Τακτική τους» όμως έφτασε πια στα όριά της.
Από εδώ και πέρα θα αναγκαστούν να περάσουν στα επόμενα στάδια αντιμετώπισης του «επελαύνοντος Εθνικού Μετώπου».
Θα επιχειρήσουν να «γελοιοποιήσουν» και σε επόμενη φάση θα «επιτεθούν» δριμύτατα στους Πατριώτες και στις δράσεις τους.
Άλλοι συναγωνιστές θα οδηγηθούν στην οικονομική καταστροφή, άλλοι θα διασυρθούν, άλλοι θα αποταχθούν ατιμωτικά, άλλοι θα μετατεθούν δυσμενώς, άλλοι θα βρεθούν στα νοσοκομεία και άλλοι στις φυλακές.
Αυτός ο Γολγοθάς θα είναι η Τιμή τους.
 Να θυμούνται μόνο πως «από την στιγμή της δίωξής τους» ο «Λόγος και οι Πολιτικές Πράξεις» τους θα έχουν πολλαπλάσια ισχύ από πριν. Η Φυλάκιση των αγωνιστών θα μετατραπεί σε πανίσχυρο Μέσο Επικοινωνίας του Εθνικού Μετώπου συνολικά.
Και πιστέψτε το, θέλουν δε θέλουν οι Καθεστωτικοί Εθνοπροδότες θα αναγκαστούν πια να φυλακίσουν χιλιάδες Αγωνιστές Πατριώτες.
(Γι’ αυτό και άμεσα θα πρέπει το Πατριωτικό Μέτωπο να χτίσει μηχανισμούς και δομές στήριξης αυτών των «Σύγχρονων Εθνικών Πατριωτών Ηρώων» προκειμένου όχι μόνον να μην εγκαταλειφθούν στην τύχη τους αυτοί οι σύγχρονοι εθνομάρτυρες και οι οικογένειές τους αλλά και να αξιοποιηθεί επικοινωνιακά στο μέγιστο η θυσία τους).
Ναι, θα είναι βαρύς ο Εθνικός Σταυρός αυτού του Αγώνα. Θα πρέπει να κάνουν υπομονή όμως γνωρίζοντας ότι, για κάθε έναν Πατριώτη Αγωνιστή Ήρωα – Μάρτυρα που θα «πλήττεται», εκατό άλλοι οργισμένοι Πατριώτες αγωνιστές θα γεννώνται ΧΑΡΙΣ σ’ ΑΥΤΟΝ και θα ενεργοποιούνται στον Εθνικό Αγώνα.
Οι συναγωνιστές αυτοί θα πρέπει να είναι βέβαιοι για την νικηφόρα έκβαση του Εθνικού Αγώνα και να έχουν πίστη.
Ότι κι αν χάσουν, ότι κι αν τους κοστίσει η λυσσαλέα επίθεση του ανήθικου Εθνοπροδοτικού Μεταπολιτευτικού κατεστημένου, θα έρθει – και μάλιστα γρήγορα - η στιγμή της «Ελληνικής Reconquista - Επανάκτησης». Η Στιγμή της Αναβίωσης του Ελληνικού Πολεμικού Μεγαλείου και Ισχύος. Θα έρθει – και δη σύντομα - η στιγμή που οι Πατριώτες θα ηγούνται της Ελληνικής Πολιτείας και θα αποκαταστήσουν τους πληγέντες ήρωές τους. Τα ανοσίως πληγέντα θύματα από τον καιρό του Αγώνα θα έρθει η στιγμή που θα τιμηθούν όπως τους αξίζει.
Και αντίστοιχα, θα έρθει η στιγμή που όσοι τους χτύπησαν θα λάβουν τότε επίσης «ότι τους αξίζει».
Κι επειδή αυτό θα λάβει χώρα «εν Καιρώ Πολέμου», όλοι οι «υποψήφιοι Θύτες Πατριωτών» αντιλαμβάνονται ποιος «Τύπος Δικαιοσύνης» θα έχει «ενεργοποιηθεί» - βάση του Συντάγματός ΤΟΥΣ - τότε.


Η «Κατάλληλη Ώρα» είναι «Τώρα».

«Όσοι Ζωντανοί Πατριώτες» ας προσέλθουν στην Γραμμή του Εθνικού Υπέρ Πάντων Αγώνα «οπλισμένοι» (με «Ελληνική Ψυχή») κι «έτοιμοι για όλα». Αρκετά πια με την «φρονιμάδα» των «λίγων και επιτηδείων». Τίποτα δεν κατέκτησε ποτέ αυτός ο Λαός με την «ατομιστική φρονιμάδα» των Κοτζαμπάσηδων, των Μαυροκορδάτων, των Πολιτειακών Καρεκλοκένταυρων και των επίσημων «Ακαδημαϊκών Καλαμαράδων» . Παρά μόνον με την «Ιερά Οργή» των Οπλαρχηγών. Των ανίκητων Πολεμιστών αυτού του Ιερού Αρχαίου Τόπου.
Οι κατέχοντες Πολιτειακά Πόστα Πατριώτες ας έχουν πλέον ως γνώμονα πράξεών τους το «Εθνικοπατριωτικό Συμφέρον» και όχι τις «εντολές της διεφθαρμένης Καθεστωτικής Πολιτειακής Διαπλοκής». Σε όποια Διοικητική θέση κι αν βρίσκονται. Ένστολη ή μη. Ότι κι αν τους κοστίσει. Ας έχουν το θάρρος να συγκρουστούν με τους πολιτικούς τους προϊστάμενους στα Εθνικά Θέματα. Όσες περισσότερες (διοικητικές και άλλες) ποινές αναγκαστούν να επιβάλλουν οι Εθνοπροδότες πολιτικοί στους Πατριώτες Αγωνιστές, τόσο μεγαλύτερη θα είναι η Πατριωτική έλξη, οργή και συσπείρωση των αγωνιστών.
Οι Στρατιωτικοί εν αποστρατεία ας αρχίσουν επιτέλους να στηλιτεύουν - «εν πυκνή τάξει και όχι σποραδικά» - με δημόσιο λόγο τα κακώς κείμενα στα Εθνικά μας θέματα. Ας πάψουν να φοβούνται και να κρύβονται.
«Ευτυχής Εθνική Έκβαση» θα θεωρηθεί μόνον (και τίποτε λιγότερο απ’ αυτό) το να δουν το φως της δημοσιότητας δεκάδες χιλιάδες Κείμενα και Παρουσιάσεις Εθνικής αγανάκτησης υπογεγραμμένα από εξίσου χιλιάδες απόστρατους Έλληνες αξιωματικούς που θα δείξουν έτσι ξεκάθαρα πως αποφάσισαν να δείξουν δυναμικά ότι  «υπάρχουν, τελούν εν οργή και είναι αποφασισμένοι για όλα».
Οι εν ενεργεία, ας βρουν τον τρόπο να δείξουν πως ο Ελληνικός στρατός έχει ακόμη δόντια. Έστω και με κίνδυνο της θέσης τους. Να θυμούνται πως ακόμη κι αν τιμωρηθούν τώρα, σύντομα τα πράγματα θα είναι αλλιώς. Η  «Εθνική Εκτροπή» (ένεκα των επίδοξων εισβολέων αλλά και των εθνοπροδοτών Πεμπτοφαλαγγιτών συνεργατών τους) - καθώς και η ανάλογη Κατάσταση Εκτάκτου Ανάγκης -  πλησιάζει με δριμύτητα και τότε φυσικά την ηγεσία της χώρας δεν θα την έχουν οι εθνοπροδότες αλλά οι Πατριώτες. Εκείνη την «Ιστορική Στιγμή»  – δηλαδή συντομότατα – ας γνωρίζουν όλοι ότι θα αποκατασταθεί κάθε μα κάθε πατριώτης  στρατιωτικός όπως τους πρέπει.
Οι ανοργάνωτες Δυνάμεις των Πατριωτών Μαχητών να θυμούνται πως η επίθεση της Πέμπτης Φάλαγγας, όταν έρθει (και δη «σύντομα»), θα είναι αιφνιδιαστική και καίρια. Θα χτυπήσουν αμείλικτα και μεταξύ άλλων στόχων θα πλήξουν κι εσάς τους ίδιους, έναν έναν ξεχωριστά προτού προλάβετε να «συνταχθείτε», να «εξοπλισθείτε» και να «αμυνθείτε». Θα χτυπήσουν εσάς και κάθε μέλος της οικογένειάς σας. Δεν θα υπάρχει τότε χρόνος οργάνωσης την τελευταία στιγμή των Πατριωτικών μαχητικών δυνάμεων. Αυτές θα πρέπει να έχουν οργανωθεί από νωρίτερα και να έχουν λάβει θέσεις σε όλα τα σημεία της χώρας. Και κυρίως, εκεί που όλοι γνωρίζουμε ότι θα χτυπήσουν αμείλικτα εισβολείς και Πεμπτοφαλαγγίτες. Είστε ήδη όλοι «φακελωμένοι και προγραμμένοι». Ετοιμάστε τους λοιπόν έγκαιρα μια «Ισπανική Εποποιΐα» - με ότι κι αν «σημαίνει τούτο» για την «Στρατηγική Αγώνα» που πρέπει να εφαρμοστεί.
Θα πρέπει να νοιώσει (και δη «έμπρακτα») κάθε εχθρός («εντός ή εκτός των τειχών») ότι Οργανωμένες Μαχητικές Δυνάμεις των Πατριωτών γνωρίζουν την δράση τους, είναι έτοιμοι, την περιμένουν και την κατάλληλη στιγμή θα «δράσουν». Καίρια και αμείλικτα.


Επιμέρους «Δράσεις»

Το Κίνημα Εθνικής Ασφάλειας θα πρέπει, επίσης, να οργανώσει μια ισχυρότατη Επικοινωνιακή Δράση. Αυτό σημαίνει πως επειγόντως θα πρέπει να οργανωθεί ένας ισχυρός Όμιλος Πατριωτικών ΜΜΕ που θα αναπτύξουν τις κατάλληλες Εθνικού προσανατολισμού Επικοινωνιακές Δράσεις. Οι «άμεσα εμπλεκόμενοι» («μηντιακοί» άνθρωποι του Πατριωτικού χώρου) ας το φροντίσουν επιτέλους. Ας αποφασίσουν εντέλει να βρουν μια κοινή γλώσσα μεταξύ τους και ας οργανώσουν όλοι μαζί το τιτάνιο αυτό – μα άκρως απαραίτητο - Έργο. Μόνος του ο καθένας τους είναι μικρός κι ανίσχυρος. Όλοι μαζί όμως θα είναι πανίσχυροι. Και θα κατορθώσουν έτσι – αρκεί να θέλουν – να βρουν και τους απαιτούμενους υψηλούς πόρους που αναμφίβολα απαιτεί το φιλόδοξο μα και δαπανηρότατο αυτό  εγχείρημα.
Η Τουρκία παραείναι σοβαρός Εθνικός κίνδυνος για να αφεθεί αβασάνιστα η αντιμετώπισή του στους υποταγμένους ετερόδουλους εθνοπροδότες Μαυροκορδάτους Πολιτικούς της Μεταπολίτευσης και στην διεφθαρμένη Πολιτεία ΤΟΥΣ (που κατέταξε τη χώρα μας (ως προς την διαφθορά) στην 71η παγκόσμια θέση  - πιο κάτω ακόμη κι από τη Μποτσουάνα!, που διέλυσε το Στράτευμα και που έφτασε το Κράτος μια ανάσα από το «Δυστυχώς Επτωχεύσαμεν»).
Επείγουσα μέριμνα του Κινήματος Εθνικής Ασφάλειας θα πρέπει να είναι η επαφή με τα αντίστοιχα Πατριωτικά Κινήματα των Λαών που επίσης έχουν εθνικά προβλήματα με την Τουρκία και η ίδρυση μιας «Αντιτουρκικής Διεθνούς».
Ένα διεθνή οργανισμό που σκοπό θα έχει να λειτουργήσει ως Διεθνές Αντιτουρκικό Λόμπι – και όχι μόνο.
Θα πρέπει να συνδυάσει στους κόλπους του όλα εκείνα τα στοιχεία και δυνάμεις που θα γεννήσουν μια ισχυρή διεθνή δύναμη κατά της Τουρκίας.
Δύναμη οικονομική, πολιτική, διπλωματική, στρατιωτική, τεχνολογική, επικοινωνιακή.
Μια Διεθνής Δύναμη που θα αναλάβει να εξαπολύει ακατάπαυστα «παντός είδους επιθέσεις» κατά της «Τουρκικής Δύναμης του Κακού».
Επίσης βασική μέριμνα του Κινήματος Εθνικής Ασφάλειας θα πρέπει να είναι η ίδρυση ενός διεθνούς Οργανισμού Ιδιωτικών Αμυντικών Υπηρεσιών.
Ενός Οργανισμού Ελλήνων Μισθοφόρων που θα αναλάβει να αναπτύξει έμμισθη πολεμική δράση σε όλα τα Μέτωπα ανά τον πλανήτη.
Αυτό θα προσφέρει στην Ελλάδα ποιοτικά άριστα εκπαιδευμένο κι εμπειροπόλεμο στρατό που θα είναι πολύτιμος την «Κρίσιμη Στιγμή».
Θα ανανεώσει επίσης ιστορικά τον τίτλο του «Πολεμικού Λαού των Ελλήνων» - αναβιώνοντάς τον ουσιαστικά – και υψώνοντας έτσι ένα «οιονεί νοητό ανάχωμα» απέναντι σε κάθε επίδοξο εισβολέα.
Ένα πανίσχυρο διπλωματικό όπλο που για να «αναπτυχθεί πλήρως» θα απαιτηθεί κάτι ακόμη – όσο «αιρετικό» κι αν ακούγεται για Εθνικό - Πατριωτικό Μέτωπο.
Για να αναβιώσει ξανά αυτός ο τίτλος πρέπει όλη μας η ενέργεια ως λαός να κατευθυνθεί στην «Πολεμική δράση».
Πρέπει να αποκτήσουμε ισχυρό, μεγάλο κι εμπειροπόλεμο στρατό.
Κι αυτό δεν εκπληρώθηκε ποτέ ιστορικά στα πεδία των ασκήσεων και των σχεδιασμών επί χάρτου παρά μόνον στα πεδία των μαχών.
Κι αφού δικούς μας πολέμους δεν έχουμε θα πρέπει να αναπτύξουμε δράση σε ξένους πολέμους.
Κι αυτό μπορεί να γίνει κυρίως με τη συμμετοχή μας στις Συμμαχικές μας Δυνάμεις.
Γι’ αυτό και πρέπει η Ελλάδα να μετατραπεί στην δεύτερη μετά τις ΗΠΑ δύναμη συμμετοχής στην Πρώτη Γραμμή του ΝΑΤΟ.
Πέραν από εθνικές πεποιθήσεις και δίκαιες εναντιώσεις στα Νεοταξίτικα αγγλοσαξονικά μοντέλα διεθνούς κυριαρχίας θα πρέπει να σκεφτόμαστε πως ιστορικά δεν έχει καμία σημασία ποιος και μέσα από τι κανάλια ενίσχυσε τον εθνικό στρατό του.
Σημασία έχει πχ πως ο Ρωσικός Στρατός σήμερα εξακολουθεί να είναι από τους ισχυρότερους διεθνώς. Δεν έχει καμία απολύτως σημασία εάν σε τούτο συνέβαλλαν τόσο ο Τσάρος, όσο και τα Σοβιέτ, όσο και ο Πούτιν. Σημασία έχει ότι η Ρωσία (συνολικά) κατόρθωσε να εκμεταλλευθεί κάθε Πολιτειακό της στάδιο και συμμαχίες στο διάβα των αιώνων προκειμένου να ισχυροποιηθεί στρατιωτικά.
Αντιστοίχως και η Ελλάδα θα πρέπει να εξαντλήσει κάθε τέτοιο περιθώριο ανάπτυξης της «Πολεμικότητάς» της μέσα από κάθε δυνατή συμμετοχή σε Στρατιωτικούς Μηχανισμούς.
Ακόμη κι αν χρειαστεί να πολεμάει με τον Εθνικονατοϊκό στρατό της στο Αφγανικό μέτωπο τη στιγμή που Ισλαμικά καθεστώτα θα έχουν πληρώσει (ως νέοι Πέρσες) τμήματα του - «μη επίσημου» - Ελληνικού Μισθοφορικού Στρατού να πολεμάει από την «άλλη όχθη» στα Αφρικανικά Μέτωπα.
Ο Αντικειμενικός Σκοπός (Πολεμική ανόρθωση του Έθνους) πρέπει να υπερβαίνει ιδεολογίες και φιλοσοφίες. Πρέπει να αποσκοπεί επίμονα κι αδίστακτα σε έναν και μόνο στόχο.
Την καθιέρωση της Ελλάδας ως μιας διεθνώς ισχυρής πολεμικής δύναμης.
Διότι τέτοιες συμμετοχές συνεπιφέρουν πολλά οφέλη. Οικονομικά, εξοπλιστικά, τεχνολογικά, πολιτικοδιπλωματικά, κλπ


Φυγή μπροστά, Πόλεμος: η μόνη επιλογή

Για την ακρίβεια, η κατάκτηση της «Πολεμικής Ισχύος» είναι το υπέρτατο Διπλωματικό Κεφάλαιο.
Που μπορεί να μηδενίσει ακόμη και το απίστευτο «Δημοσιονομικό έλλειμμα της χώρας» το οποίο με μαθηματική ακρίβεια μας οδηγεί στην εθνοκαταστροφική «Πτώχευση», τουτέστιν, στην «απόλυτη εθνική καταστροφή». Γιατί, για όποιον δεν το έχει συνειδητοποιήσει, μια απόλυτη οικονομική καταστροφή – όπως η «Πτώχευση του Κράτους» – θα οδηγήσει (μέσω πολλών δεινών) την συντριπτική  πλειοψηφία του νεανικού (ελληνογενούς) δυναμικού της Ελλάδας στην μετανάστευση -και όσους απομείνουν εδώ,  στην απόλυτη «α-γεννητικότητα».
Και συνεπώς τη χώρα στην δημογραφική αυτοκτονία εν ριπή οφθαλμού. (Βλέπεις, οι τριτοκοσμικοί μετανάστες αυξάνονται μονίμως, σταθερά και επικίνδυνα αντί να μειώνονται).
Κάτι που ήδη έχει ξεκινήσει δυστυχώς. Τα τελευταία δέκα χρόνια μισό εκατομμύριο Έλληνες νέοι έχουν εγκαταλείψει τη χώρα!
Η «απόλυτη αναζήτηση» μιας ιδιάζουσας έντασης Πολεμικής Ισχύος, η «Πολεμική Ατραπός» είναι η μόνη «Εθνική Επιλογή» που μας έχει απομείνει.
Η Μόνη διέξοδος που θα δώσει και πάλι προοπτική στο λαό μας για να ξαναϊσορροπήσει σα χώρα και σαν έθνος.
Κατακτώντας δε, πολλά πολλά περισσότερα από την ίδια του την εθνική επιβίωση.
Δεν πρέπει ούτε στιγμή να λησμονούμε ότι η Τουρκία μας οφείλει εκτός από απέραντα εδάφη και πολλά τρις ευρώ όχι μόνον από τις εκεί συστηματικά καταχρασθείσες Ελληνικές περιουσίες του ξεριζωμένου Μικρασιατικού Ελληνικού πληθυσμού αλλά και από όσα έχει καρπωθεί εις βάρος του λαού μας μέσα από τετρακόσια χρόνια σκλαβιάς, εκατό χρόνια καταστροφικών εθνικοαπελευθερωτικών πολέμων και άλλα εκατό χρόνια εξαιρετικά φθοροποιών πολεμικών πιέσεων για τα οποία ποτέ δεν αποζημίωσε τον λαό μας.
 Αυτά τα εδάφη, αυτές τις περιουσίες κι αυτές τις αποζημιώσεις οφείλουμε να τα πάρουμε πίσω και να τα δώσουμε εκεί που ανήκουν δικαιωματικά. Στο λαό μας και στα παιδιά μας. Η επανάκτηση της Μικρασιατικής  ιστορικά Ελληνικής ενδοχώρας είναι η μόνη επιλογή προκειμένου να εξασφαλιστεί η  επιβίωση του Λαού μας και στο μέλλον.
Η επιβίωσή μας ως Έθνος, αρέσει δεν αρέσει σε κάποιους εθνοπροδότες , είναι συνυφασμένη με έναν σφοδρό επιθετικό πόλεμο που εκτός του ότι θα μας απαλλάξει από επίδοξους επικίνδυνους ιστορικούς εισβολείς, θα μας ξαναδώσει πίσω και αυτά που μας ανήκουν.

Στο χέρι μας είναι να τα επανακτήσουμε.
Αρχίζοντας από την Πολιτειακή και Στρατιωτική Εξουσία της χώρας μας.


Γεράκι του Αιγαίου