«Μην ανοίγεις το στόμα σου και την καρδιά σου στον καθένα, στους χίλιους κι αν ένας καταλάβει...»

Αγ. Σεραφείμ του Σάρωφ


Παρασκευή, 3 Ιουνίου 2011

Στόχος, 11/11/10




Μερος 1ο:

Υπερπληθυσμός….

Στόχος, η Γη των 500 εκ;

Άγνωστος «Χ» : Εξολοθρεύστε τους υπόλοιπους…


"....μια ακρίδα σε ένα χωράφι είναι μια ακρίδα...ακίνδυνη και χαριτωμένη..."
1,000,000 ακρίδες στο ίδιο χωράφι αντικειμενικά είναι καταστροφή....."

Τάδε Έφη … «Σύνδρομο της Ακρίδας»…..

Υπ' αυτό το πρίσμα, ο "Υπερπληθυσμός" (των ανθρώπων) είναι αντίστοιχο πρόβλημα (ακρίδα) για το "χωράφι" (γη)....
Και οι ακρίδες γνωρίζουμε καλά πως συμπεριφέρονται. Αφού πολλαπλασιαστούν υπέρογκα (κι αλόγιστα στην περίπτωση των – έλλογων; - ανθρώπων) και καταναλώσουν έως καταστροφής τους πόρους της περιοχής τους εξαπολύονται κατόπιν στις αμέσως γειτονικές περιοχές όπου προκαλούν την ίδια βιβλική καταστροφή. Για να πολλαπλασιαστούν ακόμη περισσότερο και να εξαπολυθούν ακόμη παραπέρα όπου θα προκαλέσουν την ίδια ολοκληρωτική καταστροφή.
Υπάρχει άραγε περίπτωση να έχει πολιτική και ειρηνική λύση ένα διεθνές οξύτατο πρόβλημα σαν αυτό του υπερπληθυσμού όταν οι «υπεύθυνοι για το πρόβλημα λαοί» αντί να υπακούσουν στους κανόνες της λογικής (γεννητικότητα βάση των αντικειμενικών δυνατοτήτων ατόμου, οικονομίας, κοινωνίας και οικολογικών πόρων) υπακούουν σε εντελώς ζωώδη συμπλέγματα αλόγιστης υπεργεννητικότητας όπως ακριβώς κάνει ο Τρίτος Κόσμος; (Το πρόβλημα δυστυχώς επιδεινώνεται με γεωμετρική πρόοδο από την εσκεμμένη πολιτική «αύξησης της γεννητικότητας» (των λαών τους) που εκπορεύεται από «Διεθνή Πολιτιστικά κέντρα» όπως  «Ισλάμ», «Κίνα», «Ινδία», κλπ)
Εννοείται, δε, προτού εξαντληθούν ανεπανόρθωτα οι πόροι του πλανήτη και αναπτύξει αυτός ο υπερπληθυσμός "κανιβαλλικές τάσεις".
Κι εδώ αναδύεται το «δεύτερο Σύνδρομο»: Το Σύνδρομο των Ποντικιών.


Άνθρωποι και Ποντίκια

Για να ερευνήσουν επιστήμονες το «Φαινόμενο της Αλλαγής Συμπεριφοράς προς το επιθετικότερο καθώς και την ανάπτυξη του Κανιβαλισμού» τοποθέτησαν κάποτε σε ένα χώρο (έστω) δύο τετραγωνικών μέτρων ένα ζευγάρι ποντικών. Με άφθονη τροφή και νερό. Τα ποντίκια ζούσαν άνετα. Η ψυχολογία και η συμπεριφορά τους ήταν ιδανική. Το πείραμα προέβλεπε ότι ασχέτως πολλαπλασιασμού του πληθυσμού των ποντικών, οι «πόροι» (διαθέσιμος χώρος, τροφή, νερό) θα παρέμεναν σταθερά. Το ζευγάρι γέννησε. Ο χώρος και οι λοιποί «πόροι ζωής» εξακολουθούσαν να είναι ικανοποιητικά αρκετοί για το νέο αυξημένο πληθυσμό των ποντικών.
Ο νέος πληθυσμός γέννησε με τη σειρά του.
Ο χώρος άρχισε να είναι «στενάχωρος», η τροφή και το νερό να μην φτάνουν. Άρχισε ο «εκνευρισμός» και η «ένταση» στον πληθυσμό των ποντικών.
Ο νέος πληθυσμός ξαναγέννησε….και αυξήθηκε ακόμη περισσότερο.
Ο χώρος πλέον ήταν κάτι λιγότερο από ανεπαρκής. Τα ποντίκια ήταν πλέον το ένα επάνω στο άλλο. Η τροφή και το νερό (που είχαν μείνει σε σταθερή ποσότητα από την αρχή) θεωρούνταν ως ουσιαστικά ανύπαρκτα για έναν τόσο μεγάλο πληθυσμό.
 Τα ποντίκια έρμαια της έλλειψης τροφής, νερού, ελεύθερου χώρου και άνετης κίνησης ανέπτυξαν οξεία επιθετικότητα επ’ αλλήλων. Επιθετικότητα που έφτασε στο φόνο και στο τέλος στον κανιβαλισμό.

Διόγκωση Οικολογικού Αποτυπώματος

Τα παραπάνω δύο Σύνδρομα χαρακτηρίζουν ακριβώς την δραματική κατάσταση που  με Γεωμετρική Πρόοδο χτίζει ο άνθρωπος πάνω στη γη εξαιτίας της αλόγιστης αύξησης του πληθυσμού του αλλά και του αλόγιστου Καταναλωτισμού του.
Σύμφωνα με την έκθεση «Ζωντανός Πλανήτης» που έδωσε στη δημοσιότητα το 2006 η WWF, το 2050 η ανθρωπότητα θα καταναλώνει ετησίως τους πόρους δύο πλανητών σαν τη Γη. Δυνητικά φυσικά, εφόσον αυτό είναι θεωρητικό μοντέλο. Τουτέστιν, οι «Πόροι της Γης» είναι συγκεκριμένοι και πεπερασμένοι και δεν …. «τεντώνονται».
Υπερπληθυσμός και αλόγιστη κατανάλωση κατάφεραν να εξαντλήσουν τα φυσικά οικοσυστήματα (Πόροι του Πλανήτη) σε βαθμό πρωτοφανή στην ανθρώπινη ιστορία.
Σύμφωνα με την ίδια έκθεση, η υπερκατανάλωση ξεπέρασε κατά 25% το ρυθμό ανανέωσης των φυσικών πόρων το 2003, έναντι 21% το 2001.
Με άλλα λόγια, η Γη χρειάστηκε ένα έτος και τρεις μήνες για να παράγει τους πόρους που κατανάλωσε ο άνθρωπος μέσα στο 2003.
Όσον αφορά στο 2010 τα πράγματα είναι πολύ πολύ χειρότερα. Την 21η Αυγούστου 2010 η ανθρωπότητα άρχισε να ζει με «πίστωση φυσικών πόρων» από τα επόμενα έτη (και γενιές βεβαίως) εφόσον σ’ αυτούς τους 8 μήνες κατανάλωσε τους πόρους που χρειάστηκε ο πλανήτης ένα ολόκληρο έτος για να παράγει.
(Θυμόμαστε μήπως τι παθαίνει αυτός που το παρακάνει στην «πίστωση»;)
Το δυσοίωνο συμπέρασμα της Έκθεσης είναι πως, το Οικολογικό Αποτύπωμα της ανθρωπότητας, δηλαδή η «επιβάρυνση – κατάχρηση» που επέβαλλε ο άνθρωπος στα Φυσικά Οικοσυστήματα, έχει αυξηθεί σε τέτοιο βαθμό που η γη δεν μπορεί πλέον να κερδίσει τον αγώνα αναπλήρωσης των πόρων της.
Επισημαίνεται δε στην ίδια έκθεση πως το ανθρώπινο Οικολογικό Αποτύπωμα τριπλασιάστηκε μεταξύ των ετών 1961 και 2003.
Οι επιστήμονες μπορεί να έχουν διαφορετικές προσεγγίσεις στα επιμέρους κοινωνικοοικονομικά και οικολογικά προβλήματα, κοινή ανησυχία όμως όλων είναι μια :
 η παγκόσμια δημογραφική έκρηξη.
Οι συνέπειες της οποίας - ήδη τώρα τραγικές - στο μέλλον θα είναι καταστροφικές.
Κάθε πολίτης του πλανήτη έχει ως πρότυπο το «Υπερκαταναλωτικό Μοντέλο Διαβίωσης του Βορρά».
H εξομοίωση και μόνον του κινεζικού βιοτικού επιπέδου μ' εκείνο του «ανεπτυγμένου Βορρά» θα διπλασιάσει το παγκόσμιο  «Οικολογικό αποτύπωμα».
Μια ενδεχόμενη εξομοίωση του βιοτικού επιπέδου ΚΑΙ του Τρίτου Κόσμου θα το ΕΝΔΕΚΑΠΛΑΣΙΑΣΕΙ.
Τουτέστιν, κάτι τέτοιο θα ισούται με την αύξηση του παγκόσμιου πληθυσμού στο ισοδύναμο των ένδεκα φορές περισσότερων ανθρώπων, δηλαδή 71,5 δισεκατομμύρια.
Όταν έξι δις άνθρωποι αδυνατούν να επιβιώσουν στον πλανήτη, όταν με έξι δις πληθυσμό ο πλανήτης ήδη «καταρρέει», τι μέλλει γεννέσθαι άραγε υπό τον εκρηκτικό συνδυασμό «τέτοιων μεγεθών Υπερπληθυσμού» και αλόγιστης Υπερκατανάλωσης;


Υποτιμώντας εγκληματικά αφελώς τον Υπερπληθυσμό


Λέγεται από τους «θιασώτες υπέρμαχους του υπερπληθυσμού» (και δη του Τρίτου Κόσμου εφόσον εκεί υφίσταται η δημογραφική έκρηξη) πως:

 «…ο υπερπληθυσμός είναι ένας καλός τρόπος να ανακατευτούν τα έθνη μέσω της μετανάστευσης…»

Υπονοώντας – αφελώς – να καταργηθούν τα σύνορα αφού εκ των πραγμάτων (με το «πληθυσμιακό ανακάτεμα») θα έχουν «εξαλειφθεί» οι Φυλές άρα και οι «Διεθνικές εντάσεις».
Και ξεχνούν πως, εδώ οι Ευρωπαίοι και δεν μπορούν να συγκατοικήσουν ανακατεμένοι ούτε μεταξύ τους (βλ. Βέλγιο, Ιρλανδία, Σκωτία, Βάσκοι, Τσεχία-Σλοβακία, Κορσική κλπ), θα αποδεχτούν να ζήσουν "ανακατεμένοι" με εξωευρωπαϊκές εθνότητες;
Κι ακόμη κι αν εξαιρέσουμε τις παραπάνω καταστάσεις ως ακραίες, αξίζει να σκεφτούμε το εξής:

Οι Ευρωπαίοι μετοίκησαν μήπως σε σημαντικό βαθμό σε άλλες Ευρωπαϊκές χώρες;

Σαφέστατα Όχι! Παρέμειναν στις χώρες τους. Στις εθνικές τους εστίες. Οι Γάλλοι παρέμειναν στην Γαλλία, οι Βρετανοί στην Βρετανία, οι Γερμανοί στην Γερμανία, οι Έλληνες στην Ελλάδα, οι Ιταλοί στην Ιταλία και πάει λέγοντας.
Η ΕΕ εξακολουθεί να είναι Ένωση Εθνών. Τα Ευρωπαϊκά έθνη, δεκαετίες μετά αρνούνται πεισματικά να εγκαταλείψουν τις γεννέτειρές τους και να ανακατευθούν μεταξύ τους.
Οι ίδιοι «θιασώτες του Υπερπληθυσμού του Τρίτου Κόσμου» ισχυρίζονται επίσης – αδιαφορώντας για τις δυσοίωνες δημογραφικές στατιστικές του μέλλοντος – πως :

«…όσον αφορά στο παρόν, το πιο πιεστικό πρόβλημα είναι το ένα δις  που υποσιτίζεται, όχι λόγω του "υπερπληθυσμού" (τρόφιμα υπάρχουν), αλλά του αναποτελεσματικού τρόπου με τον οποίο λειτουργεί το παγκόσμιο οικονομικό σύστημα, παρά τις φιλότιμες προσπάθειες οργανισμών όπως το WFP…»

Όσον αφορά τον υποσιτισμό, η ανταγωνιστική και επεκτατική φιλοσοφία του ανθρώπου ποτέ δεν μεταλλάχθηκε. Αντιθέτως, εξελίσσεται σε όλο και πιο ακραία. Άρα, οι ίδιες και απαράλλακτες κοινωνικοοικονομικές παθογένειες και ανισορροπίες θα συνεχίσουν να υφίστανται και στο μέλλον.
Συνεπώς, εαν τώρα με 6 δις πληθυσμού έχουμε 1 δις που υποσιτίζεται, τότε σε δέκα  - είκοσι χρόνια με είκοσι ή σαράντα δις παγκόσμιου πληθυσμού και με ακόμη λιγότερα εδάφη καλλιεργήσιμα λόγω της ερημοποίησης και της γενικότερης καταστροφής του περιβάλλοντος  – άρα πόρους διαβίωσης -  αναλογικά πόσα δις υποσιτιζόμενου πληθυσμού θα έχουμε;

Και πως θα αντιδράσουν άραγε όλοι αυτοί οι υποσιτιζόμενοι σ' εκείνη την δραματική μελλοντική περίπτωση;

Μήπως ως τελική τους λύση απελπισίας θα νοιώσουν το να επιτεθούν στους "εύπορους Βόρειους" για να καταλάβουν τους "πόρους" τους;

Και πως άραγε θα αντιδράσουν οι Βόρειοι σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο;

Μάλλον «ιδιαζόντως δυναμικά» προκειμένου να προστατέψουν την «δική τους επιβιωσιμότητα».

Έχει κανείς μήπως αμφιβολία πως αυτός ο εφιάλτης της οικο-μετανάστευσης, του χειρότερου μάλλον μεταναστευτικού κύματος που έζησε αυτός ο πλανήτης έχει ήδη αρχίσει;

Κι έχει μήπως κανείς αμφιβολία πως αυτή η «καταιγίδα της Αποκάλυψης» έχει ήδη ξεσπάσει με όλη της τη μανία πάνω στη χώρα μας;

Οι «ακρίδες» είναι ήδη παντού γύρω μας και καταστρέφουν τα πάντα. Και κάθε λεπτό που περνάει πολλαπλασιάζονται υπέρμετρα. Η καταστροφή μας είναι θέμα ελάχιστου χρόνου εάν δεν πάρουμε αυτή τη στιγμή «δραστικά μέτρα».

Γιατί αυτοί που οφείλουν να διακρίνουν τον κίνδυνο που αντιμετωπίζει η Εθνική μας Ασφάλεια δεν το κάνουν;

Γιατί δεν παίρνουν τα μέτρα που πρέπει να πάρουν για να προστατέψουν το λαό τους;

Σε τίνος τις εντολές και τα κελεύσματα υπακούουν;

Τίνος τα εθνικά συμφέροντα υπηρετούν – εφόσον, τα Ελληνικά σαφώς και δεν υπηρετούν;

Περισσότερες λεπτομέρειες αυτού του «Εφιάλτη» στο επόμενο σημείωμα…


Γεράκι του Αιγαίου