«Μην ανοίγεις το στόμα σου και την καρδιά σου στον καθένα, στους χίλιους κι αν ένας καταλάβει...»

Αγ. Σεραφείμ του Σάρωφ


Παρασκευή, 3 Ιουνίου 2011

Στόχος, 14/01/10


Χτίζοντας ένα «Κίνημα Εθνικής Ασφάλειας»


Η ηττοπάθεια των σύγχρονων Μαυροκορδάτων και Κοτζαμπάσηδων, που δεν έχουν τίποτα να ζηλέψουν από Νενέκους και Εφιάλτες, είναι η σύγχρονη Κερκόπορτα του Ελληνισμού.
Πολιτικοί που δεν πιστεύουν στην ισχύ της χώρας τους δεν αξίζουν να είναι κυβερνήτες της.
Με την συστηματικά υποχωρητική και εθνικά μειοδοτική πολιτική τους κατόρθωσαν το Ελληνικό Έθνος να έχει απωλέσει την αμυντική του αξιοπιστία απέναντι σε εχθρούς και φίλους.
Κατόρθωσαν να δημιουργήσουν εντέλει σοβαρότατο πρόβλημα «Εθνικής Ασφάλειας».
Οι «αντεθνικές πιέσεις» προς τη χώρα μας, τόσο «έξωθεν» (κυρίως Τουρκία – αλλά και «Βορράς» - υπό την αιγίδα των Ευρωατλαντικών ) όσο και «έσωθεν» (Καταστάσεις τύπου «Δεκεμβριανών ΄08» ή πρόσφατης Ισλαμικής εξέγερσης) κλιμακώνονται μέρα τη μέρα.
Οι Τούρκοι σε λίγο θα φτάσουν να διεκδικήσουν μέχρι και την Λάρισα – ας όψεται ο Δούρειος Ίππος του ΝΑΤΟ.

Υπάρχει άραγε «μη χειρότερα»;

Ναι, δυστυχώς υπάρχει:

«Η Ελλάδα θα μειώσει τις εξοπλιστικές της δαπάνες κατά 15% φέτος και κατά 10% ετησίως την περίοδο 2010-2015», δήλωσε τον Ιούνιο ’09 ξετσίπωτα και χωρίς ίχνος εθνικής ντροπής ο υπουργός Άμυνας, Βαγγέλης Μεϊμαράκης.

Δηλαδή, στα επόμενα 6 χρόνια η Ελλάδα - κι αρχίζοντας από φέτος - θα μειώσει τις στρατιωτικές της δαπάνες κατά περίπου 65%!!!

Ειλικρινά, πίστευα πως έχω συνειδητοποιήσει απόλυτα τους Εθνικούς κινδύνους και πως τίποτα δεν μπορεί να με ταράξει.
Φευ!!!
Από την στιγμή που διάβασα αυτές τις προγραμματικές δηλώσεις του (κατ’ επίφασιν) Υπουργού Αμύνης της Τουρκίας…συγγνώμη, της Ελλάδας ήθελα να πω, βίωσα σε όλη του την ένταση τι σημαίνει «πανικός».
Οι Μαυροκορδάτοι, εντός των τειχών Πεμπτοφαλλαγγίτες εχθροί της Ελλάδας βιάζονται κατά τα φαινόμενα να αποδυναμώσουν και να τσακίσουν τη χώρα για να την παραδώσουν, ως νέοι Γραικύλοι στον σύγχρονο Ρωμαίο επικυρίαρχο.
Δεν εξηγείται αλλιώς αυτό το απύθμενο θράσος. Η προδοσία πια ξεπερνάει κάθε όριο.
Λένε ξεκάθαρα πια πως πρέπει να πάψει να υπάρχει Ελληνικός Στρατός.
Κάτι που ήδη γίνεται πράξη στην Κύπρο, το μεθοδεύουν κι εδώ.
Όπως γίνεται κατανοητό, ακόμη και από τον πιο βολεμένο Ε.Α. δεν δικαιολογείται πια καμιά «κωλυσιεργία» από μέρους των ένστολων, εν ενεργεία κι εν αποστρατεία.
Πρέπει επιτέλους οι Έλληνες Αξιωματικοί να νικήσουν το φόβο τους μη χάσουν τη βόλεψή τους και να ορθώσουν το ανάστημά τους.

Πρέπει που να πάρει ο διάολος να ξεστομίσουν ένα «…ως εδώ και μη παρέκει…».

Πότε θα το κάνουν πια; Τι περιμένουν; Να…συγχωνευτεί η Ελλάδα με τα Σκόπια, Αλβανία, Βουλγαρία, Τουρκία και να υπηρετήσουν γι’ άλλη μια φορά κάτω από ξένες σημαίες (νεοοθωμανικές εν προκειμένω);
Ας τιμήσουν επιτέλους τον όρκο τους να διαφυλάττουν την εθνική ακεραιότητα.
Τι περιμένουν; Να τους σιχαθεί ο λαός όπως τους πολιτικούς και να αποφασίσει να γεννήσει άλλες «παράπλευρες Ένοπλες Εθνικές Δυνάμεις»; Τι περιμένει το Σώμα των Αξιωματικών; Καμία επικείμενη «Διάσπαση του Ελληνικού Στρατού»; Διαρροή στελεχών του, Πατριωτών προς κανένα νέο Σώμα Ενόπλων Εθνικών Πατριωτικών Δυνάμεων;
Την ίδρυση στο εξωτερικό κανενός Ιδιωτικού Ελληνικού Στρατού που θα απορροφήσει τα Πατριωτικά Στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων;
Είναι πράγματα που έγιναν στην ιστορία. Τι τους κάνει να πιστεύουν πως δεν θα επαναληφθεί και τώρα για μια ακόμη φορά, μέχρι να έρθει το πλήρωμα του χρόνου και να επιστρέψουν για να πολεμήσουν για τη χώρα τους, λαμβάνοντας φυσικά και ότι τους ανήκει δικαιωματικά από την Πολιτειακή πραγματικότητα αυτού του τόπου;
Γνωρίζουν καλά άλλωστε πως ήδη ο Ελληνικός Στρατός αντιμετωπίζει «διαρροές» στελεχών του.
Υπάρχει η «Τάση».
Μερικά ακόμη «κίνητρα» λείπουν και …θα γίνει το «κακό».
Το συνειδητοποιούν αυτό οι κύριοι κύριοι Επιτελείς μας;
Μέχρι που έχουν σκοπό οι Έλληνες Αξιωματικοί  να «τραβήξουν» την «Εθνική τους Αδιαφορία», την «απάθεια» για την «αντιπατριωτική τραγικότητα των Ελλήνων πολιτικών» και την «ραγιάδικη οσφυοκαμψία» τους;

Όσον αφορά στους σύγχρονους Κουντουριώτες – Μαυροκορδάτους και Κωλέττηδες :

Εάν θέλει χρήματα το Κράτος για κοινωνική και αναπτυξιακή πολιτική γνωρίζει καλά που θα τα βρει.
Δε νοείται κράτος 10 εκατομ. Κατοίκων να έχει 1,5 εκατομ. Δημόσιους υπάλληλους τη στιγμή που η επταπλάσια Βρετανία έχει μόλις 100, 000.
Να κάνει πράξη η κυβέρνηση τις εξαγγελίες της για δραστικό περιορισμό του Δημοσίου. ΔΡΑΣΤΙΚΟ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΟ και όχι ψευτοασπιρίνες από τη μια και προσλήψεις από την πίσω πόρτα από την άλλη.
Εκεί θα βρει τους απαραίτητους πόρους. Και όχι περιορίζοντας τις Στρατιωτικές Δαπάνες.
Να κόψουν το λαιμό τους οι πολιτικοί να βρουν τον τρόπο να χτυπήσουν την «Διαπλοκή», τις «προμήθειες», τις «μίζες», τις «απευθείας αναθέσεις σε ημέτερους», τις «υπερκοστολογήσεις».
Εκεί θα βρουν τα χρήματα για κοινωνική πολιτική. Και όχι καταστρέφοντας τον Ελληνικό Στρατό.


Όψεις του Πατριωτικού Κινήματος

Το Πατριωτικό Κίνημα έχει μπροστά του μια μεγάλη εθνική ευθύνη.

Να συγκεκριμενοποιήσει το Εθνικό μας πρόβλημα σε πρόβλημα «Εθνικής Ασφάλειας».

Πρέπει με την δράση του να κάνει σαφές στον κάθε Έλληνα πολίτη πως πλέον η χώρα δεν αντιμετωπίζει απλώς κάποια «οικονομικά προβλήματα», αλλά ακόμη χειρότερα, η «Χρόνια Διαφθορά και Διαπλοκή» των Πολιτικών Ηγετών του κατόρθωσαν να μετατρέψουν αυτή τη «Διαφθορά» σε πρόβλημα Εθνικής Ασφάλειας.
Ενώ θα έπρεπε η χώρα να εξοπλίζεται τάχιστα για να αντιμετωπίσει μια Τουρκία που ετοιμάζεται για εισβολή, οι Εφιάλτες Ηγέτες της Ελλάδας συνεχίζουν πχ να διατηρούν τα Leopard 2 χωρίς πυρομαχικά. Αντί να αυξήσουν δραστικά τις εναέριες δυνάμεις της χώρας, τις αφήνουν να μειώνονται δραματικά χρόνο το χρόνο.
Ενώ η Τουρκία ετοιμάζει ήδη ένα πανίσχυρο βαλλιστικό σύστημα πυραύλων μακράς εμβέλειας που θα τους δώσει τη δυνατότητα συντριπτικών χτυπημάτων προς την Ελλάδα από την «απρόσιτη ενδοχώρα» τους, η Ελλάδα παραμένει πίσω εθελοτυφλούσα τραγικά ως προς την δυσοίωνη μοίρα της.
Τη στιγμή που η Τουρκία ετοιμάζει ήδη το πυρηνικό της οπλοστάσιο, οι Έλληνες πολιτικοί αρνούνται να δούν τον όλεθρο που μας περιμένει εάν δεν ισορροπήσουμε έγκαιρα αυτό τον Τουρκικό Πυρηνικό υπερφαλλαγγισμό μας.
Ενώ βλέπουμε ξεκάθαρα πόσο καταστροφικό για τη χώρα εξελίσσεται το πρόβλημα της λαθρομετανάστευσης και το ότι αποτελούν πια μια ξεκάθαρη Τουρκική στρατιωτική επίθεση, οι Έλληνες πολιτικοί Ηγέτες αρνούνται να δουν το ζήτημα ως επείγον πρόβλημα Εθνικής Ασφάλειας που απαιτεί άμεσα μέτρα αντιμετώπισης.
Επιπροσθέτως, τα εκατομμύρια λαθρομεταναστών που πνίγουν τώρα τη χώρα είναι απλώς μια οδυνηρή μικρή πρόγευση του τι θα επακολουθήσει από χρόνο σε χρόνο όταν δύο δις «περιβαλλοντικοί μετανάστες» από Αφρική και Ασία εξαπολυθούν πανικόβλητοι (κι εν πολλοίς κατευθυνόμενοι - εν είδη επίθεσης) προς Βορράν και δη – που αλλού; - προς την «εύκολη Πύλη Ελλάδα». Ή θα αντιδράσουμε σήμερα χτίζοντας ένα ιδιαιτέρως απαιτητικό κι αποτελεσματικό «Δίχτυ Εθνικής ασφάλειας» ή  αύριο θα είναι πολύ αργά, αφού οι ήδη υποτονικές γραμμές μας αμύνης θα καταρρεύσουν εν μια νυκτί υπό το βάρος τέτοιας ανυπολόγιστης πίεσης που δεν πρόκειται να μας δώσει το χρόνο της «έγκαιρης προσαρμογής» παρά θα «εκραγεί και θα κλιμακωθεί απότομα».

Άμεση προτεραιότητα είναι πλέον η σύσταση ενός Κινήματος Εθνικής Ασφάλειας.
Και ο μόνος κατάλληλος για το χτίσιμό του είναι το Πατριωτικό Κίνημα.
Ένα Κίνημα Εθνικής Ασφάλειας που θα θέσει συγκεκριμένες προτεραιότητες :

Δεν είναι δυνατόν, έτσι όπως είναι δομημένη αυτή τη στιγμή η Ελληνική κοινωνία να αντεπεξέλθει σε έναν ολομέτωπο ιδιαίτερα σκληρό πόλεμο με την Τουρκία και δη παρατεταμένο και μέχρις εσχάτων. Πολύ δε περισσότερο όντας χωρίς συμμάχους και μάλιστα με τα Βόρεια σύνορά της εν κινδύνω από τους «ύπουλους συμμάχους της Τουρκίας».
Ο δείκτης πολεμικής ετοιμότητας της Ελληνικής κοινωνίας έχει αγγίξει τα «ιστορικά κατώτατά του όρια».
Σε όλες τις προηγούμενες ιστορικές της περιόδους η Ελληνική κοινωνία είχε την απαραίτητη «σκληραγώγηση» που απαιτούνταν από την «πολεμική συστράτευση», χάρη κι εξαιτίας των διαρκών πολέμων, της ιδιαιτέρως σκληρής χειρωνακτικής ζωής του λαού της αλλά και των πιο σκληρών και πειθαρχημένων τότε κοινωνιών.
Σήμερα δεν υπάρχει αυτό το χαρακτηριστικό της «εγγενούς σκληρότητας» και του «ετοιμοπόλεμου λαού και στρατού».
Καμία σχέση δεν έχει η σημερινή κοινωνία με αυτήν του ’40 και του ’22.
Τότε υπήρχαν γενιές που είχαν πολεμήσει σε προηγούμενους απελευθερωτικούς πολέμους και γαλούχησαν ανάλογα τις επόμενες γενιές.
Το 1922 υπήρχαν ακόμη γενιές που συμμετείχαν στα δρώμενα του 1821. Και περνούσαν φυσικά τα ανάλογα Νάματα, νουθεσίες, κοινωνική εκπαίδευση και μηνύματα.
Σήμερα, τι υπάρχει;
Άσφαιροι, βολεμένοι πολίτες της Μεταπολίτευσης που όταν δεν αρέσκονται στο “backstage” (sic!), χτίζουν κοιλιές και καρδιαγγειακά από το πολύ καθισιό και τσιγάρο παίζοντάς το macho εκ του ασφαλούς.
Συνεπώς, όλο το βάρος θα πέσει επάνω στις λίγες επαγγελματικές δυνάμεις του Στρατεύματος και στις επίσης μικρές δυνάμεις εκπαιδευμένων οπλιτών που θα τύχει να υπηρετούν τη θητεία τους – και δη σε «μάχιμα πόστα».
Στοιχείο που επίσης «υποστρέφεται» σε βαρύτητα βαίνον επιδεινούμενο εφόσον σε 9 μήνες θητεία ο οπλίτης δεν προλαβαίνει να εκπαιδευτεί καθώς πρέπει. (Δυο τρεις βολές με το G3 και μπόλικη αγγαρεία και σκοπιά φυσικά δεν θεωρείται «ολοκληρωμένη στρατιωτική εκπαίδευση»).

Πρώτος και βασικός στόχος λοιπόν ενός Κινήματος Εθνικής Ασφάλειας δεν μπορεί να είναι άλλος από αυτόν που θα επαναφέρει στη ζωή τον «Πολεμικό χαρακτήρα της Ελληνικής Κοινωνίας».

Κι αυτό έχει συγκεκριμένες απαιτήσεις.
Κανείς δεν σέβεται τον «υποχωρητικό» και τον «αμυντικό». Όλοι πάντοτε ιστορικά υπολόγιζαν τον «επιθετικό» και μόνον αντίπαλο.

 Το «Πολεμικό Δόγμα» λοιπόν της Ελλάδας πρέπει να αλλάξει από «Αμυντικό» (κατ’ ουσίαν «ενδοτικό») σε «Επιθετικό» (και «διεκδικητικό»).

Για να επιτευχθεί αυτό χρειάζεται Παλλαϊκή Συστράτευση. Πρέπει το Στράτευμα να υποστηριχθεί με «αστείρευτες Πολεμικές Δυνάμεις» από την ίδια την κοινωνία. Και για να επιτευχθεί αυτό μόνον ένας τρόπος υπάρχει.
Η Ελληνική κοινωνία να εγκαταλείψει την «τρυφηλότητά» της και να στραφεί σε αυτό που ιστορικά αποτελούσε πάντα χαρακτηριστικό της. Την «Πολεμική Σφριγηλότητα». Συνεπώς να «Στρατιωτικοποιηθεί» απ’ άκρου εις άκρον της Ελληνικής επικράτειας και σε κάθε σημείο της καθημερινότητάς της.
Πρέπει με κάθε τρόπο να ξαναγίνει δεύτερη φύση του Έλληνα η Στρατιωτική ζωή.
Πρέπει να ιδρυθούν νέα Στρατιωτικά Σώματα (Στρατοχωροφυλακή, Πολιτοφυλακή, εθνοφυλακή), να επεκταθεί η θητεία και στις γυναίκες, να διευρυνθεί το μάκρος της και να αμοίβεται με το βασικό μισθό, να μπει η στρατιωτική εκπαίδευση στα σχολεία, να ιδρυθούν στρατιωτικά σχολεία στην κατώτερη και μέση εκπαίδευση.
Στα πλαίσια της αναγκαίας πολεμικής «τριβής» η Ελλάδα θα πρέπει να συμμετάσχει μέσω του ΝΑΤΟ,  του ΟΗΕ και της ΕΕ σε κάθε ει δυνατόν πολεμικό μέτωπο στον πλανήτη για αποκόμιση εμπειριών.
Μέσω «Ιδιωτικών Ειδικών Χειρισμών» θα πρέπει να ιδρυθούν Παγκόσμιοι Μηχανισμοί τύπου «Αντιτουρκική Διεθνής»  και  «Διεθνής Ορθόδοξη Ταξιαρχία» στους οποίους η Ελλάδα θα πρέπει να ενεργοποιηθεί πολύπλευρα (σε «ιδιωτική βάση», «εθελοντικά» και όχι «επίσημα κρατικά»).
Μέσω ιδιωτικών μηχανισμών και πάλι θα πρέπει να ιδρυθεί Οργανισμός Αμυντικών Υπηρεσιών (Μισθοφορικός Στρατός) που θα αναλάβει μεταξύ άλλων να συστήσει «Ελληνικό Μισθοφορικό Σώμα» το οποίο αμοιβόμενο θα αναλαμβάνει «Αμυντικές Στρατιωτικές Υπηρεσίες» ανά την υφήλιο. Η αναβίωση αυτής της Αρχέτυπης Ελληνικής πολεμικής παράδοσης θα προσφέρει δύο άκρως σημαντικές υπηρεσίες στην Ελλάδα. Πρώτον, θα αυξηθούν κατακόρυφα οι «Έλληνες Βετεράνοι» (εξαιρετικά πολύτιμο κεφάλαιο στον επικείμενο Ελληνοτουρκικό πόλεμο), δεύτερον, η Ελλάδα θα ξανααποκτήσει διεθνώς το «Πολεμικό Όνομα» που είχε πάντα στην ιστορία της μέχρι και το 1821 (χωρίς να χρειαστεί να περιμένουμε έναν «δικό μας πόλεμο» να «χτίσει» και να «αποδείξει» κάτι τέτοιο). Οι εκ τούτου αναμενόμενες θετικές διπλωματικές συνέπειες είναι πλέον από εμφανείς.
Αυτή η διεθνής (επίσημη και ανεπίσημη) πολεμική δραστηριότητα θα δημιουργήσει «διπλωματικές συνέργειες και δράσεις» που με τη σειρά τους θα παράγουν ισχυρότατο έργο «Εθνικής πολιτικής».
Η λαθρομετανάστευση, αυτή η «βόμβα» στα θεμέλια της χώρας βρήκε ενίσχυση αντί για ανάσχεση από την ίδια την ΕΕ. Ας αναλάβουν λοιπόν αυτοί οι «εξωτερικοί ιδιωτικοί βραχίονες» του κράτους να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα.
Αυτοί θα βρούν τον τρόπο να «χτυπήσουν» τα κυκλώματα διακίνησης μέσα στην πηγή τους και δη κυρίως στην Τουρκία.
Θα «βρούν τον τρόπο» να μεταστρέψουν την ροή της λαθρομετανάστευσης προς Βορρά (Βουλγαρία – Ρουμανία – Κεντρική και Βόρεια Ευρώπη – έτσι, θ’ αναγκαστούν όλοι αυτοί που σφυράνε κλέφτικα μέχρι τώρα να συνδράμουν αποφασιστικά την Ελλάδα σ’ αυτό το αρχέγονο πρόβλημα «Πύλης Εισόδου Προβλημάτων» που ιστορικά αντιμετωπίζει). Εφόσον η ΕΕ δεν θέλει να βοηθήσει αποφασιστικά την Ελλάδα στην αντιμετώπιση της λαθρομετανάστευσης ας υποστεί τις δριμείες συνέπειες: ας δεχτεί αυτά τα αστείρευτα ποτάμια λαθρομεταναστών στο «ασφαλές έδαφος» της «πολιτισμένης ενδοχώρας» της.
Γνωρίζουν καλά εκεί στις Βρυξέλλες πόσοι τρόποι υπάρχουν για να επιτευχθεί κάτι τέτοιο.

Όπως γνωρίζουν επίσης καλά, ότι, από τη στιγμή που είπαν όχι για σημαντική βοήθεια στην Ιταλία στο ζήτημα της αντιμετώπισης της λαθρομετανάστευσης, τον λόγο πια θα έχει η (όποια) «Νεοκαμόρα».
Που θα αναλάβει – φαντάζομαι – να «διαμετακομίσει» τους εν Ιταλία – και προφανώς, όχι μόνο – λαθρομετανάστες κατ’ ευθείαν στην καρδιά της Ευρώπης.

Περαστικά σας κύριοι φαντασμένοι του «προνομιούχου Βορρά».

Μόλις ανοίξατε τους Ασκούς του Αιόλου για τις κοινωνίες σας – εάν δεν το καταλάβατε.

Γεράκι του Αιγαίου