«Μην ανοίγεις το στόμα σου και την καρδιά σου στον καθένα, στους χίλιους κι αν ένας καταλάβει...»

Αγ. Σεραφείμ του Σάρωφ


Παρασκευή, 3 Ιουνίου 2011

Στόχος, 16/09/10



Οι Λαοί έχουν τους Ηγέτες που τους ταιριάζουν ;

Ναι, εάν πιστεύει κανείς πως ο Μέγας Αλέξανδρος, ο Μέγας Πέτρος, ο Μέγας Ναπολέων, ο Μέγας Φρειδερίκος, ο Ηράκλειος, ο Αλέξιος, ο Ιουστινιανός και ο Βελισάριος, ο Δαρείος, ο Κύρος, ο Ιούλιος Καίσαρ, ο Αύγουστος, ο Κολοκοτρώνης και όλοι οι Οπλαρχηγοί του ’21, αλλά και όλοι οι Πολέμαρχοι παγκοσμίως εξελέγησαν από «φωτισμένους όχλους»…όχι. Το Σπαθί τους και η Ηγετική τους αύρα ήταν η Ισχύς τους…Το πολύ να είχαν εξασφαλίσει την «στήριξη μιας ισχυρής μερίδας της Ηγετικής Ελίτ της κοινωνίας τους…κι αυτή, όχι πάντα.
Μόνες εξαιρέσεις – ως επιβεβαίωση του κανόνα – στάθηκαν οι εκλογές Στρατηγών και η ανάδειξη Πολεμάρχων της Αθηναϊκής Δημοκρατίας η οποία όμως την μια στιγμή τους αναδείκνυε και την άλλη στιγμή τους «εξόντωνε άτιμα».
Και βεβαίως, η παγκόσμια πρωτοτυπία της εκλογής ενός Πολέμαρχου - παγκόσμιας εμβέλειας, ασχέτως εάν συμφωνεί ή διαφωνεί κανείς με τούτο - από τον ίδιο τον Λαό του, όπως αυτή του Χίτλερ…

Ναι, ως ένα βαθμό έχει βάση όντως το ότι « Οι Λαοί έχουν τους ηγέτες που τους ταιριάζουν/αξίζουν».
Όπως όμως είναι αλήθεια εξίσου πως οι «Ταγοί κι οι Αρχηγέτες είναι που στο διάβα της Ιστορίας οδηγούν τους λαούς κάθε φορά κι ένα βήμα πιο πέρα – ή τουλάχιστον έτσι πρέπει να γίνεται» γιατί άλλοτε το βήμα αυτό είναι προς τα πίσω κι όχι μπροστά.
 Οι Ηγέτες των Μαζών (είτε Άγιοι είναι είτε Διάβολοι) είναι πάντα ανώτεροι του Μέσου Διανοητικού Δείκτη της Μάζας. Γνωρίζουν την διάκριση Καλού – Κακού, Θετικού – Αρνητικού, Πρόοδος – Οπισθοδρόμηση. Αντίθετα με τον λαό του οποίου ο Μέσος Όρος Διανοητικών χαρακτηριστικών υπολείπεται - αναδεικνύοντας έτσι ως κυρίαρχη την «Ψυχολογία της Μάζας» που κάθε άλλο παρά Πολιτιστικός Πομπός είναι.
Όντως, ότι εκπέμπει η Συλλογική Ψυχή της Μάζας, αυτό και θα εκλέξει.
Διεφθαρμένη μάζα διεφθαρμένο ηγέτη θα εκλέξει.
Νωθρή και χαμερπής μάζα αντίστοιχο ηγέτη θα αναδείξει.
Πονηρή και δουλική μάζα ανάλογο εκλογικό γέννημα θα φέρει στην Αρχή της.
Εάν «αφεθεί» βεβαίως.
Διότι, παρ’ όλα αυτά, οι διάφοροι «μικροηγέτες» είναι που παίζουν τον «καταλυτικό ρόλο» - αυτόβουλα κι εντέλει «αυθαίρετα» - στο που θα «κλίνει» η «Μαζική Ροπή» της Μάζας. 
Φαντάζεστε να περιμέναμε πότε θα αποφάσιζε από μόνη της η «Συλλογική Ψυχή» της Τουρκοκρατούμενης Ελλάδας να συνειδητοποιηθεί (εθνικά) μαζικά, από τις διάφορες διαλεκτικές παραινέσεις και Πολιτικοϊδεολογικές νουθεσίες (καλοπροαίρετες αναμφιβόλως) του κάθε Ρήγα και Κοραή ώστε να ξεσηκωθούν ταυτόχρονα και αυτοϋποκινούμενοι  κατά του Τούρκου;
Ακόμη θα περιμέναμε.
Δεν είναι δυνατόν να έχουμε τέτοιες «Υψηλές Πολιτιστικές και πολιτικοφιλοσοφικές απαιτήσεις» από τον Όχλο. Οι αναρχομαρξιστικές ουτοπίες είδαμε που κατέληξαν. Ξανά στα Μακιαβελικά μοντέλα «Όχλου και Ηγέτη». Γιατί έτσι είναι η φύση του Ανθρώπου.
Ο Όχλος δεν λειτουργεί «Λογικά» για να έχουν αποτελέσματα επάνω του οι «Λογικές επισημάνσεις», η «Διαλεκτική και η Λογική Κριτική» - δηλαδή, ο «ατέρμονας Διάλογος». Ένα παραμύθι είναι ο «Δημοκρατικός Διάλογος», έτσι για να κοιμίζουν τον Λαό. Η Συλλογική Ψυχή του λειτουργεί «Θυμικά», «συναισθηματικά». Ένας χείμαρρος συναισθηματικών κυκλοθυμικών εκρήξεων είναι η Ψυχή του και τίποτε άλλο.
Αλίμονο εάν έχουμε την απαίτηση να «αυτοδιορθωθεί πολιτιστικά» ώστε μετά να κάνει την … «έκπληξη» εκλέγοντας τον …«Ανώτερο (Πολιτιστικά) Ηγέτη».
Όχι. Ο Όχλος πάντα θα στέλνει στο θάνατο τους «Σωκράτες», τους Θεμιστοκλήδες, τους Μιλτιάδηδες και τους Αριστείδηδες, τους Κολοκοτρωναίους και τους Γρίβες ξανά και ξανά και ξανά.
Ο Όχλος πάντα θα κρεμάει τους «Άριστους» γιατί φοβάται και μισεί το «ξεβόλεμα» και την «κώπωση της κοινωνικής εξέλιξης» που η Πολιτικοκοινωνική Δράση αυτών των «εξαιρετικών Φύσεων» φέρει μαζί τους.
Η μάχη δεν είναι στο επίπεδο της «Λογικής Κριτικής». Αυτή είναι μια μάχη περιορισμένου εύρους. Μόνον ένα μικρό τμήμα του Λαού μπορεί να την δώσει και αντίστοιχα να επηρεαστεί, να «μπολιαστεί» από αυτήν. Πόσοι νομίζετε ενημερώνονται από εξειδικευμένα βιβλία, έντυπα και διαδίκτυο – και δη μετά από συγκριτική, επίμονη κι εξαντλητική έρευνα – και πόσοι από τα «ροζ τηλεπαράθυρα»; Μην αυτοκοροϊδευόμαστε.
Οι διάφορες Ομάδες Δύναμης της Κοινωνίας μπορούν να καθορίσουν την «έκβαση της πολιτικοκοινωνικής μάχης» μόνον με «εκρηκτικά παραδείγματα». Με αποφασιστικές κινήσεις «Ρήξης». Μόνον τις «λάμψεις της μάχης» κατανοούν οι Μάζες και ακολουθούν πάντα το Μπαϊράκι της «ισχυρότερης». Όπου φυσήξει ο άνεμος δυνατότερα.
Αντιπαραθέστε όσα επιχειρήματα θέλετε στο ΛΑΟΣ. Εάν δεν κατορθώσει κάποιος να παράγει «κάποιες απλές μα εξαιρετικά δυναμικές πατριωτικές ενέργειες» που θα πείσουν τους Έλληνες Πατριώτες ότι «εδώ» και «όχι εκεί» είναι η πραγματική Ισχύς και Καρδιά του Εθνικού Μετώπου, μην περιμένει κανείς να ανατρέψει την κατάσταση.
Αντίστοιχα, όσες χιλιάδες λέξεις κι αν γράψουμε για να στηλιτεύσουμε τις διεφθαρμένες καθεστωτικές δυνάμεις της Πολιτικής Ελίτ, τίποτα δεν θα επιτευχθεί εάν δεν αντιληφθεί ο «Όχλος» με το «συναίσθημά» του – και όχι με την Λογική του – ότι «ναι, η χώρα διατρέχει σοβαρότατο εθνικό κίνδυνο». Και το «συναίσθημα» αντιλαμβάνεται «Πράξεις», «Δυναμικές Ενέργειες» και όχι «εκτενή, πολύπλοκα και κουραστικά επιχειρήματα».
Εάν οι πρώτοι Οπλαρχηγοί του ’21 δεν αποφάσιζαν να επιτεθούν στους Τούρκους, οι Κοτζαμπάσηδες, οι Αρχιερείς και οι Μαυροκορδάτοι της εποχής ακόμη θα συζητούσαν για το εάν πρέπει να αντιπαρατεθούν στην «Οθωμανική Τάξη του Σουλτάνου». (πώς να μην χάσουν την «κουτάλα» δηλαδή).
Και ο λαός ακόμη θα συνέχιζε να υφίσταται αδιαμαρτύρητα τις Τουρκικές σφαγές.
Όχι.
Η «αιώνια καλόπιστη συζήτηση» λειτουργεί καθαρά και μόνον «παρελκυστικά» και υπέρ της Καθεστυκυίας τάξης των εκάστοτε (σύγχρονων εν προκειμένω) διεφθαρμένων Κοτζαμπάσηδων.
Είναι ουτοπία να ελπίζουμε να αλλάξουμε πρώτα τον κάθε πολίτη, να τον πείσουμε να «ανελιχθεί πολιτικοφιλοσοφικά και πολιτιστικά»,  όταν βλέπει τους πάντες «εκεί Ψηλά» να κλέβουν πρώτα δις  και μετά να έχουν το θράσος να αυξήσουν τους φόρους επειδή δεν «βγαίνει πέρα» το Κράτος (ώστε να κλέψουν κι άλλα ακόμη περισσότερα).
Ε, όχι.
Παραείναι βολικός ο Δημο(οχλο)κρατικός ατέλειωτος διάλογος γι’ αυτά τα διεφθαρμένα Τρωκτικά της δήθεν Υψηλής Πολιτικής που εντέλει δεν είναι τίποτε παραπάνω από βρώμικη παραπολιτική των υπονόμων.
Επιπροσθέτως, δεν υπάρχει πια η πολυτέλεια της ατέρμονης συζήτησης.
Όταν το Δεκέμβρη του ’08 οι κάθε λογής πληρωμένοι UCKάδες της Νέας Τάξης κάνουν επιτυχή πρόβα αποσταθεροποίησης καθεστώτος σε όλη την Ελλάδα (και η διεφθαρμένη Πολιτεία δεν αντέδρασε αποφασιστικά!), όταν ήδη άρχισε η εξέγερση των Ισλαμιστών Μεταναστών (και η Πολιτεία επίσης ήταν απούσα!), είναι εμπαιγμός να λέμε ακόμη πως «ρε παιδιά, να το συζητήσουμε, δημοκρατικά και πολιτισμένα» (αλλά επιπροσθέτως με το Εθνικό Μέτωπο – πλην καθεστωτικού ΛΑΟΣ - εκτός κάθε συζήτησης).
Οι μετανάστες έδειξαν ξεκάθαρα τις πεμπτοφαλαγγίτικες κατακτητικές διαθέσεις τους. Τα σύνορα όμως δεν έκλεισαν. Εξακολουθεί η διεφθαρμένη εθελόδουλη Ελληνική Πολιτεία να τα διατηρεί ανοιχτά καλώντας με τον τρόπο της ακόμη περισσότερους λαθρομετανάστες υποψήφιους πεμπτοφαλλαγγίτες να έλθουν και να κάνουν εδώ την κοινωνικοοικονομική επανάστασή τους (αντί για τον τόπο τους! Τι θράσος!).
Ακόμη και βόμβα μεγατόνων να σκάσει στο κέντρο της Αθήνας, κάποιοι θα επιμένουν να λένε «ρε παιδιά να το συζητήσουμε».
Όχι.
Δεν είναι καιρός για κουβέντες. Αρκετά πια με την ακατάσχετη φανφαρολογία.
Η χώρα αντιμετωπίζει άμεσο κίνδυνο διαμελισμού της. Οι «πιέσεις» τόσο «έξωθεν» όσο και «έσωθεν» πλέον είναι ασφυκτικές και δηλώνουν πια ξεκάθαρα τις «ανθελληνικές προθέσεις» τους.
Από μέρα σε μέρα η Ελληνική Πολιτεία θα αναγνωρίσει με το όνομα Μακεδονία Κράτος δηλωμένο εχθρό της Ελλάδας.
Οι Αλβανοί έχουν σχεδόν καταλάβει την Ήπειρο (και όχι μόνον) θέτοντας στην πράξη ζήτημα Αλβανικής μειονότητας και Τσαμουριάς.
Οι Μουσουλμάνοι της Θράκης προβάρουν ήδη τον «αυτονομιστικό ξεσηκωμό» τους…
Το Αιγαίο δέχεται αφόρητες πιέσεις.
Η Κύπρος το ίδιο…
Παρ’ όλα αυτά, το «Κοινωνικό Σύνολο» δεν έχει συνειδητοποιήσει ακόμη τον «Μέγα Εθνικό Κίνδυνο».

 Αρνείται ή αδυνατεί; Και ποιο είναι τάχα χειρότερο από τα δύο;

Περιμένουμε λοιπόν (αυτοβαυκαλιζόμενοι ως νοσηροί αυτοκαταστροφικοί αιθεροβάμονες) από αυτή τη «Μάζα» να «αυτοκαθαρθεί», να «αυτοεκπολιτισθεί» ΠΡΩΤΗ ΑΥΤΗ (!) (και μάλιστα με ατέλειωτο διάλογο) ώστε κατόπιν να «γεννήσει και τους κατάλληλους Ανώτερους ποιοτικά Ηγέτες»;
Δούλεμα σε ψιλό γαζί από τις Καθεστωτικές Δημο(οχλο)κρατικές Δυνάμεις ή αυτοκτονική ηλιθιότητα από μέρους αυτών που ευθύνονται για την Εθνική Ασφάλεια, που μπορούν και οφείλουν να αντιδράσουν σε τέτοιες εθνοκτόνες πρακτικές πλην όμως αμελούν να το πράξουν; Μάλλον και τα δύο.
Όσο και να υποκρίνονται τους «κουφούς» ορισμένοι «ανευθυνοϋπεύθυνοι» θα συνεχίσουμε να επιμένουμε μέχρι ν’ αποφασίσουν να «δράσουν».

Τώρα που η κατάσταση Εθνικής Ασφάλειας «καρφώθηκε στο κόκκινο», χρειάζονται πιο «ακραίες λύσεις».
Πρέπει να αποκαθηλωθεί η «Διαφθορά» από τα «Υψηλά κλιμάκια της Πολιτείας» ΑΜΕΣΑ. Γιατί τώρα δεν είναι μόνον «οικονομικό το θέμα». Αυτά τα «τρωκτικά» το κατάντησαν «Εθνικό». Κι αυτό δεν επιτυγχάνεται με «διάλογο». Παρά μόνον  με «ακραίους τρόπους».
Δεν είναι δυνατόν, δεν είναι «λογικό» η Επίσημη Πολιτεία να μην παραδέχεται την «οξύτητα των Εθνικών Κινδύνων» παίρνοντας τα κατάλληλα μέτρα Εθνικής Ασφάλειας καθώς και προετοιμάζοντας την Κοινή Γνώμη για τις δύσκολες μέρες που έρχονται.
Το «ζήτημα» λοιπόν είναι τι μορφή πρέπει να λάβει το «Πολιτειακό» μας προκειμένου οι «κατάλληλοι άνθρωποι» να πάρουν στα χέρια τους αυτή την «έξτρα Πολιτειακή ισχύ» που θα απαιτηθεί για να ληφθούν στους «ελάχιστους χρόνους» που έχουν απομείνει, τα αποφασιστικά, δραστικά κι ομολογουμένως «Σκληρά Μέτρα Ασφαλείας» που χρειάζονται για να υπάρχουμε ως Έθνος και αύριο.



Η Πολιτική Αφύπνιση των Έστολων


Αναρωτιούνται οι Πατριώτες, ξανά και ξανά για το εάν εντέλει θα αναφωνήσουν ποτέ (και δη εγκαίρως),

Επιτέλους, καιρός ήταν...

Η λύση, όταν λέμε βρίσκεται στον Στρατό, δεν εννοούμε, να κάνουν Κίνημα και να κατεβάσουν τα τανκς στο δρόμο.
Αλλά να ξαναβρούν τον "Πολιτικοκοινωνικό Ηγέτη" μέσα τους.
Να επαναπολιτικοποιηθεί η σκέψη και ο λόγος τους.
Να πάψουν να βρίσκονται στην "Πολιτική καραντίνα" που τους επέβαλλε κυρίως η Μεταπολίτευση - αλλά όχι μόνον.
Μην λησμονούμε πως οι οπλαρχηγοί συμμετείχαν στις πρώτες εθνοσυνελεύσεις του Έθνους πριν 200 χρόνια και Μαυροκορδάτοι πολιτικάντηδες και Κοτζαμπάσηδες τους πέταξαν έξω.
Τα ίδια έκαναν κατόπιν και όλοι οι υπόλοιποι.
Όμως πάντα οι Στρατιωτικοί κατόρθωναν πεισματικά και ξανάμπαιναν στο παιγνίδι. Και καλώς έπρατταν.
Πότε με Εθνικές Εταιρείες, πότε με Στρατιωτικούς Συνδέσμους. Και πότε ατομικά. Ιδίοις πόροις και αναλώμασι όπως θα έλεγε και ο Ανώνυμος Έλλην της Νομαρχίας.
Σήμερα αυτό που είναι;
Η θαραλλέα πολιτικοποιημένη σκέψη και δράση των σημερινών Ενστόλων που είναι;
Πλην ελαχίστων και αξιέπαινων εξαιρέσεων πουθενά.
Κρυμμένοι είναι όλοι τους, εν ενεργεία και εν αποστρατεία, τρομαγμένοι μη χάσουν κι αυτοί τα συνταξιοδοτικά τους προνόμια.
Κι όμως, η τελευταία ελπίδα του Έθνους είναι να ξανααποκτήσουν Πολιτικό λόγο και σκέψη οι «Πολεμιστές του Έθνους».
Γιατί μόνο μέσα από αυτό θα γεννηθεί μια ολόκληρη καινούρια Σχολή νέας, φρέσκιας Εθνικής Γεωστρατηγικής Σκέψης και φιλόδοξων Γεωπολιτικών Σχεδιασμών.
Τέτοιος τύπος δραστηριότητας πχ (έστω και υποτυπώδης) είναι τα διάφορα Ελληνικά γεωπολιτικά blogs, πλην όμως η συμμετοχή των Ένστολων σ' αυτά είναι επιεικώς στοιχειώδης. Ουσιαστικά ανύπαρκτη.
Την στιγμή που ένας τέτοιος λόγος είναι αυτό που εν πρώτοις χρειάζεται αυτός ο τόπος.
Θαρραλλέος, πολιτικοποιημένος, ρηξικέλευθος, αγέρωχος, που δίνει θάρρος στον πολίτη, στους οπλίτες μας, και ταυτόχρονα τροφή για "Εθνική γεωστρατηγική σκέψη".
Εαν δεν συμβεί εν τέλει αυτό, πολλά δεινά μας περιμένουν από αυτά τα τρωκτικά τους  Μαυροκορδάτους πολιτικάντηδες και τους νεοκοτζαμπάσηδες.
Αλλά αδυσώπητη μοίρα περιμένει πρώτα απ' όλα τους ίδιους τους ένστολους.
Γιατί αυτοί είναι που θα κληθούν σε λίγο να βγάλουν τα κάστανα από τη φωτιά όταν θα έχει εξεγερθεί από την πείνα αυτός ο λαός.
Και τη μέρα που θα εκτελέσουν τον πρώτο Γιάννη Αγιάννη λόγω πλιάτσικου (επειδή τον συνέλαβαν να κλέβει ένα καρβέλι ψωμί για τα πεινασμένα παιδιά του) τότε θα έχει σημάνει και η μέρα του εμφύλιου για τη χώρα.
Και την ίδια στιγμή θα έρθει ο όλεθρος και ο διαμελισμός.
Και μετά θα επανέλθουν "εξαγνισμένοι" οι πολιτικοί από τα Παρίσια.
Και μετά θα δικάσουν και θα εκτελέσουν τους αξιωματικούς για "το κακό που έκαναν στον τόπο".
Όλα θα τα φορτώσουν πλέον σε αυτούς τους "πολιτικά αφελείς".
Γι' αυτό ένστολοι, σας εκλιπαρεί η δόλια η Πατρίδα.
Τολμήστε.
Τολμήστε και αρθρώστε λόγο.
Λόγο Πατριωτικό, Σκέψη Εθνική και Δράση Ηρωϊκή.
 Όπως ακριβώς αρμόζει σε Γόνους Αρχαίων Πολεμάρχων και Ηρώων.

Πριν είναι αργά για όλους μας.

Και ρίξτε μια ματιά σε κάποια προγενέστερα άρθρα του Στόχου με τίτλο "Αξιωματικοί σας την έχουν στημένη".

Θα καταλάβετε καλά τι σας περιμένει εαν δεν "τολμήσετε".


Γεράκι του Αιγαίου