«Μην ανοίγεις το στόμα σου και την καρδιά σου στον καθένα, στους χίλιους κι αν ένας καταλάβει...»

Αγ. Σεραφείμ του Σάρωφ


Παρασκευή, 3 Ιουνίου 2011

Στόχος, 17/09/09


Πατριωτική Vs Αριστερής Διανόησης

Το «Κλειδί της Ήττας» λέγεται : «Στρατευμένη Αριστερή Διανόηση»

….Το «Κλειδί της Νίκης» : «Στρατευμένη Πατριωτική Διανόηση»



Είναι σύνηθες να διαμαρτύρεται ο Πατριωτικός χώρος για το πώς είναι δυνατόν η «ηττημένη» Αριστερά να κυριάρχησε, στην πορεία, επί των «νικητών Πατριωτών».
Η απάντηση έρχεται όμως αβίαστα.
Κάθε τόσο διαπιστώνεται από την «Πατριωτική Διανόηση» το έλλειμα σε αυτό ακριβώς :

Σε «Πατριωτική Διανόηση»!

Ταυτόχρονα, δεν μπορεί να αποκρυφτεί – ούτε πρέπει – πως εκεί ακριβώς  είναι που κατόρθωσε να επικρατήσει η ευρύτερη Αριστερά.
Και πώς άραγε έγινε τούτο;
Πως η Αναρχομαρξιστική ουτοπία της ψυχεδελικής αυτοκτονίας του ατόμου, της αθεϊας, του αμοραλισμού και του αδίστακτου αντεθνικού βερμπαλισμού,  κατόρθωσε να επικρατήσει έναντι μιας εθνικής ιδεολογίας που έβγαινε μέσα από χιλιετίες δοκιμασμένου Ελληνικού Πατριωτισμού σφυρηλατημένου πότε στην Αρχαία και πότε στην Ελληνορθόδοξη Βυζαντινή παράδοση;
Οπωσδήποτε, όχι έτσι μόνη, ούτε έτσι τυχαία.
Ποιος δεν έχει ακούσει άραγε τις εκφράσεις  «Στρατευμένη Τέχνη», «Στρατευμένος Δημιουργός»,
«Στρατευμένο Πνεύμα»;
Η Αριστερά δεν παρήγαγε «Πολιτισμό».
«Επικοινωνία» και «Προπαγάνδα» παρήγαγε. Μ’ αυτά κυριάρχησε επί της Εθνικοπατριωτικής Ιδεολογίας και Πολιτισμού.
«Η Στράτευση και Οργάνωση των Αριστερών Διανοητών σε μια Ισχυρή, κεντρικά ελεγχόμενη και κατευθυνόμενη πνευματική Δύναμη Κρούσης» ήταν (και είναι) το «κλειδί» της «επικοινωνιακής επιτυχίας» της Αριστεράς.
Οργανωμένη επιθετική επιχείρηση «Ανορθοδόξου Πολέμου» και «Γκαιμπελικής προπαγάνδας» ήταν (και είναι) όλο αυτό το «Δρώμενο» και τίποτε λιγότερο, τίποτε περισσότερο.
Η περίφημη «Πατριωτική Αριστερή Διανόηση» δεν ήταν τίποτε άλλο από μια τρομακτικά οργανωμένη (αν και εξαιρετικά συγκεκαλυμμένη) Παραστρατιωτική Δύναμη Ειδικών Κοινωνικοψυχολογικών Επιχειρήσεων. Μια Ειδική Δύναμη που ανέλαβε να φέρει εις πέρας την πιο άθλια Αποστολή Κοινωνικής Μηχανικής που υπέστη ποτέ αυτός ο τόπος:

την σταδιακή αποπατριωτικοποίηση και αποστρατιωτικοποίηση της Ελλάδας, τον εδαφικό διαμελισμό της, την υποδούλωσή της και τον οριστικό αφανισμό του Ελληνικού Γένους συν τω χρόνω.



Η Πέμπτη Φάλαγγα εν δράσει

Το έγκλημα του συμμοριτοπολέμου θα πρέπει να ιδωθεί ως ξεκάθαρη απόπειρα χαριστικής βολής στην εξασθενημένη μεταπολεμικά χώρα μας.
Αντί να διεκδικούμε την Ανατ. Ρωμυλία ως Βουλγαρική αποζημίωση, την Ανατολ. Θράκη ως Τουρκική, τη Βόρειο Ήπειρο  ως Ιταλοαλβανική, την Κύπρο ως εκπλήρωση της Αγγλικής προπολεμικής υπόσχεσης και τα Σκόπια ως νέα πολεμική διεκδίκηση προκειμένου να αποκεφαλιστεί εν τη γεννέσει της αυτή η αναβίωση της γνωστής ιστορικής διαρκούς «Σλαβικής επίθεσης», η χώρα βρέθηκε να παλεύει απεγνωσμένα να μην χωριστεί στα δύο από την νέα ξένη αυτή εισβολή δια της προδοσίας λίγων πεμπτοφαλαγγιτών Ελλήνων πολιτών.
Από την μια βέβαια απέτυχε η «κατά μέτωπον επίθεση» αλλά πλέον η Ελλάδα ήταν έτοιμη να πέσει ως ώριμο φρούτο στις αγκάλες της Αριστεράς.
Διότι η Αριστερά, ταυτόχρονα με την ανθελληνική πολεμική της επίθεση είχε θέσει σε δράση και το «δεύτερο Σχέδιο»: τον Ύπουλο πόλεμο της Προπαγάνδας και της Επικοινωνίας. Υπόγειο και Διαρκή.
Εκείνα τα χρόνια της εθνοπροδοσίας παρήγαγαν αρκετούς νεκρούς για να τους εκμεταλλευθεί η Αριστερά μετατρέποντάς τους σε «Μύθους». Τα «ξερονήσια» και οι διώξεις που η ίδια η Αριστερά φρόντιζε ανελλιπώς να προκαλεί δια της διαρκούς εθνοπροδοσίας της πρόσφεραν στα έμπειρα χέρια των νοσηρών ινστρουχτόρων της στρατιές «μαρτύρων» και «ηρώων». Το απαραίτητο υλικό για να προετοιμάσει μια «Ερυθροπράσινη κοινοβουλευτική επανάσταση» - όπως και έγινε μετά από λίγα χρόνια ξανά και ξανά – ήταν υπεραρκετό.
Τον μεγαλύτερό τους σύμμαχο άλλωστε τον βρήκαν στο πρόσωπο του ίδιου του «εθνάρχη Καραμανλή» που φρόντισε να ρίξει την «Εθνική Ιδεολογία» στο πυρ το εξώτερον.
Όλα αυτά τα χρόνια της κατασκευής «Μαρτύρων», οι διάφοροι «Σκληροί Καθοδηγητικοί Πυρήνες» της Αριστεράς (ως νέοι Γκαίμπελς) φρόντιζαν να συντηρούν έναν τεράστιο μηχανισμό εντοπισμού, στρατολόγησης, ανάπτυξης, εκπαίδευσης, στήριξης και προώθησης στα ΜΜΕ στρατιών Αριστερών Διανοητών και καλλιτεχνών. Κατόρθωσαν έτσι μέσω αυτής της Επίλεκτης Πνευματικής Στρατιάς να παράγουν και να προωθήσουν στην κοινωνία απίστευτη ποσότητα προπαγανδιστικού αντεθνικού «πνευματικού υλικού». Πέτυχαν έτσι, με επιμονή, υπομονή κι επαγγελματισμό να χτίσουν την «Λαϊκή Συνείδηση» κατά το ετερόδουλο, προδοτικό «Διεθνιστικό/αντεθνικό δοκούν».
Οι ίδιοι οι «Μάρτυρες» και οι «Διώξεις» ήταν το απαραίτητο (ως Μάννα εξ ‘ουρανού) «πρωτογενές υλικό» (πανάρχαια δοκιμασμένη «συνταγή») προκειμένου να «εμπνευσθούν και να δουλέψουν πάνω σ’ αυτά» στρατιές πνευματικών δημιουργών που «ενθαρρύνθηκαν» να «δημιουργήσουν», να «συνθέσουν», να «συγγράψουν» υπό την «καθοδήγηση των αδίστακτων εθνοπροδοτών ηγετών της Αριστεράς».
Τον Δρόμο της δημοσιότητας τον είχαν άλλωστε εξασφαλισμένο. Πρώτα τα «μικρά εν κλειστώ κι εν κρυπτώ κυκλοφορούντα» έντυπα των κομμάτων και οργανώσεων της Αριστεράς και κατόπιν στα μεγάλα έντυπα της ευρείας Κεντροαριστεράς που έσπευσε δυστυχώς εξ’ αρχής (κι εξίσου εθνοπροδοτικά) να ενισχύσει αυτή την συγκεκαλυμμένη επιχείρηση ανορθοδόξου Κοινωνικοψυχολογικού πολέμου κατά της Ελλάδας. Στο χορό φυσικά έβαλαν αργότερα και όλα τα σύγχρονα ΜΜΕ στηρίζοντας αυτή την Πανστρατιά «στρατευμένων» Διανοητών της Αριστεράς και διώκοντας αντίστοιχα τους Πατριώτες Διανοητές.
Στην δίωξη δε αυτή των Πατριωτών Διανοητών συνέβαλλαν δυστυχώς ανόσια και τα Κεντροδεξιά ΜΜΕ. Επαίσχυντη στάση που τηρούν μέχρι και σήμερα. Οι πόρτες (ακόμη και) των Κεντροδεξιών ΜΜΕ κλείνουν κατάμουτρα στους Πατριώτες Διανοητές. Αξίζει εδώ να θυμηθούμε το «σχόλιο/καταγγελία» του κου Πασαλάρη με θέμα και αφορμή το «πρόσφατο κλείσιμο» του Ελεύθερου Τύπου :

«…μα πήγε η οικογένεια Αγγελοπούλου και αγόρασε τον Ελεύθερο Τύπο, μια παραδοσιακή Κεντροδεξιά Εφημερίδα που απευθύνεται σε Δεξιό κοινό και την επάνδρωσε εξ’ ολοκλήρου με αριστερούς δημοσιογράφους. Δηλαδή, τι περίμεναν πως θα συνέβαινε; Δεν θα έκλεινε;…»

Κι εγώ θα αναρωτηθώ; Με τόσα δις να χρηματοδοτούν λεπτομερείς έρευνες αγοράς, είναι δυνατόν οι Αγγελόπουλοι να έκαναν ένα τόσο «χονδροειδές λάθος»; Ε, δε νομίζω. Μάλλον σαν συνέχεια του παραπάνω εγχειρήματος της Αριστεράς μοιάζει. Προφανώς, ο «Ανορθόδοξος Πόλεμός» της επιχείρησε να διεισδύσει ακόμη βαθύτερα. Ήταν μάλλον ένα «Ακραίο πείραμα Κοινωνικής Μηχανικής» που επειδή ακριβώς ήταν «τραβηγμένο», άγγιξε τα όρια της (Δεξιάς) Κοινής Γνώμης και δεν «τους βγήκε».


Διδαχτήκαμε τίποτα; Όχι βέβαια…

Αυτό είναι το «Κλειδί της Αριστερής Επικράτησης» αγαπητοί κύριοι «παράγοντες της Εθνικοπατριωτικής Ιδεολογίας».
Κι έτσι, αφέθηκε η Αριστερά να «χτίζει κάστρα, θέσεις και οχυρά μέσα στην Ελληνική Κοινωνία».
Ας αφήσουμε όμως το τι έκανε το τότε αλαζονικό κράτος της Δεξιάς των «λίγων καλοθρεμμένων αστών, νεοευγενών και παλαιοκοτζαμπάσηδων» που δεν ήθελε να δει κάτω από τη μύτη του το τι σκάρωνε η ύπουλη, αποφασισμένη και αδίστακτη Αριστερά και ας δούμε εάν πήραν το ιστορικό τους μάθημα σήμερα οι «παράγοντες της Εθνικοπατριωτικής Διανόησης».
Όλες αυτές τις δεκαετίες ο Επικοινωνιακός Μηχανισμός της Αριστεράς παρέδωσε πολύτιμα Σεμινάρια.
Τα έλαβαν άραγε οι ανωτέρω «Παράγοντες»;
Όχι, δεν τα έλαβαν.
Θέλετε αποδείξεις;
Στείλτε εσείς οι «υποψήφιοι φερέλπιδες νέοι Πατριώτες Διανοούμενοι» ένα Πατριωτικό Άρθρο στις εφημερίδες, τόσο στα Πατριωτικά – Εθνικιστικά έντυπα όσο και της λεγόμενης ευρύτερης Κεντροδεξιάς.
Πόσοι πιστεύετε πως θα το δημοσιεύσουν;
Ουδείς πλην του «Στόχου» - που δυστυχώς φαίνεται να είναι το μόνο πατριωτικό ΜΜΕ που έχει «συλλάβει τα παραπάνω νοήματα».
Για την ακρίβεια – αντί να «σας αρπάξουν» στην κυριολεξία και να σας εντάξουν σε μια Μεγάλη ενιαία Ομάδα Πατριωτών Διανοητών - ούτε καν θα σας απαντήσουν με ένα σχόλιο. Ούτε λόγος για «τεχνικές συμβουλές βελτίωσης του στυλ, της δομής, των θέσεων  και του περιεχομένου των κειμένων σας» - έστω και σ’ ένα «ξερό λιτό email».
Εάν συγγράψατε κάποιο πατριωτικό βιβλίο δοκιμάστε να το στείλετε στους Πατριωτικούς Εκδοτικούς Οίκους.
Τι ελπίδες έχετε άραγε να δημοσιευτεί το πόνημά σας;
Ουδεμία εάν δεν είναι ΤΟ ΤΕΛΕΙΟ. Δηλαδή, μια περίπτωση στο εκατομμύριο.
Δεν μιλάμε καν για «Προσχέδιο προτεινόμενου βιβλίου».
Δεν θα ασχοληθεί ούτε γραμματέας εκδοτικού οίκου μαζί σας.
Ασχέτως, εάν το παιγνίδι της προπαγάνδας παίζεται κυρίως στην ποσότητα των εκδόσεων – όπου βεβαίως κυριαρχεί η Αριστερά.
Το πιάσατε το μήνυμα;
Η «Πατριωτική Διανόηση» (δια των «Παραδοσιακών Ελεγκτών» της) σας κλείνει τις πόρτες διότι είστε άγνωστος, άπειρος και «αδούλευτος». Το πώς θα γίνετε «έμπειρος», «γνωστός» και πως θα «δουλευτείτε» για να τελειοποιήσετε τα «πνευματικά σας πονήματα» (και κυρίως να μην απογοητευθείτε τόσο από τον χώρο της Επικοινωνίας του Πατριωτικού Λόγου και Πνεύματος όσο και γενικότερα από την Πατριωτική Διανόηση) κι εντέλει το πώς θα μετατραπείτε σε μια «αξιόμαχη, αποτελεσματική Πατριωτική Διανοητική Μηχανή» εναντίον της πανίσχυρης Αριστερής Διανόησης ουδόλως τους ενδιαφέρει.
Κάποιοι μάλιστα από τους εν λόγω κυρίους, δεν έχουν ούτε καν ηλεκτρονική διεύθυνση. Ή την κρατάνε «κρυφή» για «λίγους κι εκλεκτούς».
Το αν αυτή η χρόνια άκρως αρνητική κατάσταση έχει ωθήσει – μετά «σφοδράς απογοήτευσης κι ενόχλησης» - χιλιάδες «δυνατά πατριωτικά πνεύματα» να προσχωρήσουν στην Αριστερή Διανόηση (μετά και από «έξυπνες παρωθητικές ενέργειες» της τελευταίας) και πάλι ουδόλως ενδιαφέρει τους όποιους «παράγοντες της Πατριωτικής Διανόησης».


Τι θα έπρεπε να γίνει;


Για να καταστεί δυνατόν  να αντιπαρατεθεί η «Πατριωτική Διανόηση» στην «Αριστερή Διανόηση» με αξιώσεις επικράτησης χρειάζεται «ενισχύσεις» κύριοι. Σοβαρές ενισχύσεις. Και όχι ψίχουλα.
Νέοι Πατριώτες, καλλιτέχνες, συγγραφείς, ποιητές, ερευνητές, επίδοξοι δημοσιογράφοι, ηθοποιοί, ζωγράφοι, δραματουργοί, λογογράφοι και ρήτορες υπάρχουν και είναι πάρα πολλοί. Ρίξτε απλώς μια ματιά στο Ελληνικό Διαδίκτυο. Τα πατριωτικά blogs κυριαρχούν των Αριστερών. Σκέφτηκαν μήπως ποτέ οι παραπάνω «Παράγοντες της Πατριωτικής Διανόησης» να εκμεταλλευθούν (με την καλή έννοια) αυτή την «οιονεί Στρατιά Πατριωτών Διανοητών»; Όχι βέβαια.
Και που υπάρχουν λοιπόν, τι αλλάζει; Που να στραφούν  κύριοι «Παράγοντες»; Περιμένετε να «αναπτυχθούν» και να «αναδειχθούν» μόνοι τους οι «Νέοι Πατριώτες Δημιουργοί και Διανοητές»;
Πότε έκαναν οι Πατριωτικές εφημερίδες τελευταία φορά έκκληση για νέους Πατριώτες αρθρογράφους;
Πότε αφιέρωσαν χρόνο για να επικοινωνήσουν με όλους αυτούς με σκοπό να τους βοηθήσουν να «αναδειχθούν»; Ναι, ακόμη και με «τεχνικές συμβουλές» επί της «τέχνης του γραπτού λόγου» της εφημερίδας. Πότε το κάνατε κύριοι εκδότες των Πατριωτικών Εντύπων; Πότε αποφασίσατε να πλησιάσετε εις βάθος αυτή την τεράστια δεξαμενή υποψήφιων Πατριωτών αρθρογράφων αποσκοπώντας να την μετατρέψετε σε μια πανίσχυρη Πατριωτική Δύναμη; Το ξέρετε πως χωρίς Ρηγάδες και Θούριους, πόλεμος δεν γίνεται, έτσι; Το ξέρετε αυτό. Τι κάνατε για να συμβάλλετε στην υπερπαραγωγή τέτοιων «δυνάμει Οπλικών Στοιχείων» του Έθνους;
Εσείς κύριοι εκδότες των Πατριωτικών Εκδοτικών Οίκων, πότε ενθαρρύνατε αυτές τις στρατιές ανεκμετάλλευτων Πατριωτών που «γράφουν» (το ξέρετε δα πως ο Έλληνας έχει το «γράψιμο» στο αίμα του) να σας στείλουν κείμενά τους; Και πότε ασχοληθήκατε με την μαζική διαπροσωπική επαφή μαζί τους και την εκπαίδευσή τους στην τέχνη του «γραπτού λόγου», του βιβλίου, του Δοκιμίου, του Μυθιστορήματος, του Διηγήματος; Πότε οργανώσατε την μαζική μύηση αυτών των Πατριωτών Διανοητών στα Μυστικά της Επικοινωνίας του Λόγου και της Τέχνης; Πότε τους μυήσατε στους «πρωτεύοντες στόχους» της Εθνικοπατριωτικής Ιδεολογίας – ακόμη και της Προπαγάνδας;
Πότε εργαστήκατε πάνω στο να τους μετατρέψετε σε μια ενιαία ισχυρή Πατριωτική πνευματική ομάδα;
Πότε ήταν η τελευταία φορά που κάνατε διαγωνισμό Πατριωτικής Λογοτεχνίας, Θεατρικού και Δοκιμίου νέων πατριωτών συγγραφέων σε Πατριωτική Θεματολογία; Περιμένετε να αναπτυχθεί και να αναδειχθεί μόνη της η νέα Πηνελόπη Δέλτα ή ο νέος Ίωνας Δραγούμης; Μα είστε σοβαροί επιτέλους;
Αντίστοιχες – και ίσως περισσότερες ακόμη λόγω μεγέθους - ευθύνες έχει φυσικά και το μοναδικό Πατριωτικό τηλεκανάλι.
Πότε όλοι εσείς μαζί αποπειραθήκατε να στήσετε ένα Πατριωτικό Θέατρο όπου θα έχουν την ευκαιρία να ανεβούν Πατριωτικά Θεατρικά έργα δημιουργώντας έτσι έναν Δίαυλο ανάπτυξης Πατριωτών Θεατρικών Συγγραφέων και Δραματουργών;
Ή έναν Πατριωτικό Κινηματογράφο όπου θα έχουν την ευκαιρία να προβληθούν τόσες και τόσες πατριωτικές ταινίες αποκλεισμένες από το Αριστερό (δήθεν πολιτιστικό) κατεστημένο;
Αναρωτηθήκατε επίσης μήπως μέρος της λύσης βρίσκεται στην συνεργασία σας (ναι, όλων εσάς των Πατριωτών Εκδοτικών Παραγόντων) ως προς την γέννηση ενός Μεγάλου Πατριωτικού ΜΜΕ στα πρότυπα του «πολυσυλλεκτικού MEGA»;

Αναπτύξτε επιτέλους μια Στρατιά Ρηγάδων

Ο υπέρ πάντων σκοπός πια κύριοι δεν είναι να «εντοπίσετε» τα «σπάνια ταλέντα» για «ιδία χρήση». Αλλά να καταφέρετε να  έλξετε όσο το δυνατόν πιο πολλούς πνευματικούς δημιουργούς να έρθουν σε επαφή μαζί σας, να τους εκπαιδεύσετε, να τους δώσετε διέξοδο προς τα media  και να τους οργανώσετε τέλος σε μια Μεγάλη Πατριωτική Στρατιά Διανοητών. Από αυτούς, όσοι κρίνονται «έτοιμοι», πρέπει να προωθούνται πάση θυσία στη δημοσιότητα. Και οι υπόλοιποι να «εκπαιδευτούν», να βοηθηθούν να βελτιωθεί η «τεχνική» τους, η οπτική τους, οι γνώσεις τους. Μην περιμένετε πότε θα «αυτοεκπαιδευτούν» από μόνοι τους. Στην τύχη δεν θα γίνει τίποτε ή εν πάση περιπτώσει δεν υπάρχει η πολυτέλεια του χρόνου για κάτι τέτοιο. Η μεγάλη πλειοψηφία των εραστών του Λόγου και της Τέχνης εγκαταλείπει πάντα απογοητευμένη – όντας χωρίς «τζάκι» και «ρίζες» οι περισσότεροι.
 Όλες αυτές οι Στρατιές Πατριωτών Πνευματικών δημιουργών είναι πολύτιμες προκειμένου να νικηθούν οι Εθνοπροδότες Απάτριδες Ριψάσπιδες της Αριστεράς. Και αν δεν οργανώσετε και εκπαιδεύσετε εσείς αυτή την Στρατιά Πατριωτών Διανοητών και Δημιουργών, κανείς άλλος δεν έχει τη δυνατότητα να το πράξει. (Άλλωστε, μέσα από αυτή την «υπερπροσπάθεια» θα εντοπίσετε συν τοις άλλοις και τα «σπάνια ταλέντα» σας. Οπότε, ούτως ή άλλως θα έχετε και εκπλήρωση του προσωπικού επαγγελματικού Αντικειμενικού Σκοπού σας).
Σκεφτήκατε τέλος, άραγε ποτέ όλοι εσείς  να αναπτύξετε μια Σχολή Εθνικοπατριωτών Ρητόρων αναζητώντας τους «Μαθητές» της μέσα από όλους αυτούς τους «νέους μελετημένους Πατριώτες διανοητές» που ΔΕΝ θέλετε τα κείμενά τους, που ΔΕΝ νοιάζεστε να «δουλέψετε» πατριωτικά και οργανωτικά μαζί τους, που ΔΕΝ νοιάζεστε να μετατρέψετε σε Πολεμικές Διανοητικές Μηχανές;
Δυστυχώς, καθώς φαίνεται, ουδόλως σας απασχόλησε ποτέ πως το κλειδί για την ανάπτυξη της Πατριωτικής Διανόησης είναι η «Στρατευμένη Διανόηση».
Ανθρώπινο Υλικό, ικανότητες και ιδέες υπάρχουν σε αφθονία στον Πατριωτικό χώρο κύριοι Παράγοντες.
Αξιοποιείστε τους.
Πόρους για να γίνουν όλα αυτά;
Δεν μπορεί ο ευρύτερος Πατριωτικός Χώρος να μην διαθέτει τους απαραίτητους «Πατριωτικούς Χορηγούς». Τους ξέρετε ποιοι είναι. Ζητείστε τους να χρηματοδοτήσουν αυτό το φιλόδοξο έργο.
Πάντα υπήρχαν οι «Μαικήνες του Έθνους».
Καιρός να αναστηθούν για μια ακόμη φορά.
Άλλωστε είναι και δική τους ευθύνη ο ξεπεσμός αυτής της χώρας.
Όπως και η «Άνοδος».

Γεράκι του Αιγαίου