«Μην ανοίγεις το στόμα σου και την καρδιά σου στον καθένα, στους χίλιους κι αν ένας καταλάβει...»

Αγ. Σεραφείμ του Σάρωφ


Παρασκευή, 3 Ιουνίου 2011

Στόχος, 18/11/10


Μέρος 2ο:

Υπερπληθυσμός….

Στόχος, η Γη των 500 εκ;

Άγνωστος «Χ» : Εξολοθρεύστε τους υπόλοιπους…


"....μια ακρίδα σε ένα χωράφι είναι μια ακρίδα...ακίνδυνη και χαριτωμένη..."
1,000,000 ακρίδες στο ίδιο χωράφι αντικειμενικά είναι καταστροφή....."

Τάδε Έφη … «Σύνδρομο της Ακρίδας»…..



Το «Πληθυσμιακό Παράδοξο» του ΟΗΕ

Στο http://www.monbiot.com/ εκφράζεται η επίσημη άποψη του ΟΗΕ (2005), η οποία προβλέπει ότι το 2200 ο παγκόσμιος πληθυσμός θα έχει σταθεροποιηθεί στα δέκα δις (;;;!!!).
Όπως επίσης μια ακόμη πιο τολμηρή και «αισιόδοξη άποψη» που λέει ότι ο παγκόσμιος πληθυσμός θα πάψει να αυξάνει εντός ακόμη και του παρόντος αιώνος!!
Αυτό που δεν αναφέρει όμως - ή (περιέργως πως !!) δεν μπαίνει στην λογική να το αναλύσει ή να το προβλέψει - είναι το :

«....πως περιμένει αλήθεια ο ΟΗΕ ότι θα σταματήσει ο υπερπληθυσμός;….»
«….Φυσιολογικά αναμενόμενοι Εξοντωτικοί Πόλεμοι;…»
«….Φυσιολογικά αναμενόμενες Πανδημίες;….»
«….Αφύσικες πλην αναμενόμενες Περιβαλλοντικές σφοδρές καταστροφές;…»
«….Φυσιολογικά αναμενόμενος" Σφοδρός υποσιτισμός;….»
«…κάτι άλλο… μήπως ("σχεδιασμένο επι χάρτου" τουτέστιν "μη φυσιολογικά αναμενόμενο") που δεν "φαίνεται" σε  πρώτη ανάγνωση;»

Κάτι δηλαδή, που "δραστικά" θα "καθηλώσει" τον παγκόσμιο πληθυσμό στα 10 δις;
Και "ποιό" είναι αυτό το "κάτι" που "απόρρητα" έχει προβλέψει ο ΟΗΕ;

Πιστεύει μήπως κανείς ότι τα 3 δις Κινέζων και Ινδών συν πόσα ακόμη Ασιατών και Αφρικανών, θα πάψουν να πολλαπλασιάζονται έτσι γιατί το είπε ο ΟΗΕ;
Τα Ισλαμικά κράτη διπλασίασαν τον πληθυσμό τους μέσα στις περίπου τρεις τελευταίες δεκαετίες.
Θεωρείται έγκλημα απο τον Ισλαμικό νόμο η αντισύλληψη, η έκτρωση, ακόμη και η Σεξουαλική διαπαιδαγώγηση. Έγκλημα τιμωρητέο με θάνατο δια λιθοβολισμού.
Αντιθέτως, θεωρείται ύψιστο καθήκον η γέννηση πολλών παιδιών, σαν μέσο απόκτησης διεθνούς Ισλαμικής πολιτικής ισχύος καθαρά και μόνον.
Ποιός και πως είναι δυνατόν ποτέ να τους πείσει για το αντίθετο;
Απο την άλλη, ιστορικά, οι ανθρώπινες κοινωνίες που σπαράσσονταν απο πολέμους, ασιτία, ασθένειες και γενικά συνθήκες εκτεταμένου θανάτου (άρα «μείωσης των πληθυσμών»), αύξαναν υποσυνείδητα τον δείκτη γεννητικότητάς τους. Προφανώς ως «ανακλαστικό διάσωσης» της κοινωνίας τους.
 Απο τα πολλά παιδιά να ζήσουν μερικά και να συνεχίσουν τη φυλή.
Θα σταματήσουν μήπως οι εκτεταμένες και όλο και πιο έντονες συνθήκες εξαθλίωσης, πολέμου, επιδημιών, ασιτίας και θανάτου που πυροδοτούν τέτοια "δημογραφικά ανακλαστικά";
(πχ το 40% του Αφρικανικού πληθυσμού πάσχει απο AIDS. Κάπου ένα εκ πεθαίνουν κάθε χρόνο απο ελονοσία. Εκατομμύρια γενικώς πεθαίνουν απο τις εκτεταμένες συνθήκες εξαθλίωσης. Εαν υποθέσουμε πως στην Αφρική επιβάλλονταν ένα αυστηρό Μοντέλο Οικογενειακού προγραμματισμού - και δεν επιλυόταν ταυτόχρονα επιτυχώς και το πρόβλημα υγείας και σίτισης - τότε σε τριάντα χρόνια πιθανότατα δεν θα υπήρχε γηγενής πληθυσμός πλέον).
Θα σταματήσει μήπως ο "αναλφαβητισμός" και η έλλειψη μόρφωσης και καλλιέργειας αυτών των ανθρώπων ώστε να κατανοήσουν επιτέλους "πολύπλοκες" αρχές οικογενειακού προγραμματισμού, αντισύλληψης, οικονομικού προγραμματισμού και λοιπά τέτοια σύγχρονα ταμπού, ασφάλειες και Πρότυπα ώστε να στραφούν αυτόβουλα προς το Μοντέλο περιορισμένης Γεννητικότητας του Βορρά;
Τόσες δεκαετίες τώρα παλεύουν κυβερνήσεις και Διεθνείς Οργανισμοί να λύσουν το πρόβλημα και δεν το κατορθώνουν.
Ποιός και πως θα πείσει λοιπόν αυτούς τους ανθρώπους να γεννάνε λιγότερα παιδιά;
Και ποιός θα πείσει όλους αυτούς να μην επιδιώκουν να ζήσουν (καταναλωτικά) όπως οι ανεπτυγμένοι λαοί του βορρά; (αυξάνοντας φυσικά αντιστοίχως και το αρνητικό περιβαλλοντικό τους αποτύπωμα);
Οι «επιπλέον πόροι» επίσης (που θα απαιτηθούν για την εξομοίωση του βιοτικού επιπέδου των Νοτίων με αυτό του Βορρά) απο που θα βρεθούν;
Απο την μείωση της κατανάλωσης του Βόρειου ανεπτυγμένου πληθυσμού ώστε όλος ο παγκόσμιος πληθυσμός να αποκτήσει ένα «κοινό μέσο επίπεδο διαβίωσης»;
Πιστεύει κανείς σοβαρά πως θα δεχτεί ποτέ άνθρωπος να μειώσει το επίπεδο ζωής του για αλτρουϊστικούς λόγους;
Πόσο μάλλον, όταν η συντριπτική πλειοψηφία του Βόρειου πληθυσμού είναι στραμμένη προς το "καταναλωτικό πρότυπο" ζωής - και ΜΟΝΟΝ.
Αυτό είναι ο μόνος τρόπος ζωής απο τον οποίο αντλεί ικανοποίηση και νόημα ζωής. Με αυτό και μόνο ζει και αναπνέει. Δεν διαθέτει, ούτε ενδιαφέρεται να αναπτύξει άλλο εναλλακτικό και λιτότερο μοντέλο διαβίωσης.
Σωστό ή λάθος «Κοινωνικοπολιτιστικό Μοντέλο» αυτό είναι, αυτό επικρατεί.
Πιστεύει σοβαρά ο ΟΗΕ ότι θα πείσει τον ανεπτυγμένο Βορρά να αλλάξει το καταναλωτικό του μοντέλο για να εξοικονομηθούν πόροι να ζήσουν μερικά ακόμη δις εξαθλιωμένων ανθρώπων του Νότου;
Αλτρουϊστικό όντως. Κι έτσι ίσως θάπρεπε νάταν.
Επειδή όμως δεν πρόκειται να γίνει, μήπως θάπρεπε να δούμε ρεαλιστικά τι «κατά βάθος» εννοεί ο ΟΗΕ όταν λέει πως ο πληθυσμός σε διακόσια χρόνια (πιθανώς και εντός του 21ου αιώνα) θα σταθεροποιηθεί στα 10 δις;
Μήπως, εκτός απο τα παραπάνω "πολεμικά" και "πανδημικά" σύνδρομα πείνας κι εξαθλίωσης που ιστορικά πάντα μειώνουν τον πληθυσμό, εννοεί και κάτι άλλο ο ΟΗΕ;
Πχ το νόμο της Κίνας που (θεωρητικά τουλάχιστον) απαγορεύει πάνω απο ένα παιδί σε κάθε οικογένεια (στα αστικά κέντρα μόνο, διότι στην αχανή επαρχία- ύπαιθρό της όπως και στο εξωτερικό επιτρέπεται);
 Και αν ισχύει μια τέτοια πρόβλεψη, ποιός άραγε θα επιβάλλει παγκόσμια έναν τέτοιον νόμο;
Και κυρίως:
"...ΠΩΣ;..."
Φυσικά, δεν θέλει ιδιαίτερη φαντασία για να απαντηθούν τέτοια ερωτήματα ως προς το "που πάει το πράγμα".
Τα "Γεράκια" και οι "Αετοί'" της Νέας Τάξης Πραγμάτων είναι πάντα εκεί.
Όπως και το μότο : "...Ακραίες καταστάσεις απαιτούν ακραίες λύσεις..."


Πείνα λόγω Υπερπληθυσμού

Σύμφωνα με εκτιμήσεις του Economist το Μάιο του 2008, μέσα στην καρδιά της εν εξελίξει τότε τρελλής διεθνούς κούρσας των τιμών των τροφίμων,

«…Η επισιτιστική κρίση επαναφέρει τις ανησυχίες για την αύξηση του πληθυσμού….»

Ως «Παράδειγμα» δε, έφερνε τις Φιλιππίνες. Τα παρακάτω σχόλιά του είναι ενδεικτικά:

«…Καταμεσής του πανικού για τη ραγδαία αύξηση της τιμής του ρυζιού και των ανησυχιών για το κατά πόσο οι Φιλιππίνες, ο μεγαλύτερος εισαγωγέας ρυζιού, μπορούν να εξασφαλίσουν τις αναγκαίες ποσότητες, τα αποτελέσματα της απογραφής δείχνουν ως υπαίτιο έναν αιώνιο ένοχο: τον υπερπληθυσμό.
Ο πληθυσμός της χώρας ανέρχεται στα 89 εκατομμύρια, βάσει της απογραφής του περασμένου Αυγούστου, από 77 εκατομμύρια το 2000.
Αυτό σημαίνει ετήσια πληθυσμιακή αύξηση 2%. Ορισμένοι αναλυτές πιστεύουν μάλιστα ότι το μέγεθος είναι ακόμα μεγαλύτερο καθώς δεν έγινε σωστή απογραφή στο φτωχό πληθυσμό.
Κάθε ώρα που περνάει, η χώρα έχει να θρέψει 200 επιπλέον στόματα, ενώ ένας ολοένα και μεγαλύτερος αριθμός εξ αυτών γεννιούνται στην φτώχεια.
Άλλα κυβερνητικά στοιχεία δείχνουν ότι ο αριθμός των ανθρώπων που ζουν με λιγότερο από ένα δολάριο την ημέρα έχει αυξηθεί κατά 16% από το 2003, στους 28 εκατομμύρια.
Περισσότεροι άνθρωποι σημαίνει περισσότερα σπίτια, που με τη σειρά του σημαίνει λιγότερη καλλιεργήσιμη γη…..»

Αξίζει δε, εδώ να σημειώσουμε πως, η διασύνδεση του ζητήματος επάρκειας τροφής με την αύξηση του πληθυσμού δεν είναι καινούρια. Πρωτοτέθηκε από τον γνωστό οικονομολόγο Μάλθους (1766 – 1834) με ιδιαίτερα «ωμό τρόπο»:

«…μια μαζική κρίση στη διάθεση τροφής θα ήταν κοινωνικά χρήσιμη, επειδή θα εξάλειφε τους φτωχούς…».

Φαινόμενο που βαφτίστηκε ως «Μαλθουσιανή Καταστροφή»!!!


Αστικοποίηση κατά του Υπερπληθυσμού;;!!

Στα πλαίσια της «περίεργης» Φιλολογίας περί Υπερπληθυσμού θα πρέπει να εντάξουμε και την «Θεωρητική Προβληματική» που ανέπτυσσε το 1970 ο καθηγητής Βιολογίας και ανθρωπιστικών επιστημών στο πανεπιστήμιο του Leeds, E.Grebenik στο βιβλίο του  On Controlling Population Growth” (Ελέγχοντας την ανάπτυξη του πληθυσμού). Το βιβλίο αυτό, ουσιαστικά πρότεινε «διάφορες Μεθόδους», Στρατηγικές και Τεχνικές που θα περιόριζαν τις γεννήσεις στην Γηραιά Ήπειρο :

«…Πρέπει να πιέσουμε τους καταναλωτές μέσα από φορολογία και πληθωρισμό, να κάνουμε τη στέγαση δυσεύρετη, να πιέσουμε τις μητέρες και τις συζύγους να εργάζονται έξω από το σπίτι, ώστε να καλύψουν την ανεπάρκεια των αποδοχών του άνδρα, ενώ θα παρέχουμε μικρή μόνο βρεφονηπιακή υποστήριξη. Να ενθαρρύνουμε τη μετανάστευση στις πόλεις παρέχοντας χαμηλές αποδοχές στην ύπαιθρο και περιορίζοντας τις αγροτικές θέσεις απασχόλησης. Να αυξήσουμε τον συνωστισμό στις πόλεις, παραμελώντας τις δημόσιες μεταφορές, να αυξήσουμε την προσωπική ανασφάλεια, ενθαρρύνοντας τις συνθήκες που παράγουν ανεργία και πραγματοποιώντας μη συστηματικές πολιτικές συλλήψεις…»

Τελικά, όντως, η «Αστικοποίηση του Βορρά» επέφερε και την μείωση της Γεννήσεων. Τώρα, το ότι κάποιοι, κάποτε το πρότειναν και ως Θεωρητικό Μοντέλο – μέτρο κατά της «Υπεργεννητικότητας» του Βορρά, μάλλον θα πρέπει να θεωρηθεί σύμπτωση. Άλλωστε, ακόμη και το ’70, η Ευρωπαϊκή Υπογεννητικότητα είχε ήδη αρχίσει να υφίσταται.
Οπωσδήποτε, όμως, τέτοια Θεωρητικά Μοντέλα σαν τα παραπάνω «δείχνουν επαρκώς» το που μπορεί να φτάσει η Νοσηρότητα του Ανθρώπινου Νου. Και όχι μόνον των Πολιτικών αλλά και των Επιστημόνων εξίσου οι οποίοι με κάτι τέτοιες δημοσιεύσεις αποδεικνύουν ότι δεν είναι καθόλου μα  καθόλου άμοιροι ευθυνών για τις «κοινωνικές εξελίξεις». Αποδεικνύουν ότι η Επιστήμη κάθε άλλο παρά «άχρωμη» και «άοσμη» είναι.
Φυσικά, οι ίδιοι οι Εμπνευστές τέτοιων Σχεδίων υπερασπιζόμενοι τις προτάσεις τους ισχυρίζονται ότι απλώς «μιμούνται την ίδια την Γη» η οποία λειτουργεί χωρίς συναισθηματισμούς με μόνο κανόνα την «Επιβίωση» των Φυσικών της Οικοσυστημάτων με κάθε τίμημα.
Την ίδια Λογική επικαλούνται ακόμη και σε εξαιρετικά Ακραία «Μοντέλα Αντιμετώπισης της Πληθυσμιακής Κρίσεως» σαν το παρακάτω.

Έμπολα εναντίον Υπερπληθυσμού!!!


«…Ο μόνος τρόπος διόρθωσης του παγκόσμιου προβλήματος του Υπερπληθυσμού θα ήταν μια παγκόσμια πανδημία που θα κατόρθωνε να εξοντώσει ταχύτατα το 90% του παγκόσμιου πληθυσμού…»

Πως θα ηχούσε στα αυτιά σας μια τέτοια «Δήλωση»;
Τι Άνθρωπος άραγε θα μπορούσε να «εκφέρει» τέτοια «Πρόταση»;
Τι ανταπόκριση άραγε, σε πόσους και σε ποιους θα μπορούσε να έχει μια τέτοια «Πρόταση»;
Εάν σκεφτήκατε πως πρόκειται περί περιθωριακών παρανοϊκών ανθρώπων, ακαλλιέργητων, αμόρφωτων, χωρίς επίπεδο, θεωρήσεων ως εκ τούτου ανάξιων λόγου, τότε μάλλον «βιαστήκατε».
Τα λόγια αυτά αποτελούν Επιστημονική άποψη και εκφράστηκαν δημόσια και με κάθε επισημότητα από κορυφαίο Επιστήμονα και στα πλαίσια εξίσου Κορυφαίας επιστημονικής Συνάντησης.
Αλλά τις «δύσοσμες λεπτομέρειες» θα τις δούμε στο επόμενο σημείωμα.


Γεράκι του Αιγαίου