«Μην ανοίγεις το στόμα σου και την καρδιά σου στον καθένα, στους χίλιους κι αν ένας καταλάβει...»

Αγ. Σεραφείμ του Σάρωφ


Παρασκευή, 3 Ιουνίου 2011

Στόχος, 20/08/09


«Σύνδρομο Διεθνούς Στρατιωτικοποίησης»

Μέρος 2ο

Η αναπόφευκτη σταδιακή στρατιωτικοποίηση της Ελληνικής (και όχι μόνον) κοινωνίας.



2ο Μέρος : Στόχος, 20/07/09


Υπερπληθυσμός και Υπερμετανάστευση

Για τα «ακραία διεθνή σχέδια αντιμετώπισης του υπερπληθυσμού» πολλά έχουν ειπωθεί. Έλεγχος δια της τροφής, δια των πολέμων, δια των ασθενειών, δια των Γενετικών ρυθμίσεων, δια της ρύπανσης, κλπ κλπ
Σενάρια;
Εάν σκεφτεί κανείς πως η πληθυσμιακή παγκόσμια βόμβα είναι στα πρόθυρα του να καταστρέψει τον πλανήτη (http://ecogreens.gr/gr/modules.php?name=Forums&file=viewtopic&t=1165) , τότε εύκολα συμπεραίνει πως τα παραπάνω δεν είναι απλώς σενάρια Γεωμηχανικής.
Είναι πραγματικότητα για κάποιους.
Ποιος άραγε όμως  έχει «πρόθεση και ισχύ» να τα εφαρμόσει;
Ο υπερπληθυσμός και η οικολογική κατάρρευση εντείνουν στο έπακρο την μετανάστευση προς Βορράν. Και δη προς και μέσω Ελλάδας.
Κατάσταση που βαίνει διαρκώς επιδεινούμενη. Και θα συνεχίσει έτσι. Είτε τρέξει το σενάριο της «Υπερθέρμανσης» είτε των «Παγετώνων» (http://ecogreens.gr/gr/modules.php?name=Forums&file=viewtopic&t=1463 ).
Πρόσφατα ανακοινώθηκε πως επίσημα πια η Ελλάδα υποδέχτηκε το 2008 το 47% των λαθρομεταναστών που δέχτηκε συνολικά η ΕΕ (http://www.tvxs.gr/v10167 ) .
Αντίστοιχα, η τάση των Ελλήνων είναι η «έξοδος από τη χώρα». «…550,000 Έλληνες έχουν ήδη εγκαταλείψει τη χώρα τα τελευταία δέκα χρόνια και οι προβλέψεις είναι πως το «φαινόμενο» θα αγγίξει τα τραγικά ποσοστά του 1960 και των τελών του 19ου αιώνα...» (Financial Times, http://www.e-tipos.com/newsitem?id=35324 )
Η αντιστοιχία λοιπόν Ελλήνων και Ξένων διαρκώς ανατρέπεται. Το 3% αναλογίας μεταναστών προς εγχώριο πληθυσμό που έχει ορίσει η ΕΕ για τα κράτη μέλη ως «όριο ασφαλείας» έχει καταστρατηγηθεί προ πολλού φτάνοντας και ξεπερνώντας το 25% (http://www.resaltomag.gr/forum/viewtopic.php?t=1875 ) .
Πόσο κοντά είμαστε άραγε σε μια μαζική εξέγερση των εκατομμυρίων εξαθλιωμένων μεταναστών που μέρα τη μέρα και δη τάχιστα συγκεντρώνονται στην Ελλάδα;
Ή πόσο κοντά είμαστε ας πούμε σε μια «έντεχνα κατευθυνόμενη πορεία εγκατάστασης» λαθρομεταναστών σε «ευαίσθητες περιοχές της ελληνικής μεθορίου» με σκοπό την «εθνοτική τους αλλοίωση» και την συνεπακόλουθη έγερση αιτημάτων «αυτονομίας/ανεξαρτησίας»; (πχ Ήπειρος/Τσαμουριά, Θράκη, Αιγαίο, Κρήτη)
Η αντιμετώπιση ενός τέτοιας έκτασης φαινομένου «έμμεσου εποικισμού της Ελλάδας» είναι σαφές ότι θα είναι εκ των πραγμάτων «δυσάρεστη». Δηλαδή, «ακραία».

Ποιος άραγε είναι ο μόνος τύπος κυβέρνησης που – από τη φύση του - θα μπορούσε να πάρει «τέτοια μέτρα» σκληρής αντιμετώπισης του αναμενόμενου ισχυρότατου Λαθρομεταναστευτικού Κύματος;


Πανδημίες

Μέσα στις «αιτίες κι αφορμές» που μπορούν να οδηγήσουν εν μια νυκτί στην κατάρρευση της Κοινωνικής Συνοχής και Ειρήνης περίοπτη θέση κατέχει το κεφάλαιο «Πανδημίες».
Κάτι που έχει φυσικά διεθνείς διαστάσεις αλλά που αφορά ιδιαίτερα και την Ελλάδα ως «Πύλη υποδοχής» χιλιάδων (λαθρο)μεταναστών.
Ένα μέτωπο που αν και η ΠΟΥ το περιμένει να «εκραγεί», ουσιαστικά τα μέτρα που λαμβάνει είναι ανεπαρκή μπροστά στην ένταση αυτής της «υπερβόμβας».
Οι Σταθμοί Υγειονομικού Ελέγχου που έχει εγκαταστήσει η ΠΟΥ στην Εγγυς Ανατολή, επ’ ουδενί δεν επαρκούν για να εντοπίσουν έγκαιρα τον «ιό» που θα εξαπολύσει μια παγκόσμια πανδημία. (πχ στην Κίνα το περίμενε, από το Μεξικό ήρθε!)
Έτσι, εναπόκειται ουσιαστικά στα κατά τόπους κράτη να λάβουν μέτρα αποτελεσματικής υγειονομικής προστασίας του πληθυσμού τους.
Κάτι που όμως στην Ελλάδα δεν είναι επαρκές.
Ο δείκτης «λοιμωδών νοσημάτων» του πληθυσμού διαρκώς ανεβαίνει. Όπως πχ φυματίωση (Μακεδονία, 24/03/09)

Ταχεία αύξηση/εμπλουτισμός των «εγχώριων» πληθυσμιακών μεγεθών (http://www.resaltomag.gr/forum/viewtopic.php?t=1875 )  και μάλιστα με εξαθλιωμένες πληθυσμιακές ομάδες υψηλής νοσηρότητας, ανεπαρκής περίθαλψη και φιλοξενία (πχ Καταυλισμοί Αφγανών Πάτρας) οδηγούν σε διαρκώς μεγαλύτερη έξαρση των ασθενειών (http://egersis.blogspot.com/2009/04/blog-post_3997.html ).
Στη Θεσσαλονίκη (όπως και σε Παρίσι, Λονδίνο, Βουδαπέστη) τα ποντίκια των υπονόμων (σημαντικός αστικός υγειονομικός δείκτης) έχουν ξεπεράσει κάθε όριο ασφαλείας ( εφημ. Μακεδονία, 13/03/09 http://www.makthes.gr/index.php?name=News&file=article&sid=35442 )
Πόσο κοντά είμαστε άραγε σε μια Πανδημία που θα αποσάθρωνε εν ριπή οφθαλμού Σύστημα Υγείας και συνακόλουθα κοινωνία;
Πόσο κοντά είμαστε σε εφαρμογές «εκτεταμένης καραντίνας» και ποιος ξέρει ποιανού άλλου ακόμη σκληρότερου υγειονομικού μέτρου ;
Μπορεί άραγε να διανοηθεί κανείς πως θα αντιδρούσε η Πολιτεία σε μια πιθανή επιδημία Έμπολα σε μια Ελληνική κωμόπολη;
Αξίζει ίσως να θυμηθούμε εδώ την ταινία «Το Ξέσπασμα» (Ντ. Σάδερλαντ, Ντ. Χόφμαν) για να δούμε τι σημαίνει «καραντίνα πόλης» και «εξόντωση νοσούντος πληθυσμού από ανίατη μολυσματική νόσο» με στρατιωτικά μέσα προκειμένου να μην επεκταθεί η μετάδοσή της.

Και τι τύπος καθεστώτος είναι άραγε αυτός που συνήθως «επιφορτίζεται» με την «διαχείριση μιας τέτοιας ακραίας κατάστασης», επωμιζόμενο και το αντίστοιχο υψηλότατο «κοινωνικό κόστος» μιας τέτοιας «σκληρής αντιπαράθεσης» με την κοινωνία;

Παρεμπιπτόντως, δεν έχουμε παρά να θυμηθούμε την πληθώρα Στρατού που έκανε την εμφάνισή του στους δρόμους του Μεξικό στην τρέχουσα επιδημία της Γρίπης των Χοίρων. Με «ποιόν τρόπο» άραγε η Μεξικανική κυβέρνηση «έπεισε» 108 εκ. πολίτες της να παραμείνουν στα σπίτια τους επί πέντε ημέρες (για αρχή); Σπάνια, ακόμη και  δικτατορία τόλμησε να επιβάλλει 24ωρη απαγόρευση κυκλοφορίας επί τόσο μακρόν παγώνοντας κάθε κοινωνικοοικονομική δραστηριότητα.
Οι «ενδείξεις» είναι μάλλον αρκετές για το «τι μέλλει γενέσθαι» σε παγκόσμιο Πολιτειακό επίπεδο – και στην Ελλάδα φυσικά - εάν «αγγίξουμε («πολυποίκιλα και παρατεταμένα») το Νο 6» στην Κλίμακα Παγκόσμιου Υγειονομικού Συναγερμού της ΠΟΥ.

Η Σύγκρουση των Πολιτισμών

Είναι το λάδι στη φωτιά. Οι εθνικοθρησκευτικές ιδεολογίες ποτέ δεν κατέρρευσαν. Είναι πάντα εκεί για να γεννάνε ή να αναζωπυρώνουν συγκρούσεις.
 Ισλαμ, Χριστιανισμός, Ιουδαϊσμός, Αφρική, Ασία, Δυτικό τόξο, Ορθόδοξο τόξο, Κομφουκιανό τόξο κι ένα σωρό ακόμη πιθανά ή απίθανα μπλοκ θρέφουν τις αντιπαραθέσεις τους γεννώντας τους επόμενους μεγάλους πολέμους. (Σ. Χάντιγκτον, «Η Σύγκρουση των Πολιτισμών»)
Πως θα μπορούσε να μην επηρεαστεί η Ελλάδα;
Και ίσως τον καιρό της «Εθνικής καθαρότητας» να μην την «άγγιζε» κάτι τέτοιο. Με τις διαρκείς όμως «μεταγγίσεις νέου μεταναστευτικού αίματος» μετατρέπεται κι αυτή σε Πεδίο εθνοτικών συγκρούσεων. Πότε Σιίτες εναντίον Σουνιτών, πότε Κούρδοι εναντίον Ιρακινών, πότε Σομαλοί εναντίον Νιγηριανών, πότε Χριστιανοί εναντίον Ισλαμιστών.
Δεδομένης δε της υπεργεννητικότητας τόσο των τριτοκοσμικών μεταναστών όσο και  των μουσουλμάνων ελλήνων μειονοτικών, και αυτό το Πεδίο Σύγκρουσης Πολιτισμών αναφλέγεται μέρα τη μέρα.

Και αυτό το μέτωπο οδηγεί αναπόφευκτα στην Στρατιωτικοποίηση της κοινωνίας προκειμένου να κατορθώσει να αντιμετωπίσει τις όλο και εντεινόμενες «εσωτερικές συρράξεις».

Οικονομική Κρίση

Από παντού έρχονται τα μηνύματα πως τους επόμενους μήνες θα συμβεί το big bang στην «πραγματική οικονομία» της Ελλάδας – αλλά και διεθνώς.
«Η ΕΕ επεξεργάζεται ειδικό σχέδιο σωτηρίας για Ιρλανδία και Ελλάδα» όπως αναφέρει την 21η Μαρτίου ’09 η «Ημερησία».
«Η Ελλάδα ακόμη και εκτός ευρωζώνης» εικάζει ο Αγγλικός τύπος όχι μόνον των αρχών του 2009 αλλά διαρκώς κι επίμονα – κι αρκούντως «υπόπτως».
Δημοσιεύματα που ενίοτε περιστρέφονται γύρω από το : «…η Ελλάδα μπήκε στην ΟΝΕ με “ανορθόδοξο τρόπο» (βλ. “αλχημείες”) …άρα, υπονοούν, πως, δεν είναι καθόλου απίθανο να βρεθεί κι εκτός ΟΝΕ με εξίσου “ανορθόδοξο τρόπο”…» (τάδε έφη Κ. Peal, αρχισυντάκτης των Financial Times, σε ομιλία του στην Αθήνα τον Μάρτιο ’09 – Ελ/πία 21/03/09).

Η πρόσφατη μάλιστα, καταδίκη της Ελλάδας από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο που την υποχρεώνει να «εξισώσει» τα συνταξιοδοτικά όρια ανδρών και γυναικών του δημοσίου τομέα είναι ένας σημαντικός «πυροδότης» που κινδυνεύει να φέρει στην επιφάνεια τον «Μεγάλο Εφιάλτη» της Ελληνικής Πολιτείας.

Να μην μπορεί πλέον να ικανοποιεί τις οικονομικές της υποχρεώσεις.

Εάν όντως επιβεβαιωθεί αυτός ο δημοσιονομικός εφιάλτης,  ούτε μισθούς των δημοσίων υπαλλήλων θα μπορεί να πληρώνει, ούτε συντάξεις, ούτε προμηθευτές, ούτε δανειακές υποχρεώσεις εξωτερικού, ούτε οφειλές εξοπλισμών και πάει λέγοντας.
Θα αναγκαστεί δε, να προβεί σε σοβαρή αύξηση των ηλικιακών ορίων απασχόλησης όπως και σε δραστική μείωση των δημοσίων υπαλλήλων και φυσικά σε άρση της μονιμότητας.
Προοιωνιζόμενο Κράχ λοιπόν!
Και τι σημαίνει Κράχ;
Σημαίνει εκατοντάδες χιλιάδες κατεστραμμένων επιχειρήσεων και φυσικά στρατιές ανέργων. Πως αντιδρά άραγε ο «πεινασμένος»; Αυτός που αδυνατεί πλέον να θρέψει τα παιδιά του; Θυμάται κανείς μήπως τις περυσινές εξεγέρσεις εκατομμυρίων πεινασμένων σε σαράντα χώρες; Θυμάται κανείς την Αργεντινή πριν λίγα χρόνια; Τον άνεργο που αυτοκτόνησε στην Ολλανδία παίρνοντας μαζί του κάμποσους από το πλήθος στο οποίο έπεσε με το αυτοκίνητό του σε πλήρη απόγνωση; Τον Αμερικανό που αυτοκτόνησε αφού πρώτα εκτέλεσε και τα πέντε παιδιά του;
Τα κραχ και οι καιροί πείνας – σύμφωνα με την ανθρώπινη ιστορική παρακαταθήκη – οδηγούν αναπόδραστα πρώτα σε «εμφύλιες συρράξεις» και κατόπιν σε πολέμους.
Τραγικό παράδειγμα το 1929 που οδήγησε στο Β’ Παγκ. Πόλεμο.
Από την μια, την οξεία κοινωνική αντίδραση το καθεστώς αναγκάζεται να την ελέγξει με «αστυνομοκρατικά μέτρα» και από την άλλη «ωθείται» να την εκτονώσει «προς τα έξω» σε θερμές αντιπαραθέσεις με «εξίσου φλεγόμενους γείτονες».
Η έλλειψη πόρων ουσιαστικά οδηγεί στην αναζήτηση ενός νέου «ζωτικού χώρου».

Τι καθεστώς (θεωρείται ιστορικά πως) μπορεί – λόγω της φύσης του - να «διαχειριστεί τέτοιες  εκρηκτικές καταστάσεις» σύμφυτες με την ένοπλη βία και εξέγερση;


Εγκληματικότητα – Τρομοκρατία – Εξεγέρσεις πολιτών

Οι δείκτες εγκληματικότητας βαίνουν ταχέως και καθημερινά προς δυσθεώρητα ύψη. Η τρομοκρατία επίσης (http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=1&artid=265128&dt=25/04/2009 , Βήμα 25/04/09).
Οι εξεγέρσεις των πολιτών (όσο επιτείνεται η κοινωνική ανασφάλεια) αυξάνονται και εντείνονται.
Η αστυνομική αποτελεσματικότητα ως προς την αντιμετώπιση της εγκληματικότητας είναι ανεπαρκής.  Και ποσοτικά και ποιοτικά. Το γενικό αίσθημα της κοινής γνώμης είναι πως ο Πολίτης και η περιουσία του είναι αφύλαχτη.
Πόσο κοντά είμαστε άραγε στην «Μεγάλη Έκρηξη»;
Οι Δυνάμεις ασφαλείας πάντως πρόσφατα ασχολήθηκαν με το Σενάριο «Γενική Εξέγερση». Όπως και οι Ειδικές Δυνάμεις πέρυσι έκαναν άσκηση «Αστικού Περιβάλλοντος» (εντός πόλεως και δη Αθηνών). Επιπροσθέτως, την περίοδο των Δεκεμβριανών ’08 ο Στρατός είχε τεθεί σε Έκτακτη Ανάγκη (Nexus, τ.31).
Αυτά αν μη τι άλλο δείχνουν πως – το λιγότερο – έχουν αρχίσει να βγαίνουν και να «ξεσκονίζονται» τα διάφορα «σενάρια εκτάκτου ανάγκης» από τα Συρτάρια των εμπλεκομένων Πολιτειακών Υπηρεσιών.
Πόσο κοντά είμαστε άραγε στην στιγμή που ο βαλλόμενος και μη επαρκώς προστατευόμενος πολίτης θα κατευθυνθεί αναπόφευκτα προς επιλογές «αυτοάμυνας και αυτοδικίας»;
Τα σποραδικά περιστατικά σύλληψης ληστών από πολίτες πόσο γρήγορα θα μετατραπούν σε ανεξέλεγκτη χιονοστιβάδα;
Η πολιτεία που ποτέ δεν φημίζεται για την «ικανότητά της στην υγιή πρόληψη» και που πάντα τείνει προς την «καταστολή της τελευταίας στιγμής» αναγκαστικά θα στραφεί προς μια ιδιάζουσα ενίσχυση των Δυνάμεων Ασφαλείας. Και φυσικά θα τις εξοπλίσει κυρίως με εντολές για «αποτελεσματικότητα». Τουτέστιν «βία» και «αίμα».
 Που με την σειρά τους θα προκαλέσουν μεγαλύτερο ακόμη κύμα ανακλαστικής κοινωνικής αντίδρασης.
Μόλις είδαμε άλλωστε το «ξεκίνημα αυτού του Κύματος νέων αστυνομικών μέτρων» - βλ. αντικατάσταση της «Παθητικής Στάσης της Αστυνομίας στα επεισόδια με Ενεργητική», «ίδρυση της Ομάδας Δέλτα», «δίωξη κουκούλας», χρήση «καμερών», επικείμενη «άρση πανεπιστημιακού ασύλου», επέκταση του Μηχανισμού πληροφοριοδοτών (καθ’ υπόδειξιν των Αγγλοαμερικάνων συμβούλων),  κλπ).
Γλαφυρό και σχετικό ήταν επίσης και το πρόσφατο συμπέρασμα της κας Παπαρήγα στη Βουλή τον Απρίλιο ’09 πως «…στρατιωτικοποιείται η Αστυνομία και τα ζητήματα Εσωτερικής Ασφάλειας…».

Τι «τύπος Πολιτειακού καθεστώτος» είναι άραγε αυτός που από τη φύση του θεωρείται «εγγενώς αρμόδιος και μόνος ικανός να αντεπεξέλθει σε κάτι τέτοιο» ;

…συνεχίζεται…