«Μην ανοίγεις το στόμα σου και την καρδιά σου στον καθένα, στους χίλιους κι αν ένας καταλάβει...»

Αγ. Σεραφείμ του Σάρωφ


Παρασκευή, 3 Ιουνίου 2011

Στόχος24/02/11


Επιχείρηση «Καπηλεία Πατρίων»

Η καθεστωτική απόπειρα «οικειοποίησης/καπελώματος» των πατριωτικών αγώνων

«Χάριν τής ιστορικής αληθείας οφείλω νά διαπιστώσω ότι μόνον οί Ελληνες, εξ' όλων τών αντιπάλων οί οποίοι μέ αντιμετώπισαν, επολέμησαν μέ παράτολμον θάρρος καί υψίστην περιφρόνησιν πρός τόν θάνατον….»
 (ΑΔΟΛΦΟΣ ΧΙΤΛΕΡ Από λόγο πού εκφώνησε στίς 4 Μαίου 1941 στό Ράιχσταγκ.)

Ποιος πέτυχε το παραπάνω θαύμα;
Ένας «Δικτάτορας Φασίστας»: ο Μεταξάς…
Ποιοι «οικειοποιήθηκαν» αυτό το θαύμα; Όλοι αυτοί που κατηγορούσαν κι εξακολουθούν σήμερα να κατηγορούν τον Μεταξά ως Φασίστα…
Που ορίζεται τάχα η «λεπτή κόκκινη γραμμή» ανάμεσα στο «θαύμα» και στο «δράμα» ενός λαού – και δη του «Ελληνικού»;
«Στον Πολιτισμό και στην Ευημερία»,  εκτοξεύει από καθέδρας τον ξύλινο αποστειρωμένο λόγο του ο κρατικοδίαιτος δήθεν προοδευτικός δημαγωγός των μαζών.
 Στην «Ισχύ των Όπλων και στην Πολεμική ετοιμότητα και ικανότητα του Έθνους» του αντιτάσσουν οι ρεαλιστές της Ιστορίας. Καθώς, χωρίς αυτά δεν νοείται καμία μα καμία κοινωνική, οικονομική και πολιτιστική εξέλιξη.

Κι επειδή, 

Μπορείς να κοροϊδεύεις πολλούς για λίγο καιρό ή λίγους για πολύ καιρό…Ποτέ όμως όλους για πάντα…

Από καιρού εις καιρόν, οι «εθνικά λοβοτομημένοι» διεφθαρμένοι καθεστωτικοί δημαγωγοί συνειδητοποιούν ότι το έχουν παρακάνει στις αντεθνικές ενέργειες κι εκεί είναι που αποφασίζουν να απλώσουν το χέρι τους μέχρι και στα Εθνικά Θέματα παριστάνοντας πως «νοιάζονται εθνικά».
Σ’ εκείνη τη φάση είναι που ελλείψει δικής τους Πατριωτικής Πολιτικής αποπειρώνται να οικειοποιηθούν ανερυθρίαστα πολιτικές, θέσεις, αγώνες, κατακτήσεις και λάβαρα του Εθνικού Μετώπου.
Μόνο που δεν συνειδητοποιούν ότι στην προσπάθειά τους να «κλέψουν», απλά «ενδίδουν», «υποτάσσονται», αν όχι σε όλες, τουλάχιστον σε κάποιες από τις «πατριωτικές διεκδικήσεις» του Εθνικού Μετώπου.

Τι σημαίνει οικειοποίηση αγώνων;

Να ένα απλό παράδειγμα:

Σημαίνει, ας πούμε, ότι οι οπαδοί των κομμάτων της Κεντροδεξιάς μεταπολίτευσης (κυρίως, εν προκειμένω η Ν.Δ.) όταν τους λες «…οι Τούρκοι πήραν την Κύπρο χωρίς οργανωμένη αμυντική αντίδραση από μέρους της Ελλάδας» σου λένε με εξυπνακίστικο πλην αφελή στόμφο «…μπα; Και οι νεκροί και οι αγνοούμενοι τι είναι;»
Κι εκεί δεν ξέρεις αν πρέπει να τους καρπαζώσεις για την ιεροσυλία τους, να τους φτύσεις με αηδία για την υποκρισία τους ή να τους οικτίρεις για την άγνοιά τους.
 Όταν προσπαθείς να τους εξηγήσεις δε, πως ο ηγέτης τους ο Κ. Καραμανλής ευθύνεται τα μέγιστα γι’ αυτή την τραγική εδαφική εθνική απώλεια με το «…η Κύπρος κείται μακράν…», σου ισχυρίζονται με εξίσου στομφώδη ημιμάθεια πως αυτά είναι ψεύδη και πως ουδέποτε ο Εθνάρχης είπε κάτι τέτοιο:

Back to the principals, λοιπόν:

Περί «Αλήθειας,  Ψεμάτων και οικειοποίησης ξένων αγώνων»...

 Οι λάτρεις του Καραμανλισμού επιμένουν πως το Καραμανλικό «Η Κύπρος κείται μακράν» είναι ψεύδος. Για να δούμε όμως τι λέει η ίδια η ιστορική καταγραφή:

“…Ενώ ο Αττίλας 2 βρισκόταν σε εξέλιξη, ο Καραμανλής σε διάγγελμά του προς τον Ελληνικό λαό έλεγε:

«…Δια την Ελλάδα ετέθη άμεσον και μέγα δίλημμα: πρέπει να αντιδράσει με βίαν εις την βίαν, με δολιότητα εις την δολιότητα; Πρέπει να προσφύγει και εκείνη εις τον νόμον της ζούγκλας;»

Ετόνισε ότι ακολούθησε πολιτική που δεν συνεβιβάζετο με τον χαρακτήρα του και την ιστορία, μια πολιτική την οποία επέβαλλε όμως «αδήριτος εθνική ανάγκη. Ώφειλε να έχει το θάρρος να πράξει ότι επέτασσεν η ιστορική στιγμή. Η ένοπλος αντιμετώπισις των Τούρκων εις την Κύπρον καθίσταται αδύνατος και λόγω αποστάσεως και λόγω των γνωστών τετελεσμένων γεγονότων. Και δεν ήτο δυνατόν να επιχειρηθεί, χωρίς τον κίνδυνον εξασθενήσεως της αμύνης της Ελλάδος»….

Μετά το διάγγελμα του «εθνάρχη», οι Τούρκοι προχωρούν στην κατάληψη και της Αμμοχώστου. Η αρχική τουρκική κατοχή του 5% επί των ημερών του στρατιωτικού καθεστώτος, θα επεκταθεί στο 38% της νήσου! Όλα αυτά επί των πρώτων ημερών της δημοκρατίας…”

(Από την εφημερίδα της Χρυσής Αυγής, 05/08/09).

Ισχυρίζονται επίσης ότι υπήρξε στρατιωτική αντίσταση στην Κύπρο αγνοώντας (για να μην πω το χειρότερο «εσκεμμένα ξεχνώντας») πως αντιστάθηκαν ΜΟΝΟΝ κάποιοι λίγοι πραγματικοί Έλληνες ήρωες πολεμιστές από καθαρά και μόνον ΔΙΚΗ τους πρωτοβουλία κι ΕΠ’ ΟΥΔΕΝΙ ακολουθώντας οποιαδήποτε αμυντική εντολή και σχεδιασμό του Ελληνικού Επιτελείου και των κυβερνήσεων οι οποίες διέταζαν ακριβώς ΤΟ ΑΝΤΙΘΕΤΟ. (Και οι οποίοι βεβαίως όχι απλώς δεν «εκτελέστηκαν ως προδότες» ως όφειλαν αλλά τιμήθηκαν κι επιβραβεύτηκαν κι από πάνω με πλούτη και μεγαλεία).
Όταν δε, μετά την εισβολή, αυτοί οι «ταλαιπωρημένοι ολίγοι Έλληνες λέοντες» πήγαν στον υπουργό Αμύνης Αβέρωφ να ζητήσουν κάποια «αναγνώριση» για τις πολεμικές τους δράσεις, αυτός αλαζονικά τους πέταξε έξω από το γραφείο του λέγοντας ούτε λίγο ούτε πολύ

 «…και ποιος σας είπε να πολεμήσετε; άλλωστε δεν υπήρξε πόλεμος στην Κύπρο…».

Δυστυχώς, αυτοί οι λίγοι άξιοι ήρωες δεν είχαν την ισχύ του Στρατηγού Γρίβα όταν κάμποσα χρόνια νωρίτερα κόντεψε να πνίξει με τα ίδια του τα χέρια τον Αβέρωφ σαν τόλμησε αυτός ο πολιτικάντης να την φέρει στον Γερόλυκο Στρατηγό πολιτικά πισώπλατα στο θέμα της συμφωνίας Ελλήνων – Άγγλων – Τούρκων στη Ζυρίχη κι ενώ πρώτα πονηρά «παρόπλισαν την ΕΟΚΑ» ξεγελώντας τους με ψεύτικες υποσχέσεις.
Ήταν κι εκείνη μια ξεκάθαρη «οικειοποίηση Εθνικών Αγώνων ΑΛΛΩΝ» από μέρους των εθνοπροδοτών Μαυροκορδάτων που όχι μόνον δεν στήριξαν τον Γρίβα και την ΕΟΚΑ Α’ τα πέτρινα χρόνια του ηρωϊκού Κυπριακού πολεμικού αγώνα, αλλά τους σαμποτάριζαν κι από πάνω.

(Κύριε Σαμαρά,

εάν θέλετε να γίνετε πιστευτός για τις πατριωτικές σας προθέσεις, ξεκινήστε από το να αλλάξετε αυτές τις εθνοπροδοτικές νοοτροπίες και αντιλήψεις εντός του κόμματός σας. Ακόμη κι αν χρειαστεί να αποκαθηλώσετε δήθεν εθνάρχες σαν τον Καραμανλή και δήθεν πατριώτες – κατ’ ουσίαν διώκτες Ηρώων - σαν τον πολιτικό μέντορά σας Αβέρωφ)….


Όταν η επίμονη πίεση του Εθνικοπατριωτικού Μετώπου αρχίζει ν’ αποδίδει

Η επίμονη «Πατριωτική Πίεση» πρώτα ανάγκασε την Ν.Δ. να κάνει στροφή – έστω αργή και υποτυπώδη - προς «πιο Πατριωτικούς Ορίζοντες». Επιτυχή ή όχι, σημασία έχει πως αναγκάστηκε να γυρίσει το τιμόνι – έστω και στοιχειωδώς - προς τα κει.
Πχ Έστω και αργά, το καλοκαίρι του ’09 ο εκθειαστής της Γονιμότητας των Ισλαμιστών μεταναστών που επί τόσα χρόνια ευθυνόταν τα μέγιστα για την αθρόα προσέλευση των λαθρομεταναστών Π. Παυλόπουλος και οι «συναυτουργοί του» αποφάσισαν επιτέλους να χαρακτηρίσουν ως κακούργημα την διακίνηση λαθρομεταναστών (από απλό πλημμέλημα που δυστυχώς ήταν μέχρι τότε και βεβαίως εξασφάλιζε ατιμωρησία στους δουλέμπορους οι οποίοι την άλλη στιγμή κιόλας της σύλληψής τους αφήνονταν ελεύθεροι για να πάνε να ξαναφέρουν κι άλλα «ανθρώπινα φορτία»).
Στην πορεία είδαμε μέχρι και το ανθελληνικό ΚΚΕ – έστω και υποκριτικά - να κάνει τακτικές αναφορές σε Αιγαίο και 25ο μεσημβρινό.
Τελευταία είδαμε - έκπληκτοι ομολογουμένως - να αρχίζει κάποιες δειλές απόπειρες πατριωτικών αναφορών ακόμη και ο Λαζόπουλος στα νυχτερινά τηλεπανηγυράκια του της Τρίτης.
Είδαμε επίσης, την βάση του ΛΑΟΣ να συνειδητοποιεί την «φιλελεύθερη μεταστροφή» των ηγετών τους και τον «ψυχοπολιτικό διακτινισμό τους» προς Ν.Δ. μεριά (βλ. ρεαλ πολιτίκ) και ως αντίδραση να επιλέγει πρώτα την οργή και μετά – πολλοί απ’ αυτούς - την αποχώρηση ή την «πατριωτική αυτενέργεια» που οδηγούσε στην διαγραφή.
Κάτι που άσκησε δριμύτατες πιέσεις στην ηγεσία του ΛΑΟΣ να αναθεωρήσει προς το πατριωτικότερο την πολιτική του. Ασχέτως εάν ακόμη αυτό δεν επετεύχθη.
Είδαμε να αυξάνουν οι Αρχιερείς που εξεγείρονται με «πατριωτικά ερεθίσματα».
Είδαμε επίσης τον Διεθνιστή Πασόκο ΥΠΕΘΑ (αν και «αστράτευτο») Βενιζέλο προ λίγων ημερών – ω του θαύματος! - να «ανακαλύπτει ξαφνικά πως η Τουρκία είναι ενεργός κίνδυνος!
Ο Πάγκαλος επίσης, κυνηγημένος προφανώς από τις «Εθνικές Ερινύες – προστάτιδες του ήρωα παππού του», αποφάσισε να δει επιτέλους κι αυτός «κάποιους κινδύνους» και να δηλώσει ότι δεν θα ξαναείναι υποψήφιος – μπας και αποφύγει προφανώς την επερχόμενη κοινωνική Νέμεση.
Ο Προ.Πο τζής Παπουτσής – αυτός δεν καταλαβαίνει από Ερινύες, οι ογδόντα νεκροί του «Σάμαινα» δεν έχουν καμιά ελπίδα - αποφάσισε επιτέλους το αυτονόητο. Αν και υποτυπώδες και ανεπαρκές. Έναν φράχτη στον Έβρο. Έστω και σε «λάθος σημείο». Βλέπεις, ο εν λόγω φράχτης επιτρέπει στους λαθρομετανάστες να περάσουν τον ποταμό και μετά τους «εγκλωβίζει» σε Ελληνικό έδαφος ανάμεσα στον φράχτη και στο ποτάμι. Που σημαίνει ότι και πάλι θα αναγκαστεί η Ελλάδα να τους ανοίξει την πόρτα του φράχτη και να τους δεχτεί. Δώρον άδωρον δηλαδή. Εάν ο φράχτης ήταν στην μέση του ποταμού και δεν τους επέτρεπε να πατήσουν καθόλου «Ελληνικό έδαφος» παρά τους «καθήλωνε σε Τουρκικό έδαφος» - κι όχι βεβαίως για  12 χλμ αλλά και για τα 150 χλμ (Ορμενιό – Αλεξ/πολη) τότε ναι θα πειθόμασταν για τις «αγνές προθέσεις» του. Αλλά…Αντ’ αυτού, δεσμεύουν και στρατόπεδα για να τα μετατρέψουν σε «Χώρους υποδοχής και εγκατάστασης λαθρομεταναστών». Από κει βεβαίως ως την χρηματοδοτούμενη απ’ την Τουρκία μόνιμη εγκατάστασή τους στη Θράκη είναι μικρή η απόσταση.
 Και με ποια δικαιολογία;

«Μα εσείς ρε Πατριώτες διαμαρτύρεστε που τόσον καιρό τους στέλναμε με λεωφορεία στην ενδοχώρα και στην Αττική. Τώρα που τους κρατάμε εδώ στη Θράκη και σε πλωτά ξενοδοχεία σε νησιά για να μην επιβαρύνουν την Αθήνα, πάλι φωνάζετε;»

Καλός, ιδιοφυής και πονηρός ο «Εθνικός Σχεδιασμός» των Νεοταξιτών Πασόκων, έτσι;
Άξιος ο μισθός τους.

Και το αποκορύφωμα;
Η βράβευση της Χαράς Νικοπούλου, της Εθνικής Δασκάλας από την «καθεστωτική» Ακαδημία Αθηνών. Εδώ ειδικά, για «οικειοποίηση πατριωτικών λαβάρων» το πήγαιναν, Ισπανική υποχώρηση τους προέκυψε (φαινομενικά τουλάχιστον γιατί αυτοί οι κύριοι έχουν πάντα «αφανείς δεύτερες και τρίτες αντζέντες).
Εκεί που την εδίωκαν συστηματικά – κυρίως μέσω της αχαρακτήριστης αντεθνικής δράσης της Δραγώνα εναντίον της Νικοπούλου - ξαφνικά έκαναν στροφή 180ο και την εβράβευσαν. Θέλοντας φυσικά να δείξουν στην Ελληνική κοινωνία ότι όχι μόνον είναι «αναληθές πως διώκουν Πατριώτες αλλά και τους τιμούν μάλιστα μέσω του Υπάτου Θεσμού της Ακαδημίας». Καλή προσπάθεια κύριοι. Βεβαίως και υπεράξιζε την βράβευση η Χ. Νικοπούλου κι αυτή είναι μια μεγάλη νίκη τόσο της ίδιας όσο και του Εθνικοπατριωτικού Μετώπου. Αλλά είναι γνωστό το τι εξυπηρετούν τέτοιοι «σχεδιασμοί».
Σας «ξέφυγε» στις «λεπτομέρειες» ο «βιαστικός σχεδιασμός» σας.
Θα περίμενε πχ κανείς να βραβευτεί ταυτόχρονα και η άλλη Εθνική Δασκάλα, η κα Φωκά. Βλέπετε, όμως, αυτή δεν είναι επικίνδυνη για το Σύστημά σας. Δεν έχει την «κοινωνικοπολιτική ορμή» της Νικοπούλου. Άρα, «κάτι δεν πάει καλά εδώ».
Στην προσπάθειά σας να την «απορροφήσετε» κάνατε γαργάρα την «εθνικιστική ομιλία» της στην Ακαδημία κατά την βράβευσή της.
«Μικρό το κακό», σκεφτήκατε προφανώς.
Άλλωστε το «μεγάλο ποντάρισμά» σας είναι ακριβώς οι «εθνικιστικές φωνές» που πιέζουν για την «το δυνατόν πληρέστερη αποκατάσταση» της Νικοπούλου.
Βεβαίως στην αρχή παριστάνετε τους «δύσκολους», αλλά ξέρετε πως θα συνεχίσουν οι «πιέσεις» από το «καθεστωτικό ΛΑΟΣ» - και πιθανότατα «όχι μόνον».
Στο τέλος λοιπόν θα υποκύψετε (δήθεν) προσφέροντάς της μια υψηλή θέση στο χώρο της Παιδείας (ή γενικότερα της «Θεσμικής Πολιτειακής Διακυβέρνησης/Ελιτ») που όμως θα είναι τόσο «εκτεθειμένη» και σε τόσο ανεμοδαρμένα ύψη που σύντομα θα «καεί» αυτό το «σημαντικό Εθνικοπατριωτικό Κάστρο» που λέγεται «Χαρά Νικοπούλου».
Να, πως προσφέρατε πέρυσι στους Πράσινους το Υπουργείο Περιβάλλοντος για να τους «κάψετε» - κι αυτοί δεν «τσίμπησαν»; Ένα τέτοιο πράγμα.
Επειδή αυτά όμως δεν πάνε μόνα τους – και βεβαίως είναι αναμενόμενη η «άρνηση της Χ. Νικοπούλου» - έχετε ήδη έτοιμες και τις «γαρνιτούρες». Πως θα της ζητήσετε πχ να κάνει «τουμπεκί» σε «λεπτά εθνικά θέματα» εάν δεν την κάνετε «συνδαιτημόνα» σε κάποια Υψηλή Στρογγυλή Τράπεζα όπου κάποιοι «υψηλά ιστάμενοι κρατικοί παράγοντες» θα μοιραστούν μαζί της «Υψηλά Κρατικά Μυστικά» (διπλωματικά, οικονομικά, αμυντικά, κλπ) που δεν τα γνωρίζει ο κάθε «κοινός θνητός» διανθισμένα βεβαίως με τις «ανάλογες λεπτοδουλεμένες διπλωματικές απειλές»;
Βεβαίως, η κα Νικοπούλου είναι σφόδρα ενάντια σε κάθε «Πολιτικοποίηση/κομματικοποίηση» του Αγώνα της.
Οι «ειδήμονες όμως της Υψηλής (ή Βαθείας) Πολιτικής» έχουν πάντα τον «τρόπο».
Τι θα κάνει πχ η φτωχή πλην τιμία Εθνική Δασκάλα εάν της «απειλήσετε τα Πομακόπουλα»; Και δεν χρειάζεται φυσικά να γίνει «ευθέως». Πάντα υπάρχουν «συγκεκαλυμμένοι (πλην σαφείς) τρόποι» - ξέρετε εσείς.
Άλλωστε – θα «χρυσώσετε το χάπι» μετά – «από την υψηλή θέση που σου προσφέρεται» – θα της πείτε – «θα μπορέσεις να υπηρετήσεις τα Εθνικά συμφέροντα της χώρας σου. Και τα Πομακόπουλα βεβαίως…».
Καλό, ε;
 ( Κι αυτά να είστε σίγουροι ότι επ’ ουδενί δεν τα λέω εκ του ασφαλούς. Εξακολουθώ να πιστεύω πως αποτελεί εθνικό κεφάλαιο για την χώρα που πρέπει πρώτα να προστατευθεί και κατόπιν να αξιοποιηθεί ΣΩΣΤΑ και ΠΡΟΣΕΚΤΙΚΑ, οπότε χαλάλι. Εμπρός λοιπόν Μαυροκορδάτοι κηφήνες. Κάντε την κίνησή σας. Αλλά να ξέρετε ότι «…έχουν Γνώσιν οι φύλακες…». Να είναι σίγουροι οι ενορχηστρωτές αυτής της «αήθους διεστραμμένης επίθεσης» που ετοιμάζουν προς αυτό το «Πατριωτικό Κάστρο του Ελληνισμού» ότι αυτή δεν θα μείνει «αναπάντητη» και «ατιμώρητη». Σκεφτείτε καλά λοιπόν προτού βάλετε σ’ εφαρμογή τα αρρωστημένα σας σχέδια).
Εν κατακλείδι, γεγονός είναι πάντως ότι και μόνο που ενεπλάκησαν σ’ αυτήν την «ακραία κίνηση», είναι θετικό βήμα για το Εθνικό Μέτωπο και τον Πατριωτικό Αγώνα.
Αρκεί να «μην τους επιτραπεί» να «παρεκτραπούν»….


Ας αυξήσουμε την «θερμοκρασία»…ή τώρα ή ποτέ…

Η συστηματική πίεση λοιπόν από μέρους του Εθνικοπατριωτικού Μετώπου έφερε αποτελέσματα.
Και θα συνεχίσει να φέρνει.
Αρκεί όχι μόνο να μην «φρενάρει» αλλά και να ενισχυθεί ακόμη περισσότερο.

Ένα από τα αποτελέσματα αυτών των «Πιέσεων» είναι και οι «Πατριωτικοί θεατρινισμοί» σαν αυτόν του Τζέφρυ που τάχαμου διαμαρτυρήθηκε έντονα στους Τούρκους για την υπερπτήση των οχτώ τουρκικών μαχητικών πάνω από το Αγαθονήσι μια μέρα πριν την επίσκεψή του στην Τουρκία –παριστάνοντας ότι είναι έτοιμος  εξ’ αιτίας τούτου να ακυρώσει το ταξίδι του - αλλά και οι «στημένοι ανώδυνοι ψευτολεονταρισμοί» του στο Ερζερουμ/Θεοδοσιούπολη – που φυσικά λόγω «στημένης παρτίδας» έμειναν αναπάντητοι από τον Ερντογαν.

Και βεβαίως, το – ω, του θαύματος! – ξαφνικό (υποκριτικό και βαθύτατα πολιτικό) ενδιαφέρον του Πρωθυπουργού για την εκδίκαση των Γερμανικών Αποζημιώσεων Διστόμου στην Χάγη.

Συνειδητοποιεί βεβαίως το ΠΑΣΟΚ – μέσω των δηλώσεων του Jefrey - ότι πρέπει να κάνει στροφή προς το «Πατριωτικό ΠΑΣΟΚ», πλην όμως η υποκρισία περισσεύει.

Όπως και να’ χει όμως.
Εάν επιμείνουν οι «Πατριωτικές Πιέσεις» προς τους «Καθεστωτικούς ανθέλληνες» θα αυξηθούν οι «Πατριωτικοί θεατρινισμοί σαν (όλους) τους παραπάνω». Κι έστω κι αν δεν είναι τίποτε άλλο από θεατρινισμούς, ακόμη κι αυτό είναι θετική «Εθνική εξέλιξη».
Διότι, βάζουν στην ημερήσια αντζέντα της κοινωνίας, αναγνωρίζουν και δημοσιοποιούν γενικώς πατριωτικά ζητήματα που ως τώρα τα κρύβανε. Ως τώρα πάσχιζαν μόνον οι διάφορες συνιστώσες του Εθνικού Μετώπου με τις φτωχές τους δυνάμεις να τις δημοσιοποιήσουν χωρίς ικανοποιητικά αποτελέσματα.
Με τις πιέσεις μας όμως, αναγκάζονται πλέον οι ίδιες οι καθεστωτικές δυνάμεις να εξοικειώνουν τον λαό μας με όλο και περισσότερες, όλο και πιο «καυτές πτυχές των Εθνικών μας θεμάτων».
Ψηλά οι Σημαίες λοιπόν.
Κι αυξήστε την Πατριωτική ένταση.
Σηκώστε την ασπίδα και τείνατε λόγχην έτοιμοι για όλα.
Και μην ακούτε τις όποιες σειρήνες που λένε πως ο Εθνικός Αγώνας χάθηκε. Τίποτα δεν χάθηκε. Κανένας Αγώνας δεν κρίθηκε ακόμη.
Χαμένος είναι μόνον ο αγώνας που δεν δόθηκε ποτέ.
Και οι Εθνικοί Αγώνες κρίνονται πάντα στο πεδίο της Μάχης και του Αίματος.
Είμαστε λίγοι εναντίον πολλών;
Ναι, έτσι είναι…
Αλλά πάντα λίγοι εναντίον πολλών ήταν οι Έλληνες επί χιλιάδες χρόνια. Και πάντα κατόρθωναν να επιβιώνουν.
Ενίοτε να επικρατούν κατά κράτος κιόλας.
Πάντα όλοι προφήτευαν το τέλος τους.
Και πάντα 300 πάνοπλα ηρωϊκά παλικάρια αποφασισμένα για όλα έκαναν την διαφορά.
Ας αυξήσουμε λοιπόν «κατακόρυφα την Πατριωτική Θερμοκρασία».
Τώρα είναι η ώρα για να βγει το ξίφος απ’ το θηκάρι.
Τώρα είναι η ώρα για θυμό, οργή κι εκρήξεις…

Γεράκι του Αιγαίου