«Μην ανοίγεις το στόμα σου και την καρδιά σου στον καθένα, στους χίλιους κι αν ένας καταλάβει...»

Αγ. Σεραφείμ του Σάρωφ


Παρασκευή, 3 Ιουνίου 2011

Στόχος, 30/07/09


Έλληνες Αξιωματικοί….
…. Θυμηθείτε την Κύπρο…


Η Αναγκαιότητα μιας «Εναλλακτικής Πολεμικής Οριζόντιας Ιεραρχίας Εκτάκτου Ανάγκης» πέρα και έξω από τον Έλεγχο των Πολιτικών

Την κρίσιμη ώρα που οι Τούρκοι θα εισβάλλουν στα Ελληνικά εδάφη και η Πολιτεία καθυστερημένη και καταϊδρωμένη θα επιχειρεί υποτυπώδεις επιχειρησιακές αντι-κινήσεις για την τιμή των όπλων (στην καλύτερη περίπτωση εάν δεν διαταχθεί και πάλι όπως στην Κύπρο «προδοτική υποχώρηση σε όλο το Μέτωπο»), η πανταχού παρούσα «Πέμπτη Φάλαγγα» θα διακηρύσσει :

«…Έλληνες στρατιώτες και αξιωματικοί μην πολεμάτε. Σώστε την ζωή σας. Θυμηθείτε την Κύπρο και την προδοσία των Πολιτικών και των Ανώτατων Αξιωματικών. Κανείς δεν πρόκειται να σας στηρίξει στο Μέτωπο. Κανείς δεν πρόκειται να εξυμνήσει  το θάνατό σας. Κανείς δεν πρόκειται να σας ανταποδώσει τιμώντας  τις θυσίες σας εάν και όταν γυρίσετε από το Μέτωπο…»

Αυτό είναι το Μυστικό Ύπουλο όπλο των προδοτών του Έθνους που το διαφυλάσσουν για την «Κρίσιμη Στιγμή».
Κι όλα αυτά διότι ουδείς δεν απέδωσε δικαιοσύνη κατά των υπευθύνων της Κυπριακής Τραγωδίας του ’74.
Και διότι ουδείς ετίμησε αυτούς τους λίγους Έλληνες Πολεμιστές που πολέμησαν με τόλμη και αυταπάρνηση τον άνισο αγώνα κατά του Τούρκου εισβολέα προδομένοι κι από πολιτικούς κι από τους ίδιους τους Ανώτατους αξιωματικούς που όφειλαν να στηρίξουν αυτούς τους γνήσιους Έλληνες πολεμιστές που ΜΟΝΟΙ ΑΥΤΟΙ τίμησαν τα Ελληνικά Όπλα και Λάβαρα στην Πρώτη Γραμμή του Κυπριακού Μετώπου.

Θα πούν οι άξιοι επίγονοι αυτών των προδοτών (ένστολων και μη) πως :

«…άλλο τότε και άλλο τώρα».

Τα λόγια είναι φτηνά κύριοι. Και δεν μετράνε. Τα έργα είναι που μετράνε. Και τα έργα σας στην Κύπρο αλλά ακόμη κι επί 35 συναπτά έτη μετά είναι έργα Προδοσίας και όχι Τιμής για τα Ελληνικά Όπλα.
Θέλετε να θυμηθούμε μήπως τα Ίμια αλλά και την κατάρρευση εξ’ αιτίας σας του Κουρδικού Μετώπου (υπόθεση Οτσαλάν) που κρατούσε δεσμευμένο 400,000 στρατό στην Ανατολία – ο οποίος αποδεσμεύτηκε έτσι και μετακόμισε στο Αιγαίο;
Η Τιμή του Ελληνικού Στρατού έχει καταρρακωθεί χειρότερα ακόμη και από την Μικρασιατική Καταστροφή ή και το 1897. Διότι τότε τουλάχιστον είχε την αξιοσύνη και την αξιοπρέπεια να πολεμήσει πρώτα και μετά να ηττηθεί. Δεν κρατήθηκε όμως προδοτικά αμέτοχος ενόσω χάνονταν ζωές Ελλήνων, αμάχων και πολεμιστών, περιουσίες και ελληνικά εδάφη.
Γιατί να πιστέψει λοιπόν κάποιος τους Πολιτικούς και την Ανώτατη Ιεραρχία του Στρατού πως είναι διαφορετικά τώρα και πως αυτή τη φορά θα πολεμήσουν και θα προστατέψουν τις ζωές των Ελλήνων και τα εδάφη της Πατρίδας;
Τι έκαναν οι Έλληνες Πολιτικοί για να αποδείξουν κάτι τέτοιο;
Έκρυψαν και συνεχίζουν να κρύβουν συστηματικά το Φάκελο της Κύπρου. Αυτό έκαναν. «Οιονεί συνεπικουρούμενοι από Στρατιωτικούς και Δικαστικούς» σε τούτο το έγκλημα.
Τίμησαν τους «Προδότες» Πολιτικούς και Στρατιωτικούς υπεύθυνους για την Τραγωδία της Κύπρου και πέταξαν στο πυρ το εξώτερον αυτούς που τόλμησαν να πολεμήσουν.


Σύμβολα Τιμής και όχι Καρκινώματα

Αυτό αποτελεί «Ηθικό Καρκίνωμα» για τις ένοπλες δυνάμεις. Και ο Στρατός έχει ανάγκη όχι από καρκινώματα αλλά από «Σύμβολα Θάρρους, Τόλμης και Αρετής» που θα εμπνέουν τον Έλληνα Στρατιώτη και δεν θα του καταρρακώνουν το Ηθικό.
Η Πολιτεία και ο Ελληνικός Στρατός είχε και διατηρεί ακέραια την υποχρέωση να αποκαταστήσει ετούτο το «Κύπριον Άγος». Με κάθε τρόπο και οπωσδήποτε πριν την επόμενη πολεμική αναμέτρηση.
Η Ελληνική Βουλή των Πολιτικών αποδείχτηκε επί 35 χρόνια ιδιαζόντως ανίκανη να αποκαταστήσει αυτή την «Κερκόπορτα» του Ελληνικού Στρατιωτικού Δυναμικού.
Το ίδιο και η Ελληνική Δικαιοσύνη.
Το ίδιο και το Ελληνικό Στράτευμα.
Κάποιος λοιπόν θα πρέπει το πράξει. Με κάποιον τρόπο θα πρέπει επιτέλους να επιβληθεί Δικαιοσύνη ώστε να γνωρίζουν πλέον ΟΛΟΙ πως οποιαδήποτε Εθνική προδοσία θα «πληρώνεται αμείλικτα» ακόμη και όταν «ολιγωρεί η Πολιτεία».
Η Πολιτεία των Πολιτικών όπως και ο Στρατός θα πρέπει να μάθουν να «προστατεύουν τον Πολίτη από εξωτερικές επιβουλές» και δη έγκαιρα. Και όχι να παριστάνουν τον «Προστάτη της Κοινωνίας και του Έθνους» εκ του ασφαλούς και κατόπιν εορτής μόνον στα τηλεπάνελ, τις δεξιώσεις και τις παρελάσεις.
Το Ελληνικό Στράτευμα τόσο για την αυτοπροστασία του όσο και για την εγγυημένη προστασία του έθνους οφείλει να αναπτύξει «παράπλευρες Δομές» που θα «αντιλαμβάνονται» έγκαιρα την «Προδοσία ή/και Ολιγωρία» της Επίσημης Πολιτείας σε ανάλογα ζητήματα εθνικής ασφάλειας και θα «προβαίνουν» εξίσου έγκαιρα σε «εξισορροπητικές ενέργειες αμυντικής/εθνικής πολιτικής».
Θα πρέπει επίσης να μάθουν (και κυρίως να βρουν τον τρόπο) να τιμούν τους πολεμιστές τους και να τιμωρούν τους προδότες, όσο ψηλά κι αν βρίσκονται.
Η Δικαιοσύνη θα πρέπει να μάθει επίσης να διώκει αμείλικτα και ακαριαία τους εκ των παραπάνω προδότες ή/και ολιγωρούντες.
Εν προκειμένω κι επειδή 35 ολόκληρα χρόνια εθνικής τραγικής εμπειρίας αποδεικνύουν με περισσή ασφάλεια πως ουδέν πρόκειται να αλλάξει, κάπως πρέπει να αποκατασταθούν τα πράγματα στο «Εθνικό Αμυντικό Μέτωπο».
Οι Έλληνες αξιωματικοί – κυρίως οι «Μικροί/Μεσαίοι» - θα πρέπει να αναρωτηθούν και βάση της παραπάνω Τραγικής Εμπειρίας για το «…τι πρόκειται να συμβεί σε μια ενδεχόμενη νέα πολεμική σύγκρουση Ελλάδας Τουρκίας…».
Η εμπειρία Κύπρου – Αιγαίου δυστυχώς επί 35 χρόνια δείχνει πως η Πολιτεία των Πολιτικών δεν έχει την απαραίτητη Εθνική ευαισθησία ώστε να αντιλαμβάνεται τους «εθνικούς κινδύνους» και να «αντιδρά Πατριωτικά, Καίρια και κυρίως Έγκαιρα». Η «Παράδοση» θέλει τους Πολιτικούς να αντιδρούν προδοτικά είτε εκούσια (υπηρετώντας ξένα συμφέροντα), είτε ακούσια (ολιγωρώντας ωφελιμιστικά και ευθυνοφοβικά).
Η ίδια εμπειρία δυστυχώς απέδειξε πως και η Ανώτατη Ιεραρχία του Στρατεύματος ακολουθεί σε ευθύνες κατά πόδας τους Πολιτικούς.

Εθνικό Όνειδος : «1897 – Μικρασιατικά – Κύπρος»

Συνεπώς, η «Αρνητική αυτή Παράδοση» δείχνει πως το Καταστροφικό Σύνδρομο Ηττοπάθειας, Ανικανότητας και Προδοσίας «1897 – Μικρασιατικά – Κύπρος» έχει διαβρώσει άκρως επικίνδυνα Στράτευμα και Πολιτεία.
Το βάρος, λοιπόν, πέφτει εκ των πραγμάτων στους ώμους των Μικρών και Μεσαίων Αξιωματικών να περισώσουν ότι μπορεί να περισωθεί.
Δεν θα πρέπει να περιμένουν καμία «στήριξη» από πουθενά. Αντιθέτως, όπως έπραξαν οι λίγοι Έλληνες πολεμιστές που επέλεξαν (αυτόβουλα) να πολεμήσουν στην Κύπρο, έτσι και τούτοι οι τωρινοί αξιωματικοί θα πρέπει να είναι έτοιμοι να «εκτιμήσουν μόνοι τους» και να  «αποφασίσουν μόνοι τους» για τον τρόπο και τον χρόνο αντίδρασης και εμπλοκής με τον εχθρό.
Θα πρέπει δε να είναι προετοιμασμένοι ότι δεν θα συμπίπτει απαραίτητα αυτή η «εκτίμηση χρόνου εμπλοκής» με τις ανάλογες εκτιμήσεις Πολιτείας και Επιτελείου.
Τα αποδεικτικά «επικίνδυνης εθνικής ολιγωρίας» είναι πάμπολα.
Από την προδοτική απώλεια της Κύπρου (και την εγκατάλειψη των Ελλήνων Πολεμιστών από Πολιτεία και Στράτευμα – όπως κινδυνεύετε κι εσείς να εγκαταλειφθείτε κατόπιν εάν δεν προληφθεί έστω τώρα αυτή η δυσάρεστη κατάσταση) μέχρι την εγκληματική μείωση της θητείας, από το ότι σαπίζουν οι S-300 εκτός επιχειρησιακής ετοιμότητας σε κάποιες αποθήκες, μέχρι την έλλειψη πυρομαχικών των Leopard A2H, από το ότι κινδυνεύουν από μέρα σε μέρα  Θράκη, Μακεδονία και Ήπειρος να αυτονομηθούν γινόμενα Κόσοβο μέχρι το να χαθεί το Αιγαίο.
Η άλλη επιλογή σας είναι η «απόλυτη πίστη» στην «Πολιτειακή Τάξη». Που είναι και η πιο ασφαλής ατραπός για τον Αξιωματικό που νοιώθει ως απλό γρανάζι της Κρατικής Μηχανής και όχι ως «Ηγήτωρ» που ίσως οι πράξεις (ή οι παραλείψεις του) κρίνουν το μέλλον της πατρίδας του. Αρκεί να σκεφτούμε πως και ο Λεωνίδας κόντρα στην απόφαση Μη-ανάμειξης της Πόλης του πήγε. Κι έτσι καθόρισε το μέλλον της Ελλάδας. Όπως και ο Θεμιστοκλής που «συμπαρέσυρε» με «ασύμμετρα μέσα» τους υπόλοιπους Στρατηγούς στην (νικηφόρα εντέλει και ιστορική) Ναυμαχία της Σαλαμίνας.
Και ο Κολοκοτρώνης και οι λοιποί οπλαρχηγοί θα μπορούσαν να δουν τον εαυτό τους ως γρανάζι. Τον είδαν όμως ως «Αυτόνομο Ηγήτορα», ισότιμο μέλος μιας Εναλλακτικής Επαναστατικής Οριζόντιας Πολεμικής Διοίκησης. Κι έτσι έγινε το «Θαύμα του ‘21».
Το που θα οδηγήσει αυτή η εμπιστοσύνη των Αξιωματικών Πολεμιστών του Έθνους προς την «Πολιτειακή Τάξη» θα το δείξει το μέλλον.
Ας σκεφτεί όμως και ο καθένας βάση των υπαρχόντων ισχυρών δεδομένων και ας εκτιμήσει ανάλογα.


Κοιτάξτε τους ανθρώπους σας στα μάτια

Έλληνες αξιωματικοί της Μεθορίου:

Δείτε γύρω σας την περιοχή ευθύνης σας, μετρήστε την και μετρήστε και τους άνδρες σας. Όπως και τον εξοπλισμό σας.
Αναρωτηθείτε μετά εάν έχετε την δυνατότητα (τεχνικά) να κρατήσετε την θέση σας μόνοι σας σε ενδεχόμενη ξαφνική εισβολή (πάντα η εισβολή είναι ξαφνική).
Αναρωτηθείτε μετά εάν θα έχετε την «απαραίτητη (και δη «ακαριαία») υποστήριξη» από τα μετόπισθεν. Από τους ανωτέρους σας και την Πολιτεία. Της οποίας η «Πολιτική» και οι «εντολές» άλλωστε είναι που καθορίζουν τα πάντα.
Κοιτάξτε τους άνδρες σας κατάματα και σκεφτείτε τους γονείς τους που σας τους εμπιστεύθηκαν. Σκεφτείτε επίσης την οικογένειά σας που εμπιστευόμενη εσάς ήρθε να μείνει κοντά σας στη μεθόριο.

«Θα κρατηθεί η Θέση σας, κύριοι»;

Θα σας βοηθήσουν (και δη έγκαιρα) οι «πίσω» να την «κρατήσετε» ή θα «διαταχτείτε άρον άρον» να υποχωρήσετε (εάν σωθείτε από το πρώτο αστραπιαίο σφοδρό κύμα βαρείας επίθεσης Προγεφυρώματος που θα υποστείτε αστήρικτοι) κάτω από «εύσχημες διαταγές» του τύπου «σύμπτυξης», «ανασύνταξης», «αναδίπλωσης» που απλώς θα δώσουν το χρόνο στους «Διεθνείς Κίσσινγκερ» να παγώσουν τις «επιχειρήσεις εκατέρωθεν» και φυσικά στους επιτιθέμενους Τούρκους για μια ακόμη φορά να εδραιώσουν τις «νέες κατακτήσεις» τους ;
Όταν θα έχουμε φτάσει σε κείνο το τραγικό σημείο «0» κύριοι δεν θα υπάρχει ο χρόνος για «διορθωτικές πολιτικές».  Ούτε και για ανταπαντητικές στρατιωτικές κινήσεις. Το μόνο που θα σώσει και τους στρατιώτες σας, και τις οικογένειές σας και τους άμαχους της μεθορίου, και τα εδάφη μας και σας τους ίδιους είναι να είμαστε έτοιμοι ΟΛΟΙ εκ των προτέρων. Ώστε την «Κρίσιμη Στιγμή» να «χτυπήσετε ακαριαία και καίρια τον εισβολέα» μη επιτρέποντάς του την «σταθεροποίηση» στα εδάφη μας.
ΕΙΜΑΣΤΕ ΌΛΟΙ ΈΤΟΙΜΟΙ;
ΕΙΣΤΕ ΈΤΟΙΜΟΙ;
Οι «Πίσω» σας είναι ΈΤΟΙΜΟΙ;
Μετά τα αίσχη της Κύπρου αλλά και της οδυνηρής συνέχειας στα Εθνικά μας θέματα, εμπιστεύεστε αυτούς που ετάχθησαν να σας «κατευθύνουν» και να σας «στηρίζουν»;
Θα είναι άραγε δίπλα σας την «Κρίσιμη Στιγμή»;
Όταν θα χρειαστείτε ενισχύσεις θα τις έχετε άραγε;
Τώρα τις χρειάζεστε. Που είναι οι ενισχύσεις σας;
Στην Κύπρο οι νεκροί συνάδελφοί σας καλούσαν εναγωνίως κι επανειλημμένα για υποστήριξη Πυροβολικού, Αεροπορίας, Ναυτικού, πεζικού, πυρομαχικών κι εξοπλισμού. Ακόμη και τροφών.
Ενισχύσεις που ποτέ δεν ήλθαν.
Ενισχύσεις που προδότες Πολιτικοί και Στρατιωτικοί ποτέ δεν έστειλαν αφήνοντας αυτούς τους ήρωες αδελφούς σας να πεθάνουν μόνοι κι αβοήθητοι.
Θυμηθείτε μόνο το «πως πέθανε» εκείνο το 19άχρονο Ελληνόπουλο στα χέρια αυτού του κτήνους του Τούρκου Αττίλα Ολγκάτς.
Οι «πίσω» σας τους καταδίκασαν να πεθάνουν έτσι.
Κοιτάξτε κατάματα τα παιδιά σας, τις γυναίκες σας, τους γονείς των στρατιωτών σας και τους ίδιους τους στρατιώτες σας και πείτε τους πως ίσως αύριο να είστε εσείς και οι φαντάροι σας κάποιοι από αυτούς τους αδικοχαμένους πολεμιστές που πήγαν σαν το σκυλί στ’ αμπέλι χωρίς «βοήθεια» από πουθενά. Χωρίς βοήθεια από τα Αδέλφια τους των Μετόπισθεν.
Θυμηθείτε επίσης το πώς πέθαναν οι Ισαάκ, Σολωμού,  Γεωργιάδης και φυσικά οι Έλληνες Πιλότοι. Και φυσικά το ότι κανείς δεν τους υπερασπίστηκε, κανείς δεν τους τίμησε ως έπρεπε, κανείς δεν πήρε το αίμα τους πίσω. Κανείς δεν ανταπέδωσε το «πλήγμα» ώστε οι Τούρκοι να μην νοιώθουν ατιμώρητοι για ότι κι αν πράξουν.
Έτσι, αισθάνονται ασύδοτοι κι ελεύθεροι να σκοτώνουν διαρκώς και ατιμώρητα Έλληνες Πολεμιστές και Πολίτες.
Η ύστατη ευκαιρία να διορθώσετε την κατάσταση είναι τώρα και βρίσκεται στο χέρι σας κύριοι.
Η Ανώτατη Στρατιωτική Ηγεσία έχει αποδειχτεί εκ των πραγμάτων κι επί 35 χρόνια ευάλωτη στα κελεύσματα των Πολιτικών.
Ακόμη κι αν θέλει, αδυνατεί να σταθεί δυναμικά στο ύψος της Εθνικής Κρισιμότητας.
Με το που τολμάει να «κρίνει» τις Αποφάσεις των Πολιτικών, παραγκωνίζεται δια της αποστρατείας.
Η μόνη λύση λοιπόν – εκ των πραγμάτων  - είναι η επιλογή «Αμυντικών Έργων και Πράξεων» που δεν θα είναι δυνατό να ελέγχονται από τους Προδότες Ετερόδουλους Πολιτικούς.
Για να είστε σίγουροι πως την «Κρίσιμη Στιγμή» θα έχετε «υποστήριξη» από τους συναδέλφους σας είναι άκρως απαραίτητο να αναπτύξετε μεταξύ σας μια «Εναλλακτική Διαδρομή». Μια «εναλλακτική Ιεραρχία Εκτάκτου Ανάγκης».
Θα πρέπει πχ να γνωρίζει και να είναι προετοιμασμένος ο «κοντινόβαθμος» συνάδελφός σας του Πυροβολικού ή των Τεθωρακισμένων ή του Ναυτικού ή της Αεροπορίας ή των Ειδικών Δυνάμεων πως την «κρίσιμη στιγμή» ενώ εσείς θα ζητάτε εναγωνίως ενισχύσεις «κάποιοι Πολιτικοί» ή «ανώτατοι Αξιωματικοί» θα επιχειρήσουν να «βάλουν φραγμό» (όπως τότε στην Κύπρο – αγόμενοι και φερόμενοι όλοι από τους πάντοτε καραδοκούντες Ευρωατλαντιστές δήθεν συμμάχους μας) απαγορεύοντας τις «ενισχύσεις». Προετοιμάστε το «Δίκτυό» σας από τώρα ώστε να καταστεί δυνατό την «Κρίσιμη Στιγμή» να λειτουργήσει ο Μηχανισμός Υποστήριξής σας. Υποσχεθείτε «ακαριαία στήριξη» ο ένας στον άλλον την «Κρίσιμη Στιγμή» ΑΚΟΜΗ ΚΙ ΕΚΤΟΣ ΙΕΡΑΡΧΙΑΣ.
Και μην διστάσετε ούτε λεπτό να το πράξετε έστω και αυτοβούλως και παραβιάζοντας την ιεραρχία εάν αντιληφθείτε πως ο συνάδελφός σας Λοχαγός του τάδε Προκεχωρημένου Φυλακίου Ακτών ζητεί εναγώνια κι επειγόντως ενισχύσεις και παρατηρήσετε πως οι «Ανώτεροί» σας «κωλυσιεργούν φοβούμενοι πολιτικές συνέπειες». Θυμηθείτε πως σήμερα θα σώσετε εσείς αυτόν και αύριο αυτός εσάς. Κι οι δυό μαζί θα σώσετε τους στρατιώτες σας, τα παιδιά σας, τις οικογένειές σας, τα εδάφη μας και τους συμπατριώτες σας. Ενώ αν περιμένετε τις «Εγκύκλιες Εντολές της Πολιτείας» που η Σύγχρονη  Ελληνική Παράδοση δείχνει πως πάντα είναι κατώτερες (και χρονικά και ποιοτικά) των περιστάσεων θα χαθούν τα πάντα για μια φορά ακόμη.
Θυμηθείτε πως η προδοτική κωλυσιεργία και ευθυνοφοβία των Ανώτατων Αξιωματικών του ’74 συνέβαλλε εξίσου με την προδοτική στάση των Πολιτικών στην απώλεια της Κύπρου.
Εξίσου ευθύνη όλων τους είναι το ότι σήμερα κινδυνεύουμε να χάσουμε ευρύτατες περιοχές των εθνικών μας εδαφών.
Ευθύνη σας λοιπόν είναι να αρχίσετε να εκτιμάτε και να κρίνετε αυτοβούλως ακόμη και τις καθημερινές εξελίξεις στα Εθνικά μας Θέματα.
Η κλιμάκωση των Τουρκικών διεκδικήσεων με τις υπερπτήσεις πάνω από νησιά μας και με την εκτεταμένη λαθρομετανάστευση, είναι ή πρέπει να γίνει ΚΑΙ ΔΙΚΗ ΣΑΣ ΕΥΘΥΝΗ – εφόσον οι «άλλοι» κωλυσσιεργούν ή ολιγωρούν ευθυνόφοβα.
Θυμηθείτε πως το επόμενο τουρκικό μαχητικό που θα πετάξει πάνω από το φυλάκιό σας ίσως έχει εντολή να «εκκαθαρίσει το πεδίο για εισβολή». Τι θα κάνετε γι’ αυτό; Θα του επιτρέψετε να σας θέτει κάθε λεπτό σε κίνδυνο;
Θυμηθείτε πως το επόμενο γκρουπ λαθρομεταναστών ίσως είναι Τούρκοι Κομμάντος ή συγκαλύπτουν απόβαση Τούρκων κομμάντος σε παρακείμενο σημείο με εντολή «εκκαθάρισης» των ακτών προετοιμάζοντας ελεύθερο πεδίο εισβολής. Τι θα κάνετε γι’ αυτό; Θα τους επιτρέψετε να θέτουν κι εσάς και την Ελλάδα σε κίνδυνο; Ή θα «συνεννοηθείτε» με τους ομοιόβαθμους συνάδελφούς σας για να «αντιμετωπίσετε» μια και καλή την κατάσταση προτού σας κόψουν το λαιμό στον ύπνο σας;
Θυμηθείτε επίσης πως θα χρειαστείτε την «Κρίσιμη Στιγμή» την ενίσχυση από μέρους των Πολιτών.
Ενίσχυση που δεν την είχαν στην Κύπρο. Διακόσιες χιλιάδες πολίτες υποχώρησαν αντί να πολεμήσουν οργανωμένα και πεισματικά υπέρ Βωμών και Εστιών. Όπως πενήντα χρόνια νωρίτερα ανάλογα δυστυχώς έπραξαν δυόμισυ εκατομμύρια Έλληνες Πολίτες της Μικράς Ασίας στα Μικρασιατικά. Θα επιτρέψετε να εκραγεί για μια ακόμη φορά αυτή η «εκτρωματική συμπεριφορά πανικού» των Πολιτών;
Τι θα κάνετε για να την «προετοιμάσετε» από τώρα ώστε τότε να είναι αυτή όσο το δυνατόν πιο «άμεση», «οργανωμένη», «εξοπλισμένη» και «αποτελεσματική»;
Πολιτεία και Επιτελείο αρνείται να κάνει κάτι επ’ αυτού. Εσείς;

Πέφτουν πολλές ευθύνες στους ώμους σας κύριοι «Μικροί Αξιωματικοί». Αλλά….

…κοιτάξτε βαθιά στα μάτια τα παιδιά σας, την γυναίκα σας, τους γονείς σας και τους φαντάρους σας και πείστε κι αυτούς και τον εαυτό σας πως δεν είναι έτσι και πως έχετε «τυφλή εμπιστοσύνη» ότι την «Κρίσιμη Στιγμή» η Πολιτεία θα σας «στηρίξει».
Ακόμη χειρότερα.
Πείστε τους πως δεν είναι «κρίσιμα τα πράγματα αυτήν εδώ τη στιγμή» που τους τα λέτε.
Και πείστε τους πως η Πολιτεία σάς στηρίζει ήδη επαρκώς στο πολεμικό σας έργο. Με άνδρες, με εξοπλισμό, υποδομές, με στιβαρές εθνικές πολιτικές αποφάσεις.
Κι αν αυτούς κατορθώσετε να τους πείσετε, κατόπιν κοιτάξτε τον καθρέπτη και προσπαθήστε να πείσετε τον εαυτό σας.

Γεράκι του Αιγαίου