«Μην ανοίγεις το στόμα σου και την καρδιά σου στον καθένα, στους χίλιους κι αν ένας καταλάβει...»

Αγ. Σεραφείμ του Σάρωφ


Παρασκευή, 3 Ιουνίου 2011

Στον Αστερισμό του «Γεωπολιτικού Παράδοξου» (5)


Δεύτερη Ανάγνωση «πίσω από τις γραμμές» και «Αιρετικές Δεύτερες Σκέψεις»

Στα προηγούμενα άρθρα είδαμε επιχειρήματα τόσο υπέρ της διεξαγωγής επιθετικού κι αιφνίδιου Ελληνοτουρκικού Πολέμου (προκειμένου να καταστραφεί άμεσα η σημερινή δομή Ισχύος της Τουρκίας και να ωθηθεί στο διαμελισμό ώστε να αναπνεύσει η Ελλάδα και να επωφεληθεί  από κέρδη εδαφών και πόρων), όσο και υπέρ της «Αξονοποίησης» Ελλάδας Τουρκίας, όσο ακόμη διατηρούν ανέπαφες και οι δύο τις δυνάμεις τους και υπάρχουν κάποιοι στοιχειώδεις «πόλοι σύγκλισης».
 Είδαμε επίσης ότι σε μια γιγάντια «Παγκόσμια Γεωπολιτική Αναδιάταξη» σαν αυτή που ήδη εξελίσσεται, ίσως η Τουρκία να είναι ο «μικρότερος και πιο ελέγξιμος κίνδυνος» που θα μπορούσε να απειλήσει την Ελλάδα.
 Επισημάνθηκε, τέλος, το ότι την ώρα της Ελληνοτουρκικής σύγκρουσης – που θα καταστρέψει  ουσιαστικά και τους δύο αντιμαχόμενους – « κάποιοι άλλοι» θα βρουν την ευκαιρία να αποσπάσουν εδάφη και από τις δύο χώρες.
Είδαμε επίσης κάποια πρώτη «γεωστρατηγική σημειολογία» που προειδοποιεί ότι, προκειμένου να αποφύγουμε αυτή την «βεβαιότητα της καταστροφής (μας)» - σε περίπτωση που επιλέξουμε τον Πόλεμο με την Τουρκία - χρειαζόμαστε οπωσδήποτε μια «Σθεναρή Συμμαχία με το Ισραήλ».
Οφείλουμε βεβαίως να λάβουμε υπόψη πως το σύγχρονο Ισραήλ σε σχέση με την Ελλάδα είναι συνώνυμο με το «Παράδοξο».
Είμαστε λοιπόν υποχρεωμένοι να δούμε και τούτο:

την «Αναγκαιότητα» σε αντιδιαστολή με το «Παράδοξο».


Ανιχνεύσεις του Ισραηλινού Αινίγματος


Το Ισραήλ άργησε να κάνει δικό του κράτος.
Έμαθε όμως – και μάλιστα πολύ καλά - να λειτουργεί ως «πάροικος» (και μάλιστα ενεργότατος) εντός τρίτων «Ξενιστών». Όντας άπατρις, αναγκάστηκε (και κατόρθωσε) να μάθει να λειτουργεί έτσι στο διάβα των αιώνων. Αλλά από μειονέκτημα το μετέτρεψε σε πλεονέκτημα. Ουσιαστικά, ωθήθηκε να εφεύρει την (υπό εβραϊκούς όρους)  «παγκοσμιοποίηση». Το ότι κράτησε την Θρησκεία και την Εθνικότητά του ήταν το «κλειδί» της επιβίωσής τους και της αύξησης της ισχύος τους.
Η Θρησκεία και η (εν πολλοίς) αποκήρυξη των «επιγαμιών» με αλλοεθνείς και αλλόθρησκους ήταν ο θεμέλιος λίθος πάνω στον οποίο στηρίχτηκε η οργάνωσή τους ως «Αδελφότητα».
Και η «Αδελφότητα» αυτή ήταν το μεγάλο τους όπλο στο διάβα των αιώνων.
Χάρη σ’ αυτή και στους «αιώνιους νόμους» αυτής της «Ανυπέρβλητης» Μορφής κοινωνικοπολιτικής Δράσης (μυστικότητα, αλληλοϋποστήριξη, οργάνωση, σχεδιασμός, χρηματοδότηση, ραδιουργίες, υπόγειες συμμαχίες και συμφωνίες με άλλες «εν κρυπτώ Αδελφότητες», πολιτική χειραγώγηση, κλπ) κατόρθωσαν να θεωρούνται σήμερα ότι βρίσκονται στην ισχυρή κάστα του πλανήτη.
Το κατά πόσο έχουν όντως τη δύναμη που τους καταλογίζεται ή αν αυτή η κατάσταση πλέον έχει αγγίξει  (άλλοτε εσκεμμένα, άλλοτε όχι) τα όρια του μύθου, είναι όντως ένα εξαιρετικά καίριο ερώτημα.
Ουσιαστικά δεν κάνουν τίποτε παραπάνω από το να χρησιμοποιούν με επιτυχία αρχαίες δοκιμασμένες ΑΝΘΡΩΠΙΝΕΣ συνταγές που όλοι θα ήθελαν να χρησιμοποιήσουν αλλά δεν αποδεικνύονται όλοι εξίσου ικανοί να το κάνουν.

Ας θυμηθούμε το τρίπτυχο της Ισχύος τους:

«Θρησκεία – Έθνος – Αδελφότητα».

Πόσοι και ποιοι μπορούν να πατήσουν πάνω σε κάτι τέτοιο; Οι Κινέζοι ας πούμε, έχουν τα δύο (Έθνος – Αδελφότητα), τους λείπει το πρώτο. Οι Ινδοί έχουν επίσης τα δύο (Έθνος – Θρησκεία) τους λείπει το τρίτο. Οι Σλάβοι έχουν τη θρησκεία, παλεύουν αιώνες τώρα για το δεύτερο (βλ. Πανσλαβισμός) και τους λείπει φυσικά το τρίτο.  Το Ισλάμ έχει τη θρησκεία, εν πολλοίς έχει χτίσει το δεύτερο (Αδελφότητα) και λίγο θέλει για να κατακτήσει και το τρίτο εδραιώνοντας μια «επίπλαστη εθνική ταυτότητα», αυτήν του «Έθνους του Ισλαμ». Οι Έλληνες έχουμε τα δύο (Έθνος – Θρησκεία), μας λείπει το τρίτο και ταυτόχρονα κινδυνεύουμε να χάσουμε κι αυτά τα δύο που έχουμε. Για το σύνολο της Δύσης, ούτε λόγος. Από τα τρία έχει πολλά και συνεπώς κανένα. Διότι «πανσπερμία Εθνών, Θρησκειών και Αδελφοτήτων» αυτό ακριβώς σημαίνει. ΤΙΠΟΤΑ. ΒΑΒΥΛΩΝΑ. ΒΑΒΕΛ.
 Οι παίκτες που θα παραμείνουν στην Αρένα θα είναι αυτοί που θα έχουν και τα τρία. Το ποιος θα υπερισχύσει είναι μια άλλη ιστορία που δεν έχει γραφτεί ακόμη. (Συνεπώς, είναι «άδηλη» και μπορεί να «κλίνει» προς κάθε κατεύθυνση – ακόμη).  Πάντως, τα «Αρχέτυπα της Ισχύος» (Ζωτικής ή Κοσμικής) δεν καταργούνται επειδή κάποιοι – είτε Άθεοι, είτε «πονηροί» -  επιλέγουν να μην τα βλέπουν ή να κάνουν πως δεν τα βλέπουν. Παραμένουν εκεί και εκδικούνται τους Αφελείς της Ιστορίας).
Οπωσδήποτε θα έλθουμε σε σύγκρουση μια μέρα με τους Εβραίους.
Αυτό όμως άραγε, είναι προτεραιότητα επί του παρόντος;
Μοιάζει να μην είναι (βλ. Τουρκοισραηλινή κόντρα η οποία υποτίθεται πως φέρνει πιο κοντά Ισραήλ – Ελλάδα). Μένει φυσικά και να αποδειχτεί πως όντως είναι έτσι και δεν παρακολουθούμε ένα καλοστημένο παρελκυστικό θέατρο εκ μέρους των Εβραίων!
Εάν δούμε «καλόπιστα» αυτή την «εξέλιξη» καταλήγουμε εν πολλοίς στα παρακάτω:

«…Καθημερινή μάχη ενάντια στην αλλοεθνή  και ύποπτη κατάληψη Ελληνικών Πολιτειακών θέσεων (βλ. από Εβραίους), ναι. Άλλο όμως αυτό και άλλο να αναλώνουμε την «εθνική μας ενέργεια» στοχεύοντας χωρίς φειδώ τα πολύτιμα βέλη μας ενάντια σε έναν «οιονεί ιστορικό αντίπαλο» που όμως δεν είναι τίποτα διαφορετικό από οποιονδήποτε άλλο λαό που θα ήθελε να κάνει ακριβώς τα ίδια για να «κυριαρχήσει».
Ότι θα έρθει η μέρα της Μεγάλης Σύγκρουσης, ναι θα έρθει. Όμως να μην περιμένουμε ότι απέναντί μας θα είναι ο Σιωνισμός και μόνο. Δεν είναι η μόνη Αδελφότητα Συμφερόντων, είναι απλώς μια απο τις πολλές. Το ότι είναι «επεκτατικοί» και «κατακτητικοί»; Ναι, είναι. Και που είναι το αφύσικο ή το περίεργο; Ποιός δεν είναι; Έμαθαν να υπακούν στον αρχέγονο νόμο που λέει ότι «…στη φύση πρέπει διαρκώς να επεκτείνεσαι, προκειμένου να επιβιώσεις, αλλιώς, θα γίνεις τροφή σε κάποιον άλλον που θα κατορθώσει να επεκταθεί προς εσένα…». Αυτό δεν κάνει ή τουλάχιστον δεν προτίθεται να κάνει κάθε έθνος και λαός;…Ας μην τους δαιμονοποιούμε λοιπόν όπως κάποιοι κάποτε δαιμονοποίησαν Πέρσες ή Ούνους, ή Άβαρους ή Τούρκους ή Γερμανούς. Ουδείς απάλευτος, ουδείς ανίκητος. Αυτό απέδειξαν οι ατέλειωτοι Αγώνες της Φυλής μας(Αρκεί να παραμείνει ατόφια η Φυλή). Εκεί που οι άλλοι λαοί δείλιασαν, εμείς τους πολεμήσαμε και τους νικήσαμε ».

Μέχρι να έρθει εκείνη η μέρα όπου οι πάντες θα πολεμάνε τους πάντες, καλό θα ήταν να επωφεληθούμε από την κάθε δυνατή γεωπολιτική συνεργασία. Και να μην ξοδεύουμε αλόγιστα διπλωματικό κεφάλαιο και κεφάλαιο ισχύος σε άκαιρες κόντρες.

Ναι αλλά…

Τα παραπάνω καλά ακούγονται, αλλά, ας ρίξουμε μια φευγαλέα ματιά και στην άλλη, την «Σκοτεινή Πλευρά της Σελήνης»….
Το πολύπειρο διπλωματικά και δύσπιστο Ισραήλ, θα ανέμενε κανείς να έχει ήδη αντιληφθεί πως θεωρείται ως «οθωμανική επικράτεια» από τους άσπονδους φίλους του τους Τούρκους.
Έπρεπε να έχει αντιληφθεί επίσης, ότι όταν ολοκληρωθούν τα Υδάτινα Φράγματα της Ανατολίας, το Ισραήλ θα πεθάνει από τη δίψα και την επακόλουθη πείνα λόγω της απόλυτης ξηρασίας που θα το πλήξει.
Κανονικά, θα περίμενε λοιπόν, κανείς απο το «γνωστό Ισραήλ» να σηκώσει τα μαχητικά του και να σβήσει από το χάρτη όλο αυτό το ιμπεριαλιστικό Υδάτινο Τουρκικό πρόγραμμα.
Ή τουλάχιστον, να έχει ήδη στηρίξει «σθεναρά» τους Κούρδους, ώστε να βάλει άλλους να χτυπήσουν καίρια την Τουρκία.
Γιατί δεν το έκανε άραγε;
Αντ’ αυτού συνέβαλλε τα μέγιστα στην σύλληψη Οτσαλάν (και στην επακόλουθη κατάρρευση του Κουρδικού Μετώπου) και αλόγιστα εξόπλιζε και στήριζε με το Λόμπι του τόσα χρόνια την Τουρκία συμβάλλοντας τα μέγιστα στην ενίσχυσή της.
Εάν είναι  ψεύτικος λοιπόν ο «χωρισμός» τους, είναι ν’ αναρωτιέται κανείς

 «…ε, μα δεν υπάρχει κάποιος λογικός στο Ισραήλ για να διακρίνει πως στην Νεοοθωμανική αυτοκρατορία δεν υπάρχει χώρος για το «μισητό (εκ του Ισλάμ) Ισραήλ» παρά μόνον ίσως για απάτριδες δούλους Εβραίους υπηρέτες/πιστούς συνεργάτες των Τούρκων (όπως επί Οθωμανικής αυτοκρατορίας);…»

Επιπροσθέτως,  καμία εβραϊκή πυρηνική κεφαλή δεν θα σώσει το Ισραήλ από τα χέρια μιας μελλοντικής πυρηνικής Ισλαμικής φουνταμενταλιστικής Σέχτας. Είναι τουλάχιστον αστείο να πιστεύει κανείς Ισραηλινός κάτι τέτοιο.
Οι Ισλαμιστές φανατικοί δεν θα διστάσουν να χάσουν ακόμη και εκατομμύρια δικούς τους από ένα Ισραηλινό πυρηνικό αντι-πλήγμα, προκειμένου να σβήσουν από το χάρτη το Ισραήλ με Ισλαμικά πυρηνικά πλήγματα.
Το μόνο που θα σώσει το Ισραήλ είναι να διατηρηθούν χωρισμένα τα Ισλαμικά κράτη, να μην αναβιώσει το Ισλαμικό Χαλιφάτο, να μην αποκτήσει κανένα άλλο Ισλαμικό κράτος πυρηνικό οπλοστάσιο (Ισραηλινοί σας λέει κάτι το ότι πλήθος Αραβικών κρατών ξεκινάνε σύντομα πυρηνικά προγράμματα παραγωγής ενέργειας;) και να συνεχίσει να έχει στα νώτα του μια φιλική συμμαχική Ελλάδα να το στηρίζει και να το τροφοδοτεί. (Οι ίδιοι οι Εβραίοι λένε ότι Ισραήλ δεν υφίσταται χωρίς ανοιχτό τον Μεσογειακό Δίαυλο Ισραήλ – Κύπρος – Κρήτη – Μάλτα – Γιβραλτάρ).
Παρ’ όλ’ αυτά, ήδη ο μεγαλύτερος δρόμος γι’ αυτή την «Ισλαμική Αναβίωση» έχει γίνει.
Μνηστήρες του τίτλου του  «Χαλίφη Ηγέτη του Παγκόσμιου Ισλάμ» και μάλιστα με αξιώσεις υπάρχουν ήδη.
Κυριότερη όλων η Σουνιτική Τουρκία. (Σιίτες βλέπεις οι Ιρανοί). Όσους «πονηρούς σχεδιασμούς» κι αν κάνει το Εβραϊκό Λόμπι και η Αγγλοσαξονική Στρογγυλή Τράπεζα προκειμένου να ελέγξουν την Τουρκία, πολύ απλά δεν θα τους βγουν. Η Τουρκία εκμεταλλεύεται κάθε μα κάθε «ιστορικό παράθυρο ευκαιρίας» για να δυναμώνει. Συμμαχίες κάνει γι’ αυτό και μόνον και για κανέναν άλλον λόγο. Μέχρι που όταν νοιώσει αρκετά ισχυρή θα κάνει την «έκπληξη». (Που για τους Έλληνες δεν είναι καθόλου έκπληξη φυσικά η παροιμιώδης «τούρκικη συμπεριφορά»).
Το Ισραήλ, θα ανέμενε κανείς  ήδη να έχει αντιληφθεί την δυσμενή θέση του έναντι της Τουρκίας, να επισημοποιήσει τον «χωρισμό» τους και να αναζητήσει ταχύτατα και έγκαιρα – τουτέστιν προ τουλάχιστον εικοσαετίας - την «επόμενη γεωπολιτική εφεδρεία» του που δεν είναι άλλη απο την Ελλάδα.
Και όντως, αυτή η συνεργασία είναι κάτι που πρέπει να γίνει.
Με ισχυρά ανταλλάγματα φυσικά.
Και το κυριότερο όλων, να συνεργαστούν τα Ελληνικά και Εβραϊκά Λόμπι για το γκρέμισμα της Τουρκίας.
Οι Εβραίοι θα έπρεπε να στηρίξουν ένα διεθνές αντιτουρκικό Μέτωπο στο πλευρό της Ελλάδας.
Και να συμβάλλουν τα μέγιστα στην κατακόρυφη ανάπτυξη της Ελληνικής αμυντικής τεχνολογίας και των δομών Εθνικής Ασφάλειας.
Τουλάχιστον. 


Αιώνιοι αντίπαλοι και όχι…φίλοι

Μπορεί να υπάρχει μια (επιεικώς) περίεργη εγχώρια συμπάθεια προς το Ιραν (ένεκα αντιαμερικανικών και αντιεβραϊκών ανακλαστικών υποθέτω) πλην όμως δεν πρέπει ποτέ να λησμονούμε ότι χιλιάδες χρόνια τώρα, οι Πέρσες (και οι διάφοροι ιστορικοί τους σύμμαχοι) στάθηκαν ένας «σταθερός εχθρός» των Ελλήνων. Είτε στην Αρχαιότητα, είτε επί Βυζαντινής αυτοκρατορίας. Με δεδομένη δε την Σύγκρουση των Πολιτισμών (Ορθοδοξία – Ισλαμ εν προκειμένω), με το Ιράν (Πέρσες ουσιαστικά… «ο λύκος κι αν εγέρασε…») σύντομα θα ξαναβρεθούμε σε αντιπαράθεση.
Σε καμία περίπτωση λοιπόν δεν πρέπει να υπάρχει εθνική ανεμελιά και αφέλεια στο ζήτημα της «πυρηνικής ισχυροποίησης» του Ιραν (Περσία).
Το Ιραν (Περσία) είναι ένας ιστορικός εχθρός της Ελλάδας και η Γεωστρατηγική Πρόβλεψη συνεπικουρούμενη από την αμείλικτη ιστορική στατιστική δείχνει ότι σύντομα θα επανακάμψει ως τέτοιος.
Σ’ αυτό το πλαίσιο σκέψης, θα πρέπει να λαμβάνουμε υπόψη μας λοιπόν ότι εάν και όταν «καταρρεύσει το Αμερικανοεβραϊκό αντιιρανικό/αντιισλαμικό Μέτωπο στη Μ. Ανατολή, η επόμενη «Πρώτη Γραμμή» θα είναι η Ελλάδα.
Το θέλουμε κάτι τέτοιο;
Εάν δεν θέλουμε λοιπόν να δούμε τις νέες αιμοσταγείς ορδές των Τουρανομογγόλων, των Σαρακηνών, των Περσών, των Μαυριτανών, των Αράβων και των διαφόρων Ασιατικών και Αφρικανικών φυλών να επελαύνουν εναντίον μας για μια ακόμη φορά, καλό θα είναι να δούμε με ψυχρή λογική τα πράγματα παίρνοντας έγκαιρα τα κατάλληλα μέτρα Εθνικής Ασφάλειας.
Χωρίς συναισθηματισμούς και ιδεολογικές αγκυλώσεις.
Ενώ οι Εβραίοι προσαρμόζονται στον δυτικό τρόπο ζωής (έστω και εποφθαλμιώντας την υλιστική κυριαρχία), οι Ισλαμιστές αρνούνται την προσαρμογή τους απαιτώντας πέραν της υλιστικής ακόμη και την πολιτιστική απόλυτη επιβολή της Ισλαμικής κυριαρχίας στον τόπο υποδοχής (Βορράς εν προκειμένω).
 Το Ισλαμ λειτουργεί πάνω στους άλλους πολιτισμούς σαν «Ακρίδα». Καταστρέφει τα πάντα.
Σαφέστατα και υπόγεια εξελίσσεται ένας πόλεμος, εκπορευόμενος από τους Σιωνιστές διεκδικητές της παγκόσμιας ηγεσίας. Δεν είναι όμως ο μόνος παρόμοιος πόλεμος εξουσίας που μαίνεται.
Για την παγκόσμια εξουσία μάχεται κάθε πολιτιστική και φυλετική ομάδα που έχει κάποια δύναμη σ’ αυτόν τον πλανήτη. Όχι μόνον το Εβραϊκό λόμπι.
Και ο πλέον βασικός κανόνας της Γεωστρατηγικής ορίζει πως δεν υπάρχουν ούτε μόνιμοι σύμμαχοι, ούτε μόνιμοι εχθροί.
Ο καθένας μπορεί να είναι σε κάποια χρονική στιγμή «Σύμμαχος» και κάποια άλλη στιγμή «Εχθρός».
Όπως άπειρες φορές έκανε η Φυλή  μας στο παρελθόν, εξίσου και τώρα  – υπό αυστηρές προϋποθέσεις – θα έπρεπε να ακολουθήσουμε αυτούς τους κανόνες και να φερθούμε ανάλογα.
Μπορούμε και πρέπει - χωρίς κανενός είδους δουλικότητα – να εργαστούμε πάνω σε μια επωφελή για τα εθνικά μας συμφέροντα Συμμαχία με το Ισραήλ, ενθυμούμενοι πως δεν έχουμε κανένα μα κανένα συμφέρον να καταρρεύσει η Αμερικανοεβραϊκή Πρώτη Γραμμή της Μ. Ανατολής.
Το αντίθετο. Πρέπει να ενισχυθεί σοβαρά.
Εάν «καταρρεύσει το Ισραήλ», δύο πράγματα θα συμβούν. Πρώτον, με την Αγγλοσαξονική υποστήριξη το Εβραϊκό κράτος θα «μεταφερθεί» στο Ελληνικό (μέχρις στιγμής) εδαφικό τρίγωνο «Κρήτη – Ρόδος – Κύπρος» - μέσω της αντίστοιχης Ελληνικής εδαφικής λοβοτομής.
Και δεύτερον, μαζί τους θα μετατοπιστεί προς τα «πίσω» και η Πρώτη Γραμμή. Γάζα πλέον θα είναι η ίδια η Ελληνική Επικράτεια. Το πεδίο πολεμικής  αντιπαράθεσης Βορρά – Νότου και Ανατολής -Δύσης θα είναι πλέον η ίδια η Ελλάδα.

Ας φροντίσουμε λοιπόν με έγκαιρες ψύχραιμες ενέργειες να αποτρέψουμε μια τέτοια εθνοκτονική εξέλιξη.

Ή όπως θα το λέγαμε αλλιώς :

«…Συμμαχία ακόμη και με το Διάβολο προκειμένου για την επιβίωση του Έθνους και των παιδιών μας…»

Ή μήπως όχι;

Καλά τα παραπάνω αλλά….
Τα πράγματα είναι ιδιαιτέρως περίπλοκα. Μπορούν άραγε να επιτρέψουν τόσο ξεκάθαρες στρατηγικές;
Για να το δούμε λίγο πιο βαθιά….
Το Ισραήλ επιμένει να επιδεικνύει μια επιεικώς περίεργη στάση έναντι της Ελλάδας. Για να μην πούμε «παράλογη» και «παράδοξη».
Εάν στα νώτα του, αντί μιας «οιονεί συμμαχικής» Χριστιανικής Νατοϊκής Ευρωπαϊκής Ελλάδας βρεθεί ένα εχθρικό Ισλαμικό Νεοωθωμανικό προτεκτοράτο, δε νομίζω να μην αντιλαμβάνονται οι Ισραηλινοί το τι «δεινά» θα σημαίνει αυτό για την ασφάλειά τους.
Παρ’ όλα αυτά, ουδείς εκ του Ισραήλ δεν έχει «κάνει» τίποτα για να «αποσοβηθεί» αυτό το οικτρό ενδεχόμενο «Ισλαμοποίησης της Ελλάδας».
(Πέραν μιας τυπικής δημόσιας παρέμβασής τους σε ένα εν Αθήναις Συνέδριο Υπηρεσιών Πληροφοριών προ λίγων μηνών για να τονίσουν τον κίνδυνο ανάπτυξης στην Ελλάδα Ισλαμικής τρομοκρατίας. Λες και δεν το ξέραμε. Παρέμβαση για τα μάτια και μόνον δηλαδή).
Και μην μου πει κανείς, ότι εάν έκανε κάτι τέτοιο το Ισραήλ, αυτό θα σήμαινε «παρέμβαση στα εσωτερικά τρίτης χώρας».
Ας μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας. Κάθε μέρα συμβαίνει.

 Πως και δεν συμβαίνει άραγε εδώ και τώρα;

Αυτό είναι το «αμείλικτο ερώτημα»;
Δεν είναι «ψύλλου πήδημα» τα εν Ελλάδι δρώμενα – βλ. Ισλαμοποίησή της.
Θα έπρεπε να έχει «αφηνιάσει» το Ισραήλ και οι ανά την Υφήλιο Εβραίοι. Κι όταν «αφηνιάζει» το Ισραήλ, όλοι ξέρουμε καλά σε τι (ακραίες κι αδίστακτες) ενέργειες προβαίνουν.
Εδώ σταμάτησαν και (απήγαγαν) με πειρατική ενέργεια ολόκληρο ρωσικό πλοίο μέσα στην καρδιά της Βαλτικής προκειμένου να μην πάνε ρωσικά όπλα στο Ιραν.
Για να μην θυμηθούμε και την «Υπόθεση Μόναχο» (όπου πράκτορες του Ισραήλ εκτέλεσαν όλους τους Παλαιστίνιους εκτελεστές της Ισραηλινής Ομάδας των Ολυμπιακών αγώνων του Μονάχου).
Στην παρέμβαση στην … Ελλάδα θα κόλλαγαν προκειμένου να μην ισλαμοποιηθεί και βρεθούν περικυκλωμένοι «πανταχόθεν» από το Ισλαμ;
Αστείο και μόνο να το σκεφτόμαστε. Άσε που είναι και… εξαιρετικής ευκολίας ενέργεια «κοινωνικής παρέμβασης» ο «ξεσηκωμός των Μουσουλμάνων.
Διότι, ναι, τόσο απλό θα ήταν…
Το μόνο που θα είχαν να κάνουν θα ήταν να «ξεσηκώσουν» έντεχνα την εν Ελλάδι Ισλαμική κοινότητα. Ούτε η «τεχνογνωσία» για κάτι τέτοια λείπει από τις Ισραηλινές Υπηρεσίες, ούτε και οι Ισλαμιστές θέλουν πολύ για να ξεσηκωθούν.
Τα «υπόλοιπα» θα ….ερχόντουσαν μόνα τους. Οι Ισλαμιστές θα μετατρεπόντουσαν σε οργισμένο χείμαρρο φανατισμού και θα κατέστρεφαν τα πάντα γύρω τους στην Αθήνα. Κατόπιν, τα υπόλοιπα θα τα αναλάμβανε «εξ αυτοσυντηρητικής αντανακλάσεως» η …. Ελληνική Κοινή Γνώμη. Τουτέστιν, εκτεταμένο πογκρόμ, ομαδική απέλαση λαθρομεταναστών, σφράγιση συνόρων και ενίσχυση των δομών της Εθνικής Ασφάλειας.
Πράγμα που απλά…. δεν υφίσταται.
Άρα, μήπως συμβαίνει «κάτι άλλο»;
Δικαιούμαστε να υποθέσουμε βάσιμα πως όντως «κάτι άλλο συμβαίνει για να τηρεί το Ισραήλ σιγή ιχθύος και να κρατάει αποστάσεις ιδιαζόντως μάλιστα εμφανείς και παράδοξες».

Πόσο «Μεγάλο» πρέπει άραγε να είναι το «αντάλλαγμα» για το Ισραήλ προκειμένου να μην «ανακατευθεί» («αντιταχθεί εμπράκτως») στην εν εξελίξη Οθωμανοποίηση (Ισλαμοποίηση) της Ελλάδας;

Μήπως, όσο μεγάλο είναι το παραπάνω «εδαφικό τρίγωνο των τριών μεγαλονήσων ΜΑΣ»;

Εν κατακλείδι:

Όλα δείχνουν πως το Ισραήλ έχει «προεξοφλήσει» την Ισλαμική κυριαρχία στην περιοχή και μεταξύ Ιρανικής ή Τουρκικής ηγεσίας του Χαλιφάτου έχει επιλέξει ως «προτιμητέα» την Τουρκία. Αυτό φυσικά θα σημαίνει πως η επιβίωση του λαού του θα τεθεί εν αμφιβόλω. Μ’ άλλα λόγια, εφόσον δεν θα υπάρχει νερό δεν θα υπάρχει και ζωή στα εδάφη του Ισραήλ. Περικυκλωμένοι μάλιστα από παντού, είναι λογικό να στραφούν στην λύση της θάλασσας.

Τουτέστιν, μετανάστευση σε Κύπρο, Κρήτη, Ρόδο.

Η «Αντζέντα του Ισραήλ» προφανώς είναι :

Κατάρρευση και αφελληνισμός της Ελλάδας μέσα από την οθωμανοποίηση και την άκρατη ισλαμοποίησή της (ας όψεται η «ελεύθερη Ιθαγένεια». Ταυτόχρονα, πόσοι άραγε Εβραίοι θα έρθουν να εγκατασταθούν στα «ραγδαία αγοραζόμενα» από Εβραϊκά κεφάλαια Κρητικά εδάφη διεκδικώντας την Ελληνική Ιθαγένεια; ).
Το Ισραήλ, προκειμένου να μην «παρέμβει» σε τούτο (καθ’ ότι, όπως είπαμε  και συμφέρον και τεχνογνωσία «παρεμβάσεων» διαθέτει – θυμηθείτε το!!!) θα λάβει – προφανώς - ως αντάλλαγμα Κρήτη, Ρόδο, Κύπρο ή κάποια από αυτά. Έτσι, διατηρεί ασφαλή τα γεωπολιτικά νώτα του και φυσικά επεκτείνεται εδαφικά και μάλιστα σε εξαιρετικά πολύτιμα εδάφη. Και το κυριότερο, ανεξάρτητα και μακριά από τον Ισλαμικό κίνδυνο.
Ταυτόχρονα, αποκτά και έναν ακόμη «ακραιφνή σύμμαχο» στον μελλοντικό αμυντικό μεγάλο πόλεμο εναντίον του Ισλάμ.  Ποιος θα είναι αυτός; Μα…. οι Έλληνες φυσικά. Όντες υπό τον Ισλαμικό ζυγό θα  βιώνουν το ίδιο πρόβλημα με τους Εβραίους. Το Ισλαμ. Θα έχουν λοιπόν κάθε συμφέρον – πάνω στην ανάγκη του πολέμου - να ξεχάσουν τις «έχθρες για τα χαμένα εδάφη» και να σχηματίσουν μια κοινή Ελληνοισραηλινή Γραμμή άμυνας κατά του Ισλαμ.
Εύγε στους Εβραίους.
Ξέρουν να βλέπουν μακριά.
Υπό το παραπάνω πρίσμα, όλα τα πρόσφατα «παράδοξα Ισραηλινά γεωπολιτικά τερτίπια» εξηγούνται.

Και η «παρά φύση φιλία με τους Τούρκους», και το «τάχαμου διαζύγιό» τους (διότι η Τουρκία έχει ανάγκη αυτό το «δήθεν διαζύγιο» για να προσεγγίσει το υπόλοιπο Ισλάμ) και η «μη ανάμειξή τους στην Ισλαμοποίηση της Ελλάδας» (ένεκα του «εδαφικού ανταλλάγματος»). Εν κατακλείδι, πώς ν’ ανακατευθούν – ακόμη κι αν έκριναν διαφορετικά - οι Υπηρεσίες του Ισραήλ όταν οι διάφοροι «Διεθνείς Εβραίοι Κίσσινγκερ» έχουν δώσει διαφορετική εντολή, τουτέστιν :

αφελληνίστε την Ελλάδα και διαμελίστε την.

Αυτά θα πρέπει να τα έχουμε ξεκάθαρα στο μυαλό μας. Και οι Εβραίοι επίσης, θα πρέπει να γνωρίζουν ότι τα ξέρουμε.

Το Ισραήλ πρέπει να συνειδητοποιήσει ότι η μόνη του γεωπολιτική διέξοδος είναι ο οριστικός «χωρισμός» από το Τουρκικό Άρμα και η Συμμαχία με την Ελλάδα και μόνον.
Με αδιαπραγμάτευτα ανταλλάγματα ένθεν κι ένθεν:

Αυτοί θα δεχτούν ως απόλυτο αντίπαλο την Τουρκία κι εμείς το Ιράν και το Ισλάμ. Και φυσικά, θα ξεχάσουν δια παντός τα «Ελληνικά Εδάφη».

Μια έντιμη συμμαχία χωρίς να μας σκάβουν οι Εβραίοι διαρκώς το λάκκο  λοξοκοιτάζοντας τα Ελληνικά εδάφη.
Οι Εβραίοι είναι όντως ο πλέον «καταδιωχθείς» και επανειλημμένα ξεριζωμένος λαός στην ιστορία. Ας αναρωτηθούν γιατί και ας μην ξανακάνουν για πολλοστή φορά τα ίδια ιστορικά λάθη που προκάλεσαν αυτές τις «γιγάντιες διώξεις».
Ας μην φερθούν πχ όπως οι αλαζόνες ημι-πρόγονοί τους οι Καρχηδόνιοι (και οι Τύριοι γεννάρχες τους φυσικά – αν κι εξαφανίστηκαν νωρίτερα από παρόμοιες ανοησίες) που αντί να χτίσουν μια διαρκή, στέρεα και στιβαρή συμμαχία με τους Έλληνες ενάντια σε Πέρσες και Ρωμαίους χτυπούσαν τους Έλληνες μονίμως πισώπλατα τις κρίσιμες στιγμές, μέχρι που έφαγαν το κεφάλι τους κι εξαφανίστηκαν από το χάρτη όταν έμειναν μόνοι ενάντια στους Ρωμαίους.
Οπότε αγαπητοί Ισραηλινοί, πριν σας ενσκύψει ο επόμενος Σκιπίωνας ο Αφρικανός και σας ισοπεδώσει (γιατί έρχεται, το βλέπετε), γιατί δεν κάνετε τις σωστές κινήσεις – αφήνοντας φυσικά στην άκρη τις γνωστές πονηράδες σας;
Φίλοι σαφώς και δεν μπορούμε να είμαστε.
Σύμμαχοι όμως, ίσως υπό προϋποθέσεις οφείλουμε να γίνουμε.

Όσο για τους συμπατριώτες μας, θα πρέπει να συνηθίσουν την ιδέα πως μας αρέσει δεν μας αρέσει είμαστε υποχρεωμένοι να κάτσουμε στο ίδιο τραπέζι με έναν από τους δύο παραδοσιακούς εχθρούς μας (Τούρκους ή Ισραηλινούς) προκειμένου να διασφαλισθούν τα εθνικά μας συμφέροντα έναντι εξαιρετικά ισχυρότερων εχθρών.


Γεράκι του Αιγαίου