«Μην ανοίγεις το στόμα σου και την καρδιά σου στον καθένα, στους χίλιους κι αν ένας καταλάβει...»

Αγ. Σεραφείμ του Σάρωφ


Παρασκευή, 3 Ιουνίου 2011

Στόχος 5/11/09



Η Τελευταία ευκαιρία της Δημοκρατίας



Οι υποψήφιοι Έλληνες Βουλευτές  θα πρέπει να το σκεφτούν πολύ καλά προτού θέσουν την υποψηφιότητά τους σε μελλοντικές Εθνικές Εκλογές.
Ο λόγος;
Μα πολύ απλά το ότι η κοινωνία βαίνει ταχύτατα προς ένα νέο «Γουδί».
Ή του 1909 ή του 1923.
Ανάλογα τι θα «επιλέξει» η Συλλογική Ψυχή της.
«Πρόληψη» ή «Καταστολή».
Το πρώτο, ως γνωστόν, ήταν «προληπτικό», με σκοπό να δώσει έμφαση στην έγκαιρη κι εντατική «στρατιωτική ενίσχυση» της χώρας εν όψει των «εξόφθαλμων εθνικών απειλών».
Αν δεν γίνει το πρώτο, τότε θα πάμε αναγκαστικά στο δεύτερο. Το «Κινηματικό Καθεστώς» που μετά τις Εθνικές Τραγωδίες καλείται, δια πυρός και σιδήρου να «ξανακάμει Κράτος» από τα εναπομείναντα συντρίμμια.
Η Εθνική καταστροφή επικρέμαται ως εφιαλτική Δαμόκλειος Σπάθη πάνω από τα κεφάλια των δύσμοιρων παιδιών του λαού μας, χωρίς φυσικά αυτά να μπορούν να αντιδράσουν.
Εκατοντάδες χιλιάδες αθώων Ελλήνων προορίζονται να χαθούν από τα αιφνιδιαστικά χτυπήματα Τούρκων κι άλλων βαρβάρων εχθρών του Γένους επειδή οι Έλληνες πολιτικοί επέλεξαν τον προσωπικό τους πλουτισμό αντί την θωράκιση της Πατρίδας.
Τι περιμένουν όμως τάχα αυτοί οι Εθνοπροδότες πως θα γίνει μετά από μια τέτοια Εθνική Τραγωδία;
Τόσο τυφλοί είναι άραγε;
Τι πιο φυσικό από το να επαναληφθεί το «Κίνημα Εθνικής Οργής» του ’23 των Πλαστήρα-Γονατά-Πάγκαλου;
Έχουν μήπως υπ’ όψιν οι διψασμένοι για προσωπική καλοζωϊα εθελοτυφλούντες σύγχρονοι Νενέκοι κι Εφιάλτες τι έγινε τότε;
Τότε λοιπόν, έξι από τους «εσχάτως» (ενδεικτικά, καθόσον υπήρχαν εκατοντάδες άλλοι πέριξ και πριν αυτούς) υπαίτιους της Μικρασιατικής Καταστροφής καταδικάστηκαν (ως «εξιλαστήρια θύματα») κι εκτελέστηκαν.
Τονίζεται όμως πως δεν ήταν οι μόνοι υπεύθυνοι. Υπήρχαν ιδιαζόντως πολλοί ακόμη πίσω από αυτούς και στα δύο μεγάλα κόμματα.
Για παράδειγμα, το μέγα έγκλημα ΟΛΩΝ τότε ήταν πως δεν επεβλήθη δια της βίας «στρατιωτικοποίηση της Ιωνίας». Με την αποβίβαση του Ελληνικού Στρατού έπρεπε να «στρατολογηθεί Στρατός Ιωνίας 300,000 στρατιωτών» και όχι να εξακολουθήσουν να «καταπονούνται» επί δέκα χρόνια οι ίδιοι και οι ίδιοι στρατιώτες της Ελληνικής Ενδοχώρας οι οποίοι και έπρεπε να επιστρέψουν πάραυτα στις οικογένειές τους και τις ρημαγμένες περιουσίες τους.
Οι υπαίτιοι αυτής της νοσηρής παράλειψης είναι που έπρεπε πρωτίστως να «εκτελεστούν». Και ήταν πολλοί αυτοί. Πάρα πολλοί. Πολλά και τα … «συμφέροντα» λοιπόν.
Μήπως φαντάζονται όμως τάχα οι τωρινοί «Πολιτικοί επίγονοί τους» πως ακόμη κι αν συμβεί μια «Εθνική καταστροφή» θα την «γλιτώσουν» και πάλι όπως τότε με 5-6 «εξιλαστήρια θύματα»;
Εάν συμβεί κάτι τέτοιο, όντως το «ποντάρισμά» τους στην Θεά Τύχη θα έχει «πετύχει».
Και την «κουτάλα» δεν θα έχουν παρατήσει και για μια ακόμη φορά θα «παραγραφούν τα εθνικά εγκλήματα των πολιτικών».
Θα γίνει όμως έτσι;
O tempora o mores, «άλλοι καιροί, άλλα ήθη».
Κάλλιστα θα μπορούσε να συμβεί το άλλο το «σενάριο», εξίσου επαναληφθέν πολλάκις στην παγκόσμια ιστορία.
Αυτό που ονομάζεται «Γενική Εκκαθάριση» της «Παλιάς Πολιτικής Τάξης» για να «στεριώσει η Νέα Τάξη Πραγμάτων».
Ε, λοιπόν ή «πολύ γενναίοι είναι οι σύγχρονοι πολιτικοί» ή τους έχει αποστερήσει η «απληστία» από το πιο βασικό όπλο του ανθρώπου : το ένστικτο της αυτοσυντήρησης. Τυφλωμένοι γαρ από τα «μπαξίσια» των «εχόντων» και την αντίστοιχη «Υλική Ηδονή», αδυνατούν να δουν την «Σκοτεινή Θύελλα» που έρχεται με σφοδρότητα κατεπάνω στο αιωνίως δοκιμαζόμενο Έθνος μας.
Το χειρότερο φυσικά σενάριο είναι να «γνωρίζουν» ξεκάθαρα το τι μέλλει γενέσθαι αλλά να επιλέγουν συνειδητά την «ραγιάδικη ωφελιμιστική προδοτική στάση» προκειμένου να συνεχίσουν αυτοί να «ζουν καλά».
Υπολογίζοντας φυσικά πως και στην αναπόφευκτα επερχόμενη «Νέα Τάξη πραγμάτων» αυτοί – ως «καλά και υπάκουα δουλικά» - θα συνεχίσουν να είναι «μέσα στα πράγματα».
Άραγε όμως, κατά πόσο θα εξελιχθούν έτσι τα πράγματα γι’ αυτούς;
Σε συνθήκες «μαζικών κοινωνικών εκτροπών» (βλ. εξεγέρσεις λαών) ως αίτιο και αιτιατό Εθνικών Καταστροφών κανείς δεν μπορεί να προβλέψει με βεβαιότητα την «εξέλιξη που θα πάρουν τα πράγματα» και το ποιος θα «επιβιώσει» και ποιος όχι.
Αντί, ας πούμε για το «Σενάριο Γουδί 1923» θα μπορούσε να επικρατήσουν «Σενάρια Μαζικής Λαϊκής εκδίκησης» και «Γενικευμένων εκκαθαρίσεων» όπως της Γαλλικής Επανάστασης ή/και των Κόκκινων Επαναστάσεων του 20ου αιώνα.

Αισθάνθηκαν μήπως τώρα στο άδειο τους το κεφάλι οι «Υποψήφιοι Βο(υ)λευτές» σε τι επικίνδυνο ναρκοπέδιο πάνε να ανακατευθούν;

Τα «κατάφεραν» και η Πατρίδα βρίσκεται για μια ακόμη φορά στην ιστορία της με το ένα πόδι μέσα στον τάφο της.
Τον τάφο που αλόγιστα της έσκαψαν οι Κοτζαμπάσηδες και οι Μαυροκορδάτοι σύγχρονοι Νενέκοι κι Εφιάλτες της Ελληνικής Πολιτικής.
Θα πρέπει λοιπόν, να συνειδητοποιήσουν αυτοί οι κύριοι – έστω και τώρα, την «ύστατη στιγμή» - πως ότι φάγανε φάγανε.
Τώρα η Πατρίδα πρέπει να κάνει μια τελευταία υπεράνθρωπη προσπάθεια να θωρακιστεί τα μέγιστα ώστε να είναι το δυνατόν πιο έτοιμη στην «Μεγάλη Σύγκρουση» που την περιμένει.
Που σημαίνει να «μεταλλαχθεί εκ βάθρων».
Η Ελληνική Κοινωνία δεν έχει άλλη επιλογή παρά την επιστροφή στο (ένδοξο) παρελθόν. Πρέπει πάραυτα να βγει στην επιφάνεια ο πραγματικός της εαυτός:

Η «Πολεμική Ελλάδα».

Και τούτο θα γίνει με έναν και μόνον τρόπο. Η Ελλάδα πρέπει να μετατραπεί σε ένα απέραντο Στρατόπεδο. Η Ελληνική κοινωνία οφείλει το δυνατόν συντομότερα να «στρατιωτικοποιήσει» κάθε πτυχή της καθημερινότητάς της.
Κι αυτό θα γίνει είτε με τον έναν τρόπο είτε με τον άλλο.
Ή στα πλαίσια της Κοινοβουλευτικής Ειρήνης ή μετά από μια Μεγάλη Εθνική Καταστροφή που αναγκαστικά θα επιφέρει και την ανάλογη Κατάσταση Πολιορκίας και Εκτάκτου Ανάγκης.
Κι επειδή οι Εθνικές Τραγωδίες πλησιάζουν με μεγάλη ταχύτητα, η Δημοκρατία έχει την τελευταία της ευκαιρία.
Οι κυβερνήσεις που θα προκύψουν από τις επόμενες Εθνικές Εκλογές (που δεν θα είναι ούτε μια, ούτε δυό) θα έχουν την ύστατη ευκαιρία να διασώσουν την εδαφική ακεραιότητα και την Εθνική καθαρότητα της χώρας μέσα από τις Πολιτειακές επιλογές που δίνει το Κοινουβουλευτικό Δημοκρατικό Πολίτευμα.
Εάν δεν κάνει τις «δέουσες επιλογές» που θα «θωρακίσουν τη χώρα» και οδηγηθούμε σε «Εθνικές Τραγωδίες» γνωρίζουν καλά ποια θα είναι η «αναπόφευκτη εξέλιξη».
Γνωρίζουν άριστα οι Πολιτικοί Κηφήνες πως – θέλουν δε θέλουν - θα αναγκαστούν να κηρύξουν τη χώρα σε Κατάσταση Εκτάκτου Ανάγκης.
Όπως επίσης γνωρίζουν πολύ καλά «προς τα που θα κλίνει η Πολιτειακή Εξουσία» τότε.
Θα κλίνει – αναγκαστικά τότε, είτε το θέλουν, είτε όχι, όσο και να μην το επιθυμούν, όσο και να «γκρινιάζουν» - προς τις «Στρατιωτικοποιημένες ΄Ενοπλες Πολιτειακές Δομές» του Έθνους.
Αυτοί οι «Πολιτειακοί Μηχανισμοί» φυσικά θα λειτουργήσουν με τον γνωστό από την αρχαιότητα τρόπο.
Θα στρατιωτικοποιήσουν αναγκαστικά την Κοινωνική καθημερινότητα της Ελλάδας σε κάθε της πτυχή.
Θα έχουν όμως να αντιμετωπίσουν πελάγη λαϊκής οδύνης και οργής για τις τραγικές απώλειες σε ζωές και υλικές υποδομές εξ’ αιτίας της χρόνιας εθνικής μειοδοσίας, ενδοτικότητας και ολιγωρίας των Νεοταξιτών Πολιτικών της Μεταπολίτευσης.
Και αυτός ο συνδυασμός της «Λαϊκής Οργής» με μια ευρεία «Στρατιωτικοποίηση» ήταν πάντα – αντικειμενικά - ένα εξαιρετικά επικίνδυνο δίκοπο μαχαίρι.
Από τη μια, ανέκαθεν και με βεβαιότητα επιτύγχανε στον Αντικειμενικό Σκοπό του ως Κοινωνικό μέτρο στρατιωτικής θωράκισης της χώρας. Από την άλλη όμως,  μέσω του Καταλύτη της Εθνικής τραγωδίας απελευθερώνονταν «ισχυρότατες αλυτρωτικές Δυνάμεις» εντός της κοινωνίας που αναζητούσαν με πάθος «υπαίτιους» για να «ξεσπάσουν».
Ποιος άραγε από την «τότε Στρατιωτικοποιημένη Πολιτειακή Εξουσία» θα ήθελε να ρισκάρει το κεφάλι του για να διασώσει αυτούς που οι εξαγριωμένες μάζες θεωρούν υπεύθυνους για Εθνικές Τραγωδίες;
Όσο και αν διαφωνούσε με λογικές «εκκαθάρισης» ο πανίσχυρος Πλαστήρας, τόλμησε μήπως να πάει «κόντρα στο λαϊκό και στρατιωτικό ρεύμα οργής»;
Όχι.
Αναγκάστηκε να επιτρέψει τον απαγχονισμό.
Ακόμη και αν πολλοί από αυτούς επιλέξουν τελευταία στιγμή την εσπευσμένη φυγή στο εξωτερικό, πόσο ασφαλείς άραγε θα τους κάνει να νοιώσουν κάτι τέτοιο απέναντι σε μια εξαγριωμένη και συνάμα «οπλισμένη» Κοινωνία που ζητάει εκδίκηση;
Οι υποψήφιοι εκτελεστές θυμάται κανείς πόσο μακριά έφτασαν για να πετύχουν το Βενιζέλο εκατό χρόνια πριν;
Στο Παρίσι.
Κάποιοι άλλοι κυνήγησαν τον Τρότσκι από τη Μόσχα στο Μεξικό. Και τον πέτυχαν.
Σίγουρα οι πολιτικοί σκέφτονται πως «είναι ασφαλείς» εφόσον έχουν λάβει ασφυκτικά μέτρα «περιορισμού των Στρατιωτικών» τα χρόνια της Μεταπολίτευσης.
Όντως, τήρησαν με θρησκευτική ευλάβεια την πιο βασική συμβουλή του Κωνσταντίνου Καραμανλή του πρεσβύτερου προς τον Ανδρέα Παπανδρέου όταν ανέλαβε νέος Πρωθυπουργός :

«…Και κράτα τον Στρατό μακριά από την Πολιτική…»

Το ίδιο άλλωστε έκανε κι ο Βενιζέλος. Αφού καλά καλά χρησιμοποίησε την Στρατιωτική Επανάσταση για να επιβληθεί, μετά τους πέταξε εκτός πολιτικής.
Και για να είμαστε τίμιοι, το ίδιο έκανε κι ο Μεταξάς. Ναι μεν – και μπράβο του – στρατιωτικοποίησε την τότε Ελληνική Κοινωνία (και χάρη σ’ αυτόν και στον Πάγκαλο συνέβη το θαύμα του Ελληνικού Στρατού το ’40) αλλά δυστυχώς, συνέβαλε κι αυτός στην «εξοστράκιση του Στρατού από την Πολιτική».
Όμως το ζήτημα δεν έχει καθόλου να κάνει με επικείμενα Στρατιωτικά Κινήματα.
Οι Έλληνες Πολιτικοί χρησιμοποιούν λανθασμένη διαδικασία σκέψης για να εντοπίσουν το «από πού θα τους έρθει» η επόμενη «έκτακτη κατάσταση» που θα επιβάλλει εκ των πραγμάτων την Στρατιωτικοποίηση της Ελλάδας και του Καθεστώτος της.
Με το να «κλαδεύουν» επί τριανταπέντε χρόνια κάθε τρεις και λίγο την Στρατιωτική Ηγεσία με «περιοριστικές αποστρατεύσεις» και να «ευνουχίζουν την Πολιτική Σκέψη και Λόγο» των Στρατιωτικών, πότε με τις «Αποστρατείες» και πότε (κυρίως) με τις εξοντωτικές (και αντισυνταγματικές) ποινές των Αξιωματικών του ’67,  μπορεί να προστατεύτηκαν (πιθανόν) από «Σχεδιασμένα Κινήματα» αλλά ουδόλως προστατεύονται από την παραπάνω αναμενόμενη «Πολεμική Κατάσταση».
(Οι άφρονες, έφτασαν στο «Εθνικό Έγκλημα» να αποστρατεύσουν το 40% της ανώτατης ηγεσίας του Στρατεύματος μέχρι και λίγες ημέρες πριν την «επικίνδυνη Τουρκική άσκηση Ηγεμών» την Άνοιξη του 2009!)
Ας μην προσπαθούν να εντοπίσουν «ποιοι αξιωματικοί» θα πρωτοστατήσουν σε κείνη την «Στρατιωτικοποιημένη Πολιτειακή Δομή» του πολύ κοντινού  μας μέλλοντος.
Είναι πολύ παρωχημένος και μονολιθικός τρόπος σκέψης αυτός και προσβάλλει την νοημοσύνη οποιουδήποτε «Κοινωνικού Αναλυτή» που σέβεται τον εαυτό του.
Ούτε τα ίδια τα Στελέχη της «Στρατιωτικοποιημένης Πολιτειακής Ηγεσίας» εκείνου του μέλλοντος δεν το γνωρίζουν από σήμερα ότι τότε θα βρίσκονται σε κείνες τις θέσεις.
Η εκρηκτική κατάσταση των Κοινωνικών και Εθνικών ζητημάτων της χώρας είναι που θα οδηγήσει με μαθηματική ακρίβεια τα πράγματα «εκεί» με έναν εν πολλοίς ανεξέλεγκτο τρόπο και εσωτερική «αυτόνομη και αυτοεξελισσόμενη δυναμική».
Ας συνεχίσουν (με πράξεις ή παραλείψεις) οι «Νεοταξίτες Έλληνες Πολιτικοί» να θρέφουν εθνικώς καταστροφικά έκτροπα τύπου «Δεκεμβριανά ‘08», πότε με «εγκάθετους», πότε με «μισθοφόρους» και πότε με «αλλοδαπούς» ή εθνικές προδοσίες πότε με το «Μακεδονικό», πότε με τη «Θράκη», πότε με την «Κύπρο», πότε με την «Ήπειρο», πότε με το «Αιγαίο» και θα επιτύχουν να δημιουργήσουν από μέρα σε μέρα τις «εκρηκτικές συνθήκες» που θα δημιουργήσουν το «παραπάνω κοκτέηλ» Εθνικής Τραγωδίας και «Εκτάκτου Ανάγκης».
Όσον αφορά στους περιορισμούς που επιβάλλουν πλέον οι Διεθνείς Οργανισμοί σε «Ενδεχόμενες εσωτερικές Στρατιωτικές Κινηματικές Καταστάσεις», ας μην επαναπαύονται οι Πολιτικοί της Μίζας στο ότι θα τους προστατεύσουν οι Ευρωατλαντικοί πάτρωνές τους.
Η «Κατάσταση Εκτάκτου Ανάγκης» μιας χώρας που βιώνει την «Εισβολή» δεν είναι κάτι που μπορεί να «ελεγχθεί» από τον οποιονδήποτε εξωτερικό παράγοντα. Όσους «Ναυτικούς αποκλεισμούς» και να  κάνει στον Πειραιά (όπως το συνηθίζει ιστορικά) ο Αγγλικός Στόλος. ( Ή οι διάδοχοί τους οι Ευρωατλαντιστές σήμερα).
Παρόμοιες καταστάσεις  άλλωστε έχουν ήδη αρχίσει να βιώνουν και εκεί.
Μην ξεχνάμε την περιβόητη Αμερικανική Στρατιωτική Μονάδα που πέρυσι έφυγε εσπευσμένα από το Ιράκ και ανέλαβε δράση πλέον εντός των ΗΠΑ με σκοπό τον «χειρισμό ακραίων εσωτερικών ασύμμετρων κοινωνικών εκρήξεων». Επίσης, τον «Πατριωτικό Νόμο» των ΗΠΑ, τις απειλές που δέχτηκαν Γερουσιαστές να ψηφίσουν υπέρ του Πακέτου Πόλσον, υπό την απειλή πως «….διαφορετικά, πρωί Δευτέρας θα δουν τα Χρηματιστήρια να γκρεμίζονται και στρατιωτικό καθεστώς να αναλαμβάνει την ηγεσία των ΗΠΑ…», κλπ κλπ
Παρόμοιες «κλιμακώσεις της στρατιωτικοποίησης των κοινωνιών» γίνονται παντού σε Βορρά/Δύση μέρα τη μέρα.
Είναι κάτι λοιπόν που, όταν συμβεί και στην Ελλάδα, δεν θα πέσει ως κεραυνός εν αιθρία στις χώρες της Εσπερίας, παρά σαν κάτι αναμενόμενο και αρκούντως επιθυμητό πιθανότατα.
Άλλωστε, ακόμη και τα think tanks της Αγγλοαμερικανικής Νέας Τάξης Πραγμάτων προς «Ευρύτατη Στρατιωτικοποίηση των κοινωνιών» προσανατολίζονται προκειμένου να «ελέγξουν καταστάσεις».
Αυτό που δεν μπορεί όμως να εγγυηθεί κανείς, είναι τι «μορφή και κατεύθυνση» θα λάβει η «εκάστοτε στρατιωτικοποιημένη κοινωνία» ανά τον κόσμο.
Πχ Ναι μεν οι Δυτικοί Νεοταξίτες απεργάζονται σενάρια ελεγχόμενης εξ’ αυτών «στρατιωτικοποίησης» των Δυτικών κοινωνιών, αλλά κανείς δεν μπορεί να τους εξασφαλίσει το που θα «κλίνει» το αντίστοιχο «Ελληνικό», «Σερβικό» ή «Βουλγαρικό» Στρατιωτικοποιημένο Καθεστώς από την στιγμή που θα υποστεί αφόρητη σύγκρουση «έξωθεν» και «έσωθεν εθνοδιαλυτικών πιέσεων».
Πως είναι δυνατόν, ας πούμε, να πιστεύουν αυτοί οι Νεοταξίτες ότι θα μπορεί να σταθεί ένα «δικό τους Στρατιωτικοποιημένο Κάθεστώς» σε μια Ελλάδα που – εξ’ αιτίας αυτών των Νεοταξιτών – θα έχει απωλέσει Θράκη, Αιγαίο, Μακεδονία, Ήπειρο, Κύπρο; Ή που θα έχει βιώσει – πάλι εξ’ αιτίας τους και των εδώ «πολιτικών τοποτηρητών» τους - μια τρομερά επώδυνη και καταστροφική εσωτερική εμφύλια σύρραξη;
Όλα δείχνουν πως η «Στρατιωτικοποίηση» του Πλανήτη είναι εν εξελίξει.
Μαζί και της Ελλάδας.
Οι επίσης εν εξελίξει Εθνικές Τραγωδίες προηγούνται δε, ως «προπομποί» αυτής της «Στρατιωτικοποίησης Πολιτείας και Κοινωνίας» .
Και μετά από αυτό τον καταιγισμό παγκόσμιων πληροφοριών κι επίσημων συμπερασμάτων περί της «εν εξελίξει Στρατιωτικοποίησης των κοινωνιών», οι εδώ Πολιτικοί εξακολουθούν να «ψηφολογούν  αμέριμνοι» ως να μην έχουν πάρει χαμπάρι για την λάμα που – είτε έτσι είτε αλλιώς - κρέμεται πάνω από το κεφάλι τους;
Η Δημοκρατία μέσω των επόμενων (διαδοχικών) Κοινοβουλίων που θα εκλεγούν, έχει μια τελευταία ευκαιρία να διασώσει τη χώρα οδηγώντας την με τα μέσα ακριβώς της Δημοκρατίας στην αμυντική υπερ-Θωράκισή της.
Εάν αποτύχει, η Εθνική Καταστροφή θα είναι ανυπολόγιστη.
Η χώρα θα οδηγηθεί – και θα κηρυχθεί - αναπόφευκτα σε «Κατάσταση Εκτάκτου Ανάγκης».
Η «Στρατιωτικοποίηση Πολιτείας και Κοινωνίας» και πάλι θα έχει γίνει, αλλά με τον εξαιρετικά επώδυνο τρόπο των «Εθνικών Τραγωδιών», της απώλειας εδαφών και ζωών, των τεραστίων υλικών καταστροφών, τον Δρόμο του «Χυμένου Αίματος» που οξύνει τα πάθη και φέρνει στην κορυφή την εκδίκηση.
Φαντάζομαι, κανείς πολιτικός δεν θα ήθελε να είναι Βουλευτής εκείνης της (τελευταίας) Βουλής της (ξεπεσμένης) Δημοκρατίας - εάν έχει σώας τας φρένας – εν όψει των παραπάνω που τους περιμένουν.
Πλην των πραγματικών Πατριωτών που θα έχουν σκοπό να λειτουργήσουν ως Πατριώτες Πολιτικοί προστατευτικά για το Έθνος τους και όχι ως Δοσίλογοι Εθνοπροδότες της Μίζας και της Διαπλοκής.

Έλληνες Πολιτικοί των Μεγάλων Κομμάτων (και όχι μόνον),

Σκεφτείτε καλά. Για μια φορά στη ζωή σας, σκεφτείτε «Γεωπολιτικά» αυτή τη φορά προτού βάλετε υποψηφιότητα για Έλληνες Βουλευτές.

Οι καιροί ου μαινετοί. Οι ευνοϊκές περιστάσεις δεν περιμένουν.
Και για σας, η μοναδική «ευνοϊκή περίσταση» να μην «συμπεριλαμβάνεστε» ως «υπαίτιοι» των Επικείμενων Εθνικών Τραγωδιών στις «Μαύρες λίστες» που θα περιφέρονται από τις Οργισμένες Μάζες του κοντινού θλιβερού μέλλοντός μας, είναι «ΤΩΡΑ».

Η μοναδική ευκαιρία να «ξεχαστείτε» (ως «υπαίτιοι») από την «εκδικητική (πλην κοντή) Συλλογική Μνήμη» και ίσως ίσως – παίζοντάς το «έντεχνα» πολλοί από σας, όπως τόσο καλά γνωρίζετε την «Τέχνη» – να εξασφαλίσετε «τοιουτοτρόπως» μια «πολιτική συνέχεια» στην Ελληνική Πολιτεία του Μέλλοντος είναι η αποχή σας από τις επόμενες Εθνικές διαδοχικές Εκλογές εάν δεν νοιώθετε «αρκετά Πατριώτες» για να στηρίξετε «τις απαραίτητες γενναίες γεωστρατηγικές κινήσεις» αμυντικής θωράκισης της Ελλάδας.

Νοιώθετε πχ ικανοί να στηρίξετε την αλλαγή του ηττοπαθούς «Αμυντικού Δόγματος» σε «Επιθετικό Δόγμα»;
Νοιώθετε ικανοί να χτυπήσετε αμείλικτα τις υπερκοστολογήσεις των στρατιωτικών εξοπλισμών αυξάνοντας ταυτόχρονα κατακόρυφα αυτούς τους ίδιους τους εξοπλισμούς;
Νοιώθετε ικανοί να χτίσετε «αμοιβόμενο στρατό» τουλάχιστον 300,000 στρατιωτών (εισάγοντας και τη γυναικεία θητεία) μειώνοντας δραστικά το 1,5 εκ. δημοσίων υπαλλήλων και πλήττοντας καίρια τις Μίζες του Δημοσίου;
Νοιώθετε ικανοί να τα βάλετε με όλα αυτά τα συμφέροντα προκειμένου να εξασφαλίσετε πόρους για την στρατιωτική θωράκιση του Έθνους;
Είστε έτοιμοι να εκμεταλευθείτε τα πετρέλαια του Αιγαίου;
Είστε έτοιμοι να επεκτείνετε στα 12 ν.μ.;
Είστε έτοιμοι να γεμίσετε πυραύλους τη Θράκη στοχεύοντας να «δώσετε σάρκα και οστά» σε μια «δυνητική απειλή» για συντριπτικό χτύπημα προς όλη την Ανατολική Θράκη και Κωνσταντινούπολη σε περίπτωση που η Τουρκία απειλήσει με «Μαζική καταστροφή τα μεγάλα αστικά μας κέντρα» (Αττικοβοιωτία και Θεσσαλονίκη);
Είστε έτοιμοι να προλάβετε το πυρηνικό εξοπλιστικό πρόγραμμα της Τουρκίας συμβάλλοντας να αποκτήσει η Ελλάδα πρώτη αποτρεπτική πυρηνική δύναμη;
Είστε έτοιμοι να μετατρέψετε την Ελλάδα σε ανώτερη αεροπορική και ναυτική δύναμη από την Τουρκία προσφέροντας τους κατάλληλους πόρους;
Είστε έτοιμοι να αναβαθμίσετε δραστικά σε πόρους και αξία τις Ελληνικές Υπηρεσίες Πληροφοριών όπως τους πρέπει;
Είστε έτοιμοι να συμβάλλετε στην εσπευσμένη «Στρατιωτικοποίηση της Ελληνικής Κοινωνίας» προκειμένου να αντεπεξέλθει στις επικείμενες πολεμικές πιέσεις του κοντινού μας μέλλοντος;
Εάν ναι, προχωρήστε κύριοι.

Εάν όχι, γνωρίζετε καλύτερα από τον καθένα (θέλω να πιστεύω) το «τι μέλλει γενέσθαι», το «τι πρόκειται να υποστεί η χώρα μας» και το «τι θα επακολουθήσει Πολιτειακά» κατόπιν.

Σκεφτείτε και πράξετε!!!


Η Πολιτειακή Ιστορία είναι μια «απέραντη Διαδοχή» Καθεστώτων. Μια Διαδοχή που μέχρι και διακόσια χρόνια πριν συνοδεύονταν από άφθονο αίμα.
Το αποκορύφωμα, το Κύκνειο Αιματηρό Άσμα του κοινού αυτού χαρακτηριστικού όλων των ανθρώπινων εποχών και κοινωνιών, αρχαίων ή μεσαιωνικών, Δύσης ή Ανατολής, ήταν η Γαλλική Επανάσταση.
Η Επανάσταση της Γκιλοτίνας και των ποταμών αίματος της απερχόμενης Τάξης Πραγμάτων.
Μειούμενης έντασης το φαινόμενο συνέχισε μέχρι και αρχές του 20ου αιώνα.
Τα Καθεστώτα ακολουθούσαν ουσιαστικά πάντοτε την μορφή των «Κινημάτων». Πότε χαρακτηριζόμενα ως «Λαϊκά», πότε ως «Στρατιωτικά», πότε «Δεσποτικά» είχαν όλα ένα κοινό σημείο. Ήταν «Κινήματα».
Δεύτερο αποκορύφωμα η αιματηρή εγκαθίδρυση των «Κόκκινων καθεστώτων».
Παρ’όλο τον απίστευτο όγκο αίματος που έχυσαν αυτά, τόσο για την ανατροπή των προηγούμενων κυβερνήσεων όσο και για την διατήρησή τους, η «αντικατάστασή» τους έγινε ουσιαστικά «αναίμακτα» και κυρίως «άνευ τιμωρίας».
Οι σύγχρονοι «Κόκκινοι Χμερ», οι φονιάδες των Τσάρων και της «Αστικής Τάξης» βρέθηκαν πότε δισεκατομμυριούχοι στα «διάδοχα καθεστώτα» και πότε ισχυροί πολιτικοί. Κανείς δεν τους «τιμώρησε» για τα εγκλήματά τους.
Αυτή είναι η «αμφίσημη έννοια» του «Πολιτικού Πολιτισμού». Ακόμη και όταν αγγίζει όρια αίσχους, προτιμάει να «ξεχνάει» για να αφήνει τα Πολιτειακά πράγματα να προχωρήσουν και να εξελιχθούν χωρίς βία και εκτροπές.
Ο κοινωνικοπολιτικός κανόνας της «Κοσμιότητας» κατόρθωσε να κυριαρχήσει στον πολιτισμένο – τουλάχιστον – κόσμο.
Παντού;
Όχι.
Σε μια μικρή χώρα, την Ελλάδα, η «Πολιτική Νέα Τάξη της Μεταπολίτευσης» επέλεξε να οπισθοδρομήσει τα πράγματα αιώνες πίσω.
Τότε που μόλις ο ένας αυτοκράτορας κέρδιζε με το «δικό του (λαϊκοστρατιωτικό) κίνημα το θρόνο «γκρεμίζοντας» τον προηγούμενο, η επόμενη κίνησή του ήταν η σωματική και ηθική εξόντωση των «προηγουμένων».
Ενώ ο «σύγχρονος πολιτικός πολιτισμός» - με διδάγματα μέχρι κι από Αρχαία Αθήνα κιόλας – έθεσε ως Άγραφο Νόμο την «Ομαλή εναλλαγή των Καθεστώτων» πέρα από βία κι εκδικητικές πρακτικές και βασική αρχή την χαμηλή ποινή και την «οιονεί Λησμοσύνη», η Ελλάδα της Μεταπολίτευσης επέλεξε να Αφρικανοποιήσει την «καθεστωτική εναλλαγή» γυρίζοντάς μας στον Μεσαίωνα.
Πλήττοντας τόσο βάναυσα το «Απριλιανό Καθεστώς» - που αρέσει δεν αρέσει ήταν κι αυτό ένα «Λαϊκοστρατιωτικό Κίνημα» -  ουσιαστικά άφησε να αιωρείται αυτός ο «Αρχαίος Δαίμονας» της «αιματηρής εναλλαγής».
Έδειξαν έμπρακτα με βία την «απειλή» από μέρους τους διατηρώντας την επί 34 χρόνια ακόμη και κατά γερόντων. Ακόμη και κατά Ηρώων των Πολέμων του Έθνους.
Κανένα «καθεστώς» όμως δεν είναι αιώνιο.
Κι αυτό το Δαίμονα δεν έπρεπε να τον ξυπνήσουν. Γιατί αυτός τη μια στιγμή θρέφεται από τη μια πλευρά και την άλλη ….απο την άλλη.
Ποιος άραγε θα επωμιστεί στην πλάτη του αυτό το «Βαρύ Χρέος», το Ανόσιο νέο «Κυλώνειο Άγος»;
Ποιος θα κληθεί να πληρώσει – και δη με «παρόμοιο νόμισμα» - γι’ αυτό;
Προφανώς, η τελευταία Τάξη Πολιτικών της Μεταπολίτευσης – όποια κι αν τύχει να είναι αυτή, την ώρα της «εκ των πραγμάτων Μεγάλης Καθεστωτικής Εναλλαγής».
Πόσο μακριά σας λέει το «εκπαιδευμένο ένστικτό» σας πως βρίσκεται αυτή η ώρα υποψήφιοι Εθνοπατέρες;

Σκεφτείτε καλά κύριοι προτού θέσετε υποψηφιότητα για τις «μελλοντικές Εκλογές».
Σκεφτείτε βαθιά, μα πάνω απ’ όλα αφήστε ελεύθερο το «ένστικτό» σας να «συλλάβει» τους «κύκλους της Ιστορίας».

Γεράκι του Αιγαίου