«Μην ανοίγεις το στόμα σου και την καρδιά σου στον καθένα, στους χίλιους κι αν ένας καταλάβει...»

Αγ. Σεραφείμ του Σάρωφ


Πέμπτη, 17 Απριλίου 2014

Όρμησαν αγανακτισμένοι στον Πρωθυπουργό.Όχι εδώ.Στην Κορέα (μάλλον είναι "φήμες" το ότι Έλληνας Πολιτικός της εποχής του "Σάμαινα" σπεύδει στην Κορέα να βοηθήσει τους εκεί Πολιτικούς να "διαχειριστούν" το θέμα)

Ξέσπασαν στον πρωθυπουργό οι οικογένειες των αγνοουμένων του νοτιοκορεατικού φέρι



Οι οικογένειες των αγνοουμένων περιμένουν με αγωνία να μάθουν για την τύχη των δικών τους ανθρώπων   (Φωτογραφία:  Reuters ) Σεούλ, Νότια Κορέα
Ώρες απίστευτης αγωνίας ζουν οι οικογένειες των αγνοουμένων του ναυαγίου του νοτιοκορεατικού οχηματαγωγού, που βυθίστηκε ανοικτά των ακτών της Νοτίου Κορέας. Ο νοτιοκορεάτης πρωθυπουργός που επισκέφθηκε το σημείο, για να συμπαρασταθεί στις οικογένειες, ήρθε αντιμέτωπος με την οργή των ανθρώπων που τον τραβούσαν από το σακάκι και του πετούσαν νερό και μπουκάλια.
Η νεκρική σιωπή που βασιλεύει στο γυμναστήριο όπου έχουν συγκεντρωθεί οι οικογένειες των αγνοουμένων του ναυαγίου του νοτιοκορεατικού οχηματαγωγού σπάει, όταν ανακοινώνεται η ταυτότητα του έκτου διαπιστωμένου νεκρού: είναι μία μαθήτρια του λυκείου και οι γονείς της βγάζουν μία σπαρακτική κραυγή.
Η ανακοίνωση έγινε τα ξημερώματα της Πέμπτης, έπειτα από μία νύχτα αγωνίας για τους συγγενείς των αγνοουμένων, πολλοί από τους οποίους είναι οι γονείς των μαθητών που επέβαιναν στο πλοίο που βυθίστηκε ανοικτά των ακτών της Νοτίου Κορέας.

Το γυμναστήριο του νησιού Τζίντο, κοντά στο τόπο του ναυαγίου, μοιάζει με καταυλισμό προσφύγων. Κάνει κρύο, οι άνθρωποι είναι τυλιγμένοι με κουβέρτες και ορισμένοι, εξαντλημένοι και σε ορισμένες περιπτώσεις χωρίς τις αισθήσεις του από την πολύωρη αγωνία βοηθούνται με ορούς.

Ενας πατέρας κλαίει σιωπηλά, με το πρόσωπο κρυμμένο στα χέρια του, ενώ μία γυναίκα προσπαθεί να τον παρηγορήσει.

Γονείς μιλούν για τα τελευταία μηνύματα που έλαβαν από τα παιδιά τους. «Μού είπε: 'Φοράμε τα σωσίβια. Μάς λένε να περιμένουμε και να μην κινούμαστε, μαμά. Βλέπω ένα ελικόπτερο'» λέει η Παρκ Γιού-Σιν, μητέρα μαθήτριας.

«Μπαμπά, το πλοίο βυθίζεται. Είμαι ξαπλωμένος στο κρεβάτι, φοράω σωσίβιο. Τι πρέπει να κάνω;», είπε κλαίγοντας στο τηλέφωνο ο Κιμ Μπουμ-Σου. «Θέλω να ξαναβρεθούμε ζωντανοί» έλεγε ένα αγόρι στον πατέρα του, όταν κόπηκε η σύνδεση.

Γονείς πέρασαν τη νύχτα στην αποβάθρα με τα μάτια στραμμένα στη θάλασσα, προς το σημείο όπου συνεχίζονταν υπό το φως των προβολέων οι έρευνες.

Ορισμένοι βεβαιώνουν ότι έλαβαν μηνύματα από τα παιδιά τους, που ήταν παγιδευμένα στο εσωτερικό του πλοίου μετά το ναυάγιο, αλλά αυτές οι πληροφορίες δεν έχουν διασταυρωθεί.

Επίθεση στον νοτιοκορεάτη πρωθυπουργό
Στην απελπισία των συγγενών προστίθεται η οργή απέναντι στα μέσα ενημέρωσης, που κατηγορούνται για αδιακρισία, και απέναντι στις αρχές.

Ο πρωθυπουργός Τσουνγκ Χονγκ-Γουόν, που μετέβη στο νησί για να συμπαρασταθεί στους συγγενείς, βρέθηκε αντιμέτωπος με την οργή των ανθρώπων που τον τραβούσαν από το σακάκι και τού πετούσαν νερό και μπουκάλια.

Μία μητέρα τού έκοψε τον δρόμο όταν προσπάθησε να φύγει από το γυμναστήριο. «Μην φεύγετε έτσι κ. πρωθυπουργέ. Πείτε μας τι σκοπεύετε να κάνετε».

Η οργή κατευθύνεται και προς το πλήρωμα που έδωσε την εντολή στους επιβάτες να παραμείνουν στις θέσεις τους ή στις κουκέτες τους μετά το τράνταγμα που ακινητοποίησε το πλοίο.

Ένας από τους διασωθέντες, ο Κιμ Σουνγκ-Μουκ, διηγήθηκε στην νοτιοκορεατική τηλεόραση ότι είδε ομάδα τριάντα ανθρώπων που ήταν παγιδευμένοι σε αίθουσα του τετάρτου ορόφου.

«Δεν μπορούσα να φτάσω σε αυτήν την αίθουσα, διότι το πλοίο είχε γείρει. Δεν μπορούσα να πιαστώ από πουθενά».

Όταν έφθασαν οι διασώστες, ο άνδρας τούς βοήθησε να απεγκλωβίσουν κάποιους από τους μαθητές μέσω ενός σωλήνα του συστήματος πυρόσβεσης που χρησιμοποιήθηκε για να κρεμαστούν και να βγουν από την αίθουσα.

Όμως, πολλοί ήταν πολλοί αδύναμοι, για να το καταφέρουν.

«Έπρεπε να πιαστούν από τον σωλήνα και να σκαρφαλώσουν στο δάπεδο που είχε γείρει τελείως. Υπήρχαν τόσα παιδιά στο διάδρομο... και αυτό το νερό... δεν μπόρεσα να τούς σώσω όλους» διηγήθηκε με λυγμούς.

Το σχολείο Ντανγούν στο Ανσα, νότια της Σεούλ, από όπου προέρχονταν οι μαθητές είναι κλειστό σήμερα. Μηνύματα έχουν κατακλύσει τα πανό που κρέμονται έξω από το κτίριο: «Σε παρακαλώ, έλα πίσω ζωντανός», «Σ' αγαπώ»...


http://news.in.gr